( နိုင် ငံ တော် နှင် ့ ဝမ်း ကြီး(ခေါ်) နေ ဝင်း......)
တ ရား ရုံး စာရေး ရဲ ့ အသံကြီးက ငှက်ဆိုး ထိုး သံ ကြီး လို ဘဲ..။
နံမည်က ဆန်းသလို ရှိလို့လား မ သိ ..။ တ ရား ခွင်က လူတွေ ရော.. အော် ခေါ်သံကို ကြား လိုက် တဲ့ တရားရုံးထဲက လူ တွေ ရော..ဒီ နံမည် ပိုင်ရှင်ဟာ ဘယ်လိုရုပ်လဲ ဆိုတာ သိလိုကြ ပြီး စူးစမ်းလို တဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ ကြည် ့ကြ ပါ တယ် ...။
ရဲ သား နှစ် ယောက် က အ သက် ( ၂၀) အ ရွယ် လောက် လို ့ ခန် ့ မှန်း ရ တဲ့ လူ ငယ် တ ယောက် ကို ခေါ် ထုတ် လာ တယ် ...။ မျက် နှာ ထား တင်း တင်း...မျက် မှောင် ကြုံ့ ပြီး လက်
ထိပ် ခတ် ထား တဲ့ လူ ငယ် ကို ရဲ သား တွေ က လက် မောင်း တ ဖက် တ ချက် ကို ဆုတ် ကိုင် ထား ကြ တယ် ..။
တ ရား ရုံး စာ ရေး က မျက် မှန် ထူ ထူ ကြီး နဲ့ လှည် ့ ကြည် ့ ပြီး ... ( ဝမ်း ကြီး(ခေါ်) နေ ဝင်း....ရောက် ပြီ လား..ရောက် ရင် အ မှူ စ မယ် ...) လို ့ မေး တော့ ရဲ သား တ ယောက် က( ရောက် ပါ ပြီ ...)လို ့ ပြန် ပြော တယ် ..။
စာ ရေး က တ ရား သူ ကြီး ကို စွပ် စွဲ ခံ ရ သူ ( တ ရား ခံ ) ရောက် ပါ ပြီ လို ့ လှမ်း ပြော ပါ တယ် ..။ တ ရား လို အ ကျိုး ဆောင် ( အ စို ရ ရှေ ့ နေ..ဆွဲ ချ) ရော..ရောက် ပြီ ..တ ရား သူ ကြီး.......အ မှု စ လို ့ ရ ပါ ပြီ ...။
စင် မြင် ့ ရဲ ့ ပေါ် မှာ ထိုင် နေ တဲ့ တ ရား သူ ကြီး သုံး ဦး ရှိ တဲ့ အ နက် အ လယ် မှာ ထိုင် နေ တဲ့ တ ရား သူ ကြီး က တ ရား ရုံး စာ ရေး ကို အ နား လာ ဖို ့ လက် ယပ် ခေါ် ပြီး
..( ရုံး ရှေ ့ ရောက် နေ ပြီ ဘဲ..ဘာ လို ့ တ ရား ခံ ကောင် လေး ကို ရဲ သား တွေ က ကိုင် ချုပ် ထား တုံး လဲ) လို ့ ခပ် တိုး တိုး မေး လိုက် ပါ တယ် ..။
တ ရား ရုံး စာ ရေး က( ဒီ တ ရား ခံ က အ ကြမ်း ဖက် ...တတ် လို ့ ပါ..ဥ က္က ဌ ကြီး ....) လို ့ ပြန် ဖြေ ပါ တယ် ...။ ဆွဲ ချ ရှေ ့ နေ က စ တင် ပါ တယ် ..။ စွဲ ချက် တင် တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး..သူ ့ မျက် နှာ ချင်း ဆိုင် မှာ ရှိ နေ တဲ့ တ ရား သူ ကြီး ၃ ယောက် ကို မျက် နှာ ပုတ် ပုတ် နဲ့ ကြည် ့ နေ တယ် ..။ တ ရား လို ဆွဲ ချ ရှေ ့ နေ ပြော နေ တာ တွေ ကို ကြား တ လှည် ့ မ ကြား တ လှည် ့ ..။ သူ တွေး ချင် ရာ ကို တွေး နေ တယ် ..။
( မ မြတ် နိုး သူ သူ ကို အ လို မ တူ ဘဲ အ ဓ မ္မ ကျင် ့ ကြံ ခဲ့ တာ ကြောင် ့ ..ပြစ် မုှုဆိုင် ရာ ဥ ပ ဒေ ပုဒ် မ( ၃၇၆) အ ရ မု ဒိမ်း မှု မြောက် ပါ သ ဖြင် ့ ....)ဆို တာ ကြား လိုက် တော့ သူ နောက် ကို လှည် ့ကြည် ့ တယ် ...။
အ စိုး ရ ရှေ ့ နေ ကြီး ရဲ့ ဘေး မှာ မိန်း မ ကြီး တ ယောက် နဲ့ ထိုင် နေ တဲ့ ကောင် မ လေး ငို နေ တာ တွေ့ လိုက် ပါ တယ် ..။
မိန်း မ ကြီး က ဝမ်း ကြီး ကို ရွံ ရှာ မုန်း တီး တဲ့ အ ကြည် ့ နဲ့ ကြည် ့ နေ တယ် ..။
တ စုံ တ ရာ ပြော ချင် ပေ မဲ့ တ ရား ခွင် ဖြစ် နေ လို ့ အောင် ့ အီး နေ ရ ပုံ လဲ ပေါက် တယ် ....။ တ ရား သူ ကြီး က( ဝမ်း ကြီး( ခေါ်) နေ ဝင်း) မင်း ကို နိုင် ငံ တော် က နေ မု ဒိန်း မှူ နဲ့ တ ရား စွဲ ဆို တယ် ...မင်း မှာ အ ကျိုး ဆောင် ရှိ သ လား....မ ရှိ ရင် ...နိုင် ငံ တော် က မင်း အ တွက် အ ကျိုးဆောင် စီ စဉ် ပေး နိုင် တယ် ....လို ့ ဝမ်း ကြီး ကို မေး တယ် ..။
( အ ကျိုး ဆောင် မ ရှိ ဘူး...လို လဲ မ လို ချင် ဘူး....)
( ကိုယ် ့ ဖါ သာ ထု ချေ မယ် ဆို တဲ့ သ ဘော လား.....) ဝမ်း ကြီး က ဘာ မှ မ ဖြေ ဘူး...။
တ ရား သူ ကြီး က ဒီ ကောင် ဘယ် လို ပါ လိမ် ့ ဆို တဲ့ အ ကြည် ့ နဲ့ ကြည် ့ ပြီး သူ ့ ဘေး က တ ရား သူ ကြီး တွေ ကို တီး တိုး ပြော နေ တယ် ...။
( ကဲ....တ ရား ခံ က အ ကျိုး ဆောင် မ လို ဘူး ဆို ရင် ....ဆက် ကြ တာ ပေါ့ ....တ ရား ခံ ဝမ်း ကြီး ....မင်း ကို အ ခု နိုင် ငံ တော် က စွပ် စွဲ ထား တဲ့ အ မှု မှာ မင်း အ ပြစ် ရှိ ပါ သ လား....)
ဝမ်း ကြီး က ခ ဏ လောက် ငြိမ် နေ ပြီး မှ ( ရှိ တယ် ...အ ပြစ် ရှိ တယ် ....) လို ့ အ သံ မာ မာ နဲ့ ပြော လိုက် တယ် ...။ တ ရား သူ ကြီး တွေ နဲ့ တ ရား ခွင် က လူ အား လုံး ထင် မ ထား တာ ကြား လိုက် ရ လို ့ သူ ့ ကို ဝိုင်း ကြည် ့ တယ် ..။မှုန် တေ တေ နဲ့ သူ ့ ပုံ က တ ကယ် မိုက် မဲ့ ပုံ ..။ တ ရား သူ ကြီး က( ကောင်း ပြီ ...တ ရား ခံ ဝမ်း ကြီး( ခေါ်) နေ ဝင်း က အ ပြစ် ရှိ ကြောင်း ရုံး တော် ရှေ ့ မှာ ဝန် ခံ တာ ကြောင် ့ အ မှူ ကို ဆက် လက် စစ် ဆေး ဖို ့ မ လို အပ် တော့ ဘူး....စီ ရင် ချက် ..နောက် ရုံး ချိန်း( နောက် ၂ ပတ် ) မှာ ချ မယ် ...)
တ ရား ရုံး စာ ရေး က( နောက် တ မှု.....နိုင် ငံ တော် နဲ ့ အ ဘူ ဘေ ကာ) လို ့ အော် လိုက် တဲ့ အ ချိန် မှာ ရဲ သား တွေ က ဝမ်း ကြီး ကို ရုံး ရှေ ့ က ပြန် ဆွဲ ထုတ် သွား ပါ တယ် ..။ တ ရား သူ ကြီး ၃ ယောက် က ဝမ်း ကြီး အ ကြောင်း ကို ပြော နေ ကြ ပါ တယ် ..။ ၃ ဦး ထိုင် တ ရား စီ ရင် ရေး ကျင် ့ သုံး နေ တဲ့ (မ.ဆ.လ)အ စိုး ရ လက် ထက် ဖြစ် ပါ တယ် ..။ အ ချိန် က ၁၉၈၅ ခု နှစ် ကာ လ ဖြစ် ပါ တယ် ..။ မြို့ နယ် တ ရား ရုံး ဆို ပေ မဲ့ ဂို ဒေါင် ကြီး တ ခု ကို တ ရား ရုံး လုပ် ထား တာ ပါ..။ ငို နေ တဲ့ ကောင် မ လေး နဲ့ အ တူ လာ တဲ့ မိန်း မ ကြီး ...လဲ တ ရား ခွင် က ထွက် သွား ကြ ပါ တယ် ..။ တ ရား ရုံး အ ချုပ် ခန်း ထဲ မှာ ဝမ်း ကြီး ...နံ ရံ ကို မျက် နှာ မူ ပြီး လက် သီး ကို ကျစ် ကျစ် ဆုတ် ပြီး ထိုင် နေ တယ် ..။
ဝမ်း ကြီး ဟာ မိ ဘ မဲ့ တ ကောင် ကြွက် တ ယောက် ပါ..။ သူ ့ အ မေ က သူ ့ ကို မွေး ပြီး ပြီး ချင်း မီး တွင်း ထဲ မှာ ဘဲ သေ သွား တော့ မွေး ပေး တဲ့ အ ရပ် လက် သည် ဒေါ် ဖွား စိန်
က မ မွေး ချင် မ မွေး နိုင် ပေ မဲ့ မ တတ် သာ လို ့ မွေး စား ခဲ့ တာ ပါ..။
(နေ ဝင်း) ဆို တာ က သူ တို ့ ရွာ က ဘုန်း ကြီး ပေး တဲ့ နံ မယ် လေ..။
လက် သည် ဒေါ် ဖွား စိန် က ဘုန်း ကြီး ကို နံ မယ် ပေး ပေး ဖို ့ လျှောက် လို ့ ဘုန်း ကြီး က စ နေ သား ဖြစ် တာ ကြောင် ့ နေ ဝင်း လို ့ မှည် ့ ခဲ့ တယ် ..။
ဘုန်း ကြီး က လော က ကို အ လင်း ဆောင် ပြီး နေ လို ထွန်း လင်း တောက် မဲ့ လူ ဆို ပြီး ပေး ခဲ့ တာ ပါ..။ ဒါ ပေ မဲ ့ နေ ဝင်း ဆို တဲ့ နံ့ မယ် ကို ဘယ် သူ မှ မ ခေါ် ဖြစ် ကြ ဘူး..။ ငယ် ငယ် က သူ ့ ဘိုက် က က လေး အ ရွယ် နဲ့ မ လိုက် အောင် ပူ ကား နေ လို ့ ( ဝမ်း ကြီး) လို ့ ခေါ် ကြ ရာ က အဲ ဒီ င်္နံ မယ် တွင် ပြီး လူ တိုင်း က( ဝမ်း ကြီး ) လို ့ ဘဲ ခေါ် ကြ ပါ တယ် ...။
ဝမ်း ကြီး အ မေ နံ မယ် က မ အေး ရီ တဲ့ .။ လက် သည် ဒေါ် ဖွား စိန် က ဝမ်း ကြီး လူ မှန်း သိ လာ တော့ သူ ့ မိ ဘ အ ကြောင်း ကို ပြော ပြ ဘူး တယ် ...။ မ အေး ရီ က ရွာ ထဲ က ငွေ ကြေး ချမ်း သာ တဲ့ လယ် ပိုင် ရှင် ဦး ဘိုး ကြွယ် ၊ ဒေါ် မယ် ခ တို ့ အိမ် မှာ ထ မင်း ချက် ရေ ခပ် တောက် တို မယ် ရ လုပ် ပေး နေ တဲ့ မိန်း က လေး ပေါ့ ..။ မိ ဘ မ ရှိ တော့ တဲ့ မ အေး ရီ ဟာ ဆွေ မျိုး တွေ က လဲ သိပ် ဝေး တဲ့ အ ထက် ဖက် မှာ ဆို တော့ လယ် ပိုင် ရှင် ချမ်း သာ သူ တွေ အိမ် မှာ ဘဲ(ထ မင်း စား ကျွန် ခံ ) ကပ် နေ ကပ် စား ဘ ၀ နဲ့ ဘဲ နေ နေ သူ ပေါ့ ..။
( ကံ ဆိုး မ သွား လေ ရာ မိုး လိုက် လို ့ ရွာ) လို ့ ပြော မ လား..။
( နူ ရာ ဝဲ စွဲ....လဲ ရာ သူ ခိုး ထောင်း) လို ့ ဘဲ တင် စား ရ မ လား..မ သိ တော့ ဘူး..။
ဆင်း ရဲ တွင်း နက် ရ တဲ့ အ ထဲ..တ နေ့ သူ ဌေး အိမ် ကို ဒါး မြ ဝင် တိုက် တော့ ငွေ နဲ့ လက် ဝတ် လက် စား တွေ ယူ သွား ကြ ရုံ မ က အ သား အ ရေ ဝင်း ဝင်း နဲ့ ကြည် ့ ကောင်း တဲ့ မ အေး ရီ ကို ဒါး မြ ဗိုလ် လုပ် တဲ့ သူ က မျက် စိ ကျ သွား ပြီး ..သူ တို ့ နောက် က မ လိုက် ကြ နဲ့ လိုက် ရင် ဒီ မိန်း မ ကို သတ် ပစ် မှာ ဆို ပြီး..မ အေး ရီ ကို ဒါး စာ ခံ အ ဖြစ် ခေါ် သွား ခဲ့ တယ် ...။ ရဲ စ ခန်း ကို အ ကြောင်း ကြား တိုင် တမ်း တော့ ရဲ တွေ က ဒါး မြ တွေ နောက် ကို လိုက် တာ ပေါ့ ..။ တော နင်း ပြီး ဒါး မြ တွေ ကို ရှာ တယ် ..။ ဒါး မြ တွေ ခို အောင်း တဲ့ စ ခန်း ကို ဝိုင်း တယ် ..။ တိုက် ပွဲ တွေ ဖြစ် တယ် ..။ ဒါး မြ တွေ က လဲ ကွန် မြူ နစ် သူ ပုန် ဟောင်း တွေ ဆို တော့ လက် နက် က ကောင်း တော့ တော် တော် နဲ့ တိုက် လို ့ မ ရ ဘူး...။
နောက် ဆုံး ဒါး မြ တွေ အ ကုန် သေ ပြီး သူ တို ့ စ ခန်း မှာ ဝိုင်း မု ဒိန်း ကျင် ့ ထား လို ့ မျော့ မျော့ ဘဲ ကျန် တဲ့ မ အေး ရီ ကို ဝတ် လစ် စ လစ် နဲ့သ တိ မေ့ နေ တာ တွေ့ ကြ ရ ပါ တယ် ..။ ရဲ တွေ က အ နီး ဆုံး မြို့ က လေး က ဆေး ရုံ ကို ပို ့ ခဲ့ ပြီး မ အေး ရီ ကို ကု သ ပေး ခဲ့ ကြ ပါ တယ် ..။ ရွာ ကို ပြန် ရောက် တော့ မ အေး ရီ ကို လယ် ပိုင် ရှင် သူ ဌေး လင် မ ယား က ပြန် လက် မ ခံ ကြ တော့ ပါ ဘူး..။ မ အေး ရီ လဲ ရွာ စွန် က လယ် တဲ တ ခု မှာ ဘဲ နေ ပြီ း ဟို အိမ် ဒီ အိမ် က ခေါ် ခိုင်း တာ ဝိုင်း လုပ် ပေး တဲ့ ဘ ၀ နဲ့ နေ နေ တုံး သူ မ မှာ ဒါး မြ တွေ နဲ့ ရ တဲ့ ကိုယ် ဝန် က ပေါ် လာ တော့ တယ် ..။ တ ပူ ပေါ် နှစ် ပူ ဆင့် ...တ ကယ် ဘဲ ကံ ကြမ္မာ က ဆိုး ဝါး လှ ပါ တယ် ..။ မ အေး ရီ လဲ အား နဲ ချို့ တဲ့ ရ တဲ့ အ ထဲ ကိုယ် လေး လက် ဝန် နဲ့ မို ့ သူ တ ပါး အိမ် တွေ မှာ အ လုပ် လုပ် ဖို ့ ရာ လဲ..ခက် ခဲ လာ ရ ပါ တယ် ...။
ဒါ ကြောင် ့ ဘဲ လား မ သိ ..။ သူမ ဟာ မီး တွင်း ထဲ မှာ ဘဲ အ သက် ကုန် ခဲ့ ပါ တယ် ..။
လက် သည် ဒေါ် ဖွား စိန် က လဲ ဝမ်း ကြီး ကို မ တတ် သာ လို ့ သာ မွေး ခဲ့ ရ ပေ မဲ့ သူ မ လဲ ဆင်း ရဲ တဲ့ အ ရပ် လက် သည် တ ယောက် ပါ..။ အ ကြိမ် ကြိမ် ဝမ်း ကြီး ကို မွေး မဲ့ လူ ရှိ ရင် ပေး ပစ် ဖို ့ လုပ် ခဲ့ ပါ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး ဟာ ဒု က္ခ တွေ အ ခက် အ ခဲ တွေ က မွေး က ထဲ က ကြုံ ခဲ့ ရ တဲ့ အ တွက် သူ ့ အ တွက် အ ဆန်း မ ဟုတ် တော့ ဘူး..။
ရွယ် တူ က လေး တွေ က ရွာ ထဲ မှာ ဝမ်း ကြီး ကို တွေ့ ရင် ဝမ်း ကြီး အ မေ ဟာ ဒါး မြ တွေ ဝိုင်း ကျင် ့ လို ့ ကိုယ် ဝန် ရှိ လာ တဲ့ အ တွက် ဝမ်း ကြီး ကို ( မောင် ပန်း စုံ ) လို ့ နောက် ပြောင် စ ကြ ပါ တယ် ...။ ဝမ်း ကြီး ဟာ ငယ် စဉ် ထဲ က က လေး အ ချင်း ချင်း ရဲ့ နှိမ် တာ တွေ ကို ခံ ခဲ့ ရ တယ် ..။ ၁၂ နှစ် အ ရွယ် မှာ သူ ့ ကို အ မျိုး မျိုး ချိုး နှိမ် ပြီး စ တဲ့ အ ရွယ် တူ ..ဘိုး တူး ကို ခဲ နဲ့ ထု တော့ ဘိုး တူး ခေါင်း ကွဲ တဲ့ အ မှု ကြောင် ့ ဝမ်း ကြီး ဟာ ရွာ လူ ကြီး ရဲ ့ ကြိမ် နဲ့ ဆုံး မ တာ ရော ဘ ကြီး ဘုန်း ကြီး ရိုက် နှက် ဆုံး မ တာ ရော ခံ ရ တယ် ..။
ဝမ်း ကြီး ဟာ( လုပ် ရဲ ရင် ခံ ရဲ ရ တယ် ) ဆို ပြီး ငို ယို တာ မ ရှိ ဘူး..။
ပေး တဲ့ အ ပြစ် ဒါဏ် ကို အံ ကြိတ် ခံ သွား တယ် ..။ သူ ့ ကို နှိမ် ကြ တဲ့ ဒီ ရွာ မှာ သူ မ နေ လို ဘူး..။ မ တတ် သာ လို ့ သူ အောင် ့ အီး ပြီး နေ ပေ မဲ့အ ခွင် ့ သာ တာ နဲ့ ဝမ်း ကြီး လဲ ရွာ က ဝေး ရာ ကို ပြေး တော့ တာ ဘဲ..။ သူ တို ့ ရွာ ကို မြို့ က စျေး လာ ရောင်း တဲ့ အီ စွတ် ဘိုင် နဲ့ အ ပြန် မှာ လိုက် သွား ပြီး ရွာ ကို ကျော ခိုင်း သွား တာ ပါ ဘဲ..။
အီ စွတ် ဘိုင် က သေ တ္တာ ကြီး ၂ လုံး လက် က ဆွဲ ပြီး တ ရွာ ဝင် တ ရွာ ထွက် တော က လူ တွေ လို မဲ့ အပ် နဲ့ အပ် ချည် ၊ ပေါင် ဒါ ဘူး ၊မိတ် ကပ် နေ ကာ မျက် မှန် ၊ ဆေး မျိုး စုံ ကို ရောင်း တဲ့လူ ပါ..။ ဘယ် သူ ဘာ ကြိုက် တတ် တယ် ဆို တာ သူ ကြာ တော့ သိ လာ ပြီး ရွာ လမ်း အ တိုင်း လျောက် တဲ့ အ ခါ...( မ အေး တင် ရေ....နှုတ် ခမ်း နီ ...ပါး နီ တွေ ပါ တယ် ....)
( ဦး သောင်း စိန် ......ဓါတ် မီး ခြစ် ကြည် ့ အုံး မ လား....ခြင် သတ် ဆေး လဲ ပါ တယ် ...) စ သ ဖြင် ့ အော် ရောင်း တတ် တယ် ...။ အီ စွတ် ဘိုင် က ရောင်း တတ် တယ် ..။
သိ ရင် အ ကြွေး လဲ ပေး တယ် ..။ လ ပေး နဲ့ လဲ ဝယ် လို ့ ရ တယ် ...။
ဒီ တော့ အီ စွတ် ဘိုင် ဟာ သိပ် သ ဘော ကောင်း တယ် ဆို ပြီး လူ တွေ က မြို့ တက် ဝယ် မဲ့ အ စား သူ ့ ဆီ က ဘဲ ဝယ် တာ များ တယ် ..။ မြို့ လေး က လဲ နဲ နဲ လှမ်း တယ် လေ..။
အီ စွတ် ဘိုင် ကို အဲ ဒီ တ ဝိုက် က ရွာ တွေ က အား လုံး ခင် ကြ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး ဟာ မြို့ က စျေး လာ ရောင်း တဲ ့အီ စွတ် ဘိုင် ဆီ က သူ ့ မွေး စား အ မေ ဒေါ် ဖွား စိန် ဝယ် ခိုင်း လို ့ ဓါတ် ခဲ ၊ မီး ခြစ် ဘူး ၊ဘီး စိတ် စ တဲ့ ဟာ တွေ ဝယ် ဘူး တယ် ..။ အီ စွတ် ဘိုင် က လဲ ဝမ်း ကြီး စျေး ဆစ် ရင် လဲ လျော့ ပေး တတ် တယ် ..။ အီစွတ် ဘိုင် ရွာ ထိပ် က ဇ ရပ် မှာ ဝင် နား ပြီ ဆို ရင် အ နား က သင်း ချိုင်း ကုန်း မှာ ငှက် ပစ် ၊ ရျိုး ထောင် လုပ် နေ တတ် တဲ့ ဝမ်း ကြီး နဲ့ စ ကား ထိုင် ပြော လေ့ ရှိ တယ် ..။ အီ စွတ် ဘိုင် ကို ရန် ကုန် မြို့ အ ကြောင်း ဝမ်း ကြီး အ မြဲ မေး တတ် တယ် ..။ အီ စွတ် ဘိုင် က မြို့ လည် ခေါင် က တိုက် ခန်း တ ခု မှာ သူ ငယ် ချင်း နဲ့ စပ် တူ ငှား နေ တယ် လို ့ ေ ပြာ ပြ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး က သူ ့ အ ရွယ် က လေး တွေ လဲ အ လုပ် လုပ် နေ ကြ တာ အ များ ကြီး ဆို တာ အီ စွတ် ဘိုင် ပြော ပြ လို ့ သိ ရ တော့ ရွာ က ထွက် ပြေး ချင် နေ တော့ တော် တော် ဘဲ စိတ် ဝင် စား တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး လဲ အီ စွတ် ဘိုင် ကို ခင် လာ အောင် ပေါင်း တော့ တာ ဘဲ..။ အီ စွတ် ဘိုင် ကို စျေး ကူ ရောင်း ပေး တယ် ..။ အ ထုပ် သူ ထမ်း ပေး တယ် ..။ ကြာ လာ တော့ အီ စွတ် ဘိုင် က လဲ သူ့ ကို ခင် လာ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး က သူ ရွာ မှာ မ နေ လို ကြောင်း အီ စွတ် ဘိုင် ကို ပြော ပြ တယ် ..။ အီ စွတ် ဘိုင် က သူ ့ မှာ ဘို မောင် ဆို တဲ့ မိတ် ဆွေ ရှိ ပြီး သူ ဘို မောင် ကို တိုင် ပင် ကြည် ့ အုံး မယ် လို ့ ဝမ်း ကြီး ကို ပြော တယ် ..။ နောက် တ ခေါက် အီ စွတ် ဘိုင် ပြန် လာ တော့ ဝမ်း ကြီး ကို မင်း လိုက် ချင် ရင် ရွာ ထိပ် က မ နက် ဖန် စောင် ့ လို ့ ပြော တယ် ..။ ဘယ် သူ မှ တော့ မ သိ စေ နဲ့ လို ့ လဲ ပြော တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး ရန် ကုန် ရောက် လာ တယ် ...။
ရန် ကုန်မြို့ လည် ှမှာ နေ ပြီး အ လုပ် မျိုး စုံ လုပ် နေ တဲ့ အီစွတ်ဘိုင် ရဲ့ မိတ် ဆွေ ဦး ဘို မောင် ရဲ့ အိမ် ကို ရောက် ခဲ့ ရ တယ် ..။ ဦး ဘို မောင် ဟာ အ သား မဲ မဲ.. ပု ပု ..ဘိုက် ပူ ပူ အ ဖိုး ကြီး တ ယောက် ဖြစ် ပါ တယ် ...။ ဦး ဘို မောင် က အ လုပ် စုံ လုပ် တယ် ..။ လမ်း ဘေး စျေး သည် တွေ ကို ငွေ ထုတ် ချေး တယ် ..။ ခိုး ရာ ပါ လဲ ဝယ် တယ် ..။ ခါး ပိုက် နှိုက် ၊ သူ ခိုး တွေ နဲ့ အ ဆက် ရှိ တယ် ...။ ဝမ်း ကြီး ကို သူ ့ တိုက် ခန်း က ခေါင် မိုး ပေါ် မှာ နေ ရာ ပေး တယ် ..။ အ မိုး ဘဲ ရှိ ပြီး အ ကာ တော့ မ ရှိ ဘူး..။ ဝမ်း ကြီး လဲ သူ ့ကို နှိမ် ကြ တဲ့ ရွာ က ထွက် နိုင် တာ ကို ဘဲ ဝမ်း သာ ပြီး ဦး ဘို မောင် ခိုင်း သ မျှ ကို လုပ် ပေး တယ် ..။
ဦး ဘို မောင် က လဲ တ ပည့်မွေး လိုတာ နဲ့ အ တော်ဘဲ..။ လူရှာ နေ တဲ့ ဦး ဘို မောင် ဟာ လာ ပို ့ ပေး တဲ့ အီ စွတ် ဘိုင် ကို ဝမ်း ကြီး ကို ခေါ် လာ ပေး တဲ့အတွက် ဆု ချ လိုက် သေး တယ် ..။
ဝမ်း ကြီး က တော က လာ တဲ့ ကောင် ဆို တော့ အ စား လဲ ဂျီး မ များ ဘူး..။ ထ မင်း ကြမ်း နဲ့ င ပိ ရေ နဲ့ လဲ စား နိုင် တော့ ဦး ဘို မောင် အ တွက် အ ပန်း မ ကြီး ဘူး..။ ဦး ဘို မောင် မှာ မ အေး မိ ဆို တဲ့ မ ယား ရှိ တယ် ..။ ဦး ဘိုမောင် ထက် ၁၅ နှစ် လောက် ငယ် တယ် ..။
မ အေး မိ က အ သက် ၃၀ လောက် ရှိ ပြီ ..။ က လေး မ ရှိ ဘူး..။ဦး ဘိုမောင် ရဲ့ လမ်း ပြ မှု နဲ့ လေ ဘေး အ ထည် တွေ ကောက် ပြီး ရောင်း တယ် ..။ ရခိုင် မှာ က တော့ ဒီ အ ဝတ် ဟောင်း တွေ ကို ( အ ဆိုး ထည် ) လို ့ ခေါ် ကြ တယ် ..။ အဲ ဒီ အ ဝတ် ဟောင်း ဘေ ထုတ် တွေ ကို အ မျိုး အ စား အ လိုက် ခွဲ ကြ ရ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး လဲ ဒီ အ လုပ် သ ဘာ ၀ ကို ပါ နား လည် အောင် သင် ယူ ရ တယ် ..။
မ အေးမိ က လုံးကြီး ပေါက်လှလို ့ခေါ် မ လား..။ ခပ် တုတ် တုတ် ..ဖင် ကြီး ကြီး နဲ့ ..တ ဏှာ ကြီး မဲ့ရုပ် ရှိတယ် ..။ မ အေး မိ လမ်း လျောက် ရင် ဖင် ကြီး တွေ က တ ဆတ် ဆတ် တုံ ခါ နေ ကြ တယ် ..။ အ သက် ၁၅ နှစ် ပြည် ့ ခါ စ ဝမ်း ကြီး ဟာ အဲ ဒီ အ ချိန် မ တိုင် ခင် က မိန်း မ မ ကြိုက် သေး ဘူး..။ မ ကြိုက် တတ် သေး ဘူး...။ ဦး ဘိုမောင် ရဲ့ အိမ် ကို ရောက် ပြီး တော..၃ လ လောက် မှာ..တ နေ့ ...့ ည ဖက် ဘိုက် ဆာ လို ့ တ ခု ခု များ စား ရ နိုင် မ လား ဆို ပြီး သူ နေ တဲ့ ခေါင် မိုး ပေါ် က နေ ဆင်း လာ တော့ ဦး ဘို မောင် ရဲ့ အခန်း က ညည်း သံ တွေ ကြား ရ တာ ကြောင် ့ အ သာ ခြေ ဖေါ့ နင်း ပြီး သုံး ထပ် သား နံ ရံ မို ့ သံ ပေါက် ရာ အ ဟောင်း တ ခု က နေ ချောင်း ကြည် ့ တော့ ဝမ်း ကြီး.ခြေ ဖျား လက် ဖျား တွေ တုံ ရင် အေး စက်
သွား ရ တယ် ..။ မြင် ကွင်း က ဦး ဘို မောင် ဟာ သူ ့ မ ယား လေး မ အေး မိ ကို လိုး နေ တာ ကို ဝမ်း ကြီး မြင် လိုက် ရ လို ့ ပါ..။ ဦး ဘို မောင် ဟာ မ အေး မိ ကိုယ် ပေါ် မှာ တက် မှောက် ပြီး တ ရှူး ရှူး နဲ့ ဖင် ကြီး ကို ကော့ ကော့ ပြီး လိုး ပေး နေ ပါ တယ် ...။
ဦး ဘို မောင် ရဲ့ လီး ကြီး မ အေး မိ ရဲ့ စောက် ဖုတ် ထဲ ကို ဝင် လိုက် ထွက် လိုက် ညှောင် ့ နေ တာ ကို ဝမ်း ကြီး တွေ့ နေ ရ တယ် ..။ သူ တို ့ ၂ ယောက် က တော့ ကာ မ ဇော ကပ် နေ လို ့ ပတ် ဝန်း ကျင် ကို သ တိ မ ထား မိ ဘူး..။ ဝမ်း ကြီ ချောင်း ကြည် ့ နေ တာ ကို မ သိ ကြ ဘူး...။မ အေး မိ ရော ဦး ဘို မောင် ရော ကိုယ် လုံး တီး တွေ ဖြစ် နေ တာကို ပ ထ မ ဆုံး တွေ့ ဘူး တာ မို ့ ဝမ်း ကြီး တ အံ ့ တ သြ ဖြစ် နေ တယ် ..။ ဖင် တောင် ့ တောင် ့ နဲ့ မ အေး မိ ကို အ ဝတ် မ ပါ ဗ လာ နဲ့ တွေ့ လိုက် ရ တော့ ဝမ်း ကြီး ကြက် သီး တွေ တ ဖြန်း ဖြန်း ထ ရ လောက် အောင် စိတ် တွေ လှုပ် ရှား နေ ရ တယ် ...။ ဦး ဘို မောင် ဟာ သူ ့ မ ယား လေး ကို စိတ် ကျေ နပ် သွား အောင် လိုး ပေး နိုင်သူ တော့ မ ဟုတ် ဘူး..။ အ ရက် က လဲ မူး နေ ပြီး ဘိုက် က ပူ၊ ၀ က လဲ ၀ တဲ့ ဦး ဘိုမောင် ဟာ မ အေး မိ လို တောင့်တောင် ့ တင်း တင်း..မိန်း မ တ ယောက် ကို ကျေ နပ် သွား အောင် လိုး ပေး နိုင် တဲ့ အား..မ ရှိ ဘူး...။
ဦး ဘို မောင် သူ ့ မ ယား လေး ကို မ ဖြို နိုင် ဘူး..။ ဝမ်း ကြီး က သူ တို ့ ၂ ယောက် လိုး တာ ကို ကြည် ့ ပြီး သူ ့ ပေါင် ကြား က ဖွား ဖက် တော် လီး က မတ် မတ် တောင် လာ ရ ပါ တယ် ..။
မ အေး မိ ရဲ့ ဖွံ ့ ဖြိုး တဲ့ နို ့ ကြီး တွေ နဲ့ ပေါင် ကြား က အ မွှေးရေး ရေး ပေါက် နေ တဲ့ မို ့ ဖေါင်း တဲ့ စောက် ပတ် ကို တွေ့ ရ တဲ့ အ ခါ..ဝမ်း ကြီး ရဲ ့ လီး ဟာတောင် မတ် လာ တယ် ..။မ အေး မိ ရဲ့ တောင် ့ ကား တဲ့ ဖင် ကို သူ ဒီ အိမ် ရောက် စ ထဲ က သ တိ ထား မိ တာ..။ စွင် ့ ကား တဲ့ ဖင် တွေ ကို သူ စိတ် နဲ့ ပြစ် မှား မိ နေ တာ ကြာပါ ပြီ ...။ မ မြင် ဘူး တဲ့ မိန်းမ ရဲ့ ဖုံး ကွယ် ထား ကြ တဲ့ ကိုယ် အ စိတ် အ ပိုင်း တွေ ကို မြင် တွေ့ ရ တာ မို ့ ကြည် ့ လို ့ မ ၀ နိုင် အောင် ဘဲ ဖြစ် နေ ရ တယ် ..။ ဦး ဘို မောင် တို ့ လိုး ကြ တာ ကို ကြည် ့ ပြီး....ဝမ်း ကြီး လဲ တင်း မာ နေ တဲ့ သူ ့ လီး ကြီး ကို ပွတ် တိုက် တော့ တိုက် လေ ကောင်း လေ ဖြစ် လာ ရ ပြီး .ရှေ ့တိုး နောက် ငင် တိုက် နေ မိ တာ မ ကြာ ခင် ဘဲ..အ ရမ်း ကောင်း သ လို ခံ စား လိုက် ရ ပြီး.... သူ ့ လီး ထဲ က အ ရေ ပျစ် ပျစ် ဖြူ ဖြူ တွေ တ အား ပန်း ထွက် ပါ တယ် ..။
ဝမ်း ကြီး လဲ ကွင်း တိုက် အာ သာ ဖြေ တာ ကို ရှာ ဖွေ တွေ့ ရှိ သွား ရ ပြီး လီး တောင် မာ ပြီး ကာ မ စိတ် တွေ ကြွ လာ ပြီ ဆို ရင် မ အေး မိ ရဲ့ စောက် ပတ် ကို စိတ် ကူး ပြီး လီး ကို ကွင်း တိုက် တတ် လာ ပြီ ..။ဝမ်း ကြီး လဲ လစ် ရင် လစ် သ လို ဦး ဘို မောင် သူ ့ မ ယား လေး ကို လိုး တာ ကို ချောင်း တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး က ရုပ်ရှင် လက် မှတ် မှောင် ခို ရောင်း တဲ့ အ လုပ် လုပ် ရ တယ် ..။ဦီး ဘိုမောင် လုပ် နေ တဲ့ အ လုပ် တွေ ထဲ က တ ခု ပေါ့ ..။ တ ခါ တ လေ..ခိုး ရာ ပါ တွေ ကို တ ခြား တ နေ ရာ ကို သွား ပို ့ ပေး ဖို ့ လဲ ဝမ်း ကြီး ကို ခိုင်း တတ် တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး လဲ အ သက် က ငယ် ပေ မဲ့ တ ခါ ပြ ပေး ထား ရင် မှတ် မိ ပြီး အ ကင်း ပါး တာ ကြောင် ့ ဦး ဘို မောင် က သ ဘော ကျ တယ် ..။ ဒီ နေ့ ဝမ်း ကြီး တ နေ ကုန် နေ ပူ ထဲ အ လုပ် လုပ် ရ တော့ ညစ် ပတ် နံ စော် နေ တယ် ..။ ရေ ချိုး ချင် တာ နဲ့ ခေါင် မိုး ပေါ် မှာ ရေ စည် နဲ့ မိုး ရေ ခံထား တာ ရှိ လို ့ ..သူ ့ နံ နေ တဲ့ အ ဝတ် တွေအား လုံး ချွတ် ပစ် ပြီး ရေ ချိုး လိုက် တယ် ..။
ဒီ ခေါင် မိုး ပေါ် ကို ဘယ် သူ မှ တက် လာ လေ့ လဲ မ ရှိ တာ မို ့ ကိုယ် လုံး တီး ဘဲ ချိုး တာ ပါ..။ ဝမ်း ကြီး လဲ အ နား မှာ တွေ့ တဲ့ အ ဝတ် လျော် တဲ့ ဆင် ချေး တုံး ဆပ် ပြာ ကြမ်း နဲ့ ဘဲ တ ကိုယ် လုံး ကို ပွတ် တိုက် ချေး တွန်း တယ် ..။ သူ ့ လီး ကို ဆပ် ပြာ နဲ့ အ သေ အ ချာ ပွတ် တိုက် ဆေး ကြော တော့ ည ဖက် တွေ့ ဘူး ခဲ့ ရ တဲ့ မ အေး မိ ရဲ့ ကိုယ် လုံး တီး ကိုယ် ခန္စာ ကို ပြန် မြင် ယောင် မိ တော့ သူ ့ လီး က ထွား ကြိုင်း လာ ပါ တယ် ..။
ရှေ ့ ကို ငေါ ငေါ ကြီး ထိုး ထောင် လာ တယ် ..။ ရေ ကို တ ဘွမ်း ဘွမ်း လောင်း ချိုး လိုက် တယ် ..။
သူ ့ အ နောက် က အ သံ လို လို ကြား တာ ကြောင် ့ လှည် ့ ကြည် ့ လိုက် တော့ .....
( ဟင် .....မ အေး မိ ....)
ဦး ဘို မောင် ရဲ ့ မ ယား လေး...မ အေး မိ ...ခေါင် မိုး ပေါ် က ရေ သံ တွေ ကြား တာ ကြောင် ့ ..ထပ် ခိုး က နေ ခေါင် မိုး ပေါ် တက် တဲ့ လှေ ခါး လေး က နေ တက် ခဲ့ တာ. ကိုယ် လုံး တီး ကြီး ရေ ချိုးနေ တဲ့ ဝမ်း ကြီး ကို တွေ့ လိုက် ရ ပါ တယ် ..။ လင်ရှိ မယား မ အေး မိ အ တွက် ယောကျင်္ား ကိုယ် တုံး လုံး ဟာ အ ဆန်း မ ဟုတ် ပေ မဲ့ ဒီ ဝမ်း ကြီး ဆို တဲ့ ချာ တိတ် ရဲ့ ဖွား ဖက် တော် လီး က လူ နဲ့ မ လိုက် အောင် ဘဲ ထူး ထူး ခြား ခြား တုတ် လွန်း ရှည်
လွန်း နေ တာ ကြောင် ့ မ အေး မိ ...မျက် တောင် မ ခတ် တမ်း..ငေး ကြည် ့ နေ မိ တော့ တယ် ...။ မ အေး မိ ကြည် ့ နေ တုံး မှာ ဝမ်း ကြီး ရ ဲ့ ကြီး ..တုတ် ပြီး ရှည် တဲ့ လီး ကြီး က ဆတ် က နဲ မတ် မတ် ထောင် သွား တယ် ...။ သူ မ လင် ဦး ဘို မောင် လီး ထက် တောင် ကြီး တဲ့ ဒီ ကောင် လေး ရဲ့ လီး ကြီး ကို မ အေး မိ သ ဘော ကျ သွား တယ် ...။ ဝမ်း ကြီး က မအေးမိ ရှေ ့ လီး တန်း လန်း နဲ့ မို ့ မ ကောင်း တတ်လို ့ ပု ဆိုး ကို လှမ်း ယူကာ ဝတ် မယ် ကြံ တယ် ..။
( ဟိတ် ..ဝမ်း ကြီး ....နေ အုံး....)
( အ မ...ဘာ ခိုင်း မ လို ့ လဲ ဟင် )
( လာ စမ်း..ဒီ နား....)
ဝမ်း ကြီး က လီး ကြီး မတ် မတ် တောင် ရက် ကြီး မ အေး မိ အ နား ကို သွား လိုက် တော့ မ အေး မိ က ထွား တဲ့ လီး တန် ကြီး ကို အ နီး ကပ် ကြည် ့ နေ ပြီး...( နင် ..ဆေး တွေ ဘာ တွေ များ လိမ်း လား...)
( ဘာ ေဆး လဲ အ မ...)
( ဟို ေလ...အဲ ဒါ ႀကီး ေစ တဲ ့ ေဆး ေပါ ့ ...)
( ဘာ မှ မ လိမ်း ဘူး..န ဂို အ တိုင်း ဘဲ....အ မ)
( အေး..နင် ့ဟာက သိပ်ထွားတာဘဲ....လူ ကြီး ကျ နေတာ ဘဲ...ဝမ်း ကြီး..နင် မိန်းမ လုပ်ဘူးလား...)
( မ လုပ္ဘူး ဘူး...)
( အေး...နင် ထ မင်း စား ပြီး ပြီ လား...မ စား ရ သေး ရင် လာ စား..ဆင်း ခဲ့ ...ပြီး ရင် ငါ ခိုင်း စ ရာ တခု ရှိ တယ် ...)
( ဟုတ် ကဲ့ ..အ မ...)
မ အေး မိ ခေါင် မိုး ပေါ် က ဆင်း သွား တယ် ..။ အ နောက် က နေ ဝမ်း ကြီး က မ အေး မိ တုန် ခါ တဲ့ ဖင် တွေ ကို ကြည် ့ ဖြစ် အောင် ကြည် ့ လိုက် သေး တယ် ...။
မ အေး မိ မီး ဖို ထဲ ရောက် ခဲ ့ ပြီး အ ပြင် က ဝယ် လာ တဲ ့ ကြက် ရိုး သုတ် ..ဘဲ သွေး သုတ် ကို အိမ် က ထ မင်း ကြမ်း နဲ့ စား ဖို ့ ပြင် တယ် ..ဟို ကောင် လေး အ တွက် လဲ ထ မင်း တ ဇ လုံ ထည် ့ ပေး လိုက် တယ် ..။ သူ ့ လီး ချောင်း ကြီး က လူ နဲ့ မ လိုက်ဘူး..။
ဟွန်း..တွေ့ ရ တာ ကို ရင် တုန် စ ရာ..။စိတ် ထဲ ယား သ လို လို ..ကုန်း ချင် သ လို လို ...ခံ ချင် သ လို လို ဖြစ် သွား ရ တယ် ...။ မ ကောင်း တတ် လို ့ စိတ် ကို ချုပ် တီး ထား ရ တယ် ..။
ဦး ဘို မောင် က လဲ တွံ တေး ဖက် အ ကြွေး တောင်း သွား တယ် ..။ ဒီ ည တောင် ပြန် ချင် မှ ပြန် မယ် ..။
(ဟဲ့ ...ဟို ကောင် လေး...........ဘယ် မ လဲ...ထ မင်း လာ စား...) ဝမ်း ကြီး ရောက် လာ တယ် ..။
( လာ..စား....ငါ ကြက် ရိုး သုတ် ..နဲ့ ဘဲ သွေး သုတ် ဝယ် လာ တယ် ..)
မ အေး မိ နဲ့ ဝမ်း ကြီး..မီး ဖို ခန်း ကျဉ်းကျဉ်း လေး ထဲ စားပွဲလေး မှာ ခေါင်း ချင်း ဆိုင်ပြီး ညစာစား ကြ တယ် ..။ ဝမ်းကြီး လဲ မ အေး မိ နဲ့ နီး နီး ကပ်ကပ် နေရတာ စိတ်ထဲ တမျိုး ကြီး ခံ စား ရ တယ် ..။
(ထဲ့ စား... ဝမ်း ကြီး...ဒါ နင် နဲ့ ငါ့အ တွက်ဘဲ..အ ကိုကြီး က ပြန် လာ ချင် မှ တောင် လာ မှာ...)
မ အေ း မိ ရဲ ့ မျက် လုံး ထဲ မှာ လဲ ဝမ်း ကြီး ရဲ ့လီးထွားထွား ကြီး ကို ဘဲ မြင် ယောင် နေ တယ် ..။
ဦး ဘို မောင် က လဲ သူမ ကို အာ သာ ပြေ အောင် လိုး မ ပေး နိုင် ဘူး..။ လိုး နေ ရင်း သူ ့ လီးက ပျော့ ကျ သွား တတ် တယ် ..။တ ခါ တ လေ လဲ လေး ငါး ချက် လောက် ဆောင် ့ ပြီး ရင် လဲ သူ ့ လီး က သုတ် ပန်း ထွက် ပြီး ပန်း တိုင် ရောက် သွား တတ် တယ် ..။
မ အေး မိ လို တောင် ့ တောင် ့ ထယ် ထယ် မိန်း မ တ ယောက် အ ဖို ့ အာ သာ မ ပြေ ခဲ့ တာ ကြာ ပြီ ...။
( ဝမ်း ကြီး....နင် ပု ဂံ တွေ ဆေး ပြီး ရင် ..ငါ့ ဆီ လာ ခဲ့ အုံး..ငါ ဒီ နေ့ ညောင်း လွန်း လို ့ နဲ နဲ ဇက် ကျော လေး ဘာ လေး ဆွဲ ပေး စမ်း ဟယ် .... )
( ဟုတ် ကဲ့ အ မ....)
မ အေး မိ က အိပ် ခန်း ထဲ က သူ တို ့ လင် မ ယား အိပ် တဲ့ ကုတင်ကြီး ပေါ် မှာ မှောက် ရက် အိပ်ရင်း ကောင်လေး ကို စောင့်နေ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး လဲ ဒီ ကုတင် ကြီး ပေါ် မှာ ဘဲ ဦးဘိုမောင် က မ အေး မိ ကို မိ မွေး တိုင်း ဖ မွေး တိုင်း အ ဝတ် မ ပါ..တက် လိုး နေ တာ တေ ွသူ မြင် ခဲ့ ဘူး တော့ မ အေး မိ ကို သွား နှိပ် ပေး ဖို ့ ရာ ဝန် လေး နေတယ် ..။ ရင် တွေ ခုန် နေ တယ် ...။
(ဟဲ့ ..ဝမ်း ကြီး.....လာ လေ...)
( ဟုတ် ကဲ့ ....အ မ....)
( လာ...ငါ့ ခြေ သ လုံး တွေ တောင် ့ နေ လို ့ နှိပ် ပေး စမ်း...)
( ဟုတ် ကဲ့ အ မ..)
( တော် တော့ ဟာ..နင် ့ ကို စ ကား ပြော ရင် ဟုတ် ကဲ့ အ မ ဘဲ ပြော တတ် တယ် ..)
ဝမ်း ကြီး မ အေး မိ ဘေး ကု တင် ပေါ် တက် ထိုင် ပြီး သူ မ ရဲ့ ခြေ သ လုံး တွေ ကို နှိပ် ပေး လိုက် တယ် ..။
( အေး..ဟုတ် ပြီ .....အံ မာ..မင်း လက် က ပေါက် သား......)
ဝမ်း ကြီး မ အေး မိ ရဲ ့ခြေ သ လုံး ဝင်း ဝါ ဝါ တွေ ကို နှီပ် နေ ရင်း သူ ့ လီး က ခေါင်း ထောင် လာ ပါ တယ် ..။ မှောက် အိပ် နေ တာ ကြောင် ့ မ အေး မိ ဖင် တွေ ကို ဝမ်း ကြီး အ နီး ကပ် မြင် တွေ့ နေ ရ တော့ လီး က ထ လာ တယ် ..။ ထောင် ချင် လာ တယ် ...။
မ အေး မိ ဖင် တွေ က တင်း ကား နေတယ် ..။ ဝမ်း ကြီး မ အေး မိ ရဲ့ ဖင် ကို ဆုတ် ကိုင် လိုက် ချင် တဲ့ စိတ် တွေ တ ဖွါး ဖွါး ပေါ် နေ တယ် ..။ မ နဲ စိတ် ချုပ် တီး နေ ရ တယ် ...။
( အင်း....အင်း.....နှိပ် နှိပ် အင်း......ကောင်း တယ် ....ကောင်း တယ် ......အင်း......)
တိတ် ဆိတ် နေ တဲ့ အ ခန်း ကျဉ်း လေး ထဲ ကု တင် ပေါ် မှာ နှစ် ယောက် ထဲ ဖြစ် နေ တဲ့ ကြား ထဲ မ အေး မိ ရဲ ့ ခြေ သ လုံး တွေ ကို လဲ ကိုင် ဆုတ် နှိပ် နေ ရ တော့ ဝမ်း ကြီး ရဲ ့ ကာ မ ရာဂ စိတ် တွေက မ တ ရား သ ဖြင် ့ ထ ကြွ နေ တယ် ...။
( ဝမ်း ကြီး.....ပေါင် ကို နှိ ပ် စမ်း.....)
မ အေး မိ ရဲ့ ပေါင် တန် တွေ ကို နှိပ် လိုက် ရ တော့ ပို ဆိုး ပြီ ...။ ဝမ်း ကြီး ရဲ့ လီး က မတ် မတ် တောင် နေ ပြီ ..။ တော် တော် ကြာ အောင် ပေါင် တန် တွေ ကို နှိပ် နေ ရ ပြီး ...မ အေး မိ က( နေ အုံး..ငါ ပက် လက် လှန် လိုက် အုံး မယ် ..) ဆို ပြီး မှောက် ရက် အ နေ အ ထား က နေ ပက် လက် ဖြစ် လာ တော့ ပေါင် တွေကို သူ ဆက် နှိပ် ရ ပြန် တယ် ..။
( အ ပေါ် နဲ နဲ တက် ... ပေါင် ရင်း ကို ...နှိပ် ..) ဆို တော့ လက် တွေ က ပေါင် ရင်း ကို ရောက် လာ ရ တယ် ..။
ဝမ်း ကြီး လက် တွေ က ဟို နေ ရာ နဲ့ အ ရမ်း ကပ် နေ ပြီ ..။ဝမ်း ကြီး လက် တွေ တုန် နေ ပြီ ..။
တ ခါ တ ခါ သူ ့ လက် သန်း က မ အေး မိ ရဲ့ မို ့ အိ တ ဲ့ ဆီး ခုံ ကြီး ကို ထိ မိ သွား တတ် တယ် ..။
(အင်း...ကောင်း တယ် .....မင်း မ ဆိုး ဘူး......မင်း အ ပူ ထုတ် တတ် လား...)
( ထုတ် တတ် တယ် ..အ မ...)
( အေး..ထုတ် ပေး စမ်း...)
( ပေါင် ...ပေါင် နဲ နဲ ကား ပေး..အ မ...)
မ အေး မိ က ပေါင် နဲ နဲ ကား လိုက် တယ် ...။ ဝမ်း ကြီး လဲ မ အေး မိ ရဲ့ ပေါင် ကြား ကို တံ တောင် ဆစ် နဲ့ ဖိ ထောက် လိုက် ပါ တယ် ...။ ဝမ်း ကြီး လက် မောင်း ဖျား က မ အေး မိ စောက် ပတ် အုံ ကြီး နဲ့ ထိ မိ နေ ပြီ ...။ တံ တောင် ဆစ် နဲ့ အ ကြာ ကြီး ဖိ ထောက် ထား ရာ က ပြန် လွှတ် ပေး လိုက်တော့ မ အေးမ ိ တကိုယ် လုံး ဖိန်း ဖိန်း ရှိန်း ရှိန်း ဖြစ်သွားရတယ် ...။
( ဝမ်း ကြီး..မင်း ဘယ် ဆိုး လို ့ လဲ ကွ.....အ ပူ ထုတ် တတ် သား ဘဲ.....)
( ကောင်း တယ် ..နောက် တ ဖက် ကို ထုတ် အုံး...)
နောက် တ ဖက် ကို ဖိ ထောက် တော့ မ အေး မိ နုတ် က တ အင် အင် နဲ့ ညည်း တယ် ..။
( ဘာ ဖြစ် လဲ အ မ..နာ လို ့ လား...)
( ဟင် ့ အင်း.....ကောင်း လို ့ ...)
ဖိ ထား ဖိ ထား...အင် ..ဟင် ...ဟင် .....ကဲ လွှတ် တော့ ...)
ဝမ်း ကြီး လဲ ထောက် ဖိ တား တဲ့ တံ တောင် ဆစ် ကို လွှတ် လိုက် ရော...မ အေး မိ ...( အာ.....အင်း...အို အို ...) ဆို ပြီး အ ရ သာ ကို ကြိုက် ပြီး ဝမ်း ကြီး လက် မောင်း ကို ဆုတ် ကိုင် ထား တယ် ...။
( ကောင်း လား အ မ...)
( အင်း...)
( ခြေ ဖ နောင် ့ နဲ့ ဖိ ထောက် ရင် ပို ကောင်း တယ် ...လုပ် ပေး ရ မ လား...)
( ဟင် ...ဟုတ် လား...အင်း..လုပ် လေ...)
ဝမ်း ကြီး က မတ် တပ် ရပ် လိုက် တယ် ..။ သူ ့ ပု ဆိုး ကြား က လီး တန် ကြီး က ရှေ ့ ကို ငေါ ငေါ ကြီး ထိုး ထွက် နေ တယ် ...။ မ အေး မိ က မျက် လုံး ပိတ် ထား လို ့ မ မြင် သေး ဘူး...။ ဝမ်း ကြီး မ အေး မိ ပေင် ကြား ကို ခြေ ဖ နောင် ့ နဲ့ ဖိ ထောက် ပါ ပြီ ..။ သူ ့ ခြေ ဖ ဝါး နဲ့ မ အေး မိ ရဲ့ စောက် ဖုတ် နဲ့ က နဲ နဲ ထိ မိ နေ ပြန် တယ် ..။နေ ရာ ရွှေ့ သ လို လို နဲ့ ဝမ်း ကြီး စောက် ဖုတ် ကို ခြေ ဖ ဝါး နဲ့ ပွတ် လိုက် တယ် ..။ မ အေး မိ ဘာ မှ မ ပြော ဘူး..။
ဝမ်း ကြီး လဲ ဖ နောင် ့ ကို မ လွှတ် လိုက် တော့ မ အေး မိ လဲ တံ တောင် ဆစ် နဲ့ အ ပူ ထုတ် တုံး က လို ဘဲ ဝမ်း ကြီး လက် မောင်း ကို ဖမ်း ဆုတ် ကိုင် သ လို အ ခု လဲ ဖမ်း ဆုတ် ကိုင် လို လို ့ မိ ရာ ကို ဆုတ် လိုက် တာ ဝမ်း ကြီး က မတ် တပ် ရပ် အ ပူ ထုတ် နေ တာကြောင် ့ သူ ့ ပု ဆိုး စ ကို ဘဲ ဆွဲ မိ တယ် ..။ ရုတ် တ ရက် ဆို တော့ ဝမ်း ကြီး ပု ဆိုး ကျွတ် ကျ သွား တယ် ..။
( အို ..အ မ..)
ဝမ်း ကြီး အ သံ ကြောင် ့ မ အေး မိ မျက် လုံး ဖွင် ့ ကြည် ့ တော့ ....
( ဟင် ..ဝမ်း ကြီး ...)
အောက် ခံ ဘောင်း ဘီ မ ပါ တဲ့ ဝမ်း ကြီး မှာ လီး ကြီး မတ် မတ် တောင် နေ ရက် ကြီး ....မ အေး မိ အ ပေါ် မှာ ရပ် နေ မိ ရက် ကြီး... ဖြစ် နေ ပါ တယ် ..။
( ဟယ် ....နင့်ဟာ ကြီး က တောင်နေ ပါ လား...ကောင်စုတ်လေး...နင် ...ငါ့ကို ပစ်မှား နေတာဘဲ....)
( မ ဟုတ် .....ဘူး...အ မ.....)
( ဘာ မ ဟုတ် ရ မှာ လဲ......လာ စမ်း....ထိုင် စမ်း......)
( ဟုတ် ...)
သူ ့ ပု ဆိုး ကို ကောက် ယူ မယ် လုပ် တော့ ..
( ဟိတ် ..မ ကိုင် နဲ့ ...နင် ့ ကို ဘယ် သူ က ဝတ် ခိုင်း လို ့ လဲ..ထိုင် ဘဲ ထိုင် ခိုင်း တာ..)
အော်လိုက်လို ့ လီး တောင် ရက် ကြီး နဲ့ ကု တင် ပေါ် ဆောင် ့ကြောင့် ထိုင် လိုက် ရ တယ် ...။
မ အေး မိ ထ ထိုင် လိုက် တယ် ..။
( ဟင်း...ဝမ်း ကြီး...နင် သိ မယ် ..နင် ့ ကို အ ကို ကြီး နဲ့ တိုင် ရ မယ် ...)
( မ...မ...တိုင် ပါ နဲ့အ မ ရယ် ....တောင်း ပန် ပါ တယ် ....)
( ပြ စမ်း..နင် ့ ဟာ ကြီး က ဘာ များ ဖြစ် နေ လဲ....တ ခြား က လေး တွေ လို မ ဟုတ် ဘူး....ကြီး လွန်း နေ တယ် ...)
မ အေး မိ က ဝမ်း ကြီး ရဲ့ တောင် နေ တဲ့ လီး ကြီး ကို ဆုတ် ကိုင် ကြည် ့ လိုက် တယ် ..။
ပါး စပ် က( မာ တောင် ့ နေ တာ ဘဲ.....နင် ငါ့ ကို လိုး ချင် လို ့ လီး တောင် နေ တာ မ ဟုတ် လား...) လို ့ မေး နေ ရင်း လီး ကြီး ကို ပွတ် သပ် ဆုတ် နယ် နေ တယ် ...။
မ အေး မိ စိတ် ထဲ မှာ ဝမ်း ကြီး ရဲ့ လီး မာ မာ ကြီး ကို သ ဘော ကျ နေ တယ် ...။
ဒါ ကြီး နဲ့ အ လို း ခံ ချင် စိတ် တွေ အ ရမ်း ဖြစ် ပေါ် နေ တယ် ...။
( ဝမ်း ကြီး ...)
( ဗျာ..အ မ...)
( နင် ့ ကို ဒါဏ် ပေး တာ ခံ မ လား...အ ကို ကြီး နဲ့ တိုင် ရ မ လား...)
( မ တိုင် ပါ နဲ့ ....အ မ ရယ် ...ပေး ချင် တဲ့ အ ပြစ် ပေး ပါ...)
( ကောင်း ပြီ ..ပက် လက် လှဲ လိုက် စမ်း.....)
ဝမ်း ကြီး ကု တင် ပေါ် မှာ ပက် လက် လှန် အိပ် ချ လိုက် တယ် ...။
( မျက် လုံး ပိတ် ထား...)
မ အေး မိ ဝမ်း ကြီး ရဲ့ လီး တန် ကြီး ကို ပြန် ဆုတ် ကိုင် လိုက် ပြန် တယ် ...။
( နင် ့ ကို အ ပြစ် ပေး ရ မယ် ...)
( ဘာ.. ဘာ... လုပ် မှာ လဲ အ မ ရယ် ...ဖြတ် ပစ် မှာ လား ဟင် ...)
( တိတ် စမ်း...လေ မ ရှည် နဲ့ ...)
စိတ် ထဲ က( လီး ရှည် ရင် တော် ပြီ ...) လို ့ ပြော နေ တယ် ..။
သူ ့ လီး ကြီး ကို အား ရ ပါး ရ ကိုင် ကြည် ့ နေ တယ် ...။
ဦး ဘို မောင် လီး ကို အား မ ရ ခဲ့ ဘူး ဆို တော့ ဒီ လို လီး ရှည် ကြီး ကိုင် ခွင် ့ ရ တု့း ကိုင် နယ် နေ မိ တာ ပါ...။
( ဟဲ့ ...ဝမ်း ကြီး.... ငါ..နင် ့ ကို ဒဏ် ပေး မယ် ...နင် .....မျက် လုံး မ ဖွင် ့ နဲ့ ...)
( ဟုတ် ကဲ့ အ မ...)
မ အေး မိ စောက် ဖုတ် လဲ အ ရေ တွေ စို နေ ပြီ ....။ ခံ ချင် စိတ် တွေ က ထိန်း မ ရ နိုင် တော့ ..။
ကာ မ စိတ် တွေ အ လွန် အ မင်း ထ ကြွ နေ တော့ ဆင် ခြင် တုံ တ ရား ပျောက် ကွယ် သွား ရ ပြီ ..။ ထ မိန် ကို မ ပြီး ဝမ်း ကြီး ပေါ် တက် ခွ လိုက် တယ် ...။ သူ ့ လီး ကြီး အ ပေါ် ကို ဆောင် ့ ကြောင် ့ ထိုင် ဖို ့ ခွ လိုက် ပြီး သူ ့ လီး တန် ကို လက် နဲ့ ဖမ်း ဆုတ် ကိုင် ပြီး စောက် ဖုတ် အ ၀ ကို တေ့ လိုက် တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး လဲ မ အေး မိ သူ ့ ကို ခွ ထိုင် လိုက် တာ သိ ကထဲ က ကြက် သီး တ ဖြန်း ဖြန်း ထ သွား တယ် ..။ သူ ့ လီး ကို ဆုတ် ကိုင် လိုက် တာ လဲ သိ လိုက် ရ တော့ တ ခု ခု တော့ ထူး ပြီ လို ့ စိတ် ထဲ သိ လိုက် တယ် ..။ မ အေး မိ က အ သာ ထိန်း ပြီး ထိုင် ချ လိုက် တယ် ...။ဖြေး ဖြေး လေး မှ တ ကယ် ့ ဖြေး ဖြေး လေး....ဖိ ချ တာ..။
တင်း က နဲ လီး ထိပ် ခေါင်း ဒစ် ပြဲ ကြီး က စောက် ဖုတ် နှုတ် ခမ်း သား တွေ ကြား မြုပ် ဝင် သွား တယ် ....။မ အေး မိ လဲ ဖြေး ဖြေး ဆက် ဖိ ချ လိုက် တယ် .....။ လီး တန် ကြီး တ ဆုံး ဝင် သွား တယ် ..။ သူ မ ပါး စပ် က ကျေ နပ် သ လို အင်း....... လို ့ အ သံ ထွက် လာ တယ် ..။
လီး ကြီး တင်း တင်း ကျပ် ကျပ် ကြီး တ ဆုံး ဝင် နေ ပြီ ..။( ကောင်း လိုက် တာ ဟယ် ....) စိတ် ထဲ က ပြော လိုက် တာ ပါ..။ ဝမ်း ကြီး ရဲ့ ရင် ဘတ် ကို လက် ထောက် ပြီး ဖင် ကို အ သာ ကြွ လိုက် တော့ လီး တန် ကြီး တ ဝက် လောက် စောက် ဖုတ် ထဲ က ပြန် ထွက် လာ တယ် .။( အင်း) က နဲ အ သံ ထွက် တာ ဝမ်း ကြီး ကြား လိုက် ရ တယ် ..။ မ အေး မိ ....ဖြေး ဖြေး ပြန် ထိုင် ချ လိုက် ပြန် တယ် ..။ ကောင်း လိုက် တာ....လီး အ ရ သာ တင် ပြည် ့ ကျပ် ပြည် ့ ရ နေ တယ် ..။
သူ မ စောက် ပတ် က ဒီ လို အ ရ သာ လို လား နေ တာ ကြာ ပြီ ...။ မ အေး မိ တ ချက် ချင်း ထ လိုက် ထိုင် ချ လိုက် လုပ် ပါ တော့ တယ် ...။ သူမ ဝမ်း ကြီး ကို တက် လိုး နေ တာ ဘဲ ဆို တာ တွေး မိပြီး ခစ် က နဲ တ ချက် ရီ မိ လိုက် သေး တယ် ..။ မ အေး မိ က ဦး ဘို မောင် ကို အ မြဲ လို တက်တက် လိုး ပေး ခဲ့ ရ တာ မို ့ အ ပေါ်က တက်လိုး တာ တော့ ကျွမ်း ကျင် နေ တာ ပေါ့ ...။
ဝမ်း ကြီး မှာ လဲ မ ထင် မ မှတ် ဘဲ အ လိုး ခံ လိုက် ရ လို ့ အ ရမ်း အံ ့ သြ နေ သ လို သ ဘော ကျ နေ တယ် ..။ မ အေး မိ ဖိ ထိုင် ချ တဲ့ အ ချိန် သူ က လဲ အောက် က ပင် ့ ကော့ ပြီးထိုး ကြည် ့ လိုက် တယ် ..။ အ ပေါ် က ဖိ ချ တဲ့အ ချိန် နဲ့အောက် က ပင် ့ ထိုး တါ နဲ့ တ ချိန် ထဲ ဖြစ် တဲ့ အ ခါ ၂ ယောက် လုံး ထိ ထိ မိ မိ အ ရ သာ တွေ့ သွား ကြ ပါ တယ် ..။
မ အေး မိ လဲ ဝမ်း ကြီး ကော့ ကော့ ပေး နေ တာ သ ဘော ကျ သွား ပြီး သူမ က လဲ ဖိ မ ထိုင် တာ ထ တာ မ လုပ် တော့ ဘ ဲအ ရင် း အ ထိ ထိုင် ထား ရင်း က ဖင် ကို နှဲ့ ကာ နှဲ့ ကာ နဲ့ ရှေ ့ တိုး နောက် ဆုတ် လုပ် ပြီး လိုး နေ ပါ တယ် ..။
( အင်း...အင်း.....ဟင်း.......ကောင်း လိုက် တာ...ဝမ်း ကြီး ရယ် .......အင်း.......)
ဝမ်း ကြီး လဲ အောက် က နေ ကော့ ပေး နေ တယ် ...။ မ အေး မိ ဖင် တွေ ကို စ ကော ဝိုင်း မှေ ွ့ ရမ်း ပြီး အ ရ သာ ကို အ ပြည် ့ အ ၀ ယူ နေ တယ် ...။ နောက် တော့ အ ကြံ ရ သွား ပုံ နဲ့ ဝမ်း ကြီး အ ပေါ် က ထ လိုက် တယ် ... ဝမ်း ကြီး လဲ စွပ် က နဲ သူ ့ လီး ကို စွပ် ထား တဲ့ မ အေး မိ ရဲ့ စောက် ပတ် ကျွတ် သွား လို ့ ဟာ တာ တာ ဖြစ် သွား တယ် ..။( ဝမ်း
ကြီး..နင် အ ပေါ် က တက် လုပ် ပေး စမ်း) မ အေး မိ ပက် လက် အိပ် ချ လိုက် ပြီး ထ မိန် ကို ခါး အ ထိ လှန် တင် လိုက် တယ် ...။ ဝမ်း ကြီး လဲ အ ရေ တွေ စို နေ တဲ့ မ အေး မိ ရဲ့ စောက် ဖုတ် မို ့ မို ့ ကြီး ကို ကြည် ့ ပြီး ကြောင် နေ တယ် ..။
( ဟဲ့ လာ လေ...လိုး ပေး ပါ ဆို မှ ...ကြောင် သ လို လို ...အ သ လို လို ...နဲ့ )
မ အေး မိ က ငေါက် လိုက် မှ ဝမ်း ကြီး လဲ သူ မ ကိုယ် ပေါ် ကို တက်ခွွ လိုက် တယ် ..။
လီး ကြီး က သူ မ ပေါင် ခြံ ကို သွား ထိုး မိ နေ တယ် ..။ မ အေး မိ က လီး တန် ကြီး ကို လက် နဲ့ ဆွဲ ပြီး စောက် ဖုတ် ၀ ကို တေ့ ပေး လိုက် တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး လဲ ပျော့ အိ အိ နဲ့ စို နေ တဲ့ စောက် ဖုတ် ၀ ထဲ ကို လိး ကြီး ထိုး ထည် ့ လိုက် တယ် ..။
( ဟဲ့ ..ဖြေးဖြေးလေ...နွားလိုး သ လို မ လိုး နဲ့ ....ဖြေးဖြေးထိုး..အစ ဆို ဖြေးဖြး ထိုး ရ တယ် ဟဲ့ ...)
( ဟုတ် ကဲ့ ...အ မ...)
ဝမ်း ကြီး က သူ မ လို လား သ လို ဖြေး ဖြေး ထိုး သွင်း လိုက် တယ် ..။
ဝမ်း ကြီး လီး က တုတ်လှတာ ကြောင် ့ မ အေး မိ စောက် ဖုတ် ထဲ မှာ ပြည့်ကျပ် နေ ပါ တယ် ...။
( အင်း.......)
မျက် လုံး လေး မှိတ် သွား ပြီး ...သ ဘော ကျ သွား တယ် ...။
လီး တ ဆုံး ထိုး ထည် ့ ပြီး ဝမ်း ကြီး ငြိမ် နေ လို ့ ...မ အေး မိ က
( ဟဲ့ ကောင် ..လိုး လေ...မှန် မှန် တ ချက် ချင်း ထိုး ပေး....) လို ့ သ တိ ပေး လိုက် ပါ တယ် ...။ ဝမ်း ကြီး ရဲ့ ကာ မ လက် ဦး ဆ ရာ ဟာ..မ အေး မိပါ ဘဲ..။
မ အေး မိ က ဒီ နေ ရာ မှာ ဆ ရာ မ ကြီး ..။ ဝမ်း ကြီး လဲ မ အေး မိ ပြော တဲ့ အ တိုင်း လုပ် ပေး နေ တယ် ..။ တ ဖြေး ဖြေး နဲ့ ပွဲ က ကြမ်း လာ တယ် ..။ အ သက် ရှူ သံ တွေ မြန် လာ..ပြင်း လာ ကြ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး လဲ သူ ့ ဘ ၀ မှာ ပ ထ မ ဆုံး လိုး ဘူး ခြင်း လေ..။ ဒါ ကြောင် ့ သူ ့ ကို ပေး လိုး တဲ့ မ အေး မိ ကို လဲ ကျေး ဇူး တင် ပြီး မ အေး မိ ကို လဲ ကောင်း စေ ချင် တယ် . သူ မ စိတ် ကျေ နပ် ဖို ့ သူ စွမ်း ဆောင် ပေး လို တယ် ..။ ဆောင် ့ ချက် တွေ က မြန် လာ တယ် ..။ တ ဖေါင်း ဖေါင်း ဘဲ..။ အ ရေ တွေ က ၂ ဦး လုံး ထွက် လာ ကြ တာ ကြောင် ့ စောက် ပတ် နဲ့ လီး အ ဝင် အ ထွက် တွေ မှာ အ သံ တွေ ထွက် တော့တာ ဘဲ..။ ဖွတ် ဖွတ် ဖပ် ဖပ် အ သံ တွေ ညံ နေ တယ် ..။ မ အေး မိ က ဝါ ရင် ့ နေ တော့ သူ မ ပြီး ခါ နီး မှာ အ သား ကုန် ဆောင် ့ ဖို ့ ပြော တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး လဲ ဒ လ စပ် ကို တ ဖြောင်း ဖြောင်း နဲ ဆောင် ့ လိုး ပေး လိုက် တယ် ...။မ အေး မိ လဲ ဖင် တွေ ကို ကော့ မြှောက် ထား ပြီး အောက် က လဲ ကော့ ပေး တယ် ..။
ပါး စပ် က လဲ...( လိုး..လိုး...ဆောင် ့ ...ဆောင် ့ ...ပြီး တော့ မယ် ...လိုး.....လိုး......) လို ့ အော် နေ တယ် ...။ဝမ်း ကြီး ဆောင် ့ တာ မှ အား ကုန် ပါ ဘဲ..။ မ အေး မိ အ ထွပ် အ ထိပ် ရောက် သွား တယ် ..။၂ ဦး စ လုံး ခြေ ကုန် လက် ပန်း ကျ သွား တယ် ...။
မ အေး မိ ရဲ ့ သင် ပြ ပေး တာ ကြောင် ့ ဝမ်း ကြီး လိုး တတ် သွား တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး က အ သက် က လဲ ငယ် တာ ကြောင် ့ တ ချီ ပြီး တ ချီ ဆက် တိုက် လိုး ပေး နိုင် လို ့ မ အေး မိ သ ဘော ကျ သွားတယ် .။ဦး ဘို မောင် က လဲ တွံ တေး ဖက် က ပြန် မ လာ ဖြစ် ဘူး..။ မ အေး မိ လဲ ဦး ဘို မောင် နဲ့ မ တင်း တိမ် ခဲ့ သ မျှ အ တိုး ချ ပြီး ဝမ်း ကြီး နဲ့ ကျေ ကျေ နပ် နပ် ကြီး အ ရ ယူ ပါ တယ် ..။
( ဝမ်း ကြီး ...နင် နုတ် လုံ ပါ စေ နော် ..ဟို လူ ကြီး ပြန် သိ လို ့ က တော့ နင် မ လွယ် ဘူး...သူ ့ ရှေ ့ ကျ ရင် နင် ငါ နဲ့ အ ရော မ ဝင် နဲ့ ...ကြား လား....)
( ဟုတ် ကဲ့ အ မ....)
( သူ ခု လို ခ ရီး ထွက် ရင် နင် နဲ့ ငါ နဲ့ လိုး ကြ တာ ပေါ့ ...)
( ဟုတ် ကဲ့ အ မ....)
( ကဲ...ငါ ရေ သွား ဆေး အုံး မယ် ...ဒါ ပြီး စောက်ဖုတ် ယက် တာ နင် ့ကို သင်တန်း ပို ့ ချ ရ အုံး မယ် ....)
မ အေး မိ ထ မိန် ပြန် မ ဝတ် တော့ ဘဲ ဖင် အ ပြောင် သား နဲ့ ရေ ချိုး ခန်း ဆီ ကို လျှောက် သွား ပါ တယ် ...။ တုန် ခါ သွား တဲ့ ဖင် ဖြူ ဖြူ ကြီး တွေ ကို အ နောက် က စိုက် ကြည် ့ နေ တဲ့ ဝမ်း ကြီး . ဟာ ခု န က တင် လိုး ပြီး တာ တောင် ..စိတ် တွေ နိုး ကြွ လာ ရ ပြန် တယ် ....။ လိုး ပြီး ခါ စ ငိုက် ကျ နေ တဲ့ လီး ကြီး ကတင်း က နဲ မာ လာ ပြန် တယ် ..။
ဝမ်း ကြီး လဲ သူ ဟာ မ ထင် မ မှတ် ဘဲ( သား ရေ ပေါ် အိပ် သား ရေ နား စား) လုပ် တဲ့ ကောင် ဖြစ် နေ ပြီ ဆို တာ သိ လိုက် ပါ တယ် ..။ သူ ့ ရဲ ့ အ လုပ် ရှင် ၊ သူ ့ ကို ရန် ကုန် မြေ မှာ ခြေ ချ နိုင် အောင် အ စ စ သင် ကြား ပေး တဲ့ ဦး ဘို မောင် ကို သ စ္စာ မဲ့ သ လို ဖြစ် နေ တာ စိတ် မ လုံ ဘူး..။ မ အေး မိ မှာ လဲ အ ရင် က ဦး ဘို မောင် နဲ့ လိုး ရ တာ အာ သာ မ ပြေ ရင် ၊ မိ မိ ဖါ သာ လက် နဲ့ ပွတ် ပြီး ကျိတ် ခံ စား ခဲ့ ရ ပေ မဲ့ ဝမ်း ကြီး နဲ့ လိုး လိုက် ရ တာ သူမ စိတ် ထဲ မှာ အ လွန် ကျေနပ် အား ရ သွား ရ တယ် ..။ဒီ အ တော အ တွင်း မှာ လဲ ဦး ဘို မောင် ဟာ အ လုပ် ကို မဲ လုပ် နေ တာ ကြောင် ့ သူ ့ ကို မ လိုး ဖြစ် တာ ကြာ ပြီ ...။ဝမ်း ကြီး နဲ့ လိုး ကြ တာ လဲ တ ပတ် တောင် ရှိ ပြီ ..။ မ လစ် တာ နဲ့ ဝမ်း ကြီး နဲ့ ထက် မ လိုး ဖြစ် ကြ ဘူး..။
ခိုး စား ဘူး သွား တော့ ..( စား ဘူး တဲ့ က လေး ငတ် တယ် ) ဆို သ လို ထပ် စား ချင် တာ သ ဘာ ၀ ပါ ဘဲ..။ ဦး ဘို မောင် ရေ ချိုး နေ ခိုက် ဝမ်း ကြီး ခေါင် မိုး ပေါ် က ဆင်း လာ တယ် ..။
မ နက် အ လုပ် မ သွား ခင် ထ မင်း ကြမ်း စား သွား ဖို ့ မီး ဖို ခန်း ထဲ ဝင် လာ တယ် ..။ မ အေး မိ က သူ ့ လင် ကြီး စား ဖို ့ ထ မင်း ကြော် နဲ့ ပဲ ပြုတ် သုတ် ပြင် နေ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး ကို သူမ မြင် တော့ စိတ် တွေ က အ ရင် လိုး ခဲ့ တာ တွေ မြင် ယောင် သွား ပြီး စိတ် က ဟုန်း က နဲ ထ တောက် တဲ့ မီး တောက် လို ရုတ် တ ရက် ထ ကြွ သွား ပြီး ဝမ်း ကြီး ပု ဆိုး
ကြား က လီး ကို လက် နဲ့ လှမ်း ကိုင် လိုက်ပါတယ် ..။ ဝမ်း ကြီး ပုဆိုး ကို ဖြေ ချွတ် လိုက် တယ် ...။
ဦး ဘို မောင် ရှိ တဲ့ ရေ ချိုး ခန်း ဖက် ဝမ်း ကြီး လှမ်း ကြည် ့ တယ် ..။ မ အေး မိ က လီး ကို ဆုတ် နယ် နေ တယ် ...။ လီး က တ မ ဟုတ် ချင်း ဒိုင်း က နဲ တောင် လာ တယ် ..။ မအေးမိက ဘယ် လက် နဲ့ တွဲ လောင်း ကျ နေ တဲ့ ဂွေးဥတွေ ကို ဆုတ် ကိုင် ပြီး ညာ လက် နဲ့ လီး တန် ကို ဆုတ် ကိုင် ပြီး ဝမ်း ကြီ ရှေ ့ ဒူး ထောက် ထိုင် ချ ပြီး လီး ကြီး ကို အ ငမ်း မ ရ စုပ် တော ့ တာ
ဘဲ....။ အ ချိန် လု ပြီး လုပ် တာ ကြောင် ့ မ အေး မိ ..တ အား စုပ် တာ..။ လျာ က လဲ လီး ရဲ့ ဒစ် ခေါင်း ပတ် လည် ကို လှဲ့ ပြီး ထိုး ဆွ နေ တယ် ...။ ဦး ဘို မောင် က ရေချိုး နေ ဆဲ..။
ကောင်း လိုက် တာ....ဝမ်း ကြီး မ ထင် မ မှတ် ဘဲ လီး စုပ် ပေး တာ ခံ လိုက် ရ လို ့ မိ မှာ လဲ ကြောက် ရ..ခံ လို ့ လဲ အ ရမ်း ကောင်း...မ အေး မိ ပါး စပ် ထဲ သူ ပြန် လိုး ညှောင် ့ နေ မိ တယ် ...။
မ အေး မိ လျာ အ စွမ်း ကြောင် ့ မ ခံ နိုင် တော့ ..သုတ် တွေ ပန်း ထွက် သွား တယ် ..။
မ အေး မိ ပါး စပ် ထဲ ပန်း မိ သွား တယ် ..။
မ အေး မိ သုတ် ရေ တွေ ကို မြို ချ ပစ် လိုက် တယ် ..။
( ဂျောက် ...)
ရေ ချိုး ခန်း တံ ခါး ပွင် ့ သံ ကြား လိုက် ရ တယ် ..။
မ အေး မိ လဲ အိမ် ရှေ ့ ကို လျောက် ထွက် သွား သ လို ဝမ်း ကြီး လဲ ပု ဆိုး ပြန် ဝတ် ပြီး ပု ဂံ တွေ ဆေး နေ လိုက် တယ် ..။
ဦး ဘို မောင် ရေ ချိုး ခန်း ထဲ က ထွက် လာ တယ် ..။( ဟေ့ ...ဝမ်း ကြီး ..)
( ဗျာ..ဦး လေး...)
( ဒီ နေ့ မင်း ပဲ ခူး ကို ကြွေး သွား တောင်း ရ မယ် နော် ..မ မေ့ နဲ့ .....)
( ဟုတ် ကဲ့ ...ဦး လေး......)
( မိ ....)
( ရှင် ..အ ကို ကြီး ...)
(ကို ကြီး...ဒီ နေ့ ...သံ လျင် ( တ ညင် ) မှာ ရှိ မယ် ..။ မြေ ဝယ် တါ မ ပြီး ပြတ် သေး ဘူး....)
( ဟုတ် ပြီ ..အ ကို ကြီး ....)
ဦး ဘို မောင် လဲ မ အေး မိ လုပ် နေ တဲ ့ ( ဘေ ထုတ် ) အ လုပ် ကို သူ ့ တ ပည် ့ ရင်း တ ယောက် ဖြစ် တဲ့ ဆွာ မိ နဲ ့ လုပ် ခိုင်း ပြီး မ အေး မိ ကို စ တိုး ဆိုင် လေး တ ဆိုင် ဖွင် ့ ပေး ဖို ့ ကြိုး စား နေတယ် ..။ ဒီ နေ့ ဦး ဘို မောင် ခိုင်း လို ့ ဝမ်း ကြီး ပဲ ခူး ကို သွား ရ တယ် ..။ပဲ ခူး မှာ ဦး ဘို မောင် ရ စ ရာ တွေ ဆီ စက် တ ခု နဲ့ ကိတ် မုန် ့ တိုက် တ ခု မှာ တောင်း ခံ ရ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး က တိ တိ ကျ ကျ လုပ် တဲ့ တ ပည် ့ မို ့ ဦး ဘို မောင် က သူ ့ ငွေ ရေး ကြေး ရေး တေါ ကို စိတ်ချ တယ် ..။ အား လုံး ပြီး တော့ ရန် ကုန် ပြန် ဖို ့ လုပ် တယ် ..။လ ဘက် ရေ တ ခွက် ကား ဂိတ် မှာ ထိုင် သောက် နေ တုံး က လေး တ ယောက် သူ ့ ကို စာ တ စောင် လာ ပေး တယ် ..။မ အေး မိ ရဲ့ လက် ရေး ဘဲ...။ဟံ သာ ဝတီ နန်း တည်း ခို ခန်း အ ခန်း နံ ပါတ် (၁၁၉) မှာ စောင် ့ နေ တယ်တဲ့ ...။ ဝမ်း ကြီး..မ အေး မိ ပဲ ခူး ရောက် နေ တာ အံ ့ သြ နေ တယ် ..။ အင်း...မ နက် က အား မ ရ လိုက် လို ့ မ ကျေ ပွဲ နွှဲချင်ပုံ ရ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး တည်း ခို ခန်း ကို အ မြန် ဆုံး သွား လိုက် တယ် ..။ မ အေး မိ ရဲ ့ ဉာဏ် သွား ပုံ ကို သ ဘော ကျ နေ တယ် ..။ သူ နဲ့ အ ပြင် မှာ လုံး ၀ မ တွေ့ ဆုံ ဘဲ သူမ က တည်း ခို ခန်း ထဲ မှာ စောင် ့ နေ တာ..။ သူ တံ ခါး ခေါက် လိုက် တော့ မ အေး မိ ဖွင် ့ ပေး တယ် ..။
( ဝမ်း ကြီး ..မ နက် က ကောင်း လား...)
( ကောင်း တယ် အ မ..အ ရမ်း ကောင်း တာ ဘဲ...)
( နင် ့ ကို ကောင်း စေ ချင် လို ့ လေ..အ ကို ကြီး အ လစ် အ မြန် လုပ် ပေး ရ တာ... နင် ့ ကို တွေ့ ချင် လွန်း လို ့ လာ ခဲ့ တာ....)
မ အေး မိ ဝမ်း ကြီး ပု ဆိုး ကြား ကို ဖမ်း စမ်း လိုက် ပါ တယ် ..။ လီး ကို ဆုတ် ကိုင် တယ် ..။
( ကျေး ဇူး ဘဲ အ မ ရယ် ....အ မ ကို လဲ ကောင်း အောင် ကျ နော် လုပ် ပေး ပါ ရ စေ...)
အ နီး က ကု တင် ဆီ မ အေး မိ ကို ခေါ် သွား ပြီး ကု တင် စောင်း မှာ ပက် လက် လှန် စေ ပြီး ထ မိန် ကို ချွတ် ချ လိုက် တယ် ..။ အ တွင်း ခံ ဘောင်း ဘီ ရှိ မ နေ..။ မ အေး မိ ရဲ့ အ မွှေး ရိပ် ထား တဲ့ စောက်ဖုတ်ကြီး က မို့ဖေါင်း နေ တယ် ..။ ဖြူ ဝင်း တဲ့ ဆီးစပ် ကြီး ကို စ ပြီး နမ်း ရှုံ့ လိုက် တယ် ...။ အ ကွဲ ကြောင်း နီ ညို ညို ကြီး ကို နမ်း ပြန် တယ် ...။
( ကြိုက် တယ် ..အ မ...ရယ် ...သိပ် လှ တဲ့ ဟာ ကြီး...)
လျာ နဲ့ အ ပေါ် အောက် စုံ ချီ ဆန် ချီ ယက် ပေး နေ ပြီ ...။
( အီး......အင်း......အာ.......ကောင်း တယ် ..ယက် ..ယက် .......အီး...ရှီး...)
မ အေး မိ ရေ ချိုး ထား ပုံ ရ တယ် ..။ သူမ စောက် ပတ် က ဘာ နံ ့ မှ မ ရ..။ဝမ်း ကြီး တ ပြတ် ပြတ် နဲ ့ ယက် ပေး နေ တယ် ..။ သူ ့ ကို ကောင်း အောင် မှုတ် ပေး တဲ ့ မ အေး မိ ကို သူ ပြန် ပြု စု ချင်တယ် ..။စောက် စိ ကို လျာ ဖျား နဲ့ သာ သာ လေး ထိုး က လော် ပေး လိုက် တယ် ..။ မ အေး မိ ထွန် ့ ထွန် ့ လူး အောင် ကောင်း သွား တယ် ..။ တွန် ့ လိန် ပြီး တ ချီ ပြီး သွား တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး စောက် စိ ကို ဆက်က လိ ပေး နေ တုံး စောက် ခေါင်း ထဲ က သုတ် ဖြူ ဖြူ တွေ စီး ကျ လာ တာ တွေ့ ရ ပါ တယ် ..။
( ကောင်း လိုက် တာ ဝမ်း ကြီး ရယ် ....)
( ကဲ..လိုး ကြ ရ အောင် အ မ....)
ဝမ်း ကြီး သူ ့ အ ဝတ် တွေ ချွတ် လိုက် တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး က ည နေ ပိုင်း သိုင်း အ ကြီး အ ကျယ် သင် နေ ပြီး လေ့ ကျင် ့ ခန်း တွေ လုပ် နေ တာ ကြောင် ့ ချပ် ချပ် ရပ် ရပ် ရှိ နေ တယ် ..။ ပိန် သွယ် လို ့ လား မသိ ..။ ပေါင် တန် တွေ ကြား လီး က တုတ် တုတ် ကြီး ဖြစ် နေ တယ် ..။ မ အေး မိ ကု တင် စောင်း မှာ ဖင် ထောင် ဝပ် ပေး လိုက် တယ် ..။
( ဒီ ပုံ စံ ကြိုက် တယ် မ ဟုတ် လား မောင် လေး....)
( အင်း..အ မ စောက် ဖုတ် က ပြုး ထွက် နေ တာ ဘယ် သူ မ ကြိုက် ဘဲ နေ ပါ့ မ လဲ ဗျာ....လှ လိုက် တဲ့ စောက် ဖုတ် ..တ နေ ကုန် တ စိမ် ့ စိမ် ့ ထိုင် ကြည် ့ နေ ဖို ့ ကောင်း တယ် ....)
(ဟင်း..သူ ဘဲ အ ပြော ကောင်း...တော ပြောင်း ပြီး စ ကော ရောင်း ခိုင်း လိုက် မယ် ...ဟင်း...ဟင်း....ဟင်း....)
ဝမ်း ကြီး က စို နေ တဲ့ စောက် ဖုတ် အ ကွဲ ကြောင်း အ တိုင်း လီး ထိပ် ဒစ် ကို အ ပေါ် အောက် ၂ ချက် ၃ ချက် ပွတ် တိုက် ဆွဲ လိုက် တယ် ..။ န ဂို ထဲ က မှ လ ရေ ကြည် တွေ စိမ် ့ ပြီး စီး ကျ နေ တဲ့ သူ ့ လီးကြီး ဟာ စောက် ရေ တွေ ပေ လူး သ ထက် လူး သွား တော့ မှ မ အေး မိ ရဲ့ စောက် ဖုတ် အ ၀ ကို တေ့ ပြီး အ သာ သွင်း လိုက် တယ် ..။
( အင်း......)
လီး ကြီး စောက် ဖုတ် ထဲ တိုး ဝင် လာ တာ စောက် နံ ရံ တွေ ကို ပွတ် တိုက် ဖြတ် သန်း သွား တာ မို ့ အ ကြော ပေါင်း တ ထောင် စိမ် ့ သွား ရ တော့ မ အေး မိ လဲ ဖင် ကြီး တွေ ကော့ သွား ပြီး..ဝက် ပေါက် ကလေး တွေ နို ့ တောင်း သ လို တ အီ အီ နဲ့ ကာ မ အ ဆိပ် တွေ အ ရမ်း တက် နေ ပြီ လေ...။ဝမ်း ကြီး လဲ မ အေး မိ ဟာ ဝါ ရင် ့ နေ ပြီ ဆို တာ သိ ထား တဲ့ အ ပြင် သူ ယက် ပေး ထား တာ ကြောင် ့ စောက် ရေ..သုတ် ရေ တွေ က လဲ အ ရမ်း စို လူး နေ တာ ကြောင် ့သိပ် အ ချိန် မဆွဲ နေတော့ ဘဲ ခပ် သွက်သွက် ဆောင် ့ လိုး ပေး ပါ တော့ တယ် ...။
( ကောင်း လိုက် တာ ဝမ်း ကြီး ရယ် ..မင်း လိုး ပေး တာ စွဲ သွား လို ့ ပဲ ခူး တောင် ငါ လိုက် လာ ပြီး လိုး ခိုင်း ရ တာ...လိုး...လိုး..တ အား သာ လိုး...)
တောင်း ဆို နေ တာ မို ့ ဆောင် ့ အား က ပြင်း ထန် လာ တယ် ..။ တ ဖေါင်း ဖေါင်း ဆောင် ့ လိုး ပါ တယ် ..။အ ရေ တွေ ကြောင် ့ စောက် ဖုတ် နဲ့လီး အ ဝင် အ ထွက် မှာ ဖွပ် ဖပ် ဖွပ် ဖပ် အ သံ တွေ မြည် လာ တယ် ..။ အ သက် ရှူ တွေ မြန် လာ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး အား ထည် ့ ပြီး လိုး တာ ကြောင် ့ ချွေး တွေ စို နေပြီ ..။ ဖင် ဖြူ ဖြူ ကား ကား တွေ ကို ဆုတ် ကိုင် ပြီး ကြုံး ဆောင် ့ တယ် ..။ စောက် ဖုတ် ထဲ လီး ဝင် တာ ထွက် တာ သူ မြင် နေ ရ လို ့ ပို ပြီး သ ဘောကျ တယ် ..။
( မင်း ပြီး ချင် ရင် ပြီး လိုက် ဝမ်း ကြီး..အ မ ပြီး တာ ၂ ခါ ရှိ ပြီ .....)
မ အေး မိ ခွင် ့ ပြု တာ ကြောင် ့ ဝမ်း ကြီး ပြီး လိုက် တယ် ..။ သုတ် တွေ တ အား ပန်း ထွက် သွား တယ် ..။
( အား......အား...အား........အင်း...ကောင်း လိုက် တာ အ မ ရယ် ...)
ဦး ဘို မောင် အိမ် ပြင် ..ဆေး သုတ် ...လေ အေး စက် တွေ ပြင် တာ နဲ့ တပ် ဆင် ...ရေ ပိုက် ပြင် တဲ့ လုပ် ငန်း တွေ ကို တ ပည် ့ တွေ နဲ့ လုပ် နေ ပြီ..။ နောက် ကွယ် မှာ တော့ ဒု စ ရိုက် အ လုပ် တွေ က အ ခွင် ့ သာ သ လို လုပ် နေ ဆဲ ဘဲ...။ဝမ်း ကြီး ကို ဦး ဘို မောင် က သူ ့ အ လုပ် တွေ မှာ အ တွင်း လူ ယုံ အ နေ နဲ့ ဝင် လုပ် ခိုင်း တယ် ...။ ဝမ်း ကြီး က စက် ပြင် တာ တွေ မ လုပ် တတ် သေး ဘူး..။ ကျောင်း တွေ သင် တန်းတွေ တက် ဖို ့ လို တယ် ..။
ဝမ်း ကြီး က အ တန်း ပ ညာ လဲ မ ရှိ ဘူး..။ ဦး ဘို မောင် က ဝမ်း ကြီး ကို ယုံ တယ် ...။ အ လုပ် တွေ ရ ရင် ဝမ်း ကြီး ကို အ လုပ် သ မား တွေ နဲ့ .. အ တူ လိုက် ခိုင်း တယ် ..။ ဦီး
ဘို မောင် မှာ က မ ကောင်း တာ ကို လုပ် ချင် တဲ့ ညာဉ် ဆိုး က ရှိ နေ တယ် ..။
ဒီ အိမ် ပြင် ..ဆေး သုတ် တဲ့ အ လုပ် တွေ လုပ် ရင်း လဲ ဝင် လို ့ ဖေါက် လို ့ ချောင် မဲ့ အိမ် ဆို ရင် သူ ့ ကို ( လက် ထောက် ချ ခိုင်း တယ် ) ...။ အိမ်ရှင်တွေရဲ့အကြောင်း.. နောက်ကြောင်း...ဘက် ဂ ရောင်း...သူ ့ ကို ပြော ပြ ရ တယ် ...။ ပွ ပေါက် ဆို ရင် ဦး ဘို မောင် က ဝင် ဖေါက် မယ် ..။ ဝင် တိုက် မယ် ..။ ပြန် ပေး ဆွဲ သင် ့ ရင် တောင် ဆွဲ မဲ့ လူကြီး..။ဝမ်း ကြီး .....မိန်း မ တွေ့ ရင် လိုး ချင် တဲ့ ရော ဂါ ဖြစ် နေ တယ် ..။ သူ ့ စိတ် ကို မ ထိန်း နိုင် ဘူး...။အိမ် တွေ လိုက် ပြင် တဲ့ အ ခါ မိန်း မ မ ရှိ ..မ ပါ တဲ့ အိမ် ဆို ဝမ်း ကြီး ဘာ မှ မ ရူး ဘူး..။မိန်း မ ချော ချော ရှိ တဲ့ အိမ် ဆို သူ ရော ဂါ တက် ပြီ ...။ သူ နဲ့ အ တူ အ လုပ် လုပ် တဲ့ ( ဘာ ဘူ ) က...ဝမ်း ကြီး ကို မိန်း မ လုပ် ချင် ရင် ဖါ သွား ချ ပါ ကွာ...မိန်း မ ကောင်း တွေ ကို မ လုပ် နဲ့ ..မု ဒိန်း မှုဖြစ် မယ် ....ဒါ မှ မ ဟုတ် ...လင် ရှိ မိန်း မ ဆို ရင် လဲ လင် က လိုက် ခုတ် တာ သတ် တာ ကြုံ ရ မယ် လို ့ သ တိ ပေး တယ် ..။
ဝမ်း ကြီး က ဘာ ဘူ ့ စ ကား ကို နား မ ထောင် ဘူး....။
ဝမ်း ကြီး နဲ့ အ ဖွဲ့ လူ ချမ်း သာ ရပ် ကွက် တ ခု က ကော လိပ် ကျောင်း တ ခု က က ထိ က အ ပျို ကြီး မ မ တ ယောက် ရဲ့ အိမ် ကို ဆေး သုတ် ဖို ့ အ လုပ် ရ တယ် ..။ အ ပျို ကြီး မ မ ရဲ့ နံ မယ် က( ဒေါ် ဝေ ဝေ ထိပ် ခေါင် ) တဲ့ ..။ ကော လိပ် ကျောင်း က က ထိ က ဆ ရာ မ ကြီး မို ့ လား မ သိ ..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ ထိပ် ခေါင် က မျက် နှာ ထား တော် တော် တင်း တယ် ..။ တော် တော် သစ် လွင် တဲ့ တန် ဖိုး ကြီး မယ် ဆို တာ သေ ချာ တဲ့ ကား လှ လှ ကြီး ကို ကိုယ် တိုင် မောင်း ပြီး အ လုပ် သွား တယ် ..။ အိမ် ကြီး တ အိမ် လုံး သူ မ နဲ့ ထ မင်း ချက် တဲ့ မိန်း မ ရယ် .အိမ် ဖေါ် ကောင် မ လေး ရယ် ..သုံး ဦး ဘဲ နေ ကြ တယ် ...။ဝမ်း ကြီး လဲ ဒေါ် ဝေ ဝေ ထိပ် ခေါင် ..အဲ..တို တို ..ဘဲ ဒေါ် ဝေ ဝေ ဘဲ သုံး ကြ စို ့ ..။ဒေါ် ဝေ ဝေ ကို မြင် မြင် ချင် း ဘဲ သ ဘော ကျ သွား မိ ရ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး ဒေါ် ဝေ ဝေ ကို မြင် ရင် ဘဲ ရင် တွေ ခုန် လာ တယ် ..။ သူ မ ရဲ ့ အ သား အ ရေ က သိပ် လှ သ လို သူမ ရဲ့ ကိုယ် လုံး က အ ရမ်း အ ချိုး ကျ တာ ဘဲ လို ့ ဝမ်း ကြီး ထင် တယ် ..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ အ သား က ဖြူ တယ် ..။သိ သိ သာ သာ ကြီး ဖြူ တယ် ..။
ဒေါ် ဝေ ဝေ က အ ရပ် မြင် ့ တယ် ..။ မြန် မာ မိန်း မ တွေ အ နေ နဲ့ ဆို ရင် တော့ အ ရပ် တော် တော် မြင် ့ တယ် လို ့ ပြော ရ မယ် ...။ အ သက် ၃၀ စွန်း စွန်း အ ပျို ကြီး တ ယောက် အ နေ နဲ့ ဆို ရင် ဒေါ် ဝေ ဝေ ဟာ တော် တော် ့ ကို နု တယ် ဆို ရ မှာ ဘဲ..။
ခု နှစ် ဆောင် နန်း တော် ကြီး ဟာ သူ မ ရဲ့ အ သား အ ရေ ဝင်း တာ ကြောင် ့ မီး မ ထွန်း ဘဲ လင်း နေ တယ် လို ့ စာ ဆို တွေ က ရေး ကြ ရ မဲ့ အ သား အ ရေ မျိုး လို ့ ဝမ်း ကြီး ထင် တယ် ..။
ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ ကိုယ် လုံး က လဲ သူ ့ နေ ရာ နဲ့ သူ အ ချိုး ကျ တယ် ..။ ရင် တွေ က တင်း ကော့ နေ တယ် ..။ သိပ် အ ကြီး ကြီး လဲ မ ဟုတ် ဘူး..။အ နေ တော် ဆိုက် လို ့ သူ ထင် တယ် ..။ ခါး လေး က သေး သ လို ဝမ်း ပြင် သား လဲ ချပ် နေ တယ် ...။ တင် စိုင် တွေ က လဲ ရင် ဖို စ ရာ ကား စွင် ့ နေ ပြီး ပေါင် တန် တွေ က ရှည် သွယ် တယ် ..။ ဒီ လို လှ တဲ့ မိန်း မ ၊ ချမ်း က လဲ သာ...ပ ညာ က လဲ တတ် ...အ စ စ ပြည် ့ စုံ နေ တာ လင် ဘာ ကြောင် ့ မ ရ သ လဲ..မေး စ ရာ ဘဲ..။ မ ရ တာ မ ဟုတ် ဘဲ မ ယူ ချင် တာ ဘဲ ဖြစ် မယ် လို ့ သူ နဲ့ အ တူ ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ အိမ် မှာ ဆေး အ တူ သုတ် တဲ့ “ ဘာ ဘူ ”က သူ ့ ကို ထင် မြင် ချက် ပေး တယ် ..။
တ အိမ် လုံး အ တွင်း အ ပြင် ဆေး သုတ် ရ တော့ လှေ ခါး တွေ ဆေး ပုံး တွေ..နဲ့ အ လုပ် သ မား ၄ ယောက် ဝမ်း ကြီး ခေါ် သွား ခဲ့ တယ် ..။ ဆေး သုတ် ကြ တဲ့ သူ တို ့ ကို အ ပြင် ထွက် ထ မင်း မ စား ခိုင် း ဘဲ ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ အိမ် မှာ ဘဲ စား ခိုင်း တယ် ..။ ဖြစ် က တတ် ဆန်း ကျွေး တာ မျိုး မ ဟုတ် ဘဲ ဟင်း ကောင်း တွေ နဲ့ စား ကြ ရ တယ် ..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ က ချော သ လောက် မာ န က လဲ ကြီး သ လား မ မေး နဲ့ ...။ မျက် နှာ ထား က တင်း တယ် ...။ ဝမ်း ကြီး တို ့ လို အ လုပ် သ မား တွေ ကို မ တူ မ တန် သ ဘော ထား ပုံ ရ တယ် ..။ အိမ် ကြီး ရဲ့ အောက် ထပ် က အ ခန်း တွေ ကို စ သုတ် တယ် ..။ မ နက် ဆို ရင် ဒေါ် ဝေ ဝေ အ လုပ် သွား ခါ နီး ကော် ဖီ သောက် နေ တာ...ပေါင် မု့ ့ မီး ကင် စား နေ တာ တွေ သူ တို ့ အ လုပ် စ အ ဆင်း နဲ့ ကြုံ လို ့ တွေ့ မြင် ရ တယ် ..။ ည နေ ပိုင်း ဒေါ် ဝေ ဝေ အ လုပ် က အ ပြန် သူ တို ့ သုတ် ပြီး သား နေ ရာ တွေ ကို လိုက် ကြည် ့ တတ် တော့ လဲ ဒေါ် ဝေ ဝေ ကို ဝမ်း ကြီး မြင် ရ တယ် ..။
တ ခါ တ လေ..ဆေး သုတ် ချင် တဲ့ နေ ရာ တွေ သူ မ ပြော ပြ ညွှန် ကြား တော့ လဲ စ ကား တ ခွန်း စ နှစ် ခွန်း စ ပြော ဖြစ် တယ် ..။ အ သံ က အ စ သာ ယာ လိုက် တာ လို ့ ဝမ်း ကြီး ချီး မွမ်း နေ မိ တယ် ..။ သူ ့ စိတ် ထဲ က ပါ..။ထ မင်း ချက် တဲ့ အ ဒေါ် ကြီး ဆီ က နဲ နဲ သိ ရ တာ က ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ အ ဖေ..ဦး ထိပ် ခေါင် က ရှမ်း စော် ဘွား အ နွယ် ဆို တာ ရယ် ...ကျိ ကျိ တက် ချမ်း သာ တယ် ဆို တာ ရယ် ပါ..။ ဝမ်း ကြီး လဲ မ အေး မိ ကြောင် ့ မိန်းမ လိုး ဘူး သွား ရ ပြီး( အ ရူး အ မဲ သား ကျွေး မိ တယ် ) ဆို သ လို မျိုး နွား မြင် ရင် လက် ညှိုူး ထိုး ချင် နေ တယ် ..။ တ ခြား မိန်း မ တွေ ကို လဲ မ အေး မိ ကိုရ သ လို ဘဲ ရ လိမ် ့ မယ် လို ့ သူ ထင် နေ တယ် ...။
မ အေး မိ က သူ ့ ကျေး ဇူး ရှင် လဲ ဖြစ် ဆ ရာ လဲ ဖြစ် နဲ့ လူ ရဲ့ မ ယား ဖြစ် နေ တော့ ထပ် မ မှာ ချင် တော့ ..။ဆက် မ မှား ချင် တော့ ..။
သူ ့ စိတ် ကူး ထဲ မှာ ဒေါ် ဝေ ဝေ ကို အ ဝတ် ချွတ် ကြည် ့ နေ မိ တယ် ..။တော် တော် လှ မှာ ဘဲ....စိတ် ကူး ယဉ် ကြည် ့ နေ တယ် ..။မ အေး မိ နဲ့ လိုး ဘူး တဲ့ အ တွေ့ အ ကြုံ ရှိ တော့ အဲ ဒီ လို သူ မ အေး မိ ကို လိုး သ လို ဘဲ ဒေါ် ဝေ ဝေ ကို စိတ် မှန်း နဲ့ လိုး ကြည် ့ နေ မိ တယ် ..။ဒေါ် ဝေ ဝေ လမ်း လျောက် သွား တဲ့ အ ခါ ဝမ်း ကြီး အ နောက် ဖက် က နေ တင် တွေ တ ဆတ် ဆတ် ခါ တာ တုံ တာ တွေ ကို ငေး မော နေ တတ် တယ် ..။တ ခါ တော့ လူ မိ သွား တယ် ..။
ဒေါ် ဝေ ဝေ ကိုယ် တိုင် မိ သွား တာ ပါ...။ သူ ငေး စိုက် ကြည် ့ ပြီး တင် သား စိုင် တွေ ကို အ ဝတ် မ ပါ ဘဲ ဆို ရင် ဘယ် လို များ နေ မ လဲ...ပြစ် မှား နေ တုံး ဒေါ် ဝေ ဝေ ရုတ် တ ရက် လှည် ့ ကြည် ့ လိုက် တော့ သူ ကြည် ့ နေ တာ မြင် သွား တယ် ..။ မျက် စောင်း ထိုး လိုက် သ လို နှုတ် ခမ်း လဲ စူ သွား တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး လဲ..ဒေါ် ဝေ ဝေ ကို စိတ် ထဲ စွဲ လမ်း နေ ပြီ ..။ သူ တို ့ အ လုပ် သိမ်း လို ့ အိမ် ပြန် ကြ ရင် ည ဖက် ဒေါ် ဝေ ဝေ ကို မြင် ယောင် ပြီး သူ ့ လီး က တောင် လာ တယ် ..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ ကို မှန်း ဆ ပြီး ဂွင်း တိုက် မိ တာ အ ကြိမ် ပေါင်း မ ရေ တွက် နိုင် တော့ ...။
တ ချို့ အ လုပ် သ မား တွေ က အိမ် အ ထဲ မှာ သုတ် နေ တုံး ဝမ်း ကြီး နဲ့ ဘာ ဘူ က အိမ် အ ပြင် ဘက် ကို သုတ် တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ ရေ ချိုး ခန်း ဘယ် မှာ လဲ ဆို တာ ကို လွန် ခဲ့ ့ တဲ့ ၂ရက် လောက် ထဲ က လေ့ လာ နေ ခဲ့ တယ် ..။သူ သိ ရ တော့ ဒေါ် ဝေ ဝေ ည နေ ဘက် ဆို ဘယ် အ ချိန် လောက် ဆို ရေ ချိုး တတ် လဲ ထပ် လေ့ လာ တယ် ..။ သူ တို ့ အ လုပ် သ မား တွေ ပြန် ပြီး မှ ချိုးတယ် လို ့ သိ ရ တယ် ..။ ည နေ မှောင် မှ ပေါ့ ..။
ဒိ နေ့ တော့ သူ တို ့ အား လုံး အ လုပ် သိမ်း ပြီး အိမ် ပြန် ကြ တော့ သူ ပိုက် ဆံ အိပ် ကျန် ခဲ့ လို ့ ဆို ပြီး ဘာ ဘူ တို ့ ကို သွား နှင် ့ ဖို ့ ပြော ပြီး သူ ဒေါ် ဝေ ဝေ တို ့ အိမ် ကို ပြန်
သွား လိုက် တယ် ..။ အိမ် ကို ဆို တာ ထက် အိမ် ဘေး ကပ် ပေါက် နေ တဲ့သ ရက် ပင် ကြီး ဆီ ကို ပါ..။သစ် ပင် အ တက် ကောင်း တဲ့ တော သား ဆို တော့ ဝမ်း ကြီး ဒေါ် ဝေ ဝေ့ ရေ ချိုး ခန်း အ ထိ ရောက် နေ တဲ့ သစ် ကိုင်း ဆီ အ ထိ တ ရွေ့ ရွေ့ နဲ့ သွား တယ် ..။
နေ ဝင် သွား ပြီ မို ့ သ ရက် ပင် ကြီး ပေါ် က အ ကိုင်း တွေ ကြား က သူ ့ ကို အိမ် ထဲ က ဒေါ် ဝေ ဝေ မြင် နိုင် မှာ မ ဟုတ် ဘူး..။ သူ က သာ မီး လင်း နေ တဲ့ အိမ် အ တွင်း ကို မြင် နေ ရ တယ် ..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ ရေ ချိုး ခန်း က မှောင် နေ တယ် ..။
ဝမ်း ကြီး ၁၅ မိ နစ် လောက် သစ် ကိုင်း ပေါ် ခွ ထိုင် ပြီး ဒေါ် ဝေ ဝေ အ လာ ကို စောင် ့ နေ တယ် ..။ မျှော် တုံး မျှော် ဆဲ ဒေါ် ဝေ ဝေ ရောက် လာ တယ် ..။ ရေ ချိုး ခန်း မီး လင်း လာ တယ် ..။
ဒေါ် ဝေ ဝေ ထ မိန် ရင် လျား နဲ့ ရေ ချိုး ခန်း ထဲ ဝင် လာ ပါ တယ် ..။ အို ...လှ လိုက် တာ.. ထ မိန် ရင် လျား ထား တာ ကြောင် ့ ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ ့ ပု ခုံး သား ဖြူ ဖြူ တွေ နဲ့ ရင် ညွန် ့ ဖွေး ဖွေး တွေ ကို မီး ရောင် အောက် မှာ ထင် ထင် လင်း လင်း တွေ့ နေ ရ တယ် ..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ သိပ် လှ တာ ဘဲ..။ ဝမ်း ကြီး မျက် တောင် မ ခတ် တမ်း ငေး ကြည် ့ နေ တယ် ..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ သူ မ ရဲ့ ထ မိန် ရင် လျား ကို ချွတ် ခွါ လိုက် တယ် ..။
ပြူ တင်း ပေါက် မှာ က ကန် ့ လန် ့ ကာ ရှိ ပေ မဲ့ အ ပြည် ့ ကာ မ နေ..။
ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ ဖြူ ဝင်း ပြီး အ ပြစ် ပြော စ ရာ မ မြင် တဲ့ ရက် ရက် စက် စက် လှ တဲ့ ဝတ် လစ် စ လစ် ကိုယ် တွေ ကို ဝမ်း ကြီး မြင် ခွင် ့ ရ နေ ပြီ ..။ လှ လိုက် တာ ဒေါ် ဝေ ဝေ ရယ် ...။
နို ့ တွေ က တင်း နေ တာ အောက် ကို လျော့ မ ကျ သေး..။ နို ့ သီး ခေါင်း အ ဖု လေး တွေ က နီ နီ လေး တွေ..။ သိပ် လှ တာ ဘဲ ဗျာ...။ တင် တွေ က လဲ ဖြူ ဝင်း ပြီး အ နောက် ကို ဖု ထွက် နေ တာ..အ ရေး ထဲ ဝမ်း ကြီး ထီ ပေါက် သွား တာ က ဒေါ် ဝေ ဝေ လက် ထဲ က ဆပ် ပြာ တုံး လွတ် ကျ သွား လို ့ ပေါ့ ..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ သူ ့ ဖက် ကို ကျော ခိုင်း ရက် နဲ့ ဆပ် ပြာ တုံး ကုန်း ကောက် လိုက် တယ် ..။ အို .......ဖင် ကား ကား တွေ ကြား က ပြူး ထွက် နေ တဲ့ ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ အ င်္ဂ ါ ဇါတ် ကြီး ...ကို တွေ့ မြင် လိုက် ရ တာ ဝမ်း ကြီး တုန် နေ တာ သစ် ပင် ပေါ် က တောင် ပြုတ် ကျ ခါ နီး ဘဲ..။ သူ ့ လီး က လဲ တောင် နေ တာ မတ် နေ တယ် ..။ လက် တ ဖက် က သစ် ကိုင်း ကို ဆုတ် ကိုင် ထား ပြီး ကျန် တဲ့ လက် နဲ့ ကွင်း တိုက် နေ မိ တယ် ..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ လဲ တ ကိုယ် လုံး ကို ဆပ် ပြာ ပွတ် တိုက် နေ တယ် ..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ လက် ချောင်း တွေ က
ပေါင် တန် လှ လှ တွေ ကြား က အ င်္ဂါ ဇါတ် ဖေါင်း ဖေါင်း ကြီး ကို ဆပ် ပြာ နဲ့ ပွတ် သပ် နေ ပြန် တယ် ...။ သူ မ မျက် လုံး တွေ မှေး စင်း နေ ပြီး နှုတ် ခမ်း ဖူးဖူး တွေ က မ ဟ တ ဟ နဲ့ ..။
ရေ ပန်း ကို ဖွင် ့ တာ တွေ့ နေ ရ တယ် ..။ ရေ ပန်း အောက် မှာ ဒေါ် ဝေ ဝေ့ ဆပ် ပြာ တွေ ပျောက် ကွယ် ကုန် တော့ အ လှ အ ပ..အ ကွေ့အကာက်တွေ ပ ရှင်း ရှင်း လင်း လင်း တွေ့ လာ ရ ပြန်တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး လဲ ကွင်း တိုက် ရင်း တိုက် ရင်း နဲ့ ( ပြီး ) သွား တယ် ..။
သုတ် ရေ တွေ ပန်း ထွက် သွား တယ် ..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ သူ ့ ကိုယ် ကို မျက် နှာ သုတ် ပု ဝါ ကြီး နဲ့ ရေ သုတ် ပြီး ထ မိန် ရင် လျား နဲ့ ရေ ချိုး ခန်း ထဲ က ပြန် ထွက် သွား ပါ တယ် ..။
ဝမ်း ကြီး လဲ တုန် ရင် တဲ့ ခြေ လက် တွေ နဲ့ သ ရက် ပင် ကြီး ပေါ် က ဆင်း ရ တယ် ..။
ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ ့ အ ဝတ် မဲ့ ကိုယ် ခန္ဓာ ကို မြင် ယောင် နေ တုံး ဘဲ..။ သူ ့ ရဲ ့ နား ခို ရာ ခေါင် မိုး ပေါ် ကို ပြန် ရောက် တော့ လဲ ဒေါ် ဝေ ဝေ က သူ ့ စိတ် အာ ရုံ မှာ စွဲ ညိ ပါ လာ နေ တယ် ..။
သူမ ရဲ့ ဖု ထစ် ကော့ ထွက် နေ တဲ့ ဖင် တုံး ကြီး တွေ....အဲ ဒီ ဖင် ဝိုင်း ကြီး တွေ ကြား က ပြူး ထွက် နေ တဲ့ စောက် ဖုတ် ကြီး..။ ဝှူး.....သက် ပြင်း ကို မှုတ် ထုတ် လိုက် ပြီး ရေ ချိုး ရင် များ သက် သာ သွား မ လား ဆို ပြီး သူ လို အပ် ရင် သုံး နိုင် အောင် မိုး ရေ ခံ ထား တဲ့ ရေ စည် ပိုင်း ထဲ က ရေ ကို ခွက် နဲ့ လောင်း ချိုး လိုက် တယ် ..။
ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ အိမ် ကို ရောက် တော့ သူ တို ့ ရောက် ကြောင်း အ သိ ပေး ဖို ့ အ နောက်ဖက် မီး ဖို ခန်း ရဲ့ ဘေး တံ ခါး က ဝင် လိုက် တော့ ဒေါ် ဝေ ဝေ ကို ထ မင်း စား ခန်း ထဲ က စား ပွဲ မှယ ဘ ရိတ်ဖတ်စ် ထိုင် စား နေ တာ တွေ့ လိုက် ရ တယ် ..။ ဆံ ပင် ကို အ နောက် ကို လှန် ဖီး ထား လို ့ န ဖူး ဖွေး ဖွေး ပြောင် ပြောင် လေး နဲ့ ဝင်း အိ တဲ့ လက်မောင်း သား တွေ က တင်း ရင်း နေ ဆဲ ဆို တာ တွေ့ နေ ရ တယ် ..။ မ နေ့ ည နေ က သူ တွေ့ မြင် ခဲ့ ရ တဲ့ ဝတ် လစ် စ လစ် အ လှ တွေ ကို ပြန် မြင် ယောင် မိ ပြန် ပြီး စိတ် တွေ ထ ကြွ ရ တယ် ..။
အိမ် ဖေါ် နော် ဖေါ ဝါး က မုံ ့ ဟင်း ခါး တွေ သူ နဲ့ အ လုပ် သ မား တွေ စား ဖို ့ ယူ လာ ပေး တယ် ..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ အ လုပ် ထွက် သွား ပြီး နောက် သူ အ ပေါ် ထပ် က အ ခန်း တွေ ကို သုတ် မဲ့ အ ကြောင်း ထ မင်း ချက် မိန်း မ ကြီး ကို ပြော ပြ ပြီး အ ပေါ် ထပ် တက် ခဲ့ တော့ မိန်း မ ကြီး..သူ နဲ့ လိုက်လာ တယ် ..။ သူ ဆေး သုတ် နေ တုံး လဲ မ ယောင် မ လည် နဲ့ အ နား မှာ ရှိ နေ တယ် ..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ က စောင် ့ နေ ခိုင်း တယ် ထင် တာ ဘဲ..။ အင်း..ဒီ မိန်း မ ကြီး တ နေ ကုန် စောင် ့ နိုင် မ လား ကြည် ့ ကြ သေး တာ ပေါ့ ..။ ထ မင်း စား ချိန် မ တိုင် ခင် ဘဲ မိန်း မ ကြီး အိပ် ငိုက် နေ ပြီ ..။
( ကျ မ ခ ဏ လှဲ လိုက် အု့း မယ် ...ထ မင်း ဆာ ရင် နော် ဖေါ ဝါး ကို ပြော နော် ....)
သူ တ ယောက် ထဲ လဲ ဖြစ် သွား ရော..ဝမ်း ကြီး ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ အိပ် ခန်း ထဲ ဝင် ကြည် ့ တော့ ..အို ..ဒေါ် ဝေ ဝေ ဝတ် ထား ပြီး သား အ တွင်း ခံ ဘောင်း ဘီ ပင် တီ ..ကို သူ ရ ပြီ ..။ ပေါင်ဂွဆုံ နေ ရာ လေး ကို သူ ရှု ရှိုက် နေ တယ် ..။ ဘ ရာ စီ ယာ ကို လဲ သူမ ရဲ့ နို ့ တွေ နဲ့ ထိ ကပ် နေ တဲ့ ခွက် ထဲ ကို သူ နမ်း ရှူ ပြန် တယ် ..။ ဒီ နေ့ သူ အိမ် ဖေါ် နော် ဖေါ ဝါး နဲ့ ထ မင်း ချက် ဒေါ် တိုး ကို စည်း ရုံး ပြီး သူ သိ ချင် တာ တွေ မေး တယ် ...။ စည်း ရုံး တယ် ဆို တာ က ပါး စပ် နဲ့ ဘဲ မ ရ ဘူး..။ လက် က လဲ ပါ ရ တာ ပေါ့ ..။ သူ တို ့ စား ချင် နေ တဲ့ ပု ဇွန် ချဉ် နဲ့ ဇီး ကွက် တံ ဆိပ် ပုံး ရေ ကြီး ထုပ် တွေ လဒ် ထိုး ရ တာ ပေါ့ ...။ ည နေ ဒေါ် ဝေ ဝေ ပြန် လာ တော့ နောက် ကျော က နေ တုံ ခါ သွား နေ တဲ့သူ မ ရဲ့ တင် သား တွေ ကို ကြည် ့ ပြီး သူ စိတ် နဲ့ ပြစ် မှား နေ တယ် ..။ သူ ဒေါ် ဝေ ဝေ အိမ် ကို ပြန် သွား တယ် ..။ သူ ဒီ နေ့ သိ ခဲ့ ရ တာ ဒေါ် ဝေ ဝေ ဒီ ည တ ယောက် ထဲ ရှိ နေ မယ် ဆို တာ ကြောင် ့ သူ ပြန် လာ တာ ပါ..။
ထ မင်း ချက် ဒေါ် တိုး နဲ့ အိမ် ဖေါ် နော် ဖေါ ဝါး တို ့ တော ပြန် ကြ မယ် ..ဆို တာ လဲ သူ သိ ခဲ့ ရ တယ် ..။ နောက် တ ခု သူ သိ ရ တာ က ဒေါ် ဝေ ဝေ ည မှာ နွား နို ့ သောက် တယ် ဆို တာ ပါ.။ သူ ဦး ဘို မောင် ဆီ က ရ ထား တဲ့ ဆေး ကို သူမ သောက် မဲ့ နွား နို ့ ထဲ ခပ် ခဲ့ တယ် ..။
သူ ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ အိမ် ကို ရောက် တော့ သ ရက် ပင် ကြီး ပေါ် ကို တက် တယ် ..။
သစ် ကိုင်း တွေ က နေ အိမ် အ ပေါ် ထပ် က ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ ရေ ချိုး ခန်း ပြူ တင်း ပေါက် ဆီ ကူး တယ် ..။ နေ့ လည် ထဲ က တံ ခါး တွေ စေ့ ရုံ စေ့ ထား ခဲ့ တယ် ..။ အ ကြံ ကြီး တဲ့ ဝမ်း ကြီး...။ ရေ ချိုး ခန်း ထဲ က နေ ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ အိပ် ခန်း ဆီ ကို သူ ခြေ ဖေါ့ နင်း ပြီး သွား တယ် ..။
အ သံ နား စွင် ့ ကြည် ့ တယ် ..။
ညည်း သံ လို လို ကြား နေ ရ တယ် ..။ တံ ခါး က သူ မ တ ယောက် ထဲ ရှိ နေ တာ မို ့ ပိတ် မ ထား..။ မီး ရောင် ရှိ နေ တဲ့ ..သူ မ အ ခန်း ထဲ ကို သူ ချောင်း ကြည် ့ လိုက် တယ် ..။
အို .......
ဒေါ် ဝေ ဝေ သူမ ရဲ့ ကု တင် ကြီး ပေါ် မှာ ဖင် ကြီး ထောင် ပြီး သူ မ ပြေ ကျ နေ တဲ့ ထ မိန် ထဲ လက် ရောက် နေ တယ် ..။ သူမ ရဲ့ ပေါင် ကြား က စောက် ဖုတ် ကြီး ကို လက် နဲ့ ပွတ် နေ ပါ တယ် ..။ သူ နွား နို ့ ထဲ ခပ် တဲ့ ဆေး တန် ခိုး ပြ ပြီ ...။ သူ တော် တော် ဝမ်း သာ သွား တယ် ..။
မာ န ကြီး တဲ့ ... ဒေါ် ဝေ ဝေ..အ ခု တော့ စောက် ပတ် ယား နေ ပြီ ..။ သူ ရဲ ရဲ တင်း တင်း ဘဲ ဒေါ် ဝေ ဝေ ရှိ ရာ ကု တင် ဆီ ကို လျောက် သွား လိုက် တယ် ..။
( ဟင် .....မင်း..မင်း..ဆေး သုတ် တဲ့ ကောင် ....)
ဒေါ် ဝေ ဝေ လန် ့ ပြီး ဖင် ကြီး ထောင် နေ ရာ က ထ ဖို ့ လုပ် တယ် ..။
(ဟုတ် တယ် ...ခင် ဗျား လို ချင် တာ ကို ပေး ဖို ့ လာ တာ..)
( မင်း..မင်း....ထွက် သွား..ငါ...ရဲ ကို ဖုန်း ဆက် လိုက် မှာ.....)
ဝမ်း ကြီး ထင် တာ နဲ့ နဲ နဲ လွဲ နေ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး က ဆေး ကြောင် ့ ဘယ် လို ဖြစ် ဖြစ် တဏှာ စိတ် ပြင်း ထန် မှာ ဘဲ..လုပ် ချင် တာ လုပ် လို ့ ရ မှာ ဘဲ လို ့ ထင် နေ တာ..။
ဒေါ် ဝေ ဝေ မှာ ဆေး တန် ခိုး ကြောင် ့ စိတ် ကြွ ပေ မဲ့ သူ မ တ ယောက် ထဲ ရှိ ချိန် ကြွ နေ ပေ မဲ့ဝမ်း ကြီး လဲ ရောက် လာ ရော ရှက် စိတ် ကြောင် ့ ဝမ်း ကြီး ကို လက် မ ခံ လို ဘဲ ငြင်း ဆန် တော့ ခက် ကုန်ပြီ ..။ ဒီ ဆေး ရဲ့ သ ဘော က ကိုယ် ့ ရီး စား နဲ့ ချိန်း ရင် သောက် မဲ့ အ ချို ရည် ( သို ့ ) ကော် ဖီ ထဲ ကို ခပ် ရင် ရီး စား က စိတ် ပို ကြွ လာ ပြီး နှစ် ပါး သွား ဇာတ် က ဖို ့ ပို လွယ် ကူ စေ တာ လေ..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ က ပြေ ကျွတ် နေ တဲ့ ထ မိန် ကို စွန် တေ ာင် ဆွဲ ပြီး ကု တင် ပေါ် က ထ ဖို ့ လုပ် ပေ မဲ့ ဝမ်း ကြီး က တွန်း လှဲ လိုက် တာ ကြောင် ့ ပက် လက် လဲ ကျ သွား ရ တယ် ..။ပြန် ထ မယ် လုပ်ပြန် တယ် ..။ သန် မာ တဲ့ ဝမ်း ကြီး ရဲ့ လက် တွေ က သူ ့ ကို တွန်း ဖိ ထား နေ ပြီး ဝမ်း ကြီး ကိုယ် ခန္ဓာ က အ ပေါ် က တက် ခွ လာ တယ် ..။
ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ ပေါင် တန် တွေ အ လယ် ကို သူ နေ ရာ ယူ လိုက် တော့ ဒေါ် ဝေ ဝေ သူ ့ ပေါင် တွေ ကို ပြန် စေ့ လို ့ မ ရ ဖြစ် နေ တယ် ..။ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ အိမ် နေ ရင်း တ ထပ် ထဲ ဝတ် ထား တဲ့ ဘ လောက်စ် အကျ ႌ ပါး လေး က နှိပ် ကြယ် သီး တွေ နဲ့ ..။ ဝမ်း ကြီး .. ဖ ရောက် ...ဆို ပြီး ဆွဲ ဖွင် ့ လိုက် တယ် ..နို ့ လှ လှ တွေ က ထိုး ထိုး ထောင် ထောင် နဲ့ ဘွား က နဲ ပေါ် လာ တယ် ..။ ( အို ..မင်း....မင်း....ခွေး လို မ လုပ် နဲ့ ..ငါ ရဲ တိုင် မှာ...) ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ အ သံ တွေ တိမ် ဝင် သွား တယ် ..။ သူ မ မှား ပြီ ..။ ထ မင်း ချက် ဒေါ် တိုး နဲ့ အိမ် ဖေါ် နော်ဖေါ ဝါး ကို တော ပြန် လွှတ် လိုက် တာ အ မှား ကြီး မှား ပြီ ...။ ဝမ်း ကြီး က ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ လက် ၂ ဖက် ကို ချုပ် ကိုင် ထား တုံး နို ့ တ ဖက် ကို ကုန်း စို ့ လိုက် တယ် ..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ က ကိုယ် ကို ယမ်း လိုက် လို ့ နို ့သီး ခေါင်း လေး က ပါး စပ် ထဲ က ကျွတ် သွား ရ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး ခါး မှာ လုံ ချည် မ ရှိ တော့ ..။ သူ ့ လီး တန် ကြီး နဲ့ တွဲ လောင်း ကျ နေ တဲ့ ဂွေး စိ တွေ က တ ရမ်း ရမ်း နဲ့ ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ ပေါင် ကြား မှာ ဟို ထိုး ဒီ ထိုး.....နဲ့ ...။ ဝမ်း ကြီး က နို ့ လှ လှ ကြီး တွေ ကို အ ငမ်း မ ရ ပြန် စို ့ ဖို ့ ပါး စပ် နဲ့ လိုက် ဟပ် နေ တယ် ..။ သူ ့ လီး ကြီး ကို လဲ လက် နဲ့ ကိုင် တေ့ ဖို ့ က လဲ ဒေါ် ဝေ ဝေ ကိူ ချုပ် ကိုင် ထား ရ လို ့ လက် က မ အား တာ နဲ့ စိတ် မှန်း နဲ့ ထိုး လိုက် တယ် ..။
အို .......
ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ စောက် ပတ် အ ကွဲ ကြောင်း ကို အောက် က နေ အ ပေါ် ထိုး ကော် သွား ပြီး သူ မ စောက် စိ ကို ထိုး မိ သွား ရ လို ့ ကျင် တက် သွား ရ တယ် ..။ အဲ ဒီ အ ချိန် မှာ ဝမ်း ကြီး ပါး စပ် က ဒေေး ဝေ ဝေ ရဲ့ နို ့ သီး ခေါင်း နီ နီ အ ဖု လေး ကို မိ သွား တယ် ..။ စို ့ နေ ပြီ ..။
( အို ...မင်း...မင်း....လူ ယုတ် မာ.....ခွေး....ခွေး ကောင် ......)
လီး ကြီး က ကော့ ကော့ ထိုး နေ တယ် ..။ စော စော ထဲ က စို နေ ခဲ့ တဲ့ စောက် ဖုတ် က လီး နဲ့ ဖိ ကာ ဖိ ကာ အ ထိုး ခံ နေ ရ တော့ သ ဘာ ၀ အ ရ ဖို နဲ့ မ လိင် အ င်္ဂါ ချင်း ထိ တွေ့ တော့ ဘယ် ခံ နိုင် မလဲ...။ ဒေါ် ဝေ ဝေ မှာ ဝမ်း ကြီး ခပ် ထား တဲ့ စိတ် ကြွ ဆေး က လဲ သောက် ထား လို ့ လား တော့ မ သိ ဘူး..။ စောက် ပတ် ကြီး မှာ တ ဏှာ ရေ ကြည် တွေ စို စွတ် နေ တယ် ...။ သူ မ နို ့ တွေ ကို လျာ ကြီး နဲ့ လျက် လိုက် လျာ ထိပ် နဲ့ ထိုး လိုက် နဲ့ က လိ ချင် တိုင်း က လိ နေ တယ် ..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ မှာ အ ပျို ကြီး ဘ ၀ မှာ စောက် ပတ် ယား ရင် လက် နဲ့ ပွတ် ပြီး ထိုး ပြီး ဖြေ ဖျောက် လေ့ ရှိ ပြီး ယောကျင်္ား လီး ကို တမ်း တ ခဲ့ ရ သူ ဖြစ် ပါ တယ် ..။ အ ခု ဟာ က အ လို မ တူ ဘဲ တက်ကျင် ့ နေ တာ ဖြစ် သ လို အ ဆင် ့ အ တန်း မ တူ ညီ တဲ့ဆေးသုတ်သမား ကောင်လေး က လိုး နေ တာ မို ရုန်း ကန် ငြင်း ဆန် နေ ရ တာ ဖြစ် တယ် ..။
သူ မ ဘ ၀ မှာ လက် တွေ့ မ ကြုံ ဘူး သေး တဲ့ လီး ကြီး နဲ့ ထိုး ညှောင် ့ တာ ခံ နေ ရ တော့ စိတ် တွေ က တော့ လှုပ် ရှား နေ ရ တယ် ..။
ဝမ်း ကြီး ရဲ့ လီး ကြီး က ဒစ် ဖျား မြုပ် သွား အောင် အ ပေါက် ရှာ တွေ့ သွား ပြီ .....အို ....ဒေါ် ဝေ ဝေ တွန် ့ သွား တယ် ..ဟယ် ...လီး...သူ ့ လီး ကြီး ....အ ပေါက် နဲ့ ကိုက် သွား ပြီ ..။
သူ မ ဖင် တွေ ကို ရမ်း ခါ ပြီး လွှဲ ရှောင် နိုင် ရက် နဲ့ ပါး စပ် က သာ..ဆဲ ဆို နေ ပြီး သူ မ စောက် ပတ် က တော့ လီး ကြီး ဝင် အ လာ ကို တ ထိတ် ထိတ် နဲ့ စောင် ့ နေ မိ သ လား..သူ မ ဖါ သာ မ သိ တော့ ...။ ဝမ်း ကြီး က လီး ကြီး ကို တ ထစ် ထစ် နဲ့ ဝင် သ ထက် ဝင် အောင် ထိုး ထည် ့ နေ တယ် ..။ ဝင် သ လောက် လေး ထိုး လိုက် ဆုတ် လိုက် လုပ် နေ တော့ ( ချော့ လိုး ပေး နေ တော့ ) မ ကြာ ခင် မှာ ဘဲ ခေါင်း ဝင် ကိုယ် ဆန် ့ ဆို တဲ့ စ ကား လို ဘဲ...လီး တ ဝက် လောက် ဝင် နေ ပြီ ..။ အင် ....ဟင် ...ဟင် ..အင် .....ဟင် ...ဟင် ....နဲ့ ဒေါ် ဝေ ဝေ ညည်း နေ ခိုက် သူ မ နို ့ ကြီး တွေ ကို ဝမ်း ကြီး တ ဖက် ပြီး တ ဖက် စို ့ ပေး နေ တယ် ..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ စောက် ပတ် က အ ပျို စောက် ပတ် မို ့ တင်း နေ အောင် ကျပ် လှ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး လဲ သူ လိုး ချင် နေ တဲ့ ဒေါ် ဝေ ဝေ ကို တက် လိုး နေ ရ ပြီ ဖြစ် တာ မို ့ အ ထူး ကျေ နပ် နေ ပြီး ...လီး ကြီး ကို တ ဆုံး ဝင် တဲ့ အ ထိ ထိုး သွင်း ပါ တယ် ..။
ဒေါ် ဝေ ဝေ မှာ လဲ လီး တ ဆုံး အ သွင်း ခံ နေ ရ ပြီး တ ဟင်း ဟင်း နဲ့ ခေါင်း ကို ရမ်း ခါ လျက် ( မင်း မ ကောင်း ဘူး...မင်း မ ကောင်း ဘူး...) ပါး စပ် က တ တွတ် တွတ် ပြော နေ တယ် ..။
ဒါ ပေ မဲ့ မ ရုန်း တော့ ဘူး...။ ဝမ်း ကြီး လဲ တ ဖြေး ဖြေး ချင်း အ သွင်း အ ထုတ် လုပ် နေ တယ် ..။ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ လက် တွေ ကို တော့ ဝမ်း ကြီး က ချုပ် ကိုင် ထား ဆဲ...။ ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ စောက် ပတ် က သူ ့ လီး ကို လက် နဲ့ဆုတ် ညှစ် ထား သ လို ကျပ် လှ ပေ မဲ့ စောက် ပတ် အ တွင်း သား တွေ က နူး ညံ ့ လှ တာ မို ့ အ ရ သာ ကောင်း လွန်း လှ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး လဲ ကောင်း လေ လိုး လေ ဆို သ လို ထိုး လို ့ ကောင်း..ကောင်း လို ့ လဲ ထပ် လိုး.....တ ဖြေး ဖြေး နဲ့ ညှောင် ့ ချက် က ပြင်း ထန် လာ တော့ တယ် ...။ ဒေါ် ဝေဝေ လဲ သ ူမ တ ကိုယ် တည်း အ ပျို ကြီး အ နေ နဲ့ လို ချင် ခဲ့ လို ့ ရုး နေ ရ တဲ့ လီး အ ရ သာ ကို ရ ရှိ နေ တာ ကြောင် ့ ပေါင် တွေ ကို ကား ပြီး ဝမ်း ကြီး လိုး သ မျှ ခံ နေ ပါ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး လဲ သူ စိတ် နဲ့ မှန်း ပြီး ပြစ် မှား နေ ခဲ့ ရ တဲ့ ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ ဖင် တွေ ကို သ တိ ရ လိုက် ပြီး ခု လို လိုး ရ တဲ့ အ ချိန် ဖင် ကြီး တွေ ကို တွေ့ ချင် လာ ပြီး လိုး ဆောင် ့ နေ ရာ က ရပ် လိုက် ပြီး လီး ကို စောက် ပတ် ထဲ က ဆွဲ နုတ် လိုက် တယ် ..။ ပွက် က နဲ လီး တန် ကြီး သူ မ စောက် ပတ် ထဲ က ထွက် သွား တော့ သူ မ ရင် ထဲ ဟာ တာ တာ ကြီး ဖြစ် သွား တယ် ...။
( အို ..သူ ...သူ ..ဘာ ဖြစ် သွား တာ လဲ..
( မ မ ဝေ...မှောက် လိုက် ဗျာ...)
( ဘာ.!!!!!)
( ေ မှာက် လိုက် လို ့ ...)
ဒေါ် ဝေ ဝေ လဲ သ ူမ ကို အ တင်း တက် မု ဒိန်း ကျင် ့ နေ တဲ့ ကောင် က မှောက် ခိုင်း လို ့ ဒေါ သ ဖြစ် သွား တယ် ..။ ကျင် ့ မှာ ဆက် ကျင် ့ တာ မ ဟုတ် ဘူး...။
အ ခု တော့ သူ ့ လီး တုတ် တုတ် ကြီး နဲ့ အ လိုး ခံ နေ တာ အ ခြေ ပျက် သွား တယ် ..။
ပြီး တော့ မှောက် ပေး မှ တော့ မု ဒိန်း ကျင် ့ တာ ဘယ် ဟုတ် တော့ မ လဲ..။
( ဟင် ့ အင်း...ဟင် ့ အင်း....မ မှောက် ဘူး..မင်း...မင်း...ငါ အလိုမတူဘဲ အ တင်း ကျင့်ပြီး....)
(အင်း လေ...မှောက် မ ပေး တော့ လဲ အ တင်း မှောက် ရ မှာ ပေါ့ ...)
ဝမ်း ကြီး က ဒေါ် ဝေ ဝေ ကိုခါး က နေ မ ပြီး ဆွဲ မှောက် လိုက် တယ် ..။
( အို ....ဘာ...ဘာ လုပ် တာ လဲ....)
( မှောက် တာ လေ..အ နောက် က နေ လုပ် မ လို ့ ...)
( ဘာ....)
( မ မ ဝေ..ဒူး ထောက် လိုက် ...)
( အို ..ဘာ တွေ လာ ခိုင်း နေ တာ လဲ..)
ဝမ်း ကြီး က ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ စွင် ့ ကား တဲ့ ဖင် ဖွေး ဖွေး တွေ ကို ဆုတ် နယ် ပါ တော့ တယ် ...။
ဒီ ဖင် တွေ ကို ကြည် ့ ကြည် ့ ပြီး နှာ ထန် နေ ခဲ့ တာ..။ ကောင်း လိုက် တဲ့ ဖင် ကြီး တွေ....။ဝမ်း ကြီး က ဒေါ် ဝေ ဝေ့ ကို လက် နဲ့ ဆွဲ မ ပြီး ဖင် ထောင် စေ တယ် ..။
( ခါး ကို ခွက် ထား..ဖင် တွေ ကို ထောင် ထား....)
((မင်း..မင်း..သိပ် အ နိုင် ကျင် ့ တာ ဘဲ..) ဒေါ် ဝေ ဝေ ဖင် ထောင် ပေး ရ တာ ရှက် လို ့ အ ရှက် ပြေ ညည်း လိုက် တယ် ...။ ဒူးထောက်ပြီး ဖင်ပူးတောင်းထောင် ပေး ထား လို ့ ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ ့ ဖင် ကြီး တွေ ကြား က မို ့ ဖေါင်း တဲ ့ စောက် ပတ် ကြီး က ပြူး ထွက် နေ တာ ဝမ်း ကြီး ရဲ ့ စိတ် တွေ ဟုန်း က နဲ ထ တောက် သွား ရ
တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး ဒေါ် ဝေ ဝေ ဖင် ကြား ကို မျက် နှာ အပ် ပြီး စောက် ပတ် ကြီး ကို လျာ နဲ့ အောက် က နေ ပင် ့ ပြီး ယက် လိုက် တယ် ..။
( အို ....)
ဒေါ် ဝေ ဝေ မှာ မ ထင် မ မှတ် ဘဲ စောက် ပတ် ကို အ ယက် ခံ လိုက် ရ လို ့ တွန် ့ ပြီး အံ ့ သြ နေ ဆဲ ဝမ်း ကြီး က ဆက် တိုက် တ ပြတ် ပြတ် နဲ့ ယက် ပါ တော့ တယ် ...။
( ဟာ...ဟာ...အို ....ဘာ..ဘာ...တွေ လုပ် နေ တာ လဲ..ဟယ် .......)
စောက် ပတ် ယက် တယ် ဆို တာ ကို သူ မ ခိုး ကြည် ့ ဘူး တဲ့ အ နောက် တိုင်း က အ ပြာ ကား တွေ မှာ တွေ့ ဘူး ခဲ့ပေ မဲ့ အ ခု လို သူ မ ကို အ ယက် ခံ ရ လိမ် ့ မယ် လို ့ မျှော် လင် ့ မ ထား ခဲ့ ပါ ဘူး....။ စောက် ပတ် အ ယက် ခံ ရ တာ ကောင်း တာ အ ရမ်း ပါ ဘဲ..။
ဒါ ပေ မဲ့ စောက် ပတ် အ ယက် ခံ ရ တော့ စောက် ပတ် ကို ဆွ ပေး သ လို ဖြစ် ရ ပြီး အ လိုး ခံ ချင် စိတ် တွေ တ အား ဖြစ် လာ ရ တော့ တယ် ...။ ဝမ်း ကြီး က တော့ သဲ သဲ မဲ မဲ ယက် နေ တုံး ဘဲ..။ တ ချက် တ ချက် စောက် စိ ကို လဲ ငုံ ပြီး လျာ နဲ့ က လိ ပေး နေ တယ် ..။
အို ကွာ.....ကာ မ အ ရ သာ တွေ ထူး ထူး ကဲ ကဲ ရ ရှိ နေ ရ တယ် ..မင်း...မင်း ကို ဘယ် လို ရဲ တိုင် ဖြစ် ပါ တော့ မ လဲ.....နောက် ပြီး မု ဒိန်း ကျင် ့ ခံ ရ တယ် လို ့ ဟိုး လေး တ ကျော် လဲ ဘယ် အ ဖြစ် ခံ နိုင်ပါ့ မ လဲ....ဒေါ် ဝေ ဝေ စိတ် ထဲ က တွေး စဉ်း စာ နေ တာ ပါ..။
ဝမ်း ကြီး က ဖင် ကြီး တွေ ယမ်း ခါ ပြီး ပါး စပ် က တ ဟင်း ဟင်း ညည်း နေ တဲ့ ဒေါ် ဝေ ဝေ ဖင် အ နောက် မှာ ရပ် လိုက် ပြီး သူ ့ သွား ရေ တွေ နဲ့ သူ မ စောက် ရေ တွေ စို ပေ နေ တဲ့ စောက် ပတ် ကြီး ရဲ့နှုတ် ခမ်း သား တွေ ကို လက် ညှိုး နဲ့ လက် မ သုံး ပြီး ဖြဲ လိုက် ပြီး သူ ့ လီး ဒစ် ကြီး ကို ဆတ် က နဲ ထိုး သွင်း လိုက် ပါ တယ် ...။
( အာ.....အို ့ .....) လီး ကြီး ပြည် ့ ကျပ် အောင် သူ မ စောက် ပတ် ထဲ တိုး ဝင် လာ ပြီ ...။
ဝမ်း ကြီး က ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ ခါး သိမ် သိမ် လေးက နေ ဆုတ် ကိုင် ပြီး လီး တ ဆုံး ထိုး ထည် ့ လိုက် ပါ တယ် ...။
( အင်း........................)
ဝမ်း ကြီး လဲ ကျပိ တင်း နေ တဲ့ စောက် ပတ် ကြောင် ့ အ ရမ်း ဘဲ အ ရ သာ ကောင်း နေ တော့ ဆက် တိုက် ဆို သ လို ဘဲ ညှောင် ့ ပါ တော့ တယ် ..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ နို ့ တွေ ကို လဲ လှမ်း ဆွဲ ကိုင် လိုက် ပြီးဆောင် ့ လိုး ပါ တော့ တယ် ...။ ဖြူ ဖွေး နေ တဲ့ စွင် ့ ကား တဲ့ ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ ဖင် ၂ လုံး နဲ့ ခ ရေ ပွင် ့ စ အို ပေါက် နီ ညို လေး ကို က လိ ပေး နေ ရင်း ဒ လ စပ် လိုး ဆောင် ့ ပေး တော့ မ ကြာ ခင် ဘဲ ဒေါ် ဝေ ဝေ မှာ ကာ မ အထွပ်အထိပ်ကို တက် လှမ်း သွား ရ ပါ တယ် ...။ သူ မ တ ကိုယ် လုံး ကျင် တက် ပြီး အ ရမ်း ကောင်း သွား ရ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး က တော့ ဆက် တိုက် လိုး ဆောင် ့ ရင်း ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ ခါး က နေ ဆွဲ ဆွဲ ဆောင် ့ ရင်း လီး ကို မွှေ့ရင်း မ ကြာ ခင် ဘဲ သူ လဲ ပြီး သွား ရ ပြီး ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ စောက် ပတ် ထဲ ကို သုတ် ရေ တွေ ပန်း ထုတ် လိုက် ပါ တယ် ...။
နောက် တ နေ့ ခါ တိုင်း သွား နေ ကျ အ တိုင်း ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ အိမ် ကို ဝမ်းကြီး ရောက်သွား တော့ ခြံတံခါးကြီး သော့ခတ် ထား တာ တွေ့ ရ တယ် ..။ ည က သူ ဒေါ် ဝေ ဝေ ့ ကို သုံး ချီ တောင် လိုး ခဲ့ တယ် ..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ က သူ ့ ကို ဘာ မှ ရုံးကန် တာ ငြင်း တာ မ ရှိ တော့ ဘူး..။သူ နေ ပေး စေ ချင် တဲ့ ပုံ စံ တွေ လဲ မ ငြင်း ဘဲ နေ ပေး တယ် ..။မ နက် မှာ တော့ ခြံ တံ ခါး ကြီး ပိတ် နေ တယ် ..။ အင်း..မိန်း မ တွေ သ ဘော က ခန် ့ မှန်း ရ ခက် တယ် ..။
ဘာ သ ဘော လဲ မ သိ တော့ ဘူး..။ မု ဒိန်း မှု နဲ့ များ ရဲ တိုင် ပြီ လား မ သိ ဘူး..။
ဝမ်း ကြီး လဲ အ လုပ် သ မား တွေ နဲ့ ခြံ ရှေ ့ ထိုင် စောင် ့ တော့ ...စက် ဘီး နဲ့ လူ ငယ် တ ယောက် ရောက် လာ တယ် ..။
( ခင် ဗျား တို ့ က ဆေး သုတ် တဲ့ လူ တွေ လား....)
( အေး...ဟုတ် တယ် ...ဘာ လို ့ လဲ...)
( ဒီ အိမ် ရှင် က ခင် ဗျား တို ့ ဆက် အ လုပ် လုပ် စ ရာ မ လို တော့ ဘူး တဲ့ ...ပြော ခိုင်း လိုက် တယ် ... ပေး စ ရာ ရှိ တာ တွေ နောက် တော့ အ ပြည် ့ ရှင်း ပေး မယ် တဲ့ ...)
(သူ က ခု ဘယ် မှာ လဲ...)
( ဒါ တော့ ကျနော် လဲ မ သိ ဘူး..ကျ နော် ့ အ ဖေ က သူ တို ့ ပိုင် တဲ့ဆိုင် တ ဆိုင် ရဲ့ မန် နေ ဂျာ ပေါ့ ..ကျ နော် ့ အ ဖေ ဆိ ဖုန်း ဆက် ပြီး သူ တို ့ ခြံ ရှေ ့ ခင် ဗျား တို ့ ရှိ နေ ရင် ပြော ပေး ဖို ့ ခိုင်း လို ့ လာပြော တာ ပါ...ကဲ..ကျ နော် သွား မယ် ...)
လူ ငယ် လေး စက် ဘီး နင်း ပြီး ထွက် သွား ပါ တယ် ..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ သူ ့ ကို ရင် မ ဆိုင် ချင် လို ့ ရှောင် သွား တာ ဖြစ် မယ် ...။ ရဲ ကော တိုင် သေး လား တော့ မ သိ ဘူး..။ တိုင် ရင် တော့ သူ ့ ကို လာ ဖမ်း ကြ မှာ ဘဲ..။ ဝမ်း ကြီး သူ နေ တဲ့ ခေါင် မိုး ပေါ် မှာ ကွပ် ပျစ် ပေါ် လှဲ ရင်း ဒေါ် ဝေ ဝေ နဲ့ လိုး ခဲ့ တာ တွေ ပြန် စဉ်း စား နေ တယ် ..။ ရဲ တွေ သူ ့ ကို ဘယ် တော့ များ လာ ဆွဲ မ လဲ သူ ကြောက် နေ တယ် ..။ တ ဏှာ စိတ် ပြင်း ထန် နေ ချိန် က တော့ ဒါ တွေ မ စဉ်း စား ခဲ့ဘူး ..။ လိင် စိတ် နဲ့ ပတ် သက် ပြီး သူ စိတ် မ ထိန်း နိုင် ဘူး..။ ဒါ ဝမ်း ကြီး ရဲ့ အား နည်း ချက် ပေါ့ ..။ ဝမ်း ကြီး ဒေါ် ဝေ ဝေ ကို လိုး ပြီး တ ရက် နှစ် ရက် လောက် ရဲ လာ ဆွဲ မ လား လန် ့ နေ တာ နဲ့ ဘယ် မှ မ ရောက် ဖြစ် ဘူး..။ ဦး ဘို မောင် က နောက် ထပ် အ လုပ် တ ခု ထပ် ရ တယ် တဲ့ ..။ သူ ဦး ဘို မောင် ကို ဒေါ် ဝေ ဝေ နဲ့ လိုး တဲ့ အ ကြောင်း မ ပြော ပြ ဘူး..။ သူ ့ ကြောင် ့ ဝင် ငွေ တော့ မ လျော့ ပါ ဘူး..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ က သူ ဆက် ဆေး မ သုတ် ခိုင်း တော့ ပေ မဲ့ သ ဘော တူ ထား တဲ့ ပေး စ ရာ တွေ ကို ရှင်း သွား တယ် လေ..။
စ နေ နေ့ ... ဘောက် ထော် က ဆေး သုတ် ရ မဲ့ အိမ် ကို သူ တို ့ ရောက် သွား ကြ တယ် ..။
သ င်္ဘော အ ရာ ရှိ က နိုင် ငံ ခြား မှာ သ င်္ဘော လိုက် ဆဲ လို ့ သူ ့ မ ယား ဖြစ် သူ ဒေါ် မေ သက် က ပြော ပြ လို ့ သိ ရ တယ် ..။ သူ တို ့ ရဲ့ သ မီး က ၁၉ နှစ် ..ကော လိပ် ဒု တိ ယ နှစ် တဲ့ ..။ သူ တို ့ ကို ဒေါ် မေ သက် က ဆေး သုတ် ဖို ့ ဘာ အ ရောင် ကြိုက် တယ် ပြော ပြ ပြီး သူ ့ သ မီး အ ခန်း မှာ ဘာ အ ရောင် ကြိုက် လဲ မေး ဖို ့ သူ ့ သ မီး အ ခန်း ကို သွား ကြ တယ် ..။
ဒေါ် မေ သက် ရဲ့ သ မီး ကို တွေ့ တော့ ဝမ်း ကြီး ကြွေ သွား တယ် ..။ အ မိုက် စား လေး ဖြစ် နေ တယ် ..။ ဆံ ပင် က တို တို လေး နဲ့ မျက် လုံး ဝိုင်း ဝိုင်း လေး..နှုတ် ခမ်း လေး က ဖူး ဖေါင်း နေ တယ် ..။ အို ...ရင် တွေ က ကော့ ကော့ လေး..တင်း လုံး နေ တယ် ..။ ခါး က သေး သေး..ဖင် တွေ က စွင် ့ ကား နေ တယ် ..။ တ ကယ် ့ ဟော့ ရှော့ လေး..။ ဟင်း...အိမ် နေ ရင်း ဝတ် ထား တဲ့ ဘ လောက်စ် အောက် မှာ ဘာ မှ ခံ မ ဝတ် ထား ဘူး ဗျာ...ဝမ်း ကြီး ရဲ့ စိတ် တွေ ဘ လောင် ဆူ သွား ကြ ပြီ ...။ ဘ လောက်စ် ပါး ပါး ကို တ ထပ် ထဲ ဝတ် ထား တာ ကြောင် ့ ရင် သား တွေ လှုပ် ခါ သွား တတ် တာ ရော..ရင် သား ထိပ် အ ဖု လေး တွေ ရဲ ့ အ ရာ တွေကို ရော တွေ ့ မြင် လိုက် ရ တာ ဝမ်း ကြီး အဖို ့ ဒီကောင် မ လေး ကို မြင် ရ တာ စိတ် တွေ ထ ကြွ နေ ရ ပြီ ...။
( သ မီး..မြတ် နိုး.....ဒါ ဆေး သုတ် ပေး မဲ့ ..ဝမ်း ကြီး ..တဲ့ .....ဝမ်း ကြီး...ဒါ အန် တီ ့ သ မီး...မြတ် နိုး သူ သူ ...တဲ့ ......ကဲ......သ မီး အ ခန်း ကို ဘာ အ ရောင် သုတ် ချင် လဲ...မာ မီ တို ့က အ စိမ်း နု သုတ်မှာ...သ မီး သုတ် ချင် တဲ့ ကာ လာ ပြော....)
( သ မီး က ပန်း ရောင် ဖျော့ ဖျော့ လေး သုတ် ချင် တယ် မာ မီ ....)
( ကဲ..ဝမ်း ကြီး ရေ...သ မီး က တော့ ပန်း ရောင် နု နု တဲ့ ..)
ဒေါ် မေ သက် က ဝမ်း ကြီး ကို တ ခြား အ ခန်း တွေ ကို လိုက် ပြ ပါ တယ် ..။
( သ မီး တို ့ ဒက် ဒီ က.နောက် ၃ လ လောက် ဆို ရင် ပြန် ရောက် မှာ....)
( ဟုတ် ကဲ့ အန် တီ ....)
ဝမ်း ကြီး တို ့ နံ ရံ တွေ ညစ် ပတ် နေ တဲ့ မီး ဖို ခန်း နဲ့ ထ မင်း စား ခန်း တွေ ကို စ ပြီး သုတ် တယ် ...။ဒေါ် မေ သက် ရဲ့ သ မီး လေး ကို သူ စွဲ လန်း သွား ပြန် တယ် ..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ တုံး က လို ပါ ဘဲ..။ဝမ်း ကြီး မီး ဖို ခန်း ကို ဆေး စ သုတ် နေ တုံး ကောင် မ လေး မီး ဖို ခန်း ထဲ ဝင် လာ တယ် ..။ရေ ခဲ သေ တ္တာ က မီး ဖို ခန်း ထဲ မှာ ဆို တော့ ကောင် မ လေး သောက် ရေ သန် ့ ပု လင်း လာ ယူ တာ ပါ..။ ဝမ်းကြီး မြတ် နိုး သူ သူ ရဲ့ တ ကိုယ် လုံး ကို တပ် မက် တဲ့ မျက် လုံး တွေ နဲ့ စိုက် ကြည် ့ ပြီး စိတ် ကူး နဲ့ သူ မ ကို အ ဝတ် တွေ ချွတ် ကြည် ့ နေ တယ် ...။
ဝမ်း ကြီး ပေါင် ကြား က လီး တန် က မာ ချင် လာ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး မှာ ကာ မ စိတ် ပြင်း ထန် လာ တဲ့ အ ခါ သူ ့ စိတ် ကို မ ထိန်း နိုင် တဲ့ စိတ် ဝေ ဒ နာ ဖိ စီး နေ ပြီ ဆို တာ သူ ့ ကိုယ် သူ သ တိ မ ထား မိ ..။ ဒေါ် မေ သက် အိမ် က ပြန် လာ တော့ လမ်း မှာ မြတ် နိုး သူ သူ ကို ဘဲ သူ မြင် ယောင် နေ တယ် ..။ စွဲ လန်း နေ တယ် ..။ ချစ် မိ တာ မျိုး မ ဟုတ် ဘူး..။
ကာ မ ဆက် ဆံ ချင် တာ မျိုး..။ နောက် တ နေ့ သူ နဲ့ အလုပ်သ မား ၃ ယောက် ဘောက်ထော် က သ င်္ဘော အ ရာ ရှိကတော် ဒေါ်မေသက် ရဲ့ အိမ် ကို မ နက် ၁၀ နာရီ လောက် ရောက်
ကြ တယ် ..။ နေ့လည် ၁၂ နာ ရီ လောက် ရောက် လာ တော့ ဒေါ် မေ သက် က သူ တို ့ ကို မ နေ့ က အောက် ထပ် မီး ဖို ခန်း ပြီး ပြီ ဆို ရင် ....ထ မင်း စား ခန်း နဲ့ ဘု ရား ခန်း တွေ ကို ဆက် သုတ် ဖို ့ ေ ပြာ ပြီး ...စျေးထွက် သွား တယ် ..။ အိမ် ဖေါ် မ လေး ကို ပါ ခေါ် သွား တယ် ..။
ဝမ်း ကြီး စိတ် တွေ လှုပ် ရှား နေ တယ် ..။
ဒါ ဆို ...ဒါ ဆို ...သူ ့ သ မီး လေး မြတ် နိုး သူ သူ တ ယောက် ထဲ အိမ် မှာ ကျန် နေ ပြီ ပေါ့ ..။
အ ကြံ သ မား ဝမ်း ကြီး ..သူ ့ အ လုပ် သ မား တွေ ကို ထ မင်း သွား စား ခိုင်း လိုက် တယ် ..။
ထ မင်း စာ း ပြီး ရင် ဘဲ လို တဲ့ ပ စ္စည်း တွေ..သူ တို ့ ဝယ် နေ ကျ ဆိုင် မှာ သွား ဝင် ဝယ် ခိုင်း တယ် ..။ အ လုပ် သ မား တွေ ထွက် သွား တော့ ဝမ်း ကြီး တ ယောက် ထဲ ကျန် နေ ချိန် ..သူ့ ရဲ ့ မ တ ရား ကာမ ရ ယူ ချင် တဲ့ စိတ် တွေ ကို သူ တား ဆီး လို ့မရ နိုင် တော့ ...။
အိမ် အ ပေါ် ထပ် ကို သူ တက် တော့ တာ ဘဲ...။ မြတ် နိုး သူ သူ ကို သူ ရှာ ပါ တော့ တယ် ....။ဝမ်း ကြီး မနေ့က သူ ့ ကို ဒေါ် မေ သက် ခေါ် သွား တဲ့ မြတ်နိုးသူ သူ ရဲ့ အ ခန်း ကို သူ သွား ပြီ ..။ အ ခန်း တံ ခါး က ဟ တ တ လေး..။ ဝမ်း ကြီး အ ထဲ ကို ချောင်း ကြည် ့ လိုက် တယ် ..။ အိပ် ခန်းထဲ က ကု တင် ပေါ် မှာ သူ မ မ ရှိ ..။ အိပ် ခန်း နဲ့ တ ဆက် ထဲ ရှိ နေ တဲ့ ရေ ချိုး ခန်း က ရေ ကျ သံ တွေ ကြား နေ ရ တယ် ..။ ဟာ..မြတ် နိုး သူ သူ ရေ ချိုး နေ ပါ လား...။
ဝမ်း ကြီး ရဲ့ စိတ် ရိုင်း တွေ ထ ကြွ လာ တယ် ..။ မြတ် နိုး သူ သူ ရေ ချိုး နေ တာ ကို သူ အ ရမ်း မြင် တွေ့ ချင် လာ တယ် ..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ ကို အ တင်း ကျင် ့ ကြံ ..စ နေ မ ကို အ တင်း ကျင် ့ ကြံ ....ဆ ရာ အ ရင်း ဦး ဘို မောင် ရဲ့ မ ယား မ အေး မိ ကို လွန် ကျူး...ပြီး သူ ့ စိတ် ကို အ လို လိုက် ခဲ့ တယ် ..။ အ ခု တော့ အ ကျင် ့ ဖြစ် နေ ပြီ ...။ ဝမ်း ကြီး ရေ ချိုး ခန်း နား ကို ကပ် သွား ပြီ ..။ မှား မှန်း သိ ရက် နဲ့ ထပ် မှား ပြန် ပြီ ...။ ရေ ချိုး ခန်း တံ ခါး ကို ဆွဲ ဟ ပြီး ချောင်း ကြည် ့ လိုက် တယ် ..။ မြတ် နိုး သူ သူ ရဲ့ ရေ ချိုး ခန်း က အိပ် ခန်း ထဲ က သူ မ ကိုယ် ပိုင် ဖြစ် လို ့ မြတ် နိုး သူ သူ က ဂျက် ချ မ ထား..။ အို ......မြတ် နိး သူ သူ ...ကိုယ် တုံး လုံး နဲ့ ရေ ပန်း အောက် မှာ ရေ ချိုး နေ ပါ လား..။ ဝမ်း ကြီး မျက် လုံး တွေ ကာ မ နဲ့ ဖုံး နေ ပြီ ..။
သူ ့ လုံ ချည် အောက် က လီး က တန်း တန်း မတ် နေ ပြီ ..။ မြတ် နိုး သူ သူ အ ရမ်း လှ နေ တယ် ..။ အ ပျို မ ရဲ့ အ ပျို စင် နို ့ အ စုံ က တင်း မာ လုံး ဝန်း နေ တယ် ..။ခပ် ကော့ ကော့ လေး တင်း နေ တယ် ..။ပေါင် ကြား က အမွှေးရေးရေးနဲ့ မြတ် နိုး သူ သူ ရဲ့ စောက် ပတ် က ရေ ပန်း က ရေ တွေ တ ဖွါး ဖွါး ကျ နေ တာ ကြောင် ့ ဝိုး တ ဝါး မြင် နေ ရ တာ ပို လို ့ တောင် စိတ် လှုပ် ရှား စ ရာ ပါ ဘဲ...။ မြတ် နိုး သူ သူ က ရေ တ ၀ ချိုး ပြီး ပြီ မို ့ ရေ ပန်း ကို ပိတ် လိုက် တယ် ..။
မျက် နှာ သုတ် ပု ဝါ ကြီး ကို လှမ်း ဆွဲ ယူ မယ် အ လုပ် ..ချောင်း ကြည် ့ နေ တဲ့ ဝမ်း ကြီး ကို တွေ့ သွား တယ် ...။
( အို ....ဒါ..ဒါ..ဘာ လုပ် တာ လဲ..လူ ယုတ် မာ..ထွက် သွား...လာ ချောင်း နေ တယ် ..)
ဝမ်း ကြီး မြတ် နိုး သူ သူ ဆီ ကို ပြေး သွား လိုက် တယ် ..။ သူ မ ပါး စပ် ကို လက် နဲ့ ပိတ် တယ် ..။ ဝူး ဝူး ဝါး ဝါး တွေ ဘ လုံး ပ ထွေး အ သံ တွေ နဲ ့ မြတ် နိုး သူ သူ ဝမ်း ကြီး လက် က ရုံး ထွက် ပြေး ဖို ့ ကြိုး စား တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး က သူ မ ရဲ ့ ပင် တီ အ တွင်း ခံ လေး ကို ရေ ချိုး ခန်း ကြမ်း ပေါ် မှာ တွေ့ တယ် ..။ ကောက် ယူ ပြီး သူ မ ပါး စပ် ထဲ ကို လုံး ထွေး ပြီး ထည် ့ တယ် ..။ သူ မ လက် ၂ ဖက် ကို ချုပ် ကိုင် ပြီး ရေ ချိုး ခန်း ကြမ်း ပြင် ပေါ် ကို ဆွဲ လှဲ လိုက် တယ် ..။ မြတ် နိုး သူ သူ ပါး စပ် ထဲ ဆို ့ ထား တဲ့ ပင် တီ ကြောင် ့ အ သံ မ ထွက် နိုင် ..။ ဝမ်း ကြီး က သူ မ ပေါင် တန် ရှည် တွေ ကို ဆွဲ ကား တယ် ..။ သူ မ ပေါင် ကြား ကို ဝင် မှောက် လိုက် ပြီး သူ ့ ခါး က လုံ ချည် ကို လဲ ခြေ နဲ့ ညှပ် ပြီး ချွတ် ပစ် လိုက် တယ် ..။ သူ ့ ပေါင် ကြား က မတ် မတ် တောင် နေ တဲ့ လီး ကြီး က ဒေါင်း က နဲ ပေါ် ထွက် လာ တယ် ..။မြတ် နိုး သူ သူ လဲ သူ မ ကို တက် လိုး တော့ မယ် ဆို တာ သိ လိုက် တာ နဲ့ အ တင်း ရုံး ပါ တော့ တယ် ...။ ဝမ်း ကြီး က သူ ့ လီး ကို စောက် ပတ် အ ကွဲ ကြောင်း ထဲ မှန်း ပြီး ထိုး လိုက် တယ် ..။သူ မ ရဲ့ လက် ၂ ဖက် ကို ချုပ် ထား ရင်း ပါး စပ် က လဲ တင်း မာ ဖြူ ဝင်း နေ တဲ့ နို ့ တွေ ကို စို ့ ပါ တယ် ..။ ရေ တွေ စို နေ ပေ မဲ့ အ ပျို စင် မ လေး ရဲ့ စောက် ပတ် မို ့ အ လွယ် တ ကူ ထိုး သွင်း လို ့ မ ရ..။ ဝမ်း ကြီး အ နေ နဲ့ ဒေါ် ဝေ ဝေ နဲ့ စ နေ မ ကို အ တင်း ကျင် ့ ခဲ့ ဘူး တာ ကြောင် ့ အ တွေ့ အ ကြုံ ရ နေ ပြီ ..။ သူ ့ လက် ထဲ တံ တွေး ထွေး ထဲ့ ပြီး လီး န့ဲ စောက် ပတ် ကို သုတ ်ပြီး ..အ တင်း ထည် ့ ပါ တယ် ..။ မြတ် နိုး သူ သူ မှာ တ ကယ် တော့ အ ရမ်း ထ နေ..ရွ နေ တဲ့ ကောင် မ လေး တ ယောက် ပါ..။ ဆန် ့ ကျင် ဖက် လိင် ကို စမ်း ချင် နေ တဲ့ ကောင် မ လေး တ ယောက် ပါ..။ သူ ကြိုက် တဲ့ ယောကျင်္ား တ ယောက် သာ သူ ့ ကို လိင် ဆက် ဆံ မယ် ဆို ရင် .. ကျေ ကျေ နပ် နပ် ကြီး ကို စိတ် တူ ကိုယ် တူ လက် ခံ မိ မှာ ပါ..။ အ ခု တော့ ဆေး လာ သုတ် နဲ့ အ လုပ် သ မား ကောင် က အ တင်း မု ဒိန်း ကျင် ့ တာ မို ့ မြတ် နိုး သူ သူ အ တင်း ရုံး ကန် နေ တာ ဖြစ် တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး က ကာ မ ဘီ လူး စီး နေ ပြီ ..။ မြတ် နိုး သူ သူ စောက် ပတ် လေး ထဲ ဖိ သွင်း တာ ဒစ် ပြဲ ကြီး တ ခု လုံး မြုပ် ဝင် နေ ပြီ ..။ သူ မ နို ့တွေ ကို လဲ စို ့ လိုက် နယ် လိုက် လုပ် နေ တယ် ..။ ဖြူ ဝင်း
တောင် ့ တင်း တဲ့ အ ပျို မ ချော ချော လေး ရဲ့ စောက် ပတ် ထဲ သူ ့ လီး ထိပ် တ ခု လုံး ဝင် နေ ပြီ ..။ မြတ် နိုး သူ သူ လဲ သူမ စောက် ပတ် ထဲ လီး ကြီး စိုက် ဝင် နေ ပြီ ဆို တော့သိပ် မ ရုံး တော့ .။ နုတ် ဖျား က တ အင်း အင်း နဲ့ညည်း ပြီး မျက် လုံး စုံ မှိတ် ထား တယ် ..။ စိတ် ကူး ယဉ် နေ ခဲ့ တဲ့ လီး ဆို တာကြီး နဲ့ သူ ကြုံ နေ ရ တာ ကြောင် ့ လဲ စိတ် တွေ လှု ပ် ရှား နေ ပါ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး လဲ မြတ် နိုး သူ သူ က မ ရုံး တော့ တာ မို ့ သူမ ပါး စပ် ထဲ က စောစော က ထိုး ထည် ့ထား တဲ့ ပင် တီ ဘောင်း ဘီ လေး ကို ဆွဲ ထုတ် လိုက် ပါ တယ် ..။ မြတ်နိုးသူ သူ လဲ သူ မ ပါး စပ် ထဲ တစ် ဆို ့ နေ တာ ကြီး ကို ထုတ် ပေး လိုက် တယ် ..။ ဝမ်းကြီး လီး တန် ကြီး က မြတ် နိုး သူ သူ ရဲ ့ အ ပျို စင် စောက် ပတ် လေး ထဲ တ ထစ် ချင်း ဝင် သမျှ ညှောင် ့ နေ တာ မြတ် နိုး သူ သူ လဲ နာ လဲ နာ လီး ရဲ ့ အ ရ သာ ကို လဲ ရ နေ တာ ကြောင့် စောက်ရေ တွေ တ အား ထွက် လာ ပါ တယ် ..။ အဲ ဒီ အ ရေ တွေ ကြောင် ့ လဲ ဝမ်း ကြီး ရဲ့ လီး တန် ကြီး က ထိုး လို ့ ထုတ် လို ့ ညက် ညော လာ ရ တယ် ..။ မြတ် နိုး သူ သူ ရဲ့ ခြေ ထောက် တွေ ကို သူ ့ ပု ခုံးပေါ် ထမ်း ပြီး လီး ကို ခပ် သွက် သွက် လေး လိုး ညှောင် ့ တော့ ...ကျပ် လွန်း တာ ကြောင် ့ ဝမ်း ကြီး ခ ဏ အ ကြာ သုတ် တွေ သူ မ ရဲ့ စောက် ပတ် ထဲ ပန်းလွှတ် လိုက် ပါ တယ် ..။
ရေ စို နေ တဲ့ ရေ ချိုး ခန်း ကြမ်း ပြင် ကြီး မှာ တက် လိုး နေ တာ ဆို တာ သ တိ ရ သွား ရ ပြီး ..မြတ် နိုး သူ သူ ကို မ ထူ လိုက် ပြီး ခါး က နေ ဆွဲ ဖက် ပြီး သူ မ အိပ် ခန်း ထဲ က ကု တင် ဆီ ကို ခေါ်လာ တယ် ..။ မြတ် နိုး သူ သူ မှာ စောက် ပတ် ထဲ ကျိန်း စပ် နာ ကျင် နေ တယ် ..။
( နင် ...ငါ့ ကို ....ထပ် ...ထပ် ...လုပ် အုံး မ လို ့ လား ဟင် .....)
( ဒါ ပေါ့ ...နင် ့ ကို အ ခု ယက် မ လို ့ ....)
( ဘာ..)
( စောက် ပတ် ယက် မ လို ့ ...)
( အို ....)
( နင် ကြိုက် မှာ ပါ.....စောက် ပတ် ယက် တာ မိန်း မ တွေ အား လုံး လို လို ကြိုက် ကြ တယ် ....)
ဝမ်း ကြီး က ကု တင် ပေါ် မှာ ပက် လက် ဖြစ် နေ တဲ့ မြတ် နိုး သူ သူ ရဲ့ ပေါင် တွေ ကို ဖြဲ ကား လိုက် ပြီး သူ မ ရဲ့ စောက် ဖုတ် ကို လျာ ကြီး နဲ့ စ ယက် ပါ တော့ တယ် ..။
မြတ် နိုး သူ သူ ရဲ့ စောက် ပတ် လေး က စော စော က ဘဲ သူ ့ လီး ကြီး နဲ့ မ ဆန် ့ မ ပြဲ လိုး ထား တာ ကြောင့် ပွန်း ပြီး နီ ရဲ နေ တယ် ..။ မြတ် နိုး သူ သူ လဲ နာ ကျင် နေ တဲ့ စောက် ပတ် နှုတ် ခမ်း သား တွေ ဟာ ဝမ်း ကြီး ရဲ့ လျာ နဲ့ ယက် ပေး နေ တာ ကြောင် ့ အ နာ သက် သာ သ လို ဘဲ..။ သူ မ ရဲ့ စောက် စိ ကို လဲ ဝမ်း ကြီး က လျာ ထိပ် နဲ့ က လိ ပေး နေ ပြန် တယ် ..။
ဝမ်း ကြီး လက် တွေ က မြတ် နိုး သူ သူ ရဲ့ ဖင် ကား ကား တွေ ကို ဆုတ် ကိုင် ဖျစ် ညှစ် ထား တော့ ဖင် စ အို ပေါက် လေး ထဲ အ ၀ မှာ ဝမ်း ကြီး လက် ညှိုး က ရောက် နေ တယ် ..။
မြတ် နိုး သူ သူ ရဲ့ စောက် ရေ တွေ ပေ လူး နေ တာ ကြောင် ့ ဖင် ပေါက် ၀ ရောက် နေ တဲ့ ဝမ်း ကြီး လက် ညှိုး က တ ချက် တ ချက် ဖင် ပေါက် လေး ထဲ တိုး ဝင် ဝင် သွား တယ် ..။
ဝမ်း ကြီး က စောက် ပတ် အ ကောင်း စား လေး မို ့ အား ရ ပါး ရ ကို ယက် လိုက် စုတ် လိုက် လုပ် နေ ပါ တယ် ..။ မြတ် နိုး သူ သူ လဲ စောက် ပတ် အ ယက် ခံ ရ တဲ့ အ ရ သာ ကို သ ဘော ကျသွား ပြီ ..။ ဝမ်း ကြီး က ကောင် မ လေး သ ဘော ကျ တာ ကို ၇ိပ် စား မိ ပြီး.. ( ကောင်း လား) လို ့ မေး လိုက် တယ် ..။ မြတ် နိုး သူ သူ က မ ဖြေ..။
ဝမ်း ကြီး က စောက် စိ လေး ကို ငုံ ပြီး စုတ် လိုက် တော့ ထွန် ့ ထွန် ့ လူး သွား တယ် ...။
( ကောင်း လား..မေး နေ တယ် လေ...) ထပ် မေး လိုက် တယ် ..။
( အင်း..ကောင်း တယ် ...) မြတ် နိုး သူ သူ က တိုး တိုး လေး ဖြေ တယ် ..။
စောက် ပတ် အ ယက် ခံ ရ တော့ စောက် ခေါင်း ထဲ က လှိုက် ပြီး ယား လာ တယ် ..။ စော စော က လို ဘဲ လီး တုတ် တုတ် ကြီး နဲ့ စောက် ပတ် ထဲ ကို လိုး စေ ချင် လာ တယ် ...။
( တော် ...တော် ပြီ ......တော် ပြီ ...)
( ဘာ ဖြစ် လို ့ လဲ..နာ လို ့ လား.......)
( ဟင် ့ အင်း....လုပ် ပါ တော့ ...လုပ် ပါ တော့ ...)
( အော် ..လိုး ပေး ရ မှာ လား...)
မြတ် နိုး သူ သူ က ခေါင်း လေး ညှိမ် ့ ပြ တယ် ...။ ဝမ်း ကြီး ကျေ နပ် သွား တယ် ..။ သူ စောက် ပတ် အ ယက် ကောင်း လို ့ ကောင် မ လေး မ ရှက် နိုင် တော့ ..။ လိုး ပေး ဖို ့ တောင်း ဆို လာ ရ တဲ့ အ ထိ ဖြစ် ရ ပြီ ..။ သူ ့ လီး ကြီး က လဲ မြတ်နိုးသူ သူ့ကို စောက်ပတ်ယက် ပေး နေ တော ့ စိတ် တွေ ထန် လွန်း လို ့ မတ် မတ် တောင် နေ ရုံ မ က ထိပ် ပေါက် က အ ရေ ကြည် တွေ ပါ စီး ကျ နေ တယ် ..။ လီး ကြီးကို စောက်ပတ် အ ၀ တေ့ လိုက် ပြီး....ဖိ သွင်း လိုက် တယ် ..။
( အို ......အီး....) လီး တုတ် တုတ် ကြီး တင်း တင်း ကျပ် ကျပ် သူ မ စောက် ပတ် ထဲ ဝင် လာ လို ့ လန် ့ အော် လိုက် တယ် ..။ ဒါ ပေ မဲ့ သူမ ထင် သ လို အ ရမ်း မ နာ တော့ ..။ စောက် ပတ် အ ယက် ခံ ရ တုံးက မြတ် နိုး သူ သူ ၂ ခါ( ပြီး) ရ တယ် ..။ စောက် ရေ တွေ တ အား ရှ ွဲ နေ တော့ ချော ဆီ ထည် ့ ထား သ လို ဖြစ် နေ တာ ကြောင် ့ လီး တန် ကြီး တင်း က နဲ တ ဝက် လောက် ဝင် သွား တယ် ..။ဝမ်း ကြီး လဲ မြတ် နိုး သူ သူ ခံ နိုင် လာ တာ တွေ့ ရ လို့ အား တက် သွား ပြီး တ ချက် ချင်း လိုး ညှောင် ့ ပါ တော့ တယ် ...။ မြတ် နိုး သူ သူ လဲ တ အင်း အင်း နဲ့ ဝမ်း ကြီး ရဲ့ ကျော ကို သိုင်း ဖက် ထား ရင်း ကာ မ စည်း စိမ် ကို မြိန် မြိန် ယှက် ယှက် ကြီး ခံ စား နေ ပြီ ..။ မြတ် နိုး သူ သူ ရဲ့ ကု တင် ကြီး ဝမ်း ကြီးရဲ့ ဆောင် ့ အား ကြောင် ့ တ ကျွိ ကျွိ နဲ့ ခါ နေ ရ တယ် ...။ ကာ မ ဇော ကပ် နေ တာ ကြောင် ့ ပတ် ဝန်း ကျင် ကို ရော..အ ချိန် နာ ရီ ကို ရော ဝမ်း ကြီး မေ့ ပြီ ...။ သူ ့ စိတ် အာ ရုံ မှာ မြတ် နိုး သူ သူ ကို အား ရ ပါး ရ လိုး ရန် တ ခု ထဲ ဖြစ် နေ တယ် ...။ မြတ်နိုးသူ သူလဲ ဝမ်း ကြီး လိုး တာ ကို သ ဘော ကျ သွား တယ် ..။
ဒု တိ ယ အ ကြိမ် မှာ မှ လိုး တဲ့ အ ရ သာ ဆို တာ ဘာ လဲ သူ မ သိ ရှိ ရ ပြီး ဖူး ကဲ လှ တဲ့ ကာ မ အ ထွပ် အ ထိပ် ၇ို တက် လှမ်း( ပြီး ) သွား ရ တယ် ..။ ပြီး ခါ နီး( တ အား..တ အား......မြန် မြန် ......) ဆို ပြီး ဝမ်း ကြီး ရဲ့ ကျော ပြင် ကို ကုတ် ချစ် ပြီး အော် တယ် ..။
ဝမ်း ကြီး လဲ ကောင် မ လေး က တောင်း ဆို တော့ အား ကုန် ကြုံး တော့ တာ ပေါ့ ..။
တ ဖေါင်း ဖေါင်း နဲ့ ကို အား နဲ့ ဆောင် ့ တာ... မြတ် နိုး သူ သူ လဲ အောက် က ကော့ ကော့ ပြီး သူ မ ရဲ့ ကာ မ လမ်း ဆုံး ဆီ ကို တက် လှမ်း ခဲ့ တာ လေ..။ မြတ်နိုးသူ သူ ပြီး သွား ရ ပေ မဲ ့ ဝမ်း ကြီး က မ ပြီး သေး ဘူး..။ ဝမ်း ကြီး က( နင် ပြီး သွား တယ် မ ဟုတ် လား...တ အား ကောင်း သွား တာ လေ...) လို ့ မေး တော ့ ( အင်း...အင်း..ကောင်း
သွားတယ် ...) လို ့ ဖြေ တယ် ..။( ငါ မ ကောင်း သေး ဘူး...ငါ လဲ ကောင်း ချင် တယ် ... ) လို ့ ပြော တော့ ( အင်း) ဆို ပြီး ခေါင်း ငြိမ် ့ တယ် ...။
( ကဲ..ဒါ ဆို လေး ဘက် ထောက် ပေး....)
မြတ် နိုး သူ သူ ဘာ မှ ပြန် မ ပြော...။ ဝမ်း ကြီး လို ချင် တဲ့ ပုံ စံ နေ ပေး တယ် ..။ ဖင် ကို ထောင် ပေး လိုက် တယ် ..။ ဖြူ ဖွေး ပြီး နု ဖတ် နေ တဲ့ အ သား အ ရေ နဲ့ ကောင် မ လေး က ဖင် ထောင် ပေး နေ ပြီ ..။ ဖင် ဖြူ ဖြူ တွေ အောက် က စောက် ပတ် ကြီး က ပြူး ထွက် နေ တယ် ..။
ဖြူ ဝင်း နေ တဲ့ ဖင် တုံး တွေ ကြား နီ ညို ညို စောက် ပတ် အ ကွဲ ကြောင်း ကြီး က ထင်း နေ တယ် ..။
အ ရေ တွေ က စိမ် ့ ကျ စီး ဆင်း နေ တယ် ..။
( နင် ့ စောက် ပတ် က အ လှ ဆုံး လို ့ ထင် တာ ဘဲံ ...နင် ့ ကို ငါ လိုး ရ တဲ့ အ တွက် ကျေး ဇူး တင် တယ် ဟာ...နောင် ကို လဲ လိုး ပါ ရ စေ....) ပါး စပ် က တ တွတ် တွတ် ပြော ရင်း သူ ့ လီး ကို စောက် ပတ် အပေါက် ၀ မှာ တေ့ ပြီး ထိုး သွင်း တယ် ...။ ပုံ စံ တ မျိုး နဲ့ အ လိုး ခံ ရ တာ မို ့ မြတ် နိုး သူ သူ လဲ သူ မ အ ပျို ဖေါ် ဝင် က ထဲ က စိတ် ကူ း နဲ့ မှန်း ဆ ခဲ့ တဲ့ ကာ မ စပ် ရှက် တယ် ဆို တဲ့ အ လုပ် ကို ခု လို လက် တွေ့ စမ်း သပ် နေ ရ လို ့ စိတ်
ထဲ ကျေ နပ် သ လို တောင် ဖြစ် နေ ရ တယ် ...။ သူ မ စောက် ပတ် ထဲ ကို လီး တန် ကြီး က တ ဆုံး ဝင် လာ လို ့ အင် ့ က နဲ အ ထဲ က အောင် ့ က လို ဖြစ် သွား ရ တယ် ...။
( ဖြေး ဖြေး....)
ဝမ်း ကြီး လဲ အ သာ တ ဝက် လောက် အ ထိ ဆွဲ ထုတ် ပြီး တ ဆုံး မ သွင်း တော့ ဘဲ တ ဝက် လောက် အ ထိ ဘဲ လိုး ဆောင် ့ ပါ တယ် ...။ မြတ် နိုး သူ သူ ရဲ့ ဖင် တွေ ကို အား ရ ပါး ရ ဆုတ် နယ် နေ တယ် ..။ ဖင် စ အို ပေါက် နီ နီ လေး ကို လဲ သူ ့ လက် ညှိုး ကို တံ တွေး ဆွတ် ပြီး ထိုး က လိ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး လဲ ဦး ဘို မောင် ရဲ့ မ ယား မ အေး မိ ကို လိုး ခဲ့ တုံး က လိုး နေ တဲ့ အ ချိန် ညစ် ညမ်း တာ တွေ အ ပြန် အ လှန် ပြော ကြ သ လို ဘဲ မြတ် နိုး သူ သူ ကို ( ကောင်း လား...လိုး တာ ကောင်း လား..)
လို ့ မေး တယ် ..။ မြတ် နိုး သူ သူ လဲ( အင်း...) လို ့ ဖြေ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး မ ကျေ နပ် ..။
( အင်း..ဆို တာ ဘာ လဲ..မေး ရင် အ တိ အ ကျ ဖြေ ဟာ....အ ခု နင် ့ စောက် ပတ် ထဲ လိုး ဆောင် ့ နေ တာ ဘာ ကြီး လဲ..)မေး နေ ရင် း လဲ တ ဖပ် ဖပ် နဲ့ လိုး ပေး နေ တယ် ..။
( လီး ႀကီး...လီး ႀကီး ......)
( လိုး တာ ကို ကြိုက် လား...)
( လိုး တာ ကို ကြိုက် ပါ တယ် .....)
( ထပ် ပြော...)
( လိုး တာ ကို ကြိုက် ပါ တယ် .....)
( ကောင်း လိုက် တဲ့ စပ် ပတ် .....အား....ငါ့ လီး ကို ရော ကြိုက် လား...)
( လီး ကို ကြို က် ပါ တယ် ...လိုး ပေး ပါ...လိုး ပေး ပါ.........)
မြတ် နိုး သူ သူ မှာ စိတ် အ ညှို့ ခံ ထား ရ သူ လို ဘဲ ဝမ်း ကြီး ပြော စေ ချင် တာ တွေ ကို ပါး စပ် က တ တွတ် တွတ် နဲ့ အော် ပြော နေ ပါ တယ် ....။ ဝမ်း ကြီး လဲ မြတ် နိုး သူ သူ ဒီ လို ညစ် ညစ် ညမ်း ညမ်း ပြော ပေး တော့ စိတ် တွေ ပို တက် ကြွ လာ ပြီး တ အား ဆောင် ့ ကာ လိုး ပါ တော့ တယ် ...။
( အား.......အား....အင်း......)
စိတ် ရှိ လက် ရှိ လိုး လိုက် တာ ကြောင် ့ ဝမ်း ကြီး( ပြီး) သွား တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး လဲ မြတ် နိုး သူ သူ ကို သူ အ တင်း မ တ ရား တက် ကျင် ့ ခဲ့ ပေ မဲ့ သူ ့ အ ယက် နဲ့ သူ ့ အ လိုး ကို မြတ်နိုးသူ သူ ရသွား ပြီး နောက် ပိုင်း..မြတ် နိုး သူ သူ သူ ့ ကို အ လို တူ သွား ခဲ့ တယ် လို ့ သူ ထင် သွား ပြီး ဒီ ကိ စ္စ ကို သူ စိတ် မ ပူ တော့ ဘူး..။
ဒါ ပေ မဲ့ သူ အိမ် ပြန် ရောက် ပြီး မ ကြာ ခင် မှာ ဘဲ ရဲ တပ် ဖွဲ့ ဝင် တွေ နဲ့ ရပ် ကွက် လူ ကြီး တွေ ရောက် လာ ကြ တယ် ..။ ဦီးဘိုမောင် က တော့ အိမ် ပြန် မ ရောက် သေး ဘူး..။
ရပ် ကွက် ဥ က္က ဌ က ဝမ်း ကြီး ကို ဦး ဘို မောင် ရဲ့ တ ပည် ့ မှန်း လဲ သိ တယ် ..။
မ ကြိုက် တာ လဲ ကြာ ပြီး ဆို တော့ ခု လို မု ဒိန်း မှု နဲ့ ရဲ တွေ လာ ဖမ်း တဲ့ အ ချိန် မှာ( စောက် မြင် ကပ် ပုဒ် မ) နဲ့ ကြုံ တုံး ဝင် ပြီး န ရင်း အုပ် တယ် ..။ဖြောင်း က နဲ..အ သံ နဲ့ အ တူ ဝမ်း ကြီး ကြမ်း ပြင် ပေါ် ကို ဒူး ထောက်ရက် ကျ သွား တယ် ...။
( မင်း လို ကောင် ဒီ ရပ် ကွက် မှာ ရှိ နေ တာ ရပ်ကွက်နာ တယ် ...မု ဒိန်း ကောင် ...ခွေး မ သား...)
ရဲ အုပ် က ရဲ သား တ ယောက် ကို ဝမ်း ကြီး ကို လက် ထိပ် ခပ် ခိုင်း လိုက် တယ် ..။
ဒီ အ ချိန် မှာ ဘဲ ဒူး ထောက် ကျ နေ တဲ့ ဝမ်း ကြီး က ရပ် ကွက် ဥ က္က ဌ ရဲ့ ခြေ ထောက် ကို ဆွဲ လှဲ လိုက် သ လို မ ထင် မှတ် ဘဲ ခံ လိုက် ရ တာ ကြောင် ့ဥ က္က ဌ လဲ ကျ တဲ့ အ ချိန် သူ ဥ က္က ဌ ကို လည်ပင်းညှစ် တော့ တာ ဘဲ..။ကြောင်နေတဲ့ ရဲ တွေ လဲ အ ခု မှ ဝမ်း ကြီး ကို အ တင်း ဝင် ဆွဲ ကြ ပြီး ချုပ် နှောင် ကြ တယ် ..။ လက် ထိပ် ခပ် တယ် ..။ ရဲ စ ခန်း ရောက် တော့ ဝမ်း ကြီး က ရပ် ကွက် ဥ က္က ဌ ကို ပြန် လှန် တိုက် ခိုက် လို ့ ဆို ပြီး ရဲ တွေ က ကောင်း ကောင်း ဝိုင်း နှိပ် စက် ကြ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး သူ ့ ကို ရုံး ထုတ် တဲ့ နေ့ ..တ ရား စ စွဲ ဆို တဲ့ နေ့ မှာ ဘဲ အ ပြစ် ရှိ လား မေး တော့ ရှိ တယ် သူ ဖြေ ခဲ့ တယ် ..။ နောက် ၂ ပတ် ရုံး ချိန်း နေ့ မှာ တော့ တ ရား သူ ကြီး က ဝမ်း ကြီး ကို မု ဒိန်း မှု နဲ့ ထောင် ဒဏ် ၇ နှစ် အ ပြစ် ဒဏ် ချ မှတ် လိုက် တယ် ..။
ၿပီးပါၿပီ ။
တ ရား ရုံး စာရေး ရဲ ့ အသံကြီးက ငှက်ဆိုး ထိုး သံ ကြီး လို ဘဲ..။
နံမည်က ဆန်းသလို ရှိလို့လား မ သိ ..။ တ ရား ခွင်က လူတွေ ရော.. အော် ခေါ်သံကို ကြား လိုက် တဲ့ တရားရုံးထဲက လူ တွေ ရော..ဒီ နံမည် ပိုင်ရှင်ဟာ ဘယ်လိုရုပ်လဲ ဆိုတာ သိလိုကြ ပြီး စူးစမ်းလို တဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ ကြည် ့ကြ ပါ တယ် ...။
ရဲ သား နှစ် ယောက် က အ သက် ( ၂၀) အ ရွယ် လောက် လို ့ ခန် ့ မှန်း ရ တဲ့ လူ ငယ် တ ယောက် ကို ခေါ် ထုတ် လာ တယ် ...။ မျက် နှာ ထား တင်း တင်း...မျက် မှောင် ကြုံ့ ပြီး လက်
ထိပ် ခတ် ထား တဲ့ လူ ငယ် ကို ရဲ သား တွေ က လက် မောင်း တ ဖက် တ ချက် ကို ဆုတ် ကိုင် ထား ကြ တယ် ..။
တ ရား ရုံး စာ ရေး က မျက် မှန် ထူ ထူ ကြီး နဲ့ လှည် ့ ကြည် ့ ပြီး ... ( ဝမ်း ကြီး(ခေါ်) နေ ဝင်း....ရောက် ပြီ လား..ရောက် ရင် အ မှူ စ မယ် ...) လို ့ မေး တော့ ရဲ သား တ ယောက် က( ရောက် ပါ ပြီ ...)လို ့ ပြန် ပြော တယ် ..။
စာ ရေး က တ ရား သူ ကြီး ကို စွပ် စွဲ ခံ ရ သူ ( တ ရား ခံ ) ရောက် ပါ ပြီ လို ့ လှမ်း ပြော ပါ တယ် ..။ တ ရား လို အ ကျိုး ဆောင် ( အ စို ရ ရှေ ့ နေ..ဆွဲ ချ) ရော..ရောက် ပြီ ..တ ရား သူ ကြီး.......အ မှု စ လို ့ ရ ပါ ပြီ ...။
စင် မြင် ့ ရဲ ့ ပေါ် မှာ ထိုင် နေ တဲ့ တ ရား သူ ကြီး သုံး ဦး ရှိ တဲ့ အ နက် အ လယ် မှာ ထိုင် နေ တဲ့ တ ရား သူ ကြီး က တ ရား ရုံး စာ ရေး ကို အ နား လာ ဖို ့ လက် ယပ် ခေါ် ပြီး
..( ရုံး ရှေ ့ ရောက် နေ ပြီ ဘဲ..ဘာ လို ့ တ ရား ခံ ကောင် လေး ကို ရဲ သား တွေ က ကိုင် ချုပ် ထား တုံး လဲ) လို ့ ခပ် တိုး တိုး မေး လိုက် ပါ တယ် ..။
တ ရား ရုံး စာ ရေး က( ဒီ တ ရား ခံ က အ ကြမ်း ဖက် ...တတ် လို ့ ပါ..ဥ က္က ဌ ကြီး ....) လို ့ ပြန် ဖြေ ပါ တယ် ...။ ဆွဲ ချ ရှေ ့ နေ က စ တင် ပါ တယ် ..။ စွဲ ချက် တင် တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး..သူ ့ မျက် နှာ ချင်း ဆိုင် မှာ ရှိ နေ တဲ့ တ ရား သူ ကြီး ၃ ယောက် ကို မျက် နှာ ပုတ် ပုတ် နဲ့ ကြည် ့ နေ တယ် ..။ တ ရား လို ဆွဲ ချ ရှေ ့ နေ ပြော နေ တာ တွေ ကို ကြား တ လှည် ့ မ ကြား တ လှည် ့ ..။ သူ တွေး ချင် ရာ ကို တွေး နေ တယ် ..။
( မ မြတ် နိုး သူ သူ ကို အ လို မ တူ ဘဲ အ ဓ မ္မ ကျင် ့ ကြံ ခဲ့ တာ ကြောင် ့ ..ပြစ် မုှုဆိုင် ရာ ဥ ပ ဒေ ပုဒ် မ( ၃၇၆) အ ရ မု ဒိမ်း မှု မြောက် ပါ သ ဖြင် ့ ....)ဆို တာ ကြား လိုက် တော့ သူ နောက် ကို လှည် ့ကြည် ့ တယ် ...။
အ စိုး ရ ရှေ ့ နေ ကြီး ရဲ့ ဘေး မှာ မိန်း မ ကြီး တ ယောက် နဲ့ ထိုင် နေ တဲ့ ကောင် မ လေး ငို နေ တာ တွေ့ လိုက် ပါ တယ် ..။
မိန်း မ ကြီး က ဝမ်း ကြီး ကို ရွံ ရှာ မုန်း တီး တဲ့ အ ကြည် ့ နဲ့ ကြည် ့ နေ တယ် ..။
တ စုံ တ ရာ ပြော ချင် ပေ မဲ့ တ ရား ခွင် ဖြစ် နေ လို ့ အောင် ့ အီး နေ ရ ပုံ လဲ ပေါက် တယ် ....။ တ ရား သူ ကြီး က( ဝမ်း ကြီး( ခေါ်) နေ ဝင်း) မင်း ကို နိုင် ငံ တော် က နေ မု ဒိန်း မှူ နဲ့ တ ရား စွဲ ဆို တယ် ...မင်း မှာ အ ကျိုး ဆောင် ရှိ သ လား....မ ရှိ ရင် ...နိုင် ငံ တော် က မင်း အ တွက် အ ကျိုးဆောင် စီ စဉ် ပေး နိုင် တယ် ....လို ့ ဝမ်း ကြီး ကို မေး တယ် ..။
( အ ကျိုး ဆောင် မ ရှိ ဘူး...လို လဲ မ လို ချင် ဘူး....)
( ကိုယ် ့ ဖါ သာ ထု ချေ မယ် ဆို တဲ့ သ ဘော လား.....) ဝမ်း ကြီး က ဘာ မှ မ ဖြေ ဘူး...။
တ ရား သူ ကြီး က ဒီ ကောင် ဘယ် လို ပါ လိမ် ့ ဆို တဲ့ အ ကြည် ့ နဲ့ ကြည် ့ ပြီး သူ ့ ဘေး က တ ရား သူ ကြီး တွေ ကို တီး တိုး ပြော နေ တယ် ...။
( ကဲ....တ ရား ခံ က အ ကျိုး ဆောင် မ လို ဘူး ဆို ရင် ....ဆက် ကြ တာ ပေါ့ ....တ ရား ခံ ဝမ်း ကြီး ....မင်း ကို အ ခု နိုင် ငံ တော် က စွပ် စွဲ ထား တဲ့ အ မှု မှာ မင်း အ ပြစ် ရှိ ပါ သ လား....)
ဝမ်း ကြီး က ခ ဏ လောက် ငြိမ် နေ ပြီး မှ ( ရှိ တယ် ...အ ပြစ် ရှိ တယ် ....) လို ့ အ သံ မာ မာ နဲ့ ပြော လိုက် တယ် ...။ တ ရား သူ ကြီး တွေ နဲ့ တ ရား ခွင် က လူ အား လုံး ထင် မ ထား တာ ကြား လိုက် ရ လို ့ သူ ့ ကို ဝိုင်း ကြည် ့ တယ် ..။မှုန် တေ တေ နဲ့ သူ ့ ပုံ က တ ကယ် မိုက် မဲ့ ပုံ ..။ တ ရား သူ ကြီး က( ကောင်း ပြီ ...တ ရား ခံ ဝမ်း ကြီး( ခေါ်) နေ ဝင်း က အ ပြစ် ရှိ ကြောင်း ရုံး တော် ရှေ ့ မှာ ဝန် ခံ တာ ကြောင် ့ အ မှူ ကို ဆက် လက် စစ် ဆေး ဖို ့ မ လို အပ် တော့ ဘူး....စီ ရင် ချက် ..နောက် ရုံး ချိန်း( နောက် ၂ ပတ် ) မှာ ချ မယ် ...)
တ ရား ရုံး စာ ရေး က( နောက် တ မှု.....နိုင် ငံ တော် နဲ ့ အ ဘူ ဘေ ကာ) လို ့ အော် လိုက် တဲ့ အ ချိန် မှာ ရဲ သား တွေ က ဝမ်း ကြီး ကို ရုံး ရှေ ့ က ပြန် ဆွဲ ထုတ် သွား ပါ တယ် ..။ တ ရား သူ ကြီး ၃ ယောက် က ဝမ်း ကြီး အ ကြောင်း ကို ပြော နေ ကြ ပါ တယ် ..။ ၃ ဦး ထိုင် တ ရား စီ ရင် ရေး ကျင် ့ သုံး နေ တဲ့ (မ.ဆ.လ)အ စိုး ရ လက် ထက် ဖြစ် ပါ တယ် ..။ အ ချိန် က ၁၉၈၅ ခု နှစ် ကာ လ ဖြစ် ပါ တယ် ..။ မြို့ နယ် တ ရား ရုံး ဆို ပေ မဲ့ ဂို ဒေါင် ကြီး တ ခု ကို တ ရား ရုံး လုပ် ထား တာ ပါ..။ ငို နေ တဲ့ ကောင် မ လေး နဲ့ အ တူ လာ တဲ့ မိန်း မ ကြီး ...လဲ တ ရား ခွင် က ထွက် သွား ကြ ပါ တယ် ..။ တ ရား ရုံး အ ချုပ် ခန်း ထဲ မှာ ဝမ်း ကြီး ...နံ ရံ ကို မျက် နှာ မူ ပြီး လက် သီး ကို ကျစ် ကျစ် ဆုတ် ပြီး ထိုင် နေ တယ် ..။
ဝမ်း ကြီး ဟာ မိ ဘ မဲ့ တ ကောင် ကြွက် တ ယောက် ပါ..။ သူ ့ အ မေ က သူ ့ ကို မွေး ပြီး ပြီး ချင်း မီး တွင်း ထဲ မှာ ဘဲ သေ သွား တော့ မွေး ပေး တဲ့ အ ရပ် လက် သည် ဒေါ် ဖွား စိန်
က မ မွေး ချင် မ မွေး နိုင် ပေ မဲ့ မ တတ် သာ လို ့ မွေး စား ခဲ့ တာ ပါ..။
(နေ ဝင်း) ဆို တာ က သူ တို ့ ရွာ က ဘုန်း ကြီး ပေး တဲ့ နံ မယ် လေ..။
လက် သည် ဒေါ် ဖွား စိန် က ဘုန်း ကြီး ကို နံ မယ် ပေး ပေး ဖို ့ လျှောက် လို ့ ဘုန်း ကြီး က စ နေ သား ဖြစ် တာ ကြောင် ့ နေ ဝင်း လို ့ မှည် ့ ခဲ့ တယ် ..။
ဘုန်း ကြီး က လော က ကို အ လင်း ဆောင် ပြီး နေ လို ထွန်း လင်း တောက် မဲ့ လူ ဆို ပြီး ပေး ခဲ့ တာ ပါ..။ ဒါ ပေ မဲ ့ နေ ဝင်း ဆို တဲ့ နံ့ မယ် ကို ဘယ် သူ မှ မ ခေါ် ဖြစ် ကြ ဘူး..။ ငယ် ငယ် က သူ ့ ဘိုက် က က လေး အ ရွယ် နဲ့ မ လိုက် အောင် ပူ ကား နေ လို ့ ( ဝမ်း ကြီး) လို ့ ခေါ် ကြ ရာ က အဲ ဒီ င်္နံ မယ် တွင် ပြီး လူ တိုင်း က( ဝမ်း ကြီး ) လို ့ ဘဲ ခေါ် ကြ ပါ တယ် ...။
ဝမ်း ကြီး အ မေ နံ မယ် က မ အေး ရီ တဲ့ .။ လက် သည် ဒေါ် ဖွား စိန် က ဝမ်း ကြီး လူ မှန်း သိ လာ တော့ သူ ့ မိ ဘ အ ကြောင်း ကို ပြော ပြ ဘူး တယ် ...။ မ အေး ရီ က ရွာ ထဲ က ငွေ ကြေး ချမ်း သာ တဲ့ လယ် ပိုင် ရှင် ဦး ဘိုး ကြွယ် ၊ ဒေါ် မယ် ခ တို ့ အိမ် မှာ ထ မင်း ချက် ရေ ခပ် တောက် တို မယ် ရ လုပ် ပေး နေ တဲ့ မိန်း က လေး ပေါ့ ..။ မိ ဘ မ ရှိ တော့ တဲ့ မ အေး ရီ ဟာ ဆွေ မျိုး တွေ က လဲ သိပ် ဝေး တဲ့ အ ထက် ဖက် မှာ ဆို တော့ လယ် ပိုင် ရှင် ချမ်း သာ သူ တွေ အိမ် မှာ ဘဲ(ထ မင်း စား ကျွန် ခံ ) ကပ် နေ ကပ် စား ဘ ၀ နဲ့ ဘဲ နေ နေ သူ ပေါ့ ..။
( ကံ ဆိုး မ သွား လေ ရာ မိုး လိုက် လို ့ ရွာ) လို ့ ပြော မ လား..။
( နူ ရာ ဝဲ စွဲ....လဲ ရာ သူ ခိုး ထောင်း) လို ့ ဘဲ တင် စား ရ မ လား..မ သိ တော့ ဘူး..။
ဆင်း ရဲ တွင်း နက် ရ တဲ့ အ ထဲ..တ နေ့ သူ ဌေး အိမ် ကို ဒါး မြ ဝင် တိုက် တော့ ငွေ နဲ့ လက် ဝတ် လက် စား တွေ ယူ သွား ကြ ရုံ မ က အ သား အ ရေ ဝင်း ဝင်း နဲ့ ကြည် ့ ကောင်း တဲ့ မ အေး ရီ ကို ဒါး မြ ဗိုလ် လုပ် တဲ့ သူ က မျက် စိ ကျ သွား ပြီး ..သူ တို ့ နောက် က မ လိုက် ကြ နဲ့ လိုက် ရင် ဒီ မိန်း မ ကို သတ် ပစ် မှာ ဆို ပြီး..မ အေး ရီ ကို ဒါး စာ ခံ အ ဖြစ် ခေါ် သွား ခဲ့ တယ် ...။ ရဲ စ ခန်း ကို အ ကြောင်း ကြား တိုင် တမ်း တော့ ရဲ တွေ က ဒါး မြ တွေ နောက် ကို လိုက် တာ ပေါ့ ..။ တော နင်း ပြီး ဒါး မြ တွေ ကို ရှာ တယ် ..။ ဒါး မြ တွေ ခို အောင်း တဲ့ စ ခန်း ကို ဝိုင်း တယ် ..။ တိုက် ပွဲ တွေ ဖြစ် တယ် ..။ ဒါး မြ တွေ က လဲ ကွန် မြူ နစ် သူ ပုန် ဟောင်း တွေ ဆို တော့ လက် နက် က ကောင်း တော့ တော် တော် နဲ့ တိုက် လို ့ မ ရ ဘူး...။
နောက် ဆုံး ဒါး မြ တွေ အ ကုန် သေ ပြီး သူ တို ့ စ ခန်း မှာ ဝိုင်း မု ဒိန်း ကျင် ့ ထား လို ့ မျော့ မျော့ ဘဲ ကျန် တဲ့ မ အေး ရီ ကို ဝတ် လစ် စ လစ် နဲ့သ တိ မေ့ နေ တာ တွေ့ ကြ ရ ပါ တယ် ..။ ရဲ တွေ က အ နီး ဆုံး မြို့ က လေး က ဆေး ရုံ ကို ပို ့ ခဲ့ ပြီး မ အေး ရီ ကို ကု သ ပေး ခဲ့ ကြ ပါ တယ် ..။ ရွာ ကို ပြန် ရောက် တော့ မ အေး ရီ ကို လယ် ပိုင် ရှင် သူ ဌေး လင် မ ယား က ပြန် လက် မ ခံ ကြ တော့ ပါ ဘူး..။ မ အေး ရီ လဲ ရွာ စွန် က လယ် တဲ တ ခု မှာ ဘဲ နေ ပြီ း ဟို အိမ် ဒီ အိမ် က ခေါ် ခိုင်း တာ ဝိုင်း လုပ် ပေး တဲ့ ဘ ၀ နဲ့ နေ နေ တုံး သူ မ မှာ ဒါး မြ တွေ နဲ့ ရ တဲ့ ကိုယ် ဝန် က ပေါ် လာ တော့ တယ် ..။ တ ပူ ပေါ် နှစ် ပူ ဆင့် ...တ ကယ် ဘဲ ကံ ကြမ္မာ က ဆိုး ဝါး လှ ပါ တယ် ..။ မ အေး ရီ လဲ အား နဲ ချို့ တဲ့ ရ တဲ့ အ ထဲ ကိုယ် လေး လက် ဝန် နဲ့ မို ့ သူ တ ပါး အိမ် တွေ မှာ အ လုပ် လုပ် ဖို ့ ရာ လဲ..ခက် ခဲ လာ ရ ပါ တယ် ...။
ဒါ ကြောင် ့ ဘဲ လား မ သိ ..။ သူမ ဟာ မီး တွင်း ထဲ မှာ ဘဲ အ သက် ကုန် ခဲ့ ပါ တယ် ..။
လက် သည် ဒေါ် ဖွား စိန် က လဲ ဝမ်း ကြီး ကို မ တတ် သာ လို ့ သာ မွေး ခဲ့ ရ ပေ မဲ့ သူ မ လဲ ဆင်း ရဲ တဲ့ အ ရပ် လက် သည် တ ယောက် ပါ..။ အ ကြိမ် ကြိမ် ဝမ်း ကြီး ကို မွေး မဲ့ လူ ရှိ ရင် ပေး ပစ် ဖို ့ လုပ် ခဲ့ ပါ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး ဟာ ဒု က္ခ တွေ အ ခက် အ ခဲ တွေ က မွေး က ထဲ က ကြုံ ခဲ့ ရ တဲ့ အ တွက် သူ ့ အ တွက် အ ဆန်း မ ဟုတ် တော့ ဘူး..။
ရွယ် တူ က လေး တွေ က ရွာ ထဲ မှာ ဝမ်း ကြီး ကို တွေ့ ရင် ဝမ်း ကြီး အ မေ ဟာ ဒါး မြ တွေ ဝိုင်း ကျင် ့ လို ့ ကိုယ် ဝန် ရှိ လာ တဲ့ အ တွက် ဝမ်း ကြီး ကို ( မောင် ပန်း စုံ ) လို ့ နောက် ပြောင် စ ကြ ပါ တယ် ...။ ဝမ်း ကြီး ဟာ ငယ် စဉ် ထဲ က က လေး အ ချင်း ချင်း ရဲ့ နှိမ် တာ တွေ ကို ခံ ခဲ့ ရ တယ် ..။ ၁၂ နှစ် အ ရွယ် မှာ သူ ့ ကို အ မျိုး မျိုး ချိုး နှိမ် ပြီး စ တဲ့ အ ရွယ် တူ ..ဘိုး တူး ကို ခဲ နဲ့ ထု တော့ ဘိုး တူး ခေါင်း ကွဲ တဲ့ အ မှု ကြောင် ့ ဝမ်း ကြီး ဟာ ရွာ လူ ကြီး ရဲ ့ ကြိမ် နဲ့ ဆုံး မ တာ ရော ဘ ကြီး ဘုန်း ကြီး ရိုက် နှက် ဆုံး မ တာ ရော ခံ ရ တယ် ..။
ဝမ်း ကြီး ဟာ( လုပ် ရဲ ရင် ခံ ရဲ ရ တယ် ) ဆို ပြီး ငို ယို တာ မ ရှိ ဘူး..။
ပေး တဲ့ အ ပြစ် ဒါဏ် ကို အံ ကြိတ် ခံ သွား တယ် ..။ သူ ့ ကို နှိမ် ကြ တဲ့ ဒီ ရွာ မှာ သူ မ နေ လို ဘူး..။ မ တတ် သာ လို ့ သူ အောင် ့ အီး ပြီး နေ ပေ မဲ့အ ခွင် ့ သာ တာ နဲ့ ဝမ်း ကြီး လဲ ရွာ က ဝေး ရာ ကို ပြေး တော့ တာ ဘဲ..။ သူ တို ့ ရွာ ကို မြို့ က စျေး လာ ရောင်း တဲ့ အီ စွတ် ဘိုင် နဲ့ အ ပြန် မှာ လိုက် သွား ပြီး ရွာ ကို ကျော ခိုင်း သွား တာ ပါ ဘဲ..။
အီ စွတ် ဘိုင် က သေ တ္တာ ကြီး ၂ လုံး လက် က ဆွဲ ပြီး တ ရွာ ဝင် တ ရွာ ထွက် တော က လူ တွေ လို မဲ့ အပ် နဲ့ အပ် ချည် ၊ ပေါင် ဒါ ဘူး ၊မိတ် ကပ် နေ ကာ မျက် မှန် ၊ ဆေး မျိုး စုံ ကို ရောင်း တဲ့လူ ပါ..။ ဘယ် သူ ဘာ ကြိုက် တတ် တယ် ဆို တာ သူ ကြာ တော့ သိ လာ ပြီး ရွာ လမ်း အ တိုင်း လျောက် တဲ့ အ ခါ...( မ အေး တင် ရေ....နှုတ် ခမ်း နီ ...ပါး နီ တွေ ပါ တယ် ....)
( ဦး သောင်း စိန် ......ဓါတ် မီး ခြစ် ကြည် ့ အုံး မ လား....ခြင် သတ် ဆေး လဲ ပါ တယ် ...) စ သ ဖြင် ့ အော် ရောင်း တတ် တယ် ...။ အီ စွတ် ဘိုင် က ရောင်း တတ် တယ် ..။
သိ ရင် အ ကြွေး လဲ ပေး တယ် ..။ လ ပေး နဲ့ လဲ ဝယ် လို ့ ရ တယ် ...။
ဒီ တော့ အီ စွတ် ဘိုင် ဟာ သိပ် သ ဘော ကောင်း တယ် ဆို ပြီး လူ တွေ က မြို့ တက် ဝယ် မဲ့ အ စား သူ ့ ဆီ က ဘဲ ဝယ် တာ များ တယ် ..။ မြို့ လေး က လဲ နဲ နဲ လှမ်း တယ် လေ..။
အီ စွတ် ဘိုင် ကို အဲ ဒီ တ ဝိုက် က ရွာ တွေ က အား လုံး ခင် ကြ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး ဟာ မြို့ က စျေး လာ ရောင်း တဲ ့အီ စွတ် ဘိုင် ဆီ က သူ ့ မွေး စား အ မေ ဒေါ် ဖွား စိန် ဝယ် ခိုင်း လို ့ ဓါတ် ခဲ ၊ မီး ခြစ် ဘူး ၊ဘီး စိတ် စ တဲ့ ဟာ တွေ ဝယ် ဘူး တယ် ..။ အီ စွတ် ဘိုင် က လဲ ဝမ်း ကြီး စျေး ဆစ် ရင် လဲ လျော့ ပေး တတ် တယ် ..။ အီစွတ် ဘိုင် ရွာ ထိပ် က ဇ ရပ် မှာ ဝင် နား ပြီ ဆို ရင် အ နား က သင်း ချိုင်း ကုန်း မှာ ငှက် ပစ် ၊ ရျိုး ထောင် လုပ် နေ တတ် တဲ့ ဝမ်း ကြီး နဲ့ စ ကား ထိုင် ပြော လေ့ ရှိ တယ် ..။ အီ စွတ် ဘိုင် ကို ရန် ကုန် မြို့ အ ကြောင်း ဝမ်း ကြီး အ မြဲ မေး တတ် တယ် ..။ အီ စွတ် ဘိုင် က မြို့ လည် ခေါင် က တိုက် ခန်း တ ခု မှာ သူ ငယ် ချင်း နဲ့ စပ် တူ ငှား နေ တယ် လို ့ ေ ပြာ ပြ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး က သူ ့ အ ရွယ် က လေး တွေ လဲ အ လုပ် လုပ် နေ ကြ တာ အ များ ကြီး ဆို တာ အီ စွတ် ဘိုင် ပြော ပြ လို ့ သိ ရ တော့ ရွာ က ထွက် ပြေး ချင် နေ တော့ တော် တော် ဘဲ စိတ် ဝင် စား တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး လဲ အီ စွတ် ဘိုင် ကို ခင် လာ အောင် ပေါင်း တော့ တာ ဘဲ..။ အီ စွတ် ဘိုင် ကို စျေး ကူ ရောင်း ပေး တယ် ..။ အ ထုပ် သူ ထမ်း ပေး တယ် ..။ ကြာ လာ တော့ အီ စွတ် ဘိုင် က လဲ သူ့ ကို ခင် လာ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး က သူ ရွာ မှာ မ နေ လို ကြောင်း အီ စွတ် ဘိုင် ကို ပြော ပြ တယ် ..။ အီ စွတ် ဘိုင် က သူ ့ မှာ ဘို မောင် ဆို တဲ့ မိတ် ဆွေ ရှိ ပြီး သူ ဘို မောင် ကို တိုင် ပင် ကြည် ့ အုံး မယ် လို ့ ဝမ်း ကြီး ကို ပြော တယ် ..။ နောက် တ ခေါက် အီ စွတ် ဘိုင် ပြန် လာ တော့ ဝမ်း ကြီး ကို မင်း လိုက် ချင် ရင် ရွာ ထိပ် က မ နက် ဖန် စောင် ့ လို ့ ပြော တယ် ..။ ဘယ် သူ မှ တော့ မ သိ စေ နဲ့ လို ့ လဲ ပြော တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး ရန် ကုန် ရောက် လာ တယ် ...။
ရန် ကုန်မြို့ လည် ှမှာ နေ ပြီး အ လုပ် မျိုး စုံ လုပ် နေ တဲ့ အီစွတ်ဘိုင် ရဲ့ မိတ် ဆွေ ဦး ဘို မောင် ရဲ့ အိမ် ကို ရောက် ခဲ့ ရ တယ် ..။ ဦး ဘို မောင် ဟာ အ သား မဲ မဲ.. ပု ပု ..ဘိုက် ပူ ပူ အ ဖိုး ကြီး တ ယောက် ဖြစ် ပါ တယ် ...။ ဦး ဘို မောင် က အ လုပ် စုံ လုပ် တယ် ..။ လမ်း ဘေး စျေး သည် တွေ ကို ငွေ ထုတ် ချေး တယ် ..။ ခိုး ရာ ပါ လဲ ဝယ် တယ် ..။ ခါး ပိုက် နှိုက် ၊ သူ ခိုး တွေ နဲ့ အ ဆက် ရှိ တယ် ...။ ဝမ်း ကြီး ကို သူ ့ တိုက် ခန်း က ခေါင် မိုး ပေါ် မှာ နေ ရာ ပေး တယ် ..။ အ မိုး ဘဲ ရှိ ပြီး အ ကာ တော့ မ ရှိ ဘူး..။ ဝမ်း ကြီး လဲ သူ ့ကို နှိမ် ကြ တဲ့ ရွာ က ထွက် နိုင် တာ ကို ဘဲ ဝမ်း သာ ပြီး ဦး ဘို မောင် ခိုင်း သ မျှ ကို လုပ် ပေး တယ် ..။
ဦး ဘို မောင် က လဲ တ ပည့်မွေး လိုတာ နဲ့ အ တော်ဘဲ..။ လူရှာ နေ တဲ့ ဦး ဘို မောင် ဟာ လာ ပို ့ ပေး တဲ့ အီ စွတ် ဘိုင် ကို ဝမ်း ကြီး ကို ခေါ် လာ ပေး တဲ့အတွက် ဆု ချ လိုက် သေး တယ် ..။
ဝမ်း ကြီး က တော က လာ တဲ့ ကောင် ဆို တော့ အ စား လဲ ဂျီး မ များ ဘူး..။ ထ မင်း ကြမ်း နဲ့ င ပိ ရေ နဲ့ လဲ စား နိုင် တော့ ဦး ဘို မောင် အ တွက် အ ပန်း မ ကြီး ဘူး..။ ဦး ဘို မောင် မှာ မ အေး မိ ဆို တဲ့ မ ယား ရှိ တယ် ..။ ဦး ဘိုမောင် ထက် ၁၅ နှစ် လောက် ငယ် တယ် ..။
မ အေး မိ က အ သက် ၃၀ လောက် ရှိ ပြီ ..။ က လေး မ ရှိ ဘူး..။ဦး ဘိုမောင် ရဲ့ လမ်း ပြ မှု နဲ့ လေ ဘေး အ ထည် တွေ ကောက် ပြီး ရောင်း တယ် ..။ ရခိုင် မှာ က တော့ ဒီ အ ဝတ် ဟောင်း တွေ ကို ( အ ဆိုး ထည် ) လို ့ ခေါ် ကြ တယ် ..။ အဲ ဒီ အ ဝတ် ဟောင်း ဘေ ထုတ် တွေ ကို အ မျိုး အ စား အ လိုက် ခွဲ ကြ ရ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး လဲ ဒီ အ လုပ် သ ဘာ ၀ ကို ပါ နား လည် အောင် သင် ယူ ရ တယ် ..။
မ အေးမိ က လုံးကြီး ပေါက်လှလို ့ခေါ် မ လား..။ ခပ် တုတ် တုတ် ..ဖင် ကြီး ကြီး နဲ့ ..တ ဏှာ ကြီး မဲ့ရုပ် ရှိတယ် ..။ မ အေး မိ လမ်း လျောက် ရင် ဖင် ကြီး တွေ က တ ဆတ် ဆတ် တုံ ခါ နေ ကြ တယ် ..။ အ သက် ၁၅ နှစ် ပြည် ့ ခါ စ ဝမ်း ကြီး ဟာ အဲ ဒီ အ ချိန် မ တိုင် ခင် က မိန်း မ မ ကြိုက် သေး ဘူး..။ မ ကြိုက် တတ် သေး ဘူး...။ ဦး ဘိုမောင် ရဲ့ အိမ် ကို ရောက် ပြီး တော..၃ လ လောက် မှာ..တ နေ့ ...့ ည ဖက် ဘိုက် ဆာ လို ့ တ ခု ခု များ စား ရ နိုင် မ လား ဆို ပြီး သူ နေ တဲ့ ခေါင် မိုး ပေါ် က နေ ဆင်း လာ တော့ ဦး ဘို မောင် ရဲ့ အခန်း က ညည်း သံ တွေ ကြား ရ တာ ကြောင် ့ အ သာ ခြေ ဖေါ့ နင်း ပြီး သုံး ထပ် သား နံ ရံ မို ့ သံ ပေါက် ရာ အ ဟောင်း တ ခု က နေ ချောင်း ကြည် ့ တော့ ဝမ်း ကြီး.ခြေ ဖျား လက် ဖျား တွေ တုံ ရင် အေး စက်
သွား ရ တယ် ..။ မြင် ကွင်း က ဦး ဘို မောင် ဟာ သူ ့ မ ယား လေး မ အေး မိ ကို လိုး နေ တာ ကို ဝမ်း ကြီး မြင် လိုက် ရ လို ့ ပါ..။ ဦး ဘို မောင် ဟာ မ အေး မိ ကိုယ် ပေါ် မှာ တက် မှောက် ပြီး တ ရှူး ရှူး နဲ့ ဖင် ကြီး ကို ကော့ ကော့ ပြီး လိုး ပေး နေ ပါ တယ် ...။
ဦး ဘို မောင် ရဲ့ လီး ကြီး မ အေး မိ ရဲ့ စောက် ဖုတ် ထဲ ကို ဝင် လိုက် ထွက် လိုက် ညှောင် ့ နေ တာ ကို ဝမ်း ကြီး တွေ့ နေ ရ တယ် ..။ သူ တို ့ ၂ ယောက် က တော့ ကာ မ ဇော ကပ် နေ လို ့ ပတ် ဝန်း ကျင် ကို သ တိ မ ထား မိ ဘူး..။ ဝမ်း ကြီ ချောင်း ကြည် ့ နေ တာ ကို မ သိ ကြ ဘူး...။မ အေး မိ ရော ဦး ဘို မောင် ရော ကိုယ် လုံး တီး တွေ ဖြစ် နေ တာကို ပ ထ မ ဆုံး တွေ့ ဘူး တာ မို ့ ဝမ်း ကြီး တ အံ ့ တ သြ ဖြစ် နေ တယ် ..။ ဖင် တောင် ့ တောင် ့ နဲ့ မ အေး မိ ကို အ ဝတ် မ ပါ ဗ လာ နဲ့ တွေ့ လိုက် ရ တော့ ဝမ်း ကြီး ကြက် သီး တွေ တ ဖြန်း ဖြန်း ထ ရ လောက် အောင် စိတ် တွေ လှုပ် ရှား နေ ရ တယ် ...။ ဦး ဘို မောင် ဟာ သူ ့ မ ယား လေး ကို စိတ် ကျေ နပ် သွား အောင် လိုး ပေး နိုင်သူ တော့ မ ဟုတ် ဘူး..။ အ ရက် က လဲ မူး နေ ပြီး ဘိုက် က ပူ၊ ၀ က လဲ ၀ တဲ့ ဦး ဘိုမောင် ဟာ မ အေး မိ လို တောင့်တောင် ့ တင်း တင်း..မိန်း မ တ ယောက် ကို ကျေ နပ် သွား အောင် လိုး ပေး နိုင် တဲ့ အား..မ ရှိ ဘူး...။
ဦး ဘို မောင် သူ ့ မ ယား လေး ကို မ ဖြို နိုင် ဘူး..။ ဝမ်း ကြီး က သူ တို ့ ၂ ယောက် လိုး တာ ကို ကြည် ့ ပြီး သူ ့ ပေါင် ကြား က ဖွား ဖက် တော် လီး က မတ် မတ် တောင် လာ ရ ပါ တယ် ..။
မ အေး မိ ရဲ့ ဖွံ ့ ဖြိုး တဲ့ နို ့ ကြီး တွေ နဲ့ ပေါင် ကြား က အ မွှေးရေး ရေး ပေါက် နေ တဲ့ မို ့ ဖေါင်း တဲ့ စောက် ပတ် ကို တွေ့ ရ တဲ့ အ ခါ..ဝမ်း ကြီး ရဲ ့ လီး ဟာတောင် မတ် လာ တယ် ..။မ အေး မိ ရဲ့ တောင် ့ ကား တဲ့ ဖင် ကို သူ ဒီ အိမ် ရောက် စ ထဲ က သ တိ ထား မိ တာ..။ စွင် ့ ကား တဲ့ ဖင် တွေ ကို သူ စိတ် နဲ့ ပြစ် မှား မိ နေ တာ ကြာပါ ပြီ ...။ မ မြင် ဘူး တဲ့ မိန်းမ ရဲ့ ဖုံး ကွယ် ထား ကြ တဲ့ ကိုယ် အ စိတ် အ ပိုင်း တွေ ကို မြင် တွေ့ ရ တာ မို ့ ကြည် ့ လို ့ မ ၀ နိုင် အောင် ဘဲ ဖြစ် နေ ရ တယ် ..။ ဦး ဘို မောင် တို ့ လိုး ကြ တာ ကို ကြည် ့ ပြီး....ဝမ်း ကြီး လဲ တင်း မာ နေ တဲ့ သူ ့ လီး ကြီး ကို ပွတ် တိုက် တော့ တိုက် လေ ကောင်း လေ ဖြစ် လာ ရ ပြီး .ရှေ ့တိုး နောက် ငင် တိုက် နေ မိ တာ မ ကြာ ခင် ဘဲ..အ ရမ်း ကောင်း သ လို ခံ စား လိုက် ရ ပြီး.... သူ ့ လီး ထဲ က အ ရေ ပျစ် ပျစ် ဖြူ ဖြူ တွေ တ အား ပန်း ထွက် ပါ တယ် ..။
ဝမ်း ကြီး လဲ ကွင်း တိုက် အာ သာ ဖြေ တာ ကို ရှာ ဖွေ တွေ့ ရှိ သွား ရ ပြီး လီး တောင် မာ ပြီး ကာ မ စိတ် တွေ ကြွ လာ ပြီ ဆို ရင် မ အေး မိ ရဲ့ စောက် ပတ် ကို စိတ် ကူး ပြီး လီး ကို ကွင်း တိုက် တတ် လာ ပြီ ..။ဝမ်း ကြီး လဲ လစ် ရင် လစ် သ လို ဦး ဘို မောင် သူ ့ မ ယား လေး ကို လိုး တာ ကို ချောင်း တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး က ရုပ်ရှင် လက် မှတ် မှောင် ခို ရောင်း တဲ့ အ လုပ် လုပ် ရ တယ် ..။ဦီး ဘိုမောင် လုပ် နေ တဲ့ အ လုပ် တွေ ထဲ က တ ခု ပေါ့ ..။ တ ခါ တ လေ..ခိုး ရာ ပါ တွေ ကို တ ခြား တ နေ ရာ ကို သွား ပို ့ ပေး ဖို ့ လဲ ဝမ်း ကြီး ကို ခိုင်း တတ် တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး လဲ အ သက် က ငယ် ပေ မဲ့ တ ခါ ပြ ပေး ထား ရင် မှတ် မိ ပြီး အ ကင်း ပါး တာ ကြောင် ့ ဦး ဘို မောင် က သ ဘော ကျ တယ် ..။ ဒီ နေ့ ဝမ်း ကြီး တ နေ ကုန် နေ ပူ ထဲ အ လုပ် လုပ် ရ တော့ ညစ် ပတ် နံ စော် နေ တယ် ..။ ရေ ချိုး ချင် တာ နဲ့ ခေါင် မိုး ပေါ် မှာ ရေ စည် နဲ့ မိုး ရေ ခံထား တာ ရှိ လို ့ ..သူ ့ နံ နေ တဲ့ အ ဝတ် တွေအား လုံး ချွတ် ပစ် ပြီး ရေ ချိုး လိုက် တယ် ..။
ဒီ ခေါင် မိုး ပေါ် ကို ဘယ် သူ မှ တက် လာ လေ့ လဲ မ ရှိ တာ မို ့ ကိုယ် လုံး တီး ဘဲ ချိုး တာ ပါ..။ ဝမ်း ကြီး လဲ အ နား မှာ တွေ့ တဲ့ အ ဝတ် လျော် တဲ့ ဆင် ချေး တုံး ဆပ် ပြာ ကြမ်း နဲ့ ဘဲ တ ကိုယ် လုံး ကို ပွတ် တိုက် ချေး တွန်း တယ် ..။ သူ ့ လီး ကို ဆပ် ပြာ နဲ့ အ သေ အ ချာ ပွတ် တိုက် ဆေး ကြော တော့ ည ဖက် တွေ့ ဘူး ခဲ့ ရ တဲ့ မ အေး မိ ရဲ့ ကိုယ် လုံး တီး ကိုယ် ခန္စာ ကို ပြန် မြင် ယောင် မိ တော့ သူ ့ လီး က ထွား ကြိုင်း လာ ပါ တယ် ..။
ရှေ ့ ကို ငေါ ငေါ ကြီး ထိုး ထောင် လာ တယ် ..။ ရေ ကို တ ဘွမ်း ဘွမ်း လောင်း ချိုး လိုက် တယ် ..။
သူ ့ အ နောက် က အ သံ လို လို ကြား တာ ကြောင် ့ လှည် ့ ကြည် ့ လိုက် တော့ .....
( ဟင် .....မ အေး မိ ....)
ဦး ဘို မောင် ရဲ ့ မ ယား လေး...မ အေး မိ ...ခေါင် မိုး ပေါ် က ရေ သံ တွေ ကြား တာ ကြောင် ့ ..ထပ် ခိုး က နေ ခေါင် မိုး ပေါ် တက် တဲ့ လှေ ခါး လေး က နေ တက် ခဲ့ တာ. ကိုယ် လုံး တီး ကြီး ရေ ချိုးနေ တဲ့ ဝမ်း ကြီး ကို တွေ့ လိုက် ရ ပါ တယ် ..။ လင်ရှိ မယား မ အေး မိ အ တွက် ယောကျင်္ား ကိုယ် တုံး လုံး ဟာ အ ဆန်း မ ဟုတ် ပေ မဲ့ ဒီ ဝမ်း ကြီး ဆို တဲ့ ချာ တိတ် ရဲ့ ဖွား ဖက် တော် လီး က လူ နဲ့ မ လိုက် အောင် ဘဲ ထူး ထူး ခြား ခြား တုတ် လွန်း ရှည်
လွန်း နေ တာ ကြောင် ့ မ အေး မိ ...မျက် တောင် မ ခတ် တမ်း..ငေး ကြည် ့ နေ မိ တော့ တယ် ...။ မ အေး မိ ကြည် ့ နေ တုံး မှာ ဝမ်း ကြီး ရ ဲ့ ကြီး ..တုတ် ပြီး ရှည် တဲ့ လီး ကြီး က ဆတ် က နဲ မတ် မတ် ထောင် သွား တယ် ...။ သူ မ လင် ဦး ဘို မောင် လီး ထက် တောင် ကြီး တဲ့ ဒီ ကောင် လေး ရဲ့ လီး ကြီး ကို မ အေး မိ သ ဘော ကျ သွား တယ် ...။ ဝမ်း ကြီး က မအေးမိ ရှေ ့ လီး တန်း လန်း နဲ့ မို ့ မ ကောင်း တတ်လို ့ ပု ဆိုး ကို လှမ်း ယူကာ ဝတ် မယ် ကြံ တယ် ..။
( ဟိတ် ..ဝမ်း ကြီး ....နေ အုံး....)
( အ မ...ဘာ ခိုင်း မ လို ့ လဲ ဟင် )
( လာ စမ်း..ဒီ နား....)
ဝမ်း ကြီး က လီး ကြီး မတ် မတ် တောင် ရက် ကြီး မ အေး မိ အ နား ကို သွား လိုက် တော့ မ အေး မိ က ထွား တဲ့ လီး တန် ကြီး ကို အ နီး ကပ် ကြည် ့ နေ ပြီး...( နင် ..ဆေး တွေ ဘာ တွေ များ လိမ်း လား...)
( ဘာ ေဆး လဲ အ မ...)
( ဟို ေလ...အဲ ဒါ ႀကီး ေစ တဲ ့ ေဆး ေပါ ့ ...)
( ဘာ မှ မ လိမ်း ဘူး..န ဂို အ တိုင်း ဘဲ....အ မ)
( အေး..နင် ့ဟာက သိပ်ထွားတာဘဲ....လူ ကြီး ကျ နေတာ ဘဲ...ဝမ်း ကြီး..နင် မိန်းမ လုပ်ဘူးလား...)
( မ လုပ္ဘူး ဘူး...)
( အေး...နင် ထ မင်း စား ပြီး ပြီ လား...မ စား ရ သေး ရင် လာ စား..ဆင်း ခဲ့ ...ပြီး ရင် ငါ ခိုင်း စ ရာ တခု ရှိ တယ် ...)
( ဟုတ် ကဲ့ ..အ မ...)
မ အေး မိ ခေါင် မိုး ပေါ် က ဆင်း သွား တယ် ..။ အ နောက် က နေ ဝမ်း ကြီး က မ အေး မိ တုန် ခါ တဲ့ ဖင် တွေ ကို ကြည် ့ ဖြစ် အောင် ကြည် ့ လိုက် သေး တယ် ...။
မ အေး မိ မီး ဖို ထဲ ရောက် ခဲ ့ ပြီး အ ပြင် က ဝယ် လာ တဲ ့ ကြက် ရိုး သုတ် ..ဘဲ သွေး သုတ် ကို အိမ် က ထ မင်း ကြမ်း နဲ့ စား ဖို ့ ပြင် တယ် ..ဟို ကောင် လေး အ တွက် လဲ ထ မင်း တ ဇ လုံ ထည် ့ ပေး လိုက် တယ် ..။ သူ ့ လီး ချောင်း ကြီး က လူ နဲ့ မ လိုက်ဘူး..။
ဟွန်း..တွေ့ ရ တာ ကို ရင် တုန် စ ရာ..။စိတ် ထဲ ယား သ လို လို ..ကုန်း ချင် သ လို လို ...ခံ ချင် သ လို လို ဖြစ် သွား ရ တယ် ...။ မ ကောင်း တတ် လို ့ စိတ် ကို ချုပ် တီး ထား ရ တယ် ..။
ဦး ဘို မောင် က လဲ တွံ တေး ဖက် အ ကြွေး တောင်း သွား တယ် ..။ ဒီ ည တောင် ပြန် ချင် မှ ပြန် မယ် ..။
(ဟဲ့ ...ဟို ကောင် လေး...........ဘယ် မ လဲ...ထ မင်း လာ စား...) ဝမ်း ကြီး ရောက် လာ တယ် ..။
( လာ..စား....ငါ ကြက် ရိုး သုတ် ..နဲ့ ဘဲ သွေး သုတ် ဝယ် လာ တယ် ..)
မ အေး မိ နဲ့ ဝမ်း ကြီး..မီး ဖို ခန်း ကျဉ်းကျဉ်း လေး ထဲ စားပွဲလေး မှာ ခေါင်း ချင်း ဆိုင်ပြီး ညစာစား ကြ တယ် ..။ ဝမ်းကြီး လဲ မ အေး မိ နဲ့ နီး နီး ကပ်ကပ် နေရတာ စိတ်ထဲ တမျိုး ကြီး ခံ စား ရ တယ် ..။
(ထဲ့ စား... ဝမ်း ကြီး...ဒါ နင် နဲ့ ငါ့အ တွက်ဘဲ..အ ကိုကြီး က ပြန် လာ ချင် မှ တောင် လာ မှာ...)
မ အေ း မိ ရဲ ့ မျက် လုံး ထဲ မှာ လဲ ဝမ်း ကြီး ရဲ ့လီးထွားထွား ကြီး ကို ဘဲ မြင် ယောင် နေ တယ် ..။
ဦး ဘို မောင် က လဲ သူမ ကို အာ သာ ပြေ အောင် လိုး မ ပေး နိုင် ဘူး..။ လိုး နေ ရင်း သူ ့ လီးက ပျော့ ကျ သွား တတ် တယ် ..။တ ခါ တ လေ လဲ လေး ငါး ချက် လောက် ဆောင် ့ ပြီး ရင် လဲ သူ ့ လီး က သုတ် ပန်း ထွက် ပြီး ပန်း တိုင် ရောက် သွား တတ် တယ် ..။
မ အေး မိ လို တောင် ့ တောင် ့ ထယ် ထယ် မိန်း မ တ ယောက် အ ဖို ့ အာ သာ မ ပြေ ခဲ့ တာ ကြာ ပြီ ...။
( ဝမ်း ကြီး....နင် ပု ဂံ တွေ ဆေး ပြီး ရင် ..ငါ့ ဆီ လာ ခဲ့ အုံး..ငါ ဒီ နေ့ ညောင်း လွန်း လို ့ နဲ နဲ ဇက် ကျော လေး ဘာ လေး ဆွဲ ပေး စမ်း ဟယ် .... )
( ဟုတ် ကဲ့ အ မ....)
မ အေး မိ က အိပ် ခန်း ထဲ က သူ တို ့ လင် မ ယား အိပ် တဲ့ ကုတင်ကြီး ပေါ် မှာ မှောက် ရက် အိပ်ရင်း ကောင်လေး ကို စောင့်နေ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး လဲ ဒီ ကုတင် ကြီး ပေါ် မှာ ဘဲ ဦးဘိုမောင် က မ အေး မိ ကို မိ မွေး တိုင်း ဖ မွေး တိုင်း အ ဝတ် မ ပါ..တက် လိုး နေ တာ တေ ွသူ မြင် ခဲ့ ဘူး တော့ မ အေး မိ ကို သွား နှိပ် ပေး ဖို ့ ရာ ဝန် လေး နေတယ် ..။ ရင် တွေ ခုန် နေ တယ် ...။
(ဟဲ့ ..ဝမ်း ကြီး.....လာ လေ...)
( ဟုတ် ကဲ့ ....အ မ....)
( လာ...ငါ့ ခြေ သ လုံး တွေ တောင် ့ နေ လို ့ နှိပ် ပေး စမ်း...)
( ဟုတ် ကဲ့ အ မ..)
( တော် တော့ ဟာ..နင် ့ ကို စ ကား ပြော ရင် ဟုတ် ကဲ့ အ မ ဘဲ ပြော တတ် တယ် ..)
ဝမ်း ကြီး မ အေး မိ ဘေး ကု တင် ပေါ် တက် ထိုင် ပြီး သူ မ ရဲ့ ခြေ သ လုံး တွေ ကို နှိပ် ပေး လိုက် တယ် ..။
( အေး..ဟုတ် ပြီ .....အံ မာ..မင်း လက် က ပေါက် သား......)
ဝမ်း ကြီး မ အေး မိ ရဲ ့ခြေ သ လုံး ဝင်း ဝါ ဝါ တွေ ကို နှီပ် နေ ရင်း သူ ့ လီး က ခေါင်း ထောင် လာ ပါ တယ် ..။ မှောက် အိပ် နေ တာ ကြောင် ့ မ အေး မိ ဖင် တွေ ကို ဝမ်း ကြီး အ နီး ကပ် မြင် တွေ့ နေ ရ တော့ လီး က ထ လာ တယ် ..။ ထောင် ချင် လာ တယ် ...။
မ အေး မိ ဖင် တွေ က တင်း ကား နေတယ် ..။ ဝမ်း ကြီး မ အေး မိ ရဲ့ ဖင် ကို ဆုတ် ကိုင် လိုက် ချင် တဲ့ စိတ် တွေ တ ဖွါး ဖွါး ပေါ် နေ တယ် ..။ မ နဲ စိတ် ချုပ် တီး နေ ရ တယ် ...။
( အင်း....အင်း.....နှိပ် နှိပ် အင်း......ကောင်း တယ် ....ကောင်း တယ် ......အင်း......)
တိတ် ဆိတ် နေ တဲ့ အ ခန်း ကျဉ်း လေး ထဲ ကု တင် ပေါ် မှာ နှစ် ယောက် ထဲ ဖြစ် နေ တဲ့ ကြား ထဲ မ အေး မိ ရဲ ့ ခြေ သ လုံး တွေ ကို လဲ ကိုင် ဆုတ် နှိပ် နေ ရ တော့ ဝမ်း ကြီး ရဲ ့ ကာ မ ရာဂ စိတ် တွေက မ တ ရား သ ဖြင် ့ ထ ကြွ နေ တယ် ...။
( ဝမ်း ကြီး.....ပေါင် ကို နှိ ပ် စမ်း.....)
မ အေး မိ ရဲ့ ပေါင် တန် တွေ ကို နှိပ် လိုက် ရ တော့ ပို ဆိုး ပြီ ...။ ဝမ်း ကြီး ရဲ့ လီး က မတ် မတ် တောင် နေ ပြီ ..။ တော် တော် ကြာ အောင် ပေါင် တန် တွေ ကို နှိပ် နေ ရ ပြီး ...မ အေး မိ က( နေ အုံး..ငါ ပက် လက် လှန် လိုက် အုံး မယ် ..) ဆို ပြီး မှောက် ရက် အ နေ အ ထား က နေ ပက် လက် ဖြစ် လာ တော့ ပေါင် တွေကို သူ ဆက် နှိပ် ရ ပြန် တယ် ..။
( အ ပေါ် နဲ နဲ တက် ... ပေါင် ရင်း ကို ...နှိပ် ..) ဆို တော့ လက် တွေ က ပေါင် ရင်း ကို ရောက် လာ ရ တယ် ..။
ဝမ်း ကြီး လက် တွေ က ဟို နေ ရာ နဲ့ အ ရမ်း ကပ် နေ ပြီ ..။ဝမ်း ကြီး လက် တွေ တုန် နေ ပြီ ..။
တ ခါ တ ခါ သူ ့ လက် သန်း က မ အေး မိ ရဲ့ မို ့ အိ တ ဲ့ ဆီး ခုံ ကြီး ကို ထိ မိ သွား တတ် တယ် ..။
(အင်း...ကောင်း တယ် .....မင်း မ ဆိုး ဘူး......မင်း အ ပူ ထုတ် တတ် လား...)
( ထုတ် တတ် တယ် ..အ မ...)
( အေး..ထုတ် ပေး စမ်း...)
( ပေါင် ...ပေါင် နဲ နဲ ကား ပေး..အ မ...)
မ အေး မိ က ပေါင် နဲ နဲ ကား လိုက် တယ် ...။ ဝမ်း ကြီး လဲ မ အေး မိ ရဲ့ ပေါင် ကြား ကို တံ တောင် ဆစ် နဲ့ ဖိ ထောက် လိုက် ပါ တယ် ...။ ဝမ်း ကြီး လက် မောင်း ဖျား က မ အေး မိ စောက် ပတ် အုံ ကြီး နဲ့ ထိ မိ နေ ပြီ ...။ တံ တောင် ဆစ် နဲ့ အ ကြာ ကြီး ဖိ ထောက် ထား ရာ က ပြန် လွှတ် ပေး လိုက်တော့ မ အေးမ ိ တကိုယ် လုံး ဖိန်း ဖိန်း ရှိန်း ရှိန်း ဖြစ်သွားရတယ် ...။
( ဝမ်း ကြီး..မင်း ဘယ် ဆိုး လို ့ လဲ ကွ.....အ ပူ ထုတ် တတ် သား ဘဲ.....)
( ကောင်း တယ် ..နောက် တ ဖက် ကို ထုတ် အုံး...)
နောက် တ ဖက် ကို ဖိ ထောက် တော့ မ အေး မိ နုတ် က တ အင် အင် နဲ့ ညည်း တယ် ..။
( ဘာ ဖြစ် လဲ အ မ..နာ လို ့ လား...)
( ဟင် ့ အင်း.....ကောင်း လို ့ ...)
ဖိ ထား ဖိ ထား...အင် ..ဟင် ...ဟင် .....ကဲ လွှတ် တော့ ...)
ဝမ်း ကြီး လဲ ထောက် ဖိ တား တဲ့ တံ တောင် ဆစ် ကို လွှတ် လိုက် ရော...မ အေး မိ ...( အာ.....အင်း...အို အို ...) ဆို ပြီး အ ရ သာ ကို ကြိုက် ပြီး ဝမ်း ကြီး လက် မောင်း ကို ဆုတ် ကိုင် ထား တယ် ...။
( ကောင်း လား အ မ...)
( အင်း...)
( ခြေ ဖ နောင် ့ နဲ့ ဖိ ထောက် ရင် ပို ကောင်း တယ် ...လုပ် ပေး ရ မ လား...)
( ဟင် ...ဟုတ် လား...အင်း..လုပ် လေ...)
ဝမ်း ကြီး က မတ် တပ် ရပ် လိုက် တယ် ..။ သူ ့ ပု ဆိုး ကြား က လီး တန် ကြီး က ရှေ ့ ကို ငေါ ငေါ ကြီး ထိုး ထွက် နေ တယ် ...။ မ အေး မိ က မျက် လုံး ပိတ် ထား လို ့ မ မြင် သေး ဘူး...။ ဝမ်း ကြီး မ အေး မိ ပေင် ကြား ကို ခြေ ဖ နောင် ့ နဲ့ ဖိ ထောက် ပါ ပြီ ..။ သူ ့ ခြေ ဖ ဝါး နဲ့ မ အေး မိ ရဲ့ စောက် ဖုတ် နဲ့ က နဲ နဲ ထိ မိ နေ ပြန် တယ် ..။နေ ရာ ရွှေ့ သ လို လို နဲ့ ဝမ်း ကြီး စောက် ဖုတ် ကို ခြေ ဖ ဝါး နဲ့ ပွတ် လိုက် တယ် ..။ မ အေး မိ ဘာ မှ မ ပြော ဘူး..။
ဝမ်း ကြီး လဲ ဖ နောင် ့ ကို မ လွှတ် လိုက် တော့ မ အေး မိ လဲ တံ တောင် ဆစ် နဲ့ အ ပူ ထုတ် တုံး က လို ဘဲ ဝမ်း ကြီး လက် မောင်း ကို ဖမ်း ဆုတ် ကိုင် သ လို အ ခု လဲ ဖမ်း ဆုတ် ကိုင် လို လို ့ မိ ရာ ကို ဆုတ် လိုက် တာ ဝမ်း ကြီး က မတ် တပ် ရပ် အ ပူ ထုတ် နေ တာကြောင် ့ သူ ့ ပု ဆိုး စ ကို ဘဲ ဆွဲ မိ တယ် ..။ ရုတ် တ ရက် ဆို တော့ ဝမ်း ကြီး ပု ဆိုး ကျွတ် ကျ သွား တယ် ..။
( အို ..အ မ..)
ဝမ်း ကြီး အ သံ ကြောင် ့ မ အေး မိ မျက် လုံး ဖွင် ့ ကြည် ့ တော့ ....
( ဟင် ..ဝမ်း ကြီး ...)
အောက် ခံ ဘောင်း ဘီ မ ပါ တဲ့ ဝမ်း ကြီး မှာ လီး ကြီး မတ် မတ် တောင် နေ ရက် ကြီး ....မ အေး မိ အ ပေါ် မှာ ရပ် နေ မိ ရက် ကြီး... ဖြစ် နေ ပါ တယ် ..။
( ဟယ် ....နင့်ဟာ ကြီး က တောင်နေ ပါ လား...ကောင်စုတ်လေး...နင် ...ငါ့ကို ပစ်မှား နေတာဘဲ....)
( မ ဟုတ် .....ဘူး...အ မ.....)
( ဘာ မ ဟုတ် ရ မှာ လဲ......လာ စမ်း....ထိုင် စမ်း......)
( ဟုတ် ...)
သူ ့ ပု ဆိုး ကို ကောက် ယူ မယ် လုပ် တော့ ..
( ဟိတ် ..မ ကိုင် နဲ့ ...နင် ့ ကို ဘယ် သူ က ဝတ် ခိုင်း လို ့ လဲ..ထိုင် ဘဲ ထိုင် ခိုင်း တာ..)
အော်လိုက်လို ့ လီး တောင် ရက် ကြီး နဲ့ ကု တင် ပေါ် ဆောင် ့ကြောင့် ထိုင် လိုက် ရ တယ် ...။
မ အေး မိ ထ ထိုင် လိုက် တယ် ..။
( ဟင်း...ဝမ်း ကြီး...နင် သိ မယ် ..နင် ့ ကို အ ကို ကြီး နဲ့ တိုင် ရ မယ် ...)
( မ...မ...တိုင် ပါ နဲ့အ မ ရယ် ....တောင်း ပန် ပါ တယ် ....)
( ပြ စမ်း..နင် ့ ဟာ ကြီး က ဘာ များ ဖြစ် နေ လဲ....တ ခြား က လေး တွေ လို မ ဟုတ် ဘူး....ကြီး လွန်း နေ တယ် ...)
မ အေး မိ က ဝမ်း ကြီး ရဲ့ တောင် နေ တဲ့ လီး ကြီး ကို ဆုတ် ကိုင် ကြည် ့ လိုက် တယ် ..။
ပါး စပ် က( မာ တောင် ့ နေ တာ ဘဲ.....နင် ငါ့ ကို လိုး ချင် လို ့ လီး တောင် နေ တာ မ ဟုတ် လား...) လို ့ မေး နေ ရင်း လီး ကြီး ကို ပွတ် သပ် ဆုတ် နယ် နေ တယ် ...။
မ အေး မိ စိတ် ထဲ မှာ ဝမ်း ကြီး ရဲ့ လီး မာ မာ ကြီး ကို သ ဘော ကျ နေ တယ် ...။
ဒါ ကြီး နဲ့ အ လို း ခံ ချင် စိတ် တွေ အ ရမ်း ဖြစ် ပေါ် နေ တယ် ...။
( ဝမ်း ကြီး ...)
( ဗျာ..အ မ...)
( နင် ့ ကို ဒါဏ် ပေး တာ ခံ မ လား...အ ကို ကြီး နဲ့ တိုင် ရ မ လား...)
( မ တိုင် ပါ နဲ့ ....အ မ ရယ် ...ပေး ချင် တဲ့ အ ပြစ် ပေး ပါ...)
( ကောင်း ပြီ ..ပက် လက် လှဲ လိုက် စမ်း.....)
ဝမ်း ကြီး ကု တင် ပေါ် မှာ ပက် လက် လှန် အိပ် ချ လိုက် တယ် ...။
( မျက် လုံး ပိတ် ထား...)
မ အေး မိ ဝမ်း ကြီး ရဲ့ လီး တန် ကြီး ကို ပြန် ဆုတ် ကိုင် လိုက် ပြန် တယ် ...။
( နင် ့ ကို အ ပြစ် ပေး ရ မယ် ...)
( ဘာ.. ဘာ... လုပ် မှာ လဲ အ မ ရယ် ...ဖြတ် ပစ် မှာ လား ဟင် ...)
( တိတ် စမ်း...လေ မ ရှည် နဲ့ ...)
စိတ် ထဲ က( လီး ရှည် ရင် တော် ပြီ ...) လို ့ ပြော နေ တယ် ..။
သူ ့ လီး ကြီး ကို အား ရ ပါး ရ ကိုင် ကြည် ့ နေ တယ် ...။
ဦး ဘို မောင် လီး ကို အား မ ရ ခဲ့ ဘူး ဆို တော့ ဒီ လို လီး ရှည် ကြီး ကိုင် ခွင် ့ ရ တု့း ကိုင် နယ် နေ မိ တာ ပါ...။
( ဟဲ့ ...ဝမ်း ကြီး.... ငါ..နင် ့ ကို ဒဏ် ပေး မယ် ...နင် .....မျက် လုံး မ ဖွင် ့ နဲ့ ...)
( ဟုတ် ကဲ့ အ မ...)
မ အေး မိ စောက် ဖုတ် လဲ အ ရေ တွေ စို နေ ပြီ ....။ ခံ ချင် စိတ် တွေ က ထိန်း မ ရ နိုင် တော့ ..။
ကာ မ စိတ် တွေ အ လွန် အ မင်း ထ ကြွ နေ တော့ ဆင် ခြင် တုံ တ ရား ပျောက် ကွယ် သွား ရ ပြီ ..။ ထ မိန် ကို မ ပြီး ဝမ်း ကြီး ပေါ် တက် ခွ လိုက် တယ် ...။ သူ ့ လီး ကြီး အ ပေါ် ကို ဆောင် ့ ကြောင် ့ ထိုင် ဖို ့ ခွ လိုက် ပြီး သူ ့ လီး တန် ကို လက် နဲ့ ဖမ်း ဆုတ် ကိုင် ပြီး စောက် ဖုတ် အ ၀ ကို တေ့ လိုက် တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး လဲ မ အေး မိ သူ ့ ကို ခွ ထိုင် လိုက် တာ သိ ကထဲ က ကြက် သီး တ ဖြန်း ဖြန်း ထ သွား တယ် ..။ သူ ့ လီး ကို ဆုတ် ကိုင် လိုက် တာ လဲ သိ လိုက် ရ တော့ တ ခု ခု တော့ ထူး ပြီ လို ့ စိတ် ထဲ သိ လိုက် တယ် ..။ မ အေး မိ က အ သာ ထိန်း ပြီး ထိုင် ချ လိုက် တယ် ...။ဖြေး ဖြေး လေး မှ တ ကယ် ့ ဖြေး ဖြေး လေး....ဖိ ချ တာ..။
တင်း က နဲ လီး ထိပ် ခေါင်း ဒစ် ပြဲ ကြီး က စောက် ဖုတ် နှုတ် ခမ်း သား တွေ ကြား မြုပ် ဝင် သွား တယ် ....။မ အေး မိ လဲ ဖြေး ဖြေး ဆက် ဖိ ချ လိုက် တယ် .....။ လီး တန် ကြီး တ ဆုံး ဝင် သွား တယ် ..။ သူ မ ပါး စပ် က ကျေ နပ် သ လို အင်း....... လို ့ အ သံ ထွက် လာ တယ် ..။
လီး ကြီး တင်း တင်း ကျပ် ကျပ် ကြီး တ ဆုံး ဝင် နေ ပြီ ..။( ကောင်း လိုက် တာ ဟယ် ....) စိတ် ထဲ က ပြော လိုက် တာ ပါ..။ ဝမ်း ကြီး ရဲ့ ရင် ဘတ် ကို လက် ထောက် ပြီး ဖင် ကို အ သာ ကြွ လိုက် တော့ လီး တန် ကြီး တ ဝက် လောက် စောက် ဖုတ် ထဲ က ပြန် ထွက် လာ တယ် .။( အင်း) က နဲ အ သံ ထွက် တာ ဝမ်း ကြီး ကြား လိုက် ရ တယ် ..။ မ အေး မိ ....ဖြေး ဖြေး ပြန် ထိုင် ချ လိုက် ပြန် တယ် ..။ ကောင်း လိုက် တာ....လီး အ ရ သာ တင် ပြည် ့ ကျပ် ပြည် ့ ရ နေ တယ် ..။
သူ မ စောက် ပတ် က ဒီ လို အ ရ သာ လို လား နေ တာ ကြာ ပြီ ...။ မ အေး မိ တ ချက် ချင်း ထ လိုက် ထိုင် ချ လိုက် လုပ် ပါ တော့ တယ် ...။ သူမ ဝမ်း ကြီး ကို တက် လိုး နေ တာ ဘဲ ဆို တာ တွေး မိပြီး ခစ် က နဲ တ ချက် ရီ မိ လိုက် သေး တယ် ..။ မ အေး မိ က ဦး ဘို မောင် ကို အ မြဲ လို တက်တက် လိုး ပေး ခဲ့ ရ တာ မို ့ အ ပေါ်က တက်လိုး တာ တော့ ကျွမ်း ကျင် နေ တာ ပေါ့ ...။
ဝမ်း ကြီး မှာ လဲ မ ထင် မ မှတ် ဘဲ အ လိုး ခံ လိုက် ရ လို ့ အ ရမ်း အံ ့ သြ နေ သ လို သ ဘော ကျ နေ တယ် ..။ မ အေး မိ ဖိ ထိုင် ချ တဲ့ အ ချိန် သူ က လဲ အောက် က ပင် ့ ကော့ ပြီးထိုး ကြည် ့ လိုက် တယ် ..။ အ ပေါ် က ဖိ ချ တဲ့အ ချိန် နဲ့အောက် က ပင် ့ ထိုး တါ နဲ့ တ ချိန် ထဲ ဖြစ် တဲ့ အ ခါ ၂ ယောက် လုံး ထိ ထိ မိ မိ အ ရ သာ တွေ့ သွား ကြ ပါ တယ် ..။
မ အေး မိ လဲ ဝမ်း ကြီး ကော့ ကော့ ပေး နေ တာ သ ဘော ကျ သွား ပြီး သူမ က လဲ ဖိ မ ထိုင် တာ ထ တာ မ လုပ် တော့ ဘ ဲအ ရင် း အ ထိ ထိုင် ထား ရင်း က ဖင် ကို နှဲ့ ကာ နှဲ့ ကာ နဲ့ ရှေ ့ တိုး နောက် ဆုတ် လုပ် ပြီး လိုး နေ ပါ တယ် ..။
( အင်း...အင်း.....ဟင်း.......ကောင်း လိုက် တာ...ဝမ်း ကြီး ရယ် .......အင်း.......)
ဝမ်း ကြီး လဲ အောက် က နေ ကော့ ပေး နေ တယ် ...။ မ အေး မိ ဖင် တွေ ကို စ ကော ဝိုင်း မှေ ွ့ ရမ်း ပြီး အ ရ သာ ကို အ ပြည် ့ အ ၀ ယူ နေ တယ် ...။ နောက် တော့ အ ကြံ ရ သွား ပုံ နဲ့ ဝမ်း ကြီး အ ပေါ် က ထ လိုက် တယ် ... ဝမ်း ကြီး လဲ စွပ် က နဲ သူ ့ လီး ကို စွပ် ထား တဲ့ မ အေး မိ ရဲ့ စောက် ပတ် ကျွတ် သွား လို ့ ဟာ တာ တာ ဖြစ် သွား တယ် ..။( ဝမ်း
ကြီး..နင် အ ပေါ် က တက် လုပ် ပေး စမ်း) မ အေး မိ ပက် လက် အိပ် ချ လိုက် ပြီး ထ မိန် ကို ခါး အ ထိ လှန် တင် လိုက် တယ် ...။ ဝမ်း ကြီး လဲ အ ရေ တွေ စို နေ တဲ့ မ အေး မိ ရဲ့ စောက် ဖုတ် မို ့ မို ့ ကြီး ကို ကြည် ့ ပြီး ကြောင် နေ တယ် ..။
( ဟဲ့ လာ လေ...လိုး ပေး ပါ ဆို မှ ...ကြောင် သ လို လို ...အ သ လို လို ...နဲ့ )
မ အေး မိ က ငေါက် လိုက် မှ ဝမ်း ကြီး လဲ သူ မ ကိုယ် ပေါ် ကို တက်ခွွ လိုက် တယ် ..။
လီး ကြီး က သူ မ ပေါင် ခြံ ကို သွား ထိုး မိ နေ တယ် ..။ မ အေး မိ က လီး တန် ကြီး ကို လက် နဲ့ ဆွဲ ပြီး စောက် ဖုတ် ၀ ကို တေ့ ပေး လိုက် တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး လဲ ပျော့ အိ အိ နဲ့ စို နေ တဲ့ စောက် ဖုတ် ၀ ထဲ ကို လိး ကြီး ထိုး ထည် ့ လိုက် တယ် ..။
( ဟဲ့ ..ဖြေးဖြေးလေ...နွားလိုး သ လို မ လိုး နဲ့ ....ဖြေးဖြေးထိုး..အစ ဆို ဖြေးဖြး ထိုး ရ တယ် ဟဲ့ ...)
( ဟုတ် ကဲ့ ...အ မ...)
ဝမ်း ကြီး က သူ မ လို လား သ လို ဖြေး ဖြေး ထိုး သွင်း လိုက် တယ် ..။
ဝမ်း ကြီး လီး က တုတ်လှတာ ကြောင် ့ မ အေး မိ စောက် ဖုတ် ထဲ မှာ ပြည့်ကျပ် နေ ပါ တယ် ...။
( အင်း.......)
မျက် လုံး လေး မှိတ် သွား ပြီး ...သ ဘော ကျ သွား တယ် ...။
လီး တ ဆုံး ထိုး ထည် ့ ပြီး ဝမ်း ကြီး ငြိမ် နေ လို ့ ...မ အေး မိ က
( ဟဲ့ ကောင် ..လိုး လေ...မှန် မှန် တ ချက် ချင်း ထိုး ပေး....) လို ့ သ တိ ပေး လိုက် ပါ တယ် ...။ ဝမ်း ကြီး ရဲ့ ကာ မ လက် ဦး ဆ ရာ ဟာ..မ အေး မိပါ ဘဲ..။
မ အေး မိ က ဒီ နေ ရာ မှာ ဆ ရာ မ ကြီး ..။ ဝမ်း ကြီး လဲ မ အေး မိ ပြော တဲ့ အ တိုင်း လုပ် ပေး နေ တယ် ..။ တ ဖြေး ဖြေး နဲ့ ပွဲ က ကြမ်း လာ တယ် ..။ အ သက် ရှူ သံ တွေ မြန် လာ..ပြင်း လာ ကြ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး လဲ သူ ့ ဘ ၀ မှာ ပ ထ မ ဆုံး လိုး ဘူး ခြင်း လေ..။ ဒါ ကြောင် ့ သူ ့ ကို ပေး လိုး တဲ့ မ အေး မိ ကို လဲ ကျေး ဇူး တင် ပြီး မ အေး မိ ကို လဲ ကောင်း စေ ချင် တယ် . သူ မ စိတ် ကျေ နပ် ဖို ့ သူ စွမ်း ဆောင် ပေး လို တယ် ..။ ဆောင် ့ ချက် တွေ က မြန် လာ တယ် ..။ တ ဖေါင်း ဖေါင်း ဘဲ..။ အ ရေ တွေ က ၂ ဦး လုံး ထွက် လာ ကြ တာ ကြောင် ့ စောက် ပတ် နဲ့ လီး အ ဝင် အ ထွက် တွေ မှာ အ သံ တွေ ထွက် တော့တာ ဘဲ..။ ဖွတ် ဖွတ် ဖပ် ဖပ် အ သံ တွေ ညံ နေ တယ် ..။ မ အေး မိ က ဝါ ရင် ့ နေ တော့ သူ မ ပြီး ခါ နီး မှာ အ သား ကုန် ဆောင် ့ ဖို ့ ပြော တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး လဲ ဒ လ စပ် ကို တ ဖြောင်း ဖြောင်း နဲ ဆောင် ့ လိုး ပေး လိုက် တယ် ...။မ အေး မိ လဲ ဖင် တွေ ကို ကော့ မြှောက် ထား ပြီး အောက် က လဲ ကော့ ပေး တယ် ..။
ပါး စပ် က လဲ...( လိုး..လိုး...ဆောင် ့ ...ဆောင် ့ ...ပြီး တော့ မယ် ...လိုး.....လိုး......) လို ့ အော် နေ တယ် ...။ဝမ်း ကြီး ဆောင် ့ တာ မှ အား ကုန် ပါ ဘဲ..။ မ အေး မိ အ ထွပ် အ ထိပ် ရောက် သွား တယ် ..။၂ ဦး စ လုံး ခြေ ကုန် လက် ပန်း ကျ သွား တယ် ...။
မ အေး မိ ရဲ ့ သင် ပြ ပေး တာ ကြောင် ့ ဝမ်း ကြီး လိုး တတ် သွား တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး က အ သက် က လဲ ငယ် တာ ကြောင် ့ တ ချီ ပြီး တ ချီ ဆက် တိုက် လိုး ပေး နိုင် လို ့ မ အေး မိ သ ဘော ကျ သွားတယ် .။ဦး ဘို မောင် က လဲ တွံ တေး ဖက် က ပြန် မ လာ ဖြစ် ဘူး..။ မ အေး မိ လဲ ဦး ဘို မောင် နဲ့ မ တင်း တိမ် ခဲ့ သ မျှ အ တိုး ချ ပြီး ဝမ်း ကြီး နဲ့ ကျေ ကျေ နပ် နပ် ကြီး အ ရ ယူ ပါ တယ် ..။
( ဝမ်း ကြီး ...နင် နုတ် လုံ ပါ စေ နော် ..ဟို လူ ကြီး ပြန် သိ လို ့ က တော့ နင် မ လွယ် ဘူး...သူ ့ ရှေ ့ ကျ ရင် နင် ငါ နဲ့ အ ရော မ ဝင် နဲ့ ...ကြား လား....)
( ဟုတ် ကဲ့ အ မ....)
( သူ ခု လို ခ ရီး ထွက် ရင် နင် နဲ့ ငါ နဲ့ လိုး ကြ တာ ပေါ့ ...)
( ဟုတ် ကဲ့ အ မ....)
( ကဲ...ငါ ရေ သွား ဆေး အုံး မယ် ...ဒါ ပြီး စောက်ဖုတ် ယက် တာ နင် ့ကို သင်တန်း ပို ့ ချ ရ အုံး မယ် ....)
မ အေး မိ ထ မိန် ပြန် မ ဝတ် တော့ ဘဲ ဖင် အ ပြောင် သား နဲ့ ရေ ချိုး ခန်း ဆီ ကို လျှောက် သွား ပါ တယ် ...။ တုန် ခါ သွား တဲ့ ဖင် ဖြူ ဖြူ ကြီး တွေ ကို အ နောက် က စိုက် ကြည် ့ နေ တဲ့ ဝမ်း ကြီး . ဟာ ခု န က တင် လိုး ပြီး တာ တောင် ..စိတ် တွေ နိုး ကြွ လာ ရ ပြန် တယ် ....။ လိုး ပြီး ခါ စ ငိုက် ကျ နေ တဲ့ လီး ကြီး ကတင်း က နဲ မာ လာ ပြန် တယ် ..။
ဝမ်း ကြီး လဲ သူ ဟာ မ ထင် မ မှတ် ဘဲ( သား ရေ ပေါ် အိပ် သား ရေ နား စား) လုပ် တဲ့ ကောင် ဖြစ် နေ ပြီ ဆို တာ သိ လိုက် ပါ တယ် ..။ သူ ့ ရဲ ့ အ လုပ် ရှင် ၊ သူ ့ ကို ရန် ကုန် မြေ မှာ ခြေ ချ နိုင် အောင် အ စ စ သင် ကြား ပေး တဲ့ ဦး ဘို မောင် ကို သ စ္စာ မဲ့ သ လို ဖြစ် နေ တာ စိတ် မ လုံ ဘူး..။ မ အေး မိ မှာ လဲ အ ရင် က ဦး ဘို မောင် နဲ့ လိုး ရ တာ အာ သာ မ ပြေ ရင် ၊ မိ မိ ဖါ သာ လက် နဲ့ ပွတ် ပြီး ကျိတ် ခံ စား ခဲ့ ရ ပေ မဲ့ ဝမ်း ကြီး နဲ့ လိုး လိုက် ရ တာ သူမ စိတ် ထဲ မှာ အ လွန် ကျေနပ် အား ရ သွား ရ တယ် ..။ဒီ အ တော အ တွင်း မှာ လဲ ဦး ဘို မောင် ဟာ အ လုပ် ကို မဲ လုပ် နေ တာ ကြောင် ့ သူ ့ ကို မ လိုး ဖြစ် တာ ကြာ ပြီ ...။ဝမ်း ကြီး နဲ့ လိုး ကြ တာ လဲ တ ပတ် တောင် ရှိ ပြီ ..။ မ လစ် တာ နဲ့ ဝမ်း ကြီး နဲ့ ထက် မ လိုး ဖြစ် ကြ ဘူး..။
ခိုး စား ဘူး သွား တော့ ..( စား ဘူး တဲ့ က လေး ငတ် တယ် ) ဆို သ လို ထပ် စား ချင် တာ သ ဘာ ၀ ပါ ဘဲ..။ ဦး ဘို မောင် ရေ ချိုး နေ ခိုက် ဝမ်း ကြီး ခေါင် မိုး ပေါ် က ဆင်း လာ တယ် ..။
မ နက် အ လုပ် မ သွား ခင် ထ မင်း ကြမ်း စား သွား ဖို ့ မီး ဖို ခန်း ထဲ ဝင် လာ တယ် ..။ မ အေး မိ က သူ ့ လင် ကြီး စား ဖို ့ ထ မင်း ကြော် နဲ့ ပဲ ပြုတ် သုတ် ပြင် နေ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး ကို သူမ မြင် တော့ စိတ် တွေ က အ ရင် လိုး ခဲ့ တာ တွေ မြင် ယောင် သွား ပြီး စိတ် က ဟုန်း က နဲ ထ တောက် တဲ့ မီး တောက် လို ရုတ် တ ရက် ထ ကြွ သွား ပြီး ဝမ်း ကြီး ပု ဆိုး
ကြား က လီး ကို လက် နဲ့ လှမ်း ကိုင် လိုက်ပါတယ် ..။ ဝမ်း ကြီး ပုဆိုး ကို ဖြေ ချွတ် လိုက် တယ် ...။
ဦး ဘို မောင် ရှိ တဲ့ ရေ ချိုး ခန်း ဖက် ဝမ်း ကြီး လှမ်း ကြည် ့ တယ် ..။ မ အေး မိ က လီး ကို ဆုတ် နယ် နေ တယ် ...။ လီး က တ မ ဟုတ် ချင်း ဒိုင်း က နဲ တောင် လာ တယ် ..။ မအေးမိက ဘယ် လက် နဲ့ တွဲ လောင်း ကျ နေ တဲ့ ဂွေးဥတွေ ကို ဆုတ် ကိုင် ပြီး ညာ လက် နဲ့ လီး တန် ကို ဆုတ် ကိုင် ပြီး ဝမ်း ကြီ ရှေ ့ ဒူး ထောက် ထိုင် ချ ပြီး လီး ကြီး ကို အ ငမ်း မ ရ စုပ် တော ့ တာ
ဘဲ....။ အ ချိန် လု ပြီး လုပ် တာ ကြောင် ့ မ အေး မိ ..တ အား စုပ် တာ..။ လျာ က လဲ လီး ရဲ့ ဒစ် ခေါင်း ပတ် လည် ကို လှဲ့ ပြီး ထိုး ဆွ နေ တယ် ...။ ဦး ဘို မောင် က ရေချိုး နေ ဆဲ..။
ကောင်း လိုက် တာ....ဝမ်း ကြီး မ ထင် မ မှတ် ဘဲ လီး စုပ် ပေး တာ ခံ လိုက် ရ လို ့ မိ မှာ လဲ ကြောက် ရ..ခံ လို ့ လဲ အ ရမ်း ကောင်း...မ အေး မိ ပါး စပ် ထဲ သူ ပြန် လိုး ညှောင် ့ နေ မိ တယ် ...။
မ အေး မိ လျာ အ စွမ်း ကြောင် ့ မ ခံ နိုင် တော့ ..သုတ် တွေ ပန်း ထွက် သွား တယ် ..။
မ အေး မိ ပါး စပ် ထဲ ပန်း မိ သွား တယ် ..။
မ အေး မိ သုတ် ရေ တွေ ကို မြို ချ ပစ် လိုက် တယ် ..။
( ဂျောက် ...)
ရေ ချိုး ခန်း တံ ခါး ပွင် ့ သံ ကြား လိုက် ရ တယ် ..။
မ အေး မိ လဲ အိမ် ရှေ ့ ကို လျောက် ထွက် သွား သ လို ဝမ်း ကြီး လဲ ပု ဆိုး ပြန် ဝတ် ပြီး ပု ဂံ တွေ ဆေး နေ လိုက် တယ် ..။
ဦး ဘို မောင် ရေ ချိုး ခန်း ထဲ က ထွက် လာ တယ် ..။( ဟေ့ ...ဝမ်း ကြီး ..)
( ဗျာ..ဦး လေး...)
( ဒီ နေ့ မင်း ပဲ ခူး ကို ကြွေး သွား တောင်း ရ မယ် နော် ..မ မေ့ နဲ့ .....)
( ဟုတ် ကဲ့ ...ဦး လေး......)
( မိ ....)
( ရှင် ..အ ကို ကြီး ...)
(ကို ကြီး...ဒီ နေ့ ...သံ လျင် ( တ ညင် ) မှာ ရှိ မယ် ..။ မြေ ဝယ် တါ မ ပြီး ပြတ် သေး ဘူး....)
( ဟုတ် ပြီ ..အ ကို ကြီး ....)
ဦး ဘို မောင် လဲ မ အေး မိ လုပ် နေ တဲ ့ ( ဘေ ထုတ် ) အ လုပ် ကို သူ ့ တ ပည် ့ ရင်း တ ယောက် ဖြစ် တဲ့ ဆွာ မိ နဲ ့ လုပ် ခိုင်း ပြီး မ အေး မိ ကို စ တိုး ဆိုင် လေး တ ဆိုင် ဖွင် ့ ပေး ဖို ့ ကြိုး စား နေတယ် ..။ ဒီ နေ့ ဦး ဘို မောင် ခိုင်း လို ့ ဝမ်း ကြီး ပဲ ခူး ကို သွား ရ တယ် ..။ပဲ ခူး မှာ ဦး ဘို မောင် ရ စ ရာ တွေ ဆီ စက် တ ခု နဲ့ ကိတ် မုန် ့ တိုက် တ ခု မှာ တောင်း ခံ ရ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး က တိ တိ ကျ ကျ လုပ် တဲ့ တ ပည် ့ မို ့ ဦး ဘို မောင် က သူ ့ ငွေ ရေး ကြေး ရေး တေါ ကို စိတ်ချ တယ် ..။ အား လုံး ပြီး တော့ ရန် ကုန် ပြန် ဖို ့ လုပ် တယ် ..။လ ဘက် ရေ တ ခွက် ကား ဂိတ် မှာ ထိုင် သောက် နေ တုံး က လေး တ ယောက် သူ ့ ကို စာ တ စောင် လာ ပေး တယ် ..။မ အေး မိ ရဲ့ လက် ရေး ဘဲ...။ဟံ သာ ဝတီ နန်း တည်း ခို ခန်း အ ခန်း နံ ပါတ် (၁၁၉) မှာ စောင် ့ နေ တယ်တဲ့ ...။ ဝမ်း ကြီး..မ အေး မိ ပဲ ခူး ရောက် နေ တာ အံ ့ သြ နေ တယ် ..။ အင်း...မ နက် က အား မ ရ လိုက် လို ့ မ ကျေ ပွဲ နွှဲချင်ပုံ ရ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး တည်း ခို ခန်း ကို အ မြန် ဆုံး သွား လိုက် တယ် ..။ မ အေး မိ ရဲ ့ ဉာဏ် သွား ပုံ ကို သ ဘော ကျ နေ တယ် ..။ သူ နဲ့ အ ပြင် မှာ လုံး ၀ မ တွေ့ ဆုံ ဘဲ သူမ က တည်း ခို ခန်း ထဲ မှာ စောင် ့ နေ တာ..။ သူ တံ ခါး ခေါက် လိုက် တော့ မ အေး မိ ဖွင် ့ ပေး တယ် ..။
( ဝမ်း ကြီး ..မ နက် က ကောင်း လား...)
( ကောင်း တယ် အ မ..အ ရမ်း ကောင်း တာ ဘဲ...)
( နင် ့ ကို ကောင်း စေ ချင် လို ့ လေ..အ ကို ကြီး အ လစ် အ မြန် လုပ် ပေး ရ တာ... နင် ့ ကို တွေ့ ချင် လွန်း လို ့ လာ ခဲ့ တာ....)
မ အေး မိ ဝမ်း ကြီး ပု ဆိုး ကြား ကို ဖမ်း စမ်း လိုက် ပါ တယ် ..။ လီး ကို ဆုတ် ကိုင် တယ် ..။
( ကျေး ဇူး ဘဲ အ မ ရယ် ....အ မ ကို လဲ ကောင်း အောင် ကျ နော် လုပ် ပေး ပါ ရ စေ...)
အ နီး က ကု တင် ဆီ မ အေး မိ ကို ခေါ် သွား ပြီး ကု တင် စောင်း မှာ ပက် လက် လှန် စေ ပြီး ထ မိန် ကို ချွတ် ချ လိုက် တယ် ..။ အ တွင်း ခံ ဘောင်း ဘီ ရှိ မ နေ..။ မ အေး မိ ရဲ့ အ မွှေး ရိပ် ထား တဲ့ စောက်ဖုတ်ကြီး က မို့ဖေါင်း နေ တယ် ..။ ဖြူ ဝင်း တဲ့ ဆီးစပ် ကြီး ကို စ ပြီး နမ်း ရှုံ့ လိုက် တယ် ...။ အ ကွဲ ကြောင်း နီ ညို ညို ကြီး ကို နမ်း ပြန် တယ် ...။
( ကြိုက် တယ် ..အ မ...ရယ် ...သိပ် လှ တဲ့ ဟာ ကြီး...)
လျာ နဲ့ အ ပေါ် အောက် စုံ ချီ ဆန် ချီ ယက် ပေး နေ ပြီ ...။
( အီး......အင်း......အာ.......ကောင်း တယ် ..ယက် ..ယက် .......အီး...ရှီး...)
မ အေး မိ ရေ ချိုး ထား ပုံ ရ တယ် ..။ သူမ စောက် ပတ် က ဘာ နံ ့ မှ မ ရ..။ဝမ်း ကြီး တ ပြတ် ပြတ် နဲ ့ ယက် ပေး နေ တယ် ..။ သူ ့ ကို ကောင်း အောင် မှုတ် ပေး တဲ ့ မ အေး မိ ကို သူ ပြန် ပြု စု ချင်တယ် ..။စောက် စိ ကို လျာ ဖျား နဲ့ သာ သာ လေး ထိုး က လော် ပေး လိုက် တယ် ..။ မ အေး မိ ထွန် ့ ထွန် ့ လူး အောင် ကောင်း သွား တယ် ..။ တွန် ့ လိန် ပြီး တ ချီ ပြီး သွား တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး စောက် စိ ကို ဆက်က လိ ပေး နေ တုံး စောက် ခေါင်း ထဲ က သုတ် ဖြူ ဖြူ တွေ စီး ကျ လာ တာ တွေ့ ရ ပါ တယ် ..။
( ကောင်း လိုက် တာ ဝမ်း ကြီး ရယ် ....)
( ကဲ..လိုး ကြ ရ အောင် အ မ....)
ဝမ်း ကြီး သူ ့ အ ဝတ် တွေ ချွတ် လိုက် တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး က ည နေ ပိုင်း သိုင်း အ ကြီး အ ကျယ် သင် နေ ပြီး လေ့ ကျင် ့ ခန်း တွေ လုပ် နေ တာ ကြောင် ့ ချပ် ချပ် ရပ် ရပ် ရှိ နေ တယ် ..။ ပိန် သွယ် လို ့ လား မသိ ..။ ပေါင် တန် တွေ ကြား လီး က တုတ် တုတ် ကြီး ဖြစ် နေ တယ် ..။ မ အေး မိ ကု တင် စောင်း မှာ ဖင် ထောင် ဝပ် ပေး လိုက် တယ် ..။
( ဒီ ပုံ စံ ကြိုက် တယ် မ ဟုတ် လား မောင် လေး....)
( အင်း..အ မ စောက် ဖုတ် က ပြုး ထွက် နေ တာ ဘယ် သူ မ ကြိုက် ဘဲ နေ ပါ့ မ လဲ ဗျာ....လှ လိုက် တဲ့ စောက် ဖုတ် ..တ နေ ကုန် တ စိမ် ့ စိမ် ့ ထိုင် ကြည် ့ နေ ဖို ့ ကောင်း တယ် ....)
(ဟင်း..သူ ဘဲ အ ပြော ကောင်း...တော ပြောင်း ပြီး စ ကော ရောင်း ခိုင်း လိုက် မယ် ...ဟင်း...ဟင်း....ဟင်း....)
ဝမ်း ကြီး က စို နေ တဲ့ စောက် ဖုတ် အ ကွဲ ကြောင်း အ တိုင်း လီး ထိပ် ဒစ် ကို အ ပေါ် အောက် ၂ ချက် ၃ ချက် ပွတ် တိုက် ဆွဲ လိုက် တယ် ..။ န ဂို ထဲ က မှ လ ရေ ကြည် တွေ စိမ် ့ ပြီး စီး ကျ နေ တဲ့ သူ ့ လီးကြီး ဟာ စောက် ရေ တွေ ပေ လူး သ ထက် လူး သွား တော့ မှ မ အေး မိ ရဲ့ စောက် ဖုတ် အ ၀ ကို တေ့ ပြီး အ သာ သွင်း လိုက် တယ် ..။
( အင်း......)
လီး ကြီး စောက် ဖုတ် ထဲ တိုး ဝင် လာ တာ စောက် နံ ရံ တွေ ကို ပွတ် တိုက် ဖြတ် သန်း သွား တာ မို ့ အ ကြော ပေါင်း တ ထောင် စိမ် ့ သွား ရ တော့ မ အေး မိ လဲ ဖင် ကြီး တွေ ကော့ သွား ပြီး..ဝက် ပေါက် ကလေး တွေ နို ့ တောင်း သ လို တ အီ အီ နဲ့ ကာ မ အ ဆိပ် တွေ အ ရမ်း တက် နေ ပြီ လေ...။ဝမ်း ကြီး လဲ မ အေး မိ ဟာ ဝါ ရင် ့ နေ ပြီ ဆို တာ သိ ထား တဲ့ အ ပြင် သူ ယက် ပေး ထား တာ ကြောင် ့ စောက် ရေ..သုတ် ရေ တွေ က လဲ အ ရမ်း စို လူး နေ တာ ကြောင် ့သိပ် အ ချိန် မဆွဲ နေတော့ ဘဲ ခပ် သွက်သွက် ဆောင် ့ လိုး ပေး ပါ တော့ တယ် ...။
( ကောင်း လိုက် တာ ဝမ်း ကြီး ရယ် ..မင်း လိုး ပေး တာ စွဲ သွား လို ့ ပဲ ခူး တောင် ငါ လိုက် လာ ပြီး လိုး ခိုင်း ရ တာ...လိုး...လိုး..တ အား သာ လိုး...)
တောင်း ဆို နေ တာ မို ့ ဆောင် ့ အား က ပြင်း ထန် လာ တယ် ..။ တ ဖေါင်း ဖေါင်း ဆောင် ့ လိုး ပါ တယ် ..။အ ရေ တွေ ကြောင် ့ စောက် ဖုတ် နဲ့လီး အ ဝင် အ ထွက် မှာ ဖွပ် ဖပ် ဖွပ် ဖပ် အ သံ တွေ မြည် လာ တယ် ..။ အ သက် ရှူ တွေ မြန် လာ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး အား ထည် ့ ပြီး လိုး တာ ကြောင် ့ ချွေး တွေ စို နေပြီ ..။ ဖင် ဖြူ ဖြူ ကား ကား တွေ ကို ဆုတ် ကိုင် ပြီး ကြုံး ဆောင် ့ တယ် ..။ စောက် ဖုတ် ထဲ လီး ဝင် တာ ထွက် တာ သူ မြင် နေ ရ လို ့ ပို ပြီး သ ဘောကျ တယ် ..။
( မင်း ပြီး ချင် ရင် ပြီး လိုက် ဝမ်း ကြီး..အ မ ပြီး တာ ၂ ခါ ရှိ ပြီ .....)
မ အေး မိ ခွင် ့ ပြု တာ ကြောင် ့ ဝမ်း ကြီး ပြီး လိုက် တယ် ..။ သုတ် တွေ တ အား ပန်း ထွက် သွား တယ် ..။
( အား......အား...အား........အင်း...ကောင်း လိုက် တာ အ မ ရယ် ...)
ဦး ဘို မောင် အိမ် ပြင် ..ဆေး သုတ် ...လေ အေး စက် တွေ ပြင် တာ နဲ့ တပ် ဆင် ...ရေ ပိုက် ပြင် တဲ့ လုပ် ငန်း တွေ ကို တ ပည် ့ တွေ နဲ့ လုပ် နေ ပြီ..။ နောက် ကွယ် မှာ တော့ ဒု စ ရိုက် အ လုပ် တွေ က အ ခွင် ့ သာ သ လို လုပ် နေ ဆဲ ဘဲ...။ဝမ်း ကြီး ကို ဦး ဘို မောင် က သူ ့ အ လုပ် တွေ မှာ အ တွင်း လူ ယုံ အ နေ နဲ့ ဝင် လုပ် ခိုင်း တယ် ...။ ဝမ်း ကြီး က စက် ပြင် တာ တွေ မ လုပ် တတ် သေး ဘူး..။ ကျောင်း တွေ သင် တန်းတွေ တက် ဖို ့ လို တယ် ..။
ဝမ်း ကြီး က အ တန်း ပ ညာ လဲ မ ရှိ ဘူး..။ ဦး ဘို မောင် က ဝမ်း ကြီး ကို ယုံ တယ် ...။ အ လုပ် တွေ ရ ရင် ဝမ်း ကြီး ကို အ လုပ် သ မား တွေ နဲ့ .. အ တူ လိုက် ခိုင်း တယ် ..။ ဦီး
ဘို မောင် မှာ က မ ကောင်း တာ ကို လုပ် ချင် တဲ့ ညာဉ် ဆိုး က ရှိ နေ တယ် ..။
ဒီ အိမ် ပြင် ..ဆေး သုတ် တဲ့ အ လုပ် တွေ လုပ် ရင်း လဲ ဝင် လို ့ ဖေါက် လို ့ ချောင် မဲ့ အိမ် ဆို ရင် သူ ့ ကို ( လက် ထောက် ချ ခိုင်း တယ် ) ...။ အိမ်ရှင်တွေရဲ့အကြောင်း.. နောက်ကြောင်း...ဘက် ဂ ရောင်း...သူ ့ ကို ပြော ပြ ရ တယ် ...။ ပွ ပေါက် ဆို ရင် ဦး ဘို မောင် က ဝင် ဖေါက် မယ် ..။ ဝင် တိုက် မယ် ..။ ပြန် ပေး ဆွဲ သင် ့ ရင် တောင် ဆွဲ မဲ့ လူကြီး..။ဝမ်း ကြီး .....မိန်း မ တွေ့ ရင် လိုး ချင် တဲ့ ရော ဂါ ဖြစ် နေ တယ် ..။ သူ ့ စိတ် ကို မ ထိန်း နိုင် ဘူး...။အိမ် တွေ လိုက် ပြင် တဲ့ အ ခါ မိန်း မ မ ရှိ ..မ ပါ တဲ့ အိမ် ဆို ဝမ်း ကြီး ဘာ မှ မ ရူး ဘူး..။မိန်း မ ချော ချော ရှိ တဲ့ အိမ် ဆို သူ ရော ဂါ တက် ပြီ ...။ သူ နဲ့ အ တူ အ လုပ် လုပ် တဲ့ ( ဘာ ဘူ ) က...ဝမ်း ကြီး ကို မိန်း မ လုပ် ချင် ရင် ဖါ သွား ချ ပါ ကွာ...မိန်း မ ကောင်း တွေ ကို မ လုပ် နဲ့ ..မု ဒိန်း မှုဖြစ် မယ် ....ဒါ မှ မ ဟုတ် ...လင် ရှိ မိန်း မ ဆို ရင် လဲ လင် က လိုက် ခုတ် တာ သတ် တာ ကြုံ ရ မယ် လို ့ သ တိ ပေး တယ် ..။
ဝမ်း ကြီး က ဘာ ဘူ ့ စ ကား ကို နား မ ထောင် ဘူး....။
ဝမ်း ကြီး နဲ့ အ ဖွဲ့ လူ ချမ်း သာ ရပ် ကွက် တ ခု က ကော လိပ် ကျောင်း တ ခု က က ထိ က အ ပျို ကြီး မ မ တ ယောက် ရဲ့ အိမ် ကို ဆေး သုတ် ဖို ့ အ လုပ် ရ တယ် ..။ အ ပျို ကြီး မ မ ရဲ့ နံ မယ် က( ဒေါ် ဝေ ဝေ ထိပ် ခေါင် ) တဲ့ ..။ ကော လိပ် ကျောင်း က က ထိ က ဆ ရာ မ ကြီး မို ့ လား မ သိ ..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ ထိပ် ခေါင် က မျက် နှာ ထား တော် တော် တင်း တယ် ..။ တော် တော် သစ် လွင် တဲ့ တန် ဖိုး ကြီး မယ် ဆို တာ သေ ချာ တဲ့ ကား လှ လှ ကြီး ကို ကိုယ် တိုင် မောင်း ပြီး အ လုပ် သွား တယ် ..။ အိမ် ကြီး တ အိမ် လုံး သူ မ နဲ့ ထ မင်း ချက် တဲ့ မိန်း မ ရယ် .အိမ် ဖေါ် ကောင် မ လေး ရယ် ..သုံး ဦး ဘဲ နေ ကြ တယ် ...။ဝမ်း ကြီး လဲ ဒေါ် ဝေ ဝေ ထိပ် ခေါင် ..အဲ..တို တို ..ဘဲ ဒေါ် ဝေ ဝေ ဘဲ သုံး ကြ စို ့ ..။ဒေါ် ဝေ ဝေ ကို မြင် မြင် ချင် း ဘဲ သ ဘော ကျ သွား မိ ရ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး ဒေါ် ဝေ ဝေ ကို မြင် ရင် ဘဲ ရင် တွေ ခုန် လာ တယ် ..။ သူ မ ရဲ ့ အ သား အ ရေ က သိပ် လှ သ လို သူမ ရဲ့ ကိုယ် လုံး က အ ရမ်း အ ချိုး ကျ တာ ဘဲ လို ့ ဝမ်း ကြီး ထင် တယ် ..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ အ သား က ဖြူ တယ် ..။သိ သိ သာ သာ ကြီး ဖြူ တယ် ..။
ဒေါ် ဝေ ဝေ က အ ရပ် မြင် ့ တယ် ..။ မြန် မာ မိန်း မ တွေ အ နေ နဲ့ ဆို ရင် တော့ အ ရပ် တော် တော် မြင် ့ တယ် လို ့ ပြော ရ မယ် ...။ အ သက် ၃၀ စွန်း စွန်း အ ပျို ကြီး တ ယောက် အ နေ နဲ့ ဆို ရင် ဒေါ် ဝေ ဝေ ဟာ တော် တော် ့ ကို နု တယ် ဆို ရ မှာ ဘဲ..။
ခု နှစ် ဆောင် နန်း တော် ကြီး ဟာ သူ မ ရဲ့ အ သား အ ရေ ဝင်း တာ ကြောင် ့ မီး မ ထွန်း ဘဲ လင်း နေ တယ် လို ့ စာ ဆို တွေ က ရေး ကြ ရ မဲ့ အ သား အ ရေ မျိုး လို ့ ဝမ်း ကြီး ထင် တယ် ..။
ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ ကိုယ် လုံး က လဲ သူ ့ နေ ရာ နဲ့ သူ အ ချိုး ကျ တယ် ..။ ရင် တွေ က တင်း ကော့ နေ တယ် ..။ သိပ် အ ကြီး ကြီး လဲ မ ဟုတ် ဘူး..။အ နေ တော် ဆိုက် လို ့ သူ ထင် တယ် ..။ ခါး လေး က သေး သ လို ဝမ်း ပြင် သား လဲ ချပ် နေ တယ် ...။ တင် စိုင် တွေ က လဲ ရင် ဖို စ ရာ ကား စွင် ့ နေ ပြီး ပေါင် တန် တွေ က ရှည် သွယ် တယ် ..။ ဒီ လို လှ တဲ့ မိန်း မ ၊ ချမ်း က လဲ သာ...ပ ညာ က လဲ တတ် ...အ စ စ ပြည် ့ စုံ နေ တာ လင် ဘာ ကြောင် ့ မ ရ သ လဲ..မေး စ ရာ ဘဲ..။ မ ရ တာ မ ဟုတ် ဘဲ မ ယူ ချင် တာ ဘဲ ဖြစ် မယ် လို ့ သူ နဲ့ အ တူ ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ အိမ် မှာ ဆေး အ တူ သုတ် တဲ့ “ ဘာ ဘူ ”က သူ ့ ကို ထင် မြင် ချက် ပေး တယ် ..။
တ အိမ် လုံး အ တွင်း အ ပြင် ဆေး သုတ် ရ တော့ လှေ ခါး တွေ ဆေး ပုံး တွေ..နဲ့ အ လုပ် သ မား ၄ ယောက် ဝမ်း ကြီး ခေါ် သွား ခဲ့ တယ် ..။ ဆေး သုတ် ကြ တဲ့ သူ တို ့ ကို အ ပြင် ထွက် ထ မင်း မ စား ခိုင် း ဘဲ ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ အိမ် မှာ ဘဲ စား ခိုင်း တယ် ..။ ဖြစ် က တတ် ဆန်း ကျွေး တာ မျိုး မ ဟုတ် ဘဲ ဟင်း ကောင်း တွေ နဲ့ စား ကြ ရ တယ် ..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ က ချော သ လောက် မာ န က လဲ ကြီး သ လား မ မေး နဲ့ ...။ မျက် နှာ ထား က တင်း တယ် ...။ ဝမ်း ကြီး တို ့ လို အ လုပ် သ မား တွေ ကို မ တူ မ တန် သ ဘော ထား ပုံ ရ တယ် ..။ အိမ် ကြီး ရဲ့ အောက် ထပ် က အ ခန်း တွေ ကို စ သုတ် တယ် ..။ မ နက် ဆို ရင် ဒေါ် ဝေ ဝေ အ လုပ် သွား ခါ နီး ကော် ဖီ သောက် နေ တာ...ပေါင် မု့ ့ မီး ကင် စား နေ တာ တွေ သူ တို ့ အ လုပ် စ အ ဆင်း နဲ့ ကြုံ လို ့ တွေ့ မြင် ရ တယ် ..။ ည နေ ပိုင်း ဒေါ် ဝေ ဝေ အ လုပ် က အ ပြန် သူ တို ့ သုတ် ပြီး သား နေ ရာ တွေ ကို လိုက် ကြည် ့ တတ် တော့ လဲ ဒေါ် ဝေ ဝေ ကို ဝမ်း ကြီး မြင် ရ တယ် ..။
တ ခါ တ လေ..ဆေး သုတ် ချင် တဲ့ နေ ရာ တွေ သူ မ ပြော ပြ ညွှန် ကြား တော့ လဲ စ ကား တ ခွန်း စ နှစ် ခွန်း စ ပြော ဖြစ် တယ် ..။ အ သံ က အ စ သာ ယာ လိုက် တာ လို ့ ဝမ်း ကြီး ချီး မွမ်း နေ မိ တယ် ..။ သူ ့ စိတ် ထဲ က ပါ..။ထ မင်း ချက် တဲ့ အ ဒေါ် ကြီး ဆီ က နဲ နဲ သိ ရ တာ က ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ အ ဖေ..ဦး ထိပ် ခေါင် က ရှမ်း စော် ဘွား အ နွယ် ဆို တာ ရယ် ...ကျိ ကျိ တက် ချမ်း သာ တယ် ဆို တာ ရယ် ပါ..။ ဝမ်း ကြီး လဲ မ အေး မိ ကြောင် ့ မိန်းမ လိုး ဘူး သွား ရ ပြီး( အ ရူး အ မဲ သား ကျွေး မိ တယ် ) ဆို သ လို မျိုး နွား မြင် ရင် လက် ညှိုူး ထိုး ချင် နေ တယ် ..။ တ ခြား မိန်း မ တွေ ကို လဲ မ အေး မိ ကိုရ သ လို ဘဲ ရ လိမ် ့ မယ် လို ့ သူ ထင် နေ တယ် ...။
မ အေး မိ က သူ ့ ကျေး ဇူး ရှင် လဲ ဖြစ် ဆ ရာ လဲ ဖြစ် နဲ့ လူ ရဲ့ မ ယား ဖြစ် နေ တော့ ထပ် မ မှာ ချင် တော့ ..။ဆက် မ မှား ချင် တော့ ..။
သူ ့ စိတ် ကူး ထဲ မှာ ဒေါ် ဝေ ဝေ ကို အ ဝတ် ချွတ် ကြည် ့ နေ မိ တယ် ..။တော် တော် လှ မှာ ဘဲ....စိတ် ကူး ယဉ် ကြည် ့ နေ တယ် ..။မ အေး မိ နဲ့ လိုး ဘူး တဲ့ အ တွေ့ အ ကြုံ ရှိ တော့ အဲ ဒီ လို သူ မ အေး မိ ကို လိုး သ လို ဘဲ ဒေါ် ဝေ ဝေ ကို စိတ် မှန်း နဲ့ လိုး ကြည် ့ နေ မိ တယ် ..။ဒေါ် ဝေ ဝေ လမ်း လျောက် သွား တဲ့ အ ခါ ဝမ်း ကြီး အ နောက် ဖက် က နေ တင် တွေ တ ဆတ် ဆတ် ခါ တာ တုံ တာ တွေ ကို ငေး မော နေ တတ် တယ် ..။တ ခါ တော့ လူ မိ သွား တယ် ..။
ဒေါ် ဝေ ဝေ ကိုယ် တိုင် မိ သွား တာ ပါ...။ သူ ငေး စိုက် ကြည် ့ ပြီး တင် သား စိုင် တွေ ကို အ ဝတ် မ ပါ ဘဲ ဆို ရင် ဘယ် လို များ နေ မ လဲ...ပြစ် မှား နေ တုံး ဒေါ် ဝေ ဝေ ရုတ် တ ရက် လှည် ့ ကြည် ့ လိုက် တော့ သူ ကြည် ့ နေ တာ မြင် သွား တယ် ..။ မျက် စောင်း ထိုး လိုက် သ လို နှုတ် ခမ်း လဲ စူ သွား တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး လဲ..ဒေါ် ဝေ ဝေ ကို စိတ် ထဲ စွဲ လမ်း နေ ပြီ ..။ သူ တို ့ အ လုပ် သိမ်း လို ့ အိမ် ပြန် ကြ ရင် ည ဖက် ဒေါ် ဝေ ဝေ ကို မြင် ယောင် ပြီး သူ ့ လီး က တောင် လာ တယ် ..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ ကို မှန်း ဆ ပြီး ဂွင်း တိုက် မိ တာ အ ကြိမ် ပေါင်း မ ရေ တွက် နိုင် တော့ ...။
တ ချို့ အ လုပ် သ မား တွေ က အိမ် အ ထဲ မှာ သုတ် နေ တုံး ဝမ်း ကြီး နဲ့ ဘာ ဘူ က အိမ် အ ပြင် ဘက် ကို သုတ် တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ ရေ ချိုး ခန်း ဘယ် မှာ လဲ ဆို တာ ကို လွန် ခဲ့ ့ တဲ့ ၂ရက် လောက် ထဲ က လေ့ လာ နေ ခဲ့ တယ် ..။သူ သိ ရ တော့ ဒေါ် ဝေ ဝေ ည နေ ဘက် ဆို ဘယ် အ ချိန် လောက် ဆို ရေ ချိုး တတ် လဲ ထပ် လေ့ လာ တယ် ..။ သူ တို ့ အ လုပ် သ မား တွေ ပြန် ပြီး မှ ချိုးတယ် လို ့ သိ ရ တယ် ..။ ည နေ မှောင် မှ ပေါ့ ..။
ဒိ နေ့ တော့ သူ တို ့ အား လုံး အ လုပ် သိမ်း ပြီး အိမ် ပြန် ကြ တော့ သူ ပိုက် ဆံ အိပ် ကျန် ခဲ့ လို ့ ဆို ပြီး ဘာ ဘူ တို ့ ကို သွား နှင် ့ ဖို ့ ပြော ပြီး သူ ဒေါ် ဝေ ဝေ တို ့ အိမ် ကို ပြန်
သွား လိုက် တယ် ..။ အိမ် ကို ဆို တာ ထက် အိမ် ဘေး ကပ် ပေါက် နေ တဲ့သ ရက် ပင် ကြီး ဆီ ကို ပါ..။သစ် ပင် အ တက် ကောင်း တဲ့ တော သား ဆို တော့ ဝမ်း ကြီး ဒေါ် ဝေ ဝေ့ ရေ ချိုး ခန်း အ ထိ ရောက် နေ တဲ့ သစ် ကိုင်း ဆီ အ ထိ တ ရွေ့ ရွေ့ နဲ့ သွား တယ် ..။
နေ ဝင် သွား ပြီ မို ့ သ ရက် ပင် ကြီး ပေါ် က အ ကိုင်း တွေ ကြား က သူ ့ ကို အိမ် ထဲ က ဒေါ် ဝေ ဝေ မြင် နိုင် မှာ မ ဟုတ် ဘူး..။ သူ က သာ မီး လင်း နေ တဲ့ အိမ် အ တွင်း ကို မြင် နေ ရ တယ် ..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ ရေ ချိုး ခန်း က မှောင် နေ တယ် ..။
ဝမ်း ကြီး ၁၅ မိ နစ် လောက် သစ် ကိုင်း ပေါ် ခွ ထိုင် ပြီး ဒေါ် ဝေ ဝေ အ လာ ကို စောင် ့ နေ တယ် ..။ မျှော် တုံး မျှော် ဆဲ ဒေါ် ဝေ ဝေ ရောက် လာ တယ် ..။ ရေ ချိုး ခန်း မီး လင်း လာ တယ် ..။
ဒေါ် ဝေ ဝေ ထ မိန် ရင် လျား နဲ့ ရေ ချိုး ခန်း ထဲ ဝင် လာ ပါ တယ် ..။ အို ...လှ လိုက် တာ.. ထ မိန် ရင် လျား ထား တာ ကြောင် ့ ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ ့ ပု ခုံး သား ဖြူ ဖြူ တွေ နဲ့ ရင် ညွန် ့ ဖွေး ဖွေး တွေ ကို မီး ရောင် အောက် မှာ ထင် ထင် လင်း လင်း တွေ့ နေ ရ တယ် ..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ သိပ် လှ တာ ဘဲ..။ ဝမ်း ကြီး မျက် တောင် မ ခတ် တမ်း ငေး ကြည် ့ နေ တယ် ..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ သူ မ ရဲ့ ထ မိန် ရင် လျား ကို ချွတ် ခွါ လိုက် တယ် ..။
ပြူ တင်း ပေါက် မှာ က ကန် ့ လန် ့ ကာ ရှိ ပေ မဲ့ အ ပြည် ့ ကာ မ နေ..။
ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ ဖြူ ဝင်း ပြီး အ ပြစ် ပြော စ ရာ မ မြင် တဲ့ ရက် ရက် စက် စက် လှ တဲ့ ဝတ် လစ် စ လစ် ကိုယ် တွေ ကို ဝမ်း ကြီး မြင် ခွင် ့ ရ နေ ပြီ ..။ လှ လိုက် တာ ဒေါ် ဝေ ဝေ ရယ် ...။
နို ့ တွေ က တင်း နေ တာ အောက် ကို လျော့ မ ကျ သေး..။ နို ့ သီး ခေါင်း အ ဖု လေး တွေ က နီ နီ လေး တွေ..။ သိပ် လှ တာ ဘဲ ဗျာ...။ တင် တွေ က လဲ ဖြူ ဝင်း ပြီး အ နောက် ကို ဖု ထွက် နေ တာ..အ ရေး ထဲ ဝမ်း ကြီး ထီ ပေါက် သွား တာ က ဒေါ် ဝေ ဝေ လက် ထဲ က ဆပ် ပြာ တုံး လွတ် ကျ သွား လို ့ ပေါ့ ..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ သူ ့ ဖက် ကို ကျော ခိုင်း ရက် နဲ့ ဆပ် ပြာ တုံး ကုန်း ကောက် လိုက် တယ် ..။ အို .......ဖင် ကား ကား တွေ ကြား က ပြူး ထွက် နေ တဲ့ ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ အ င်္ဂ ါ ဇါတ် ကြီး ...ကို တွေ့ မြင် လိုက် ရ တာ ဝမ်း ကြီး တုန် နေ တာ သစ် ပင် ပေါ် က တောင် ပြုတ် ကျ ခါ နီး ဘဲ..။ သူ ့ လီး က လဲ တောင် နေ တာ မတ် နေ တယ် ..။ လက် တ ဖက် က သစ် ကိုင်း ကို ဆုတ် ကိုင် ထား ပြီး ကျန် တဲ့ လက် နဲ့ ကွင်း တိုက် နေ မိ တယ် ..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ လဲ တ ကိုယ် လုံး ကို ဆပ် ပြာ ပွတ် တိုက် နေ တယ် ..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ လက် ချောင်း တွေ က
ပေါင် တန် လှ လှ တွေ ကြား က အ င်္ဂါ ဇါတ် ဖေါင်း ဖေါင်း ကြီး ကို ဆပ် ပြာ နဲ့ ပွတ် သပ် နေ ပြန် တယ် ...။ သူ မ မျက် လုံး တွေ မှေး စင်း နေ ပြီး နှုတ် ခမ်း ဖူးဖူး တွေ က မ ဟ တ ဟ နဲ့ ..။
ရေ ပန်း ကို ဖွင် ့ တာ တွေ့ နေ ရ တယ် ..။ ရေ ပန်း အောက် မှာ ဒေါ် ဝေ ဝေ့ ဆပ် ပြာ တွေ ပျောက် ကွယ် ကုန် တော့ အ လှ အ ပ..အ ကွေ့အကာက်တွေ ပ ရှင်း ရှင်း လင်း လင်း တွေ့ လာ ရ ပြန်တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး လဲ ကွင်း တိုက် ရင်း တိုက် ရင်း နဲ့ ( ပြီး ) သွား တယ် ..။
သုတ် ရေ တွေ ပန်း ထွက် သွား တယ် ..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ သူ ့ ကိုယ် ကို မျက် နှာ သုတ် ပု ဝါ ကြီး နဲ့ ရေ သုတ် ပြီး ထ မိန် ရင် လျား နဲ့ ရေ ချိုး ခန်း ထဲ က ပြန် ထွက် သွား ပါ တယ် ..။
ဝမ်း ကြီး လဲ တုန် ရင် တဲ့ ခြေ လက် တွေ နဲ့ သ ရက် ပင် ကြီး ပေါ် က ဆင်း ရ တယ် ..။
ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ ့ အ ဝတ် မဲ့ ကိုယ် ခန္ဓာ ကို မြင် ယောင် နေ တုံး ဘဲ..။ သူ ့ ရဲ ့ နား ခို ရာ ခေါင် မိုး ပေါ် ကို ပြန် ရောက် တော့ လဲ ဒေါ် ဝေ ဝေ က သူ ့ စိတ် အာ ရုံ မှာ စွဲ ညိ ပါ လာ နေ တယ် ..။
သူမ ရဲ့ ဖု ထစ် ကော့ ထွက် နေ တဲ့ ဖင် တုံး ကြီး တွေ....အဲ ဒီ ဖင် ဝိုင်း ကြီး တွေ ကြား က ပြူး ထွက် နေ တဲ့ စောက် ဖုတ် ကြီး..။ ဝှူး.....သက် ပြင်း ကို မှုတ် ထုတ် လိုက် ပြီး ရေ ချိုး ရင် များ သက် သာ သွား မ လား ဆို ပြီး သူ လို အပ် ရင် သုံး နိုင် အောင် မိုး ရေ ခံ ထား တဲ့ ရေ စည် ပိုင်း ထဲ က ရေ ကို ခွက် နဲ့ လောင်း ချိုး လိုက် တယ် ..။
ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ အိမ် ကို ရောက် တော့ သူ တို ့ ရောက် ကြောင်း အ သိ ပေး ဖို ့ အ နောက်ဖက် မီး ဖို ခန်း ရဲ့ ဘေး တံ ခါး က ဝင် လိုက် တော့ ဒေါ် ဝေ ဝေ ကို ထ မင်း စား ခန်း ထဲ က စား ပွဲ မှယ ဘ ရိတ်ဖတ်စ် ထိုင် စား နေ တာ တွေ့ လိုက် ရ တယ် ..။ ဆံ ပင် ကို အ နောက် ကို လှန် ဖီး ထား လို ့ န ဖူး ဖွေး ဖွေး ပြောင် ပြောင် လေး နဲ့ ဝင်း အိ တဲ့ လက်မောင်း သား တွေ က တင်း ရင်း နေ ဆဲ ဆို တာ တွေ့ နေ ရ တယ် ..။ မ နေ့ ည နေ က သူ တွေ့ မြင် ခဲ့ ရ တဲ့ ဝတ် လစ် စ လစ် အ လှ တွေ ကို ပြန် မြင် ယောင် မိ ပြန် ပြီး စိတ် တွေ ထ ကြွ ရ တယ် ..။
အိမ် ဖေါ် နော် ဖေါ ဝါး က မုံ ့ ဟင်း ခါး တွေ သူ နဲ့ အ လုပ် သ မား တွေ စား ဖို ့ ယူ လာ ပေး တယ် ..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ အ လုပ် ထွက် သွား ပြီး နောက် သူ အ ပေါ် ထပ် က အ ခန်း တွေ ကို သုတ် မဲ့ အ ကြောင်း ထ မင်း ချက် မိန်း မ ကြီး ကို ပြော ပြ ပြီး အ ပေါ် ထပ် တက် ခဲ့ တော့ မိန်း မ ကြီး..သူ နဲ့ လိုက်လာ တယ် ..။ သူ ဆေး သုတ် နေ တုံး လဲ မ ယောင် မ လည် နဲ့ အ နား မှာ ရှိ နေ တယ် ..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ က စောင် ့ နေ ခိုင်း တယ် ထင် တာ ဘဲ..။ အင်း..ဒီ မိန်း မ ကြီး တ နေ ကုန် စောင် ့ နိုင် မ လား ကြည် ့ ကြ သေး တာ ပေါ့ ..။ ထ မင်း စား ချိန် မ တိုင် ခင် ဘဲ မိန်း မ ကြီး အိပ် ငိုက် နေ ပြီ ..။
( ကျ မ ခ ဏ လှဲ လိုက် အု့း မယ် ...ထ မင်း ဆာ ရင် နော် ဖေါ ဝါး ကို ပြော နော် ....)
သူ တ ယောက် ထဲ လဲ ဖြစ် သွား ရော..ဝမ်း ကြီး ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ အိပ် ခန်း ထဲ ဝင် ကြည် ့ တော့ ..အို ..ဒေါ် ဝေ ဝေ ဝတ် ထား ပြီး သား အ တွင်း ခံ ဘောင်း ဘီ ပင် တီ ..ကို သူ ရ ပြီ ..။ ပေါင်ဂွဆုံ နေ ရာ လေး ကို သူ ရှု ရှိုက် နေ တယ် ..။ ဘ ရာ စီ ယာ ကို လဲ သူမ ရဲ့ နို ့ တွေ နဲ့ ထိ ကပ် နေ တဲ့ ခွက် ထဲ ကို သူ နမ်း ရှူ ပြန် တယ် ..။ ဒီ နေ့ သူ အိမ် ဖေါ် နော် ဖေါ ဝါး နဲ့ ထ မင်း ချက် ဒေါ် တိုး ကို စည်း ရုံး ပြီး သူ သိ ချင် တာ တွေ မေး တယ် ...။ စည်း ရုံး တယ် ဆို တာ က ပါး စပ် နဲ့ ဘဲ မ ရ ဘူး..။ လက် က လဲ ပါ ရ တာ ပေါ့ ..။ သူ တို ့ စား ချင် နေ တဲ့ ပု ဇွန် ချဉ် နဲ့ ဇီး ကွက် တံ ဆိပ် ပုံး ရေ ကြီး ထုပ် တွေ လဒ် ထိုး ရ တာ ပေါ့ ...။ ည နေ ဒေါ် ဝေ ဝေ ပြန် လာ တော့ နောက် ကျော က နေ တုံ ခါ သွား နေ တဲ့သူ မ ရဲ့ တင် သား တွေ ကို ကြည် ့ ပြီး သူ စိတ် နဲ့ ပြစ် မှား နေ တယ် ..။ သူ ဒေါ် ဝေ ဝေ အိမ် ကို ပြန် သွား တယ် ..။ သူ ဒီ နေ့ သိ ခဲ့ ရ တာ ဒေါ် ဝေ ဝေ ဒီ ည တ ယောက် ထဲ ရှိ နေ မယ် ဆို တာ ကြောင် ့ သူ ပြန် လာ တာ ပါ..။
ထ မင်း ချက် ဒေါ် တိုး နဲ့ အိမ် ဖေါ် နော် ဖေါ ဝါး တို ့ တော ပြန် ကြ မယ် ..ဆို တာ လဲ သူ သိ ခဲ့ ရ တယ် ..။ နောက် တ ခု သူ သိ ရ တာ က ဒေါ် ဝေ ဝေ ည မှာ နွား နို ့ သောက် တယ် ဆို တာ ပါ.။ သူ ဦး ဘို မောင် ဆီ က ရ ထား တဲ့ ဆေး ကို သူမ သောက် မဲ့ နွား နို ့ ထဲ ခပ် ခဲ့ တယ် ..။
သူ ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ အိမ် ကို ရောက် တော့ သ ရက် ပင် ကြီး ပေါ် ကို တက် တယ် ..။
သစ် ကိုင်း တွေ က နေ အိမ် အ ပေါ် ထပ် က ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ ရေ ချိုး ခန်း ပြူ တင်း ပေါက် ဆီ ကူး တယ် ..။ နေ့ လည် ထဲ က တံ ခါး တွေ စေ့ ရုံ စေ့ ထား ခဲ့ တယ် ..။ အ ကြံ ကြီး တဲ့ ဝမ်း ကြီး...။ ရေ ချိုး ခန်း ထဲ က နေ ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ အိပ် ခန်း ဆီ ကို သူ ခြေ ဖေါ့ နင်း ပြီး သွား တယ် ..။
အ သံ နား စွင် ့ ကြည် ့ တယ် ..။
ညည်း သံ လို လို ကြား နေ ရ တယ် ..။ တံ ခါး က သူ မ တ ယောက် ထဲ ရှိ နေ တာ မို ့ ပိတ် မ ထား..။ မီး ရောင် ရှိ နေ တဲ့ ..သူ မ အ ခန်း ထဲ ကို သူ ချောင်း ကြည် ့ လိုက် တယ် ..။
အို .......
ဒေါ် ဝေ ဝေ သူမ ရဲ့ ကု တင် ကြီး ပေါ် မှာ ဖင် ကြီး ထောင် ပြီး သူ မ ပြေ ကျ နေ တဲ့ ထ မိန် ထဲ လက် ရောက် နေ တယ် ..။ သူမ ရဲ့ ပေါင် ကြား က စောက် ဖုတ် ကြီး ကို လက် နဲ့ ပွတ် နေ ပါ တယ် ..။ သူ နွား နို ့ ထဲ ခပ် တဲ့ ဆေး တန် ခိုး ပြ ပြီ ...။ သူ တော် တော် ဝမ်း သာ သွား တယ် ..။
မာ န ကြီး တဲ့ ... ဒေါ် ဝေ ဝေ..အ ခု တော့ စောက် ပတ် ယား နေ ပြီ ..။ သူ ရဲ ရဲ တင်း တင်း ဘဲ ဒေါ် ဝေ ဝေ ရှိ ရာ ကု တင် ဆီ ကို လျောက် သွား လိုက် တယ် ..။
( ဟင် .....မင်း..မင်း..ဆေး သုတ် တဲ့ ကောင် ....)
ဒေါ် ဝေ ဝေ လန် ့ ပြီး ဖင် ကြီး ထောင် နေ ရာ က ထ ဖို ့ လုပ် တယ် ..။
(ဟုတ် တယ် ...ခင် ဗျား လို ချင် တာ ကို ပေး ဖို ့ လာ တာ..)
( မင်း..မင်း....ထွက် သွား..ငါ...ရဲ ကို ဖုန်း ဆက် လိုက် မှာ.....)
ဝမ်း ကြီး ထင် တာ နဲ့ နဲ နဲ လွဲ နေ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး က ဆေး ကြောင် ့ ဘယ် လို ဖြစ် ဖြစ် တဏှာ စိတ် ပြင်း ထန် မှာ ဘဲ..လုပ် ချင် တာ လုပ် လို ့ ရ မှာ ဘဲ လို ့ ထင် နေ တာ..။
ဒေါ် ဝေ ဝေ မှာ ဆေး တန် ခိုး ကြောင် ့ စိတ် ကြွ ပေ မဲ့ သူ မ တ ယောက် ထဲ ရှိ ချိန် ကြွ နေ ပေ မဲ့ဝမ်း ကြီး လဲ ရောက် လာ ရော ရှက် စိတ် ကြောင် ့ ဝမ်း ကြီး ကို လက် မ ခံ လို ဘဲ ငြင်း ဆန် တော့ ခက် ကုန်ပြီ ..။ ဒီ ဆေး ရဲ့ သ ဘော က ကိုယ် ့ ရီး စား နဲ့ ချိန်း ရင် သောက် မဲ့ အ ချို ရည် ( သို ့ ) ကော် ဖီ ထဲ ကို ခပ် ရင် ရီး စား က စိတ် ပို ကြွ လာ ပြီး နှစ် ပါး သွား ဇာတ် က ဖို ့ ပို လွယ် ကူ စေ တာ လေ..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ က ပြေ ကျွတ် နေ တဲ့ ထ မိန် ကို စွန် တေ ာင် ဆွဲ ပြီး ကု တင် ပေါ် က ထ ဖို ့ လုပ် ပေ မဲ့ ဝမ်း ကြီး က တွန်း လှဲ လိုက် တာ ကြောင် ့ ပက် လက် လဲ ကျ သွား ရ တယ် ..။ပြန် ထ မယ် လုပ်ပြန် တယ် ..။ သန် မာ တဲ့ ဝမ်း ကြီး ရဲ့ လက် တွေ က သူ ့ ကို တွန်း ဖိ ထား နေ ပြီး ဝမ်း ကြီး ကိုယ် ခန္ဓာ က အ ပေါ် က တက် ခွ လာ တယ် ..။
ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ ပေါင် တန် တွေ အ လယ် ကို သူ နေ ရာ ယူ လိုက် တော့ ဒေါ် ဝေ ဝေ သူ ့ ပေါင် တွေ ကို ပြန် စေ့ လို ့ မ ရ ဖြစ် နေ တယ် ..။ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ အိမ် နေ ရင်း တ ထပ် ထဲ ဝတ် ထား တဲ့ ဘ လောက်စ် အကျ ႌ ပါး လေး က နှိပ် ကြယ် သီး တွေ နဲ့ ..။ ဝမ်း ကြီး .. ဖ ရောက် ...ဆို ပြီး ဆွဲ ဖွင် ့ လိုက် တယ် ..နို ့ လှ လှ တွေ က ထိုး ထိုး ထောင် ထောင် နဲ့ ဘွား က နဲ ပေါ် လာ တယ် ..။ ( အို ..မင်း....မင်း....ခွေး လို မ လုပ် နဲ့ ..ငါ ရဲ တိုင် မှာ...) ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ အ သံ တွေ တိမ် ဝင် သွား တယ် ..။ သူ မ မှား ပြီ ..။ ထ မင်း ချက် ဒေါ် တိုး နဲ့ အိမ် ဖေါ် နော်ဖေါ ဝါး ကို တော ပြန် လွှတ် လိုက် တာ အ မှား ကြီး မှား ပြီ ...။ ဝမ်း ကြီး က ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ လက် ၂ ဖက် ကို ချုပ် ကိုင် ထား တုံး နို ့ တ ဖက် ကို ကုန်း စို ့ လိုက် တယ် ..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ က ကိုယ် ကို ယမ်း လိုက် လို ့ နို ့သီး ခေါင်း လေး က ပါး စပ် ထဲ က ကျွတ် သွား ရ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး ခါး မှာ လုံ ချည် မ ရှိ တော့ ..။ သူ ့ လီး တန် ကြီး နဲ့ တွဲ လောင်း ကျ နေ တဲ့ ဂွေး စိ တွေ က တ ရမ်း ရမ်း နဲ့ ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ ပေါင် ကြား မှာ ဟို ထိုး ဒီ ထိုး.....နဲ့ ...။ ဝမ်း ကြီး က နို ့ လှ လှ ကြီး တွေ ကို အ ငမ်း မ ရ ပြန် စို ့ ဖို ့ ပါး စပ် နဲ့ လိုက် ဟပ် နေ တယ် ..။ သူ ့ လီး ကြီး ကို လဲ လက် နဲ့ ကိုင် တေ့ ဖို ့ က လဲ ဒေါ် ဝေ ဝေ ကိူ ချုပ် ကိုင် ထား ရ လို ့ လက် က မ အား တာ နဲ့ စိတ် မှန်း နဲ့ ထိုး လိုက် တယ် ..။
အို .......
ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ စောက် ပတ် အ ကွဲ ကြောင်း ကို အောက် က နေ အ ပေါ် ထိုး ကော် သွား ပြီး သူ မ စောက် စိ ကို ထိုး မိ သွား ရ လို ့ ကျင် တက် သွား ရ တယ် ..။ အဲ ဒီ အ ချိန် မှာ ဝမ်း ကြီး ပါး စပ် က ဒေေး ဝေ ဝေ ရဲ့ နို ့ သီး ခေါင်း နီ နီ အ ဖု လေး ကို မိ သွား တယ် ..။ စို ့ နေ ပြီ ..။
( အို ...မင်း...မင်း....လူ ယုတ် မာ.....ခွေး....ခွေး ကောင် ......)
လီး ကြီး က ကော့ ကော့ ထိုး နေ တယ် ..။ စော စော ထဲ က စို နေ ခဲ့ တဲ့ စောက် ဖုတ် က လီး နဲ့ ဖိ ကာ ဖိ ကာ အ ထိုး ခံ နေ ရ တော့ သ ဘာ ၀ အ ရ ဖို နဲ့ မ လိင် အ င်္ဂါ ချင်း ထိ တွေ့ တော့ ဘယ် ခံ နိုင် မလဲ...။ ဒေါ် ဝေ ဝေ မှာ ဝမ်း ကြီး ခပ် ထား တဲ့ စိတ် ကြွ ဆေး က လဲ သောက် ထား လို ့ လား တော့ မ သိ ဘူး..။ စောက် ပတ် ကြီး မှာ တ ဏှာ ရေ ကြည် တွေ စို စွတ် နေ တယ် ...။ သူ မ နို ့ တွေ ကို လျာ ကြီး နဲ့ လျက် လိုက် လျာ ထိပ် နဲ့ ထိုး လိုက် နဲ့ က လိ ချင် တိုင်း က လိ နေ တယ် ..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ မှာ အ ပျို ကြီး ဘ ၀ မှာ စောက် ပတ် ယား ရင် လက် နဲ့ ပွတ် ပြီး ထိုး ပြီး ဖြေ ဖျောက် လေ့ ရှိ ပြီး ယောကျင်္ား လီး ကို တမ်း တ ခဲ့ ရ သူ ဖြစ် ပါ တယ် ..။ အ ခု ဟာ က အ လို မ တူ ဘဲ တက်ကျင် ့ နေ တာ ဖြစ် သ လို အ ဆင် ့ အ တန်း မ တူ ညီ တဲ့ဆေးသုတ်သမား ကောင်လေး က လိုး နေ တာ မို ရုန်း ကန် ငြင်း ဆန် နေ ရ တာ ဖြစ် တယ် ..။
သူ မ ဘ ၀ မှာ လက် တွေ့ မ ကြုံ ဘူး သေး တဲ့ လီး ကြီး နဲ့ ထိုး ညှောင် ့ တာ ခံ နေ ရ တော့ စိတ် တွေ က တော့ လှုပ် ရှား နေ ရ တယ် ..။
ဝမ်း ကြီး ရဲ့ လီး ကြီး က ဒစ် ဖျား မြုပ် သွား အောင် အ ပေါက် ရှာ တွေ့ သွား ပြီ .....အို ....ဒေါ် ဝေ ဝေ တွန် ့ သွား တယ် ..ဟယ် ...လီး...သူ ့ လီး ကြီး ....အ ပေါက် နဲ့ ကိုက် သွား ပြီ ..။
သူ မ ဖင် တွေ ကို ရမ်း ခါ ပြီး လွှဲ ရှောင် နိုင် ရက် နဲ့ ပါး စပ် က သာ..ဆဲ ဆို နေ ပြီး သူ မ စောက် ပတ် က တော့ လီး ကြီး ဝင် အ လာ ကို တ ထိတ် ထိတ် နဲ့ စောင် ့ နေ မိ သ လား..သူ မ ဖါ သာ မ သိ တော့ ...။ ဝမ်း ကြီး က လီး ကြီး ကို တ ထစ် ထစ် နဲ့ ဝင် သ ထက် ဝင် အောင် ထိုး ထည် ့ နေ တယ် ..။ ဝင် သ လောက် လေး ထိုး လိုက် ဆုတ် လိုက် လုပ် နေ တော့ ( ချော့ လိုး ပေး နေ တော့ ) မ ကြာ ခင် မှာ ဘဲ ခေါင်း ဝင် ကိုယ် ဆန် ့ ဆို တဲ့ စ ကား လို ဘဲ...လီး တ ဝက် လောက် ဝင် နေ ပြီ ..။ အင် ....ဟင် ...ဟင် ..အင် .....ဟင် ...ဟင် ....နဲ့ ဒေါ် ဝေ ဝေ ညည်း နေ ခိုက် သူ မ နို ့ ကြီး တွေ ကို ဝမ်း ကြီး တ ဖက် ပြီး တ ဖက် စို ့ ပေး နေ တယ် ..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ စောက် ပတ် က အ ပျို စောက် ပတ် မို ့ တင်း နေ အောင် ကျပ် လှ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး လဲ သူ လိုး ချင် နေ တဲ့ ဒေါ် ဝေ ဝေ ကို တက် လိုး နေ ရ ပြီ ဖြစ် တာ မို ့ အ ထူး ကျေ နပ် နေ ပြီး ...လီး ကြီး ကို တ ဆုံး ဝင် တဲ့ အ ထိ ထိုး သွင်း ပါ တယ် ..။
ဒေါ် ဝေ ဝေ မှာ လဲ လီး တ ဆုံး အ သွင်း ခံ နေ ရ ပြီး တ ဟင်း ဟင်း နဲ့ ခေါင်း ကို ရမ်း ခါ လျက် ( မင်း မ ကောင်း ဘူး...မင်း မ ကောင်း ဘူး...) ပါး စပ် က တ တွတ် တွတ် ပြော နေ တယ် ..။
ဒါ ပေ မဲ့ မ ရုန်း တော့ ဘူး...။ ဝမ်း ကြီး လဲ တ ဖြေး ဖြေး ချင်း အ သွင်း အ ထုတ် လုပ် နေ တယ် ..။ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ လက် တွေ ကို တော့ ဝမ်း ကြီး က ချုပ် ကိုင် ထား ဆဲ...။ ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ စောက် ပတ် က သူ ့ လီး ကို လက် နဲ့ဆုတ် ညှစ် ထား သ လို ကျပ် လှ ပေ မဲ့ စောက် ပတ် အ တွင်း သား တွေ က နူး ညံ ့ လှ တာ မို ့ အ ရ သာ ကောင်း လွန်း လှ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး လဲ ကောင်း လေ လိုး လေ ဆို သ လို ထိုး လို ့ ကောင်း..ကောင်း လို ့ လဲ ထပ် လိုး.....တ ဖြေး ဖြေး နဲ့ ညှောင် ့ ချက် က ပြင်း ထန် လာ တော့ တယ် ...။ ဒေါ် ဝေဝေ လဲ သ ူမ တ ကိုယ် တည်း အ ပျို ကြီး အ နေ နဲ့ လို ချင် ခဲ့ လို ့ ရုး နေ ရ တဲ့ လီး အ ရ သာ ကို ရ ရှိ နေ တာ ကြောင် ့ ပေါင် တွေ ကို ကား ပြီး ဝမ်း ကြီး လိုး သ မျှ ခံ နေ ပါ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး လဲ သူ စိတ် နဲ့ မှန်း ပြီး ပြစ် မှား နေ ခဲ့ ရ တဲ့ ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ ဖင် တွေ ကို သ တိ ရ လိုက် ပြီး ခု လို လိုး ရ တဲ့ အ ချိန် ဖင် ကြီး တွေ ကို တွေ့ ချင် လာ ပြီး လိုး ဆောင် ့ နေ ရာ က ရပ် လိုက် ပြီး လီး ကို စောက် ပတ် ထဲ က ဆွဲ နုတ် လိုက် တယ် ..။ ပွက် က နဲ လီး တန် ကြီး သူ မ စောက် ပတ် ထဲ က ထွက် သွား တော့ သူ မ ရင် ထဲ ဟာ တာ တာ ကြီး ဖြစ် သွား တယ် ...။
( အို ..သူ ...သူ ..ဘာ ဖြစ် သွား တာ လဲ..
( မ မ ဝေ...မှောက် လိုက် ဗျာ...)
( ဘာ.!!!!!)
( ေ မှာက် လိုက် လို ့ ...)
ဒေါ် ဝေ ဝေ လဲ သ ူမ ကို အ တင်း တက် မု ဒိန်း ကျင် ့ နေ တဲ့ ကောင် က မှောက် ခိုင်း လို ့ ဒေါ သ ဖြစ် သွား တယ် ..။ ကျင် ့ မှာ ဆက် ကျင် ့ တာ မ ဟုတ် ဘူး...။
အ ခု တော့ သူ ့ လီး တုတ် တုတ် ကြီး နဲ့ အ လိုး ခံ နေ တာ အ ခြေ ပျက် သွား တယ် ..။
ပြီး တော့ မှောက် ပေး မှ တော့ မု ဒိန်း ကျင် ့ တာ ဘယ် ဟုတ် တော့ မ လဲ..။
( ဟင် ့ အင်း...ဟင် ့ အင်း....မ မှောက် ဘူး..မင်း...မင်း...ငါ အလိုမတူဘဲ အ တင်း ကျင့်ပြီး....)
(အင်း လေ...မှောက် မ ပေး တော့ လဲ အ တင်း မှောက် ရ မှာ ပေါ့ ...)
ဝမ်း ကြီး က ဒေါ် ဝေ ဝေ ကိုခါး က နေ မ ပြီး ဆွဲ မှောက် လိုက် တယ် ..။
( အို ....ဘာ...ဘာ လုပ် တာ လဲ....)
( မှောက် တာ လေ..အ နောက် က နေ လုပ် မ လို ့ ...)
( ဘာ....)
( မ မ ဝေ..ဒူး ထောက် လိုက် ...)
( အို ..ဘာ တွေ လာ ခိုင်း နေ တာ လဲ..)
ဝမ်း ကြီး က ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ စွင် ့ ကား တဲ့ ဖင် ဖွေး ဖွေး တွေ ကို ဆုတ် နယ် ပါ တော့ တယ် ...။
ဒီ ဖင် တွေ ကို ကြည် ့ ကြည် ့ ပြီး နှာ ထန် နေ ခဲ့ တာ..။ ကောင်း လိုက် တဲ့ ဖင် ကြီး တွေ....။ဝမ်း ကြီး က ဒေါ် ဝေ ဝေ့ ကို လက် နဲ့ ဆွဲ မ ပြီး ဖင် ထောင် စေ တယ် ..။
( ခါး ကို ခွက် ထား..ဖင် တွေ ကို ထောင် ထား....)
((မင်း..မင်း..သိပ် အ နိုင် ကျင် ့ တာ ဘဲ..) ဒေါ် ဝေ ဝေ ဖင် ထောင် ပေး ရ တာ ရှက် လို ့ အ ရှက် ပြေ ညည်း လိုက် တယ် ...။ ဒူးထောက်ပြီး ဖင်ပူးတောင်းထောင် ပေး ထား လို ့ ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ ့ ဖင် ကြီး တွေ ကြား က မို ့ ဖေါင်း တဲ ့ စောက် ပတ် ကြီး က ပြူး ထွက် နေ တာ ဝမ်း ကြီး ရဲ ့ စိတ် တွေ ဟုန်း က နဲ ထ တောက် သွား ရ
တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး ဒေါ် ဝေ ဝေ ဖင် ကြား ကို မျက် နှာ အပ် ပြီး စောက် ပတ် ကြီး ကို လျာ နဲ့ အောက် က နေ ပင် ့ ပြီး ယက် လိုက် တယ် ..။
( အို ....)
ဒေါ် ဝေ ဝေ မှာ မ ထင် မ မှတ် ဘဲ စောက် ပတ် ကို အ ယက် ခံ လိုက် ရ လို ့ တွန် ့ ပြီး အံ ့ သြ နေ ဆဲ ဝမ်း ကြီး က ဆက် တိုက် တ ပြတ် ပြတ် နဲ့ ယက် ပါ တော့ တယ် ...။
( ဟာ...ဟာ...အို ....ဘာ..ဘာ...တွေ လုပ် နေ တာ လဲ..ဟယ် .......)
စောက် ပတ် ယက် တယ် ဆို တာ ကို သူ မ ခိုး ကြည် ့ ဘူး တဲ့ အ နောက် တိုင်း က အ ပြာ ကား တွေ မှာ တွေ့ ဘူး ခဲ့ပေ မဲ့ အ ခု လို သူ မ ကို အ ယက် ခံ ရ လိမ် ့ မယ် လို ့ မျှော် လင် ့ မ ထား ခဲ့ ပါ ဘူး....။ စောက် ပတ် အ ယက် ခံ ရ တာ ကောင်း တာ အ ရမ်း ပါ ဘဲ..။
ဒါ ပေ မဲ့ စောက် ပတ် အ ယက် ခံ ရ တော့ စောက် ပတ် ကို ဆွ ပေး သ လို ဖြစ် ရ ပြီး အ လိုး ခံ ချင် စိတ် တွေ တ အား ဖြစ် လာ ရ တော့ တယ် ...။ ဝမ်း ကြီး က တော့ သဲ သဲ မဲ မဲ ယက် နေ တုံး ဘဲ..။ တ ချက် တ ချက် စောက် စိ ကို လဲ ငုံ ပြီး လျာ နဲ့ က လိ ပေး နေ တယ် ..။
အို ကွာ.....ကာ မ အ ရ သာ တွေ ထူး ထူး ကဲ ကဲ ရ ရှိ နေ ရ တယ် ..မင်း...မင်း ကို ဘယ် လို ရဲ တိုင် ဖြစ် ပါ တော့ မ လဲ.....နောက် ပြီး မု ဒိန်း ကျင် ့ ခံ ရ တယ် လို ့ ဟိုး လေး တ ကျော် လဲ ဘယ် အ ဖြစ် ခံ နိုင်ပါ့ မ လဲ....ဒေါ် ဝေ ဝေ စိတ် ထဲ က တွေး စဉ်း စာ နေ တာ ပါ..။
ဝမ်း ကြီး က ဖင် ကြီး တွေ ယမ်း ခါ ပြီး ပါး စပ် က တ ဟင်း ဟင်း ညည်း နေ တဲ့ ဒေါ် ဝေ ဝေ ဖင် အ နောက် မှာ ရပ် လိုက် ပြီး သူ ့ သွား ရေ တွေ နဲ့ သူ မ စောက် ရေ တွေ စို ပေ နေ တဲ့ စောက် ပတ် ကြီး ရဲ့နှုတ် ခမ်း သား တွေ ကို လက် ညှိုး နဲ့ လက် မ သုံး ပြီး ဖြဲ လိုက် ပြီး သူ ့ လီး ဒစ် ကြီး ကို ဆတ် က နဲ ထိုး သွင်း လိုက် ပါ တယ် ...။
( အာ.....အို ့ .....) လီး ကြီး ပြည် ့ ကျပ် အောင် သူ မ စောက် ပတ် ထဲ တိုး ဝင် လာ ပြီ ...။
ဝမ်း ကြီး က ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ ခါး သိမ် သိမ် လေးက နေ ဆုတ် ကိုင် ပြီး လီး တ ဆုံး ထိုး ထည် ့ လိုက် ပါ တယ် ...။
( အင်း........................)
ဝမ်း ကြီး လဲ ကျပိ တင်း နေ တဲ့ စောက် ပတ် ကြောင် ့ အ ရမ်း ဘဲ အ ရ သာ ကောင်း နေ တော့ ဆက် တိုက် ဆို သ လို ဘဲ ညှောင် ့ ပါ တော့ တယ် ..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ နို ့ တွေ ကို လဲ လှမ်း ဆွဲ ကိုင် လိုက် ပြီးဆောင် ့ လိုး ပါ တော့ တယ် ...။ ဖြူ ဖွေး နေ တဲ့ စွင် ့ ကား တဲ့ ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ ဖင် ၂ လုံး နဲ့ ခ ရေ ပွင် ့ စ အို ပေါက် နီ ညို လေး ကို က လိ ပေး နေ ရင်း ဒ လ စပ် လိုး ဆောင် ့ ပေး တော့ မ ကြာ ခင် ဘဲ ဒေါ် ဝေ ဝေ မှာ ကာ မ အထွပ်အထိပ်ကို တက် လှမ်း သွား ရ ပါ တယ် ...။ သူ မ တ ကိုယ် လုံး ကျင် တက် ပြီး အ ရမ်း ကောင်း သွား ရ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး က တော့ ဆက် တိုက် လိုး ဆောင် ့ ရင်း ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ ခါး က နေ ဆွဲ ဆွဲ ဆောင် ့ ရင်း လီး ကို မွှေ့ရင်း မ ကြာ ခင် ဘဲ သူ လဲ ပြီး သွား ရ ပြီး ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ စောက် ပတ် ထဲ ကို သုတ် ရေ တွေ ပန်း ထုတ် လိုက် ပါ တယ် ...။
နောက် တ နေ့ ခါ တိုင်း သွား နေ ကျ အ တိုင်း ဒေါ် ဝေ ဝေ ရဲ့ အိမ် ကို ဝမ်းကြီး ရောက်သွား တော့ ခြံတံခါးကြီး သော့ခတ် ထား တာ တွေ့ ရ တယ် ..။ ည က သူ ဒေါ် ဝေ ဝေ ့ ကို သုံး ချီ တောင် လိုး ခဲ့ တယ် ..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ က သူ ့ ကို ဘာ မှ ရုံးကန် တာ ငြင်း တာ မ ရှိ တော့ ဘူး..။သူ နေ ပေး စေ ချင် တဲ့ ပုံ စံ တွေ လဲ မ ငြင်း ဘဲ နေ ပေး တယ် ..။မ နက် မှာ တော့ ခြံ တံ ခါး ကြီး ပိတ် နေ တယ် ..။ အင်း..မိန်း မ တွေ သ ဘော က ခန် ့ မှန်း ရ ခက် တယ် ..။
ဘာ သ ဘော လဲ မ သိ တော့ ဘူး..။ မု ဒိန်း မှု နဲ့ များ ရဲ တိုင် ပြီ လား မ သိ ဘူး..။
ဝမ်း ကြီး လဲ အ လုပ် သ မား တွေ နဲ့ ခြံ ရှေ ့ ထိုင် စောင် ့ တော့ ...စက် ဘီး နဲ့ လူ ငယ် တ ယောက် ရောက် လာ တယ် ..။
( ခင် ဗျား တို ့ က ဆေး သုတ် တဲ့ လူ တွေ လား....)
( အေး...ဟုတ် တယ် ...ဘာ လို ့ လဲ...)
( ဒီ အိမ် ရှင် က ခင် ဗျား တို ့ ဆက် အ လုပ် လုပ် စ ရာ မ လို တော့ ဘူး တဲ့ ...ပြော ခိုင်း လိုက် တယ် ... ပေး စ ရာ ရှိ တာ တွေ နောက် တော့ အ ပြည် ့ ရှင်း ပေး မယ် တဲ့ ...)
(သူ က ခု ဘယ် မှာ လဲ...)
( ဒါ တော့ ကျနော် လဲ မ သိ ဘူး..ကျ နော် ့ အ ဖေ က သူ တို ့ ပိုင် တဲ့ဆိုင် တ ဆိုင် ရဲ့ မန် နေ ဂျာ ပေါ့ ..ကျ နော် ့ အ ဖေ ဆိ ဖုန်း ဆက် ပြီး သူ တို ့ ခြံ ရှေ ့ ခင် ဗျား တို ့ ရှိ နေ ရင် ပြော ပေး ဖို ့ ခိုင်း လို ့ လာပြော တာ ပါ...ကဲ..ကျ နော် သွား မယ် ...)
လူ ငယ် လေး စက် ဘီး နင်း ပြီး ထွက် သွား ပါ တယ် ..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ သူ ့ ကို ရင် မ ဆိုင် ချင် လို ့ ရှောင် သွား တာ ဖြစ် မယ် ...။ ရဲ ကော တိုင် သေး လား တော့ မ သိ ဘူး..။ တိုင် ရင် တော့ သူ ့ ကို လာ ဖမ်း ကြ မှာ ဘဲ..။ ဝမ်း ကြီး သူ နေ တဲ့ ခေါင် မိုး ပေါ် မှာ ကွပ် ပျစ် ပေါ် လှဲ ရင်း ဒေါ် ဝေ ဝေ နဲ့ လိုး ခဲ့ တာ တွေ ပြန် စဉ်း စား နေ တယ် ..။ ရဲ တွေ သူ ့ ကို ဘယ် တော့ များ လာ ဆွဲ မ လဲ သူ ကြောက် နေ တယ် ..။ တ ဏှာ စိတ် ပြင်း ထန် နေ ချိန် က တော့ ဒါ တွေ မ စဉ်း စား ခဲ့ဘူး ..။ လိင် စိတ် နဲ့ ပတ် သက် ပြီး သူ စိတ် မ ထိန်း နိုင် ဘူး..။ ဒါ ဝမ်း ကြီး ရဲ့ အား နည်း ချက် ပေါ့ ..။ ဝမ်း ကြီး ဒေါ် ဝေ ဝေ ကို လိုး ပြီး တ ရက် နှစ် ရက် လောက် ရဲ လာ ဆွဲ မ လား လန် ့ နေ တာ နဲ့ ဘယ် မှ မ ရောက် ဖြစ် ဘူး..။ ဦး ဘို မောင် က နောက် ထပ် အ လုပ် တ ခု ထပ် ရ တယ် တဲ့ ..။ သူ ဦး ဘို မောင် ကို ဒေါ် ဝေ ဝေ နဲ့ လိုး တဲ့ အ ကြောင်း မ ပြော ပြ ဘူး..။ သူ ့ ကြောင် ့ ဝင် ငွေ တော့ မ လျော့ ပါ ဘူး..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ က သူ ဆက် ဆေး မ သုတ် ခိုင်း တော့ ပေ မဲ့ သ ဘော တူ ထား တဲ့ ပေး စ ရာ တွေ ကို ရှင်း သွား တယ် လေ..။
စ နေ နေ့ ... ဘောက် ထော် က ဆေး သုတ် ရ မဲ့ အိမ် ကို သူ တို ့ ရောက် သွား ကြ တယ် ..။
သ င်္ဘော အ ရာ ရှိ က နိုင် ငံ ခြား မှာ သ င်္ဘော လိုက် ဆဲ လို ့ သူ ့ မ ယား ဖြစ် သူ ဒေါ် မေ သက် က ပြော ပြ လို ့ သိ ရ တယ် ..။ သူ တို ့ ရဲ့ သ မီး က ၁၉ နှစ် ..ကော လိပ် ဒု တိ ယ နှစ် တဲ့ ..။ သူ တို ့ ကို ဒေါ် မေ သက် က ဆေး သုတ် ဖို ့ ဘာ အ ရောင် ကြိုက် တယ် ပြော ပြ ပြီး သူ ့ သ မီး အ ခန်း မှာ ဘာ အ ရောင် ကြိုက် လဲ မေး ဖို ့ သူ ့ သ မီး အ ခန်း ကို သွား ကြ တယ် ..။
ဒေါ် မေ သက် ရဲ့ သ မီး ကို တွေ့ တော့ ဝမ်း ကြီး ကြွေ သွား တယ် ..။ အ မိုက် စား လေး ဖြစ် နေ တယ် ..။ ဆံ ပင် က တို တို လေး နဲ့ မျက် လုံး ဝိုင်း ဝိုင်း လေး..နှုတ် ခမ်း လေး က ဖူး ဖေါင်း နေ တယ် ..။ အို ...ရင် တွေ က ကော့ ကော့ လေး..တင်း လုံး နေ တယ် ..။ ခါး က သေး သေး..ဖင် တွေ က စွင် ့ ကား နေ တယ် ..။ တ ကယ် ့ ဟော့ ရှော့ လေး..။ ဟင်း...အိမ် နေ ရင်း ဝတ် ထား တဲ့ ဘ လောက်စ် အောက် မှာ ဘာ မှ ခံ မ ဝတ် ထား ဘူး ဗျာ...ဝမ်း ကြီး ရဲ့ စိတ် တွေ ဘ လောင် ဆူ သွား ကြ ပြီ ...။ ဘ လောက်စ် ပါး ပါး ကို တ ထပ် ထဲ ဝတ် ထား တာ ကြောင် ့ ရင် သား တွေ လှုပ် ခါ သွား တတ် တာ ရော..ရင် သား ထိပ် အ ဖု လေး တွေ ရဲ ့ အ ရာ တွေကို ရော တွေ ့ မြင် လိုက် ရ တာ ဝမ်း ကြီး အဖို ့ ဒီကောင် မ လေး ကို မြင် ရ တာ စိတ် တွေ ထ ကြွ နေ ရ ပြီ ...။
( သ မီး..မြတ် နိုး.....ဒါ ဆေး သုတ် ပေး မဲ့ ..ဝမ်း ကြီး ..တဲ့ .....ဝမ်း ကြီး...ဒါ အန် တီ ့ သ မီး...မြတ် နိုး သူ သူ ...တဲ့ ......ကဲ......သ မီး အ ခန်း ကို ဘာ အ ရောင် သုတ် ချင် လဲ...မာ မီ တို ့က အ စိမ်း နု သုတ်မှာ...သ မီး သုတ် ချင် တဲ့ ကာ လာ ပြော....)
( သ မီး က ပန်း ရောင် ဖျော့ ဖျော့ လေး သုတ် ချင် တယ် မာ မီ ....)
( ကဲ..ဝမ်း ကြီး ရေ...သ မီး က တော့ ပန်း ရောင် နု နု တဲ့ ..)
ဒေါ် မေ သက် က ဝမ်း ကြီး ကို တ ခြား အ ခန်း တွေ ကို လိုက် ပြ ပါ တယ် ..။
( သ မီး တို ့ ဒက် ဒီ က.နောက် ၃ လ လောက် ဆို ရင် ပြန် ရောက် မှာ....)
( ဟုတ် ကဲ့ အန် တီ ....)
ဝမ်း ကြီး တို ့ နံ ရံ တွေ ညစ် ပတ် နေ တဲ့ မီး ဖို ခန်း နဲ့ ထ မင်း စား ခန်း တွေ ကို စ ပြီး သုတ် တယ် ...။ဒေါ် မေ သက် ရဲ့ သ မီး လေး ကို သူ စွဲ လန်း သွား ပြန် တယ် ..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ တုံး က လို ပါ ဘဲ..။ဝမ်း ကြီး မီး ဖို ခန်း ကို ဆေး စ သုတ် နေ တုံး ကောင် မ လေး မီး ဖို ခန်း ထဲ ဝင် လာ တယ် ..။ရေ ခဲ သေ တ္တာ က မီး ဖို ခန်း ထဲ မှာ ဆို တော့ ကောင် မ လေး သောက် ရေ သန် ့ ပု လင်း လာ ယူ တာ ပါ..။ ဝမ်းကြီး မြတ် နိုး သူ သူ ရဲ့ တ ကိုယ် လုံး ကို တပ် မက် တဲ့ မျက် လုံး တွေ နဲ့ စိုက် ကြည် ့ ပြီး စိတ် ကူး နဲ့ သူ မ ကို အ ဝတ် တွေ ချွတ် ကြည် ့ နေ တယ် ...။
ဝမ်း ကြီး ပေါင် ကြား က လီး တန် က မာ ချင် လာ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး မှာ ကာ မ စိတ် ပြင်း ထန် လာ တဲ့ အ ခါ သူ ့ စိတ် ကို မ ထိန်း နိုင် တဲ့ စိတ် ဝေ ဒ နာ ဖိ စီး နေ ပြီ ဆို တာ သူ ့ ကိုယ် သူ သ တိ မ ထား မိ ..။ ဒေါ် မေ သက် အိမ် က ပြန် လာ တော့ လမ်း မှာ မြတ် နိုး သူ သူ ကို ဘဲ သူ မြင် ယောင် နေ တယ် ..။ စွဲ လန်း နေ တယ် ..။ ချစ် မိ တာ မျိုး မ ဟုတ် ဘူး..။
ကာ မ ဆက် ဆံ ချင် တာ မျိုး..။ နောက် တ နေ့ သူ နဲ့ အလုပ်သ မား ၃ ယောက် ဘောက်ထော် က သ င်္ဘော အ ရာ ရှိကတော် ဒေါ်မေသက် ရဲ့ အိမ် ကို မ နက် ၁၀ နာရီ လောက် ရောက်
ကြ တယ် ..။ နေ့လည် ၁၂ နာ ရီ လောက် ရောက် လာ တော့ ဒေါ် မေ သက် က သူ တို ့ ကို မ နေ့ က အောက် ထပ် မီး ဖို ခန်း ပြီး ပြီ ဆို ရင် ....ထ မင်း စား ခန်း နဲ့ ဘု ရား ခန်း တွေ ကို ဆက် သုတ် ဖို ့ ေ ပြာ ပြီး ...စျေးထွက် သွား တယ် ..။ အိမ် ဖေါ် မ လေး ကို ပါ ခေါ် သွား တယ် ..။
ဝမ်း ကြီး စိတ် တွေ လှုပ် ရှား နေ တယ် ..။
ဒါ ဆို ...ဒါ ဆို ...သူ ့ သ မီး လေး မြတ် နိုး သူ သူ တ ယောက် ထဲ အိမ် မှာ ကျန် နေ ပြီ ပေါ့ ..။
အ ကြံ သ မား ဝမ်း ကြီး ..သူ ့ အ လုပ် သ မား တွေ ကို ထ မင်း သွား စား ခိုင်း လိုက် တယ် ..။
ထ မင်း စာ း ပြီး ရင် ဘဲ လို တဲ့ ပ စ္စည်း တွေ..သူ တို ့ ဝယ် နေ ကျ ဆိုင် မှာ သွား ဝင် ဝယ် ခိုင်း တယ် ..။ အ လုပ် သ မား တွေ ထွက် သွား တော့ ဝမ်း ကြီး တ ယောက် ထဲ ကျန် နေ ချိန် ..သူ့ ရဲ ့ မ တ ရား ကာမ ရ ယူ ချင် တဲ့ စိတ် တွေ ကို သူ တား ဆီး လို ့မရ နိုင် တော့ ...။
အိမ် အ ပေါ် ထပ် ကို သူ တက် တော့ တာ ဘဲ...။ မြတ် နိုး သူ သူ ကို သူ ရှာ ပါ တော့ တယ် ....။ဝမ်း ကြီး မနေ့က သူ ့ ကို ဒေါ် မေ သက် ခေါ် သွား တဲ့ မြတ်နိုးသူ သူ ရဲ့ အ ခန်း ကို သူ သွား ပြီ ..။ အ ခန်း တံ ခါး က ဟ တ တ လေး..။ ဝမ်း ကြီး အ ထဲ ကို ချောင်း ကြည် ့ လိုက် တယ် ..။ အိပ် ခန်းထဲ က ကု တင် ပေါ် မှာ သူ မ မ ရှိ ..။ အိပ် ခန်း နဲ့ တ ဆက် ထဲ ရှိ နေ တဲ့ ရေ ချိုး ခန်း က ရေ ကျ သံ တွေ ကြား နေ ရ တယ် ..။ ဟာ..မြတ် နိုး သူ သူ ရေ ချိုး နေ ပါ လား...။
ဝမ်း ကြီး ရဲ့ စိတ် ရိုင်း တွေ ထ ကြွ လာ တယ် ..။ မြတ် နိုး သူ သူ ရေ ချိုး နေ တာ ကို သူ အ ရမ်း မြင် တွေ့ ချင် လာ တယ် ..။ ဒေါ် ဝေ ဝေ ကို အ တင်း ကျင် ့ ကြံ ..စ နေ မ ကို အ တင်း ကျင် ့ ကြံ ....ဆ ရာ အ ရင်း ဦး ဘို မောင် ရဲ့ မ ယား မ အေး မိ ကို လွန် ကျူး...ပြီး သူ ့ စိတ် ကို အ လို လိုက် ခဲ့ တယ် ..။ အ ခု တော့ အ ကျင် ့ ဖြစ် နေ ပြီ ...။ ဝမ်း ကြီး ရေ ချိုး ခန်း နား ကို ကပ် သွား ပြီ ..။ မှား မှန်း သိ ရက် နဲ့ ထပ် မှား ပြန် ပြီ ...။ ရေ ချိုး ခန်း တံ ခါး ကို ဆွဲ ဟ ပြီး ချောင်း ကြည် ့ လိုက် တယ် ..။ မြတ် နိုး သူ သူ ရဲ့ ရေ ချိုး ခန်း က အိပ် ခန်း ထဲ က သူ မ ကိုယ် ပိုင် ဖြစ် လို ့ မြတ် နိုး သူ သူ က ဂျက် ချ မ ထား..။ အို ......မြတ် နိး သူ သူ ...ကိုယ် တုံး လုံး နဲ့ ရေ ပန်း အောက် မှာ ရေ ချိုး နေ ပါ လား..။ ဝမ်း ကြီး မျက် လုံး တွေ ကာ မ နဲ့ ဖုံး နေ ပြီ ..။
သူ ့ လုံ ချည် အောက် က လီး က တန်း တန်း မတ် နေ ပြီ ..။ မြတ် နိုး သူ သူ အ ရမ်း လှ နေ တယ် ..။ အ ပျို မ ရဲ့ အ ပျို စင် နို ့ အ စုံ က တင်း မာ လုံး ဝန်း နေ တယ် ..။ခပ် ကော့ ကော့ လေး တင်း နေ တယ် ..။ပေါင် ကြား က အမွှေးရေးရေးနဲ့ မြတ် နိုး သူ သူ ရဲ့ စောက် ပတ် က ရေ ပန်း က ရေ တွေ တ ဖွါး ဖွါး ကျ နေ တာ ကြောင် ့ ဝိုး တ ဝါး မြင် နေ ရ တာ ပို လို ့ တောင် စိတ် လှုပ် ရှား စ ရာ ပါ ဘဲ...။ မြတ် နိုး သူ သူ က ရေ တ ၀ ချိုး ပြီး ပြီ မို ့ ရေ ပန်း ကို ပိတ် လိုက် တယ် ..။
မျက် နှာ သုတ် ပု ဝါ ကြီး ကို လှမ်း ဆွဲ ယူ မယ် အ လုပ် ..ချောင်း ကြည် ့ နေ တဲ့ ဝမ်း ကြီး ကို တွေ့ သွား တယ် ...။
( အို ....ဒါ..ဒါ..ဘာ လုပ် တာ လဲ..လူ ယုတ် မာ..ထွက် သွား...လာ ချောင်း နေ တယ် ..)
ဝမ်း ကြီး မြတ် နိုး သူ သူ ဆီ ကို ပြေး သွား လိုက် တယ် ..။ သူ မ ပါး စပ် ကို လက် နဲ့ ပိတ် တယ် ..။ ဝူး ဝူး ဝါး ဝါး တွေ ဘ လုံး ပ ထွေး အ သံ တွေ နဲ ့ မြတ် နိုး သူ သူ ဝမ်း ကြီး လက် က ရုံး ထွက် ပြေး ဖို ့ ကြိုး စား တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး က သူ မ ရဲ ့ ပင် တီ အ တွင်း ခံ လေး ကို ရေ ချိုး ခန်း ကြမ်း ပေါ် မှာ တွေ့ တယ် ..။ ကောက် ယူ ပြီး သူ မ ပါး စပ် ထဲ ကို လုံး ထွေး ပြီး ထည် ့ တယ် ..။ သူ မ လက် ၂ ဖက် ကို ချုပ် ကိုင် ပြီး ရေ ချိုး ခန်း ကြမ်း ပြင် ပေါ် ကို ဆွဲ လှဲ လိုက် တယ် ..။ မြတ် နိုး သူ သူ ပါး စပ် ထဲ ဆို ့ ထား တဲ့ ပင် တီ ကြောင် ့ အ သံ မ ထွက် နိုင် ..။ ဝမ်း ကြီး က သူ မ ပေါင် တန် ရှည် တွေ ကို ဆွဲ ကား တယ် ..။ သူ မ ပေါင် ကြား ကို ဝင် မှောက် လိုက် ပြီး သူ ့ ခါး က လုံ ချည် ကို လဲ ခြေ နဲ့ ညှပ် ပြီး ချွတ် ပစ် လိုက် တယ် ..။ သူ ့ ပေါင် ကြား က မတ် မတ် တောင် နေ တဲ့ လီး ကြီး က ဒေါင်း က နဲ ပေါ် ထွက် လာ တယ် ..။မြတ် နိုး သူ သူ လဲ သူ မ ကို တက် လိုး တော့ မယ် ဆို တာ သိ လိုက် တာ နဲ့ အ တင်း ရုံး ပါ တော့ တယ် ...။ ဝမ်း ကြီး က သူ ့ လီး ကို စောက် ပတ် အ ကွဲ ကြောင်း ထဲ မှန်း ပြီး ထိုး လိုက် တယ် ..။သူ မ ရဲ့ လက် ၂ ဖက် ကို ချုပ် ထား ရင်း ပါး စပ် က လဲ တင်း မာ ဖြူ ဝင်း နေ တဲ့ နို ့ တွေ ကို စို ့ ပါ တယ် ..။ ရေ တွေ စို နေ ပေ မဲ့ အ ပျို စင် မ လေး ရဲ့ စောက် ပတ် မို ့ အ လွယ် တ ကူ ထိုး သွင်း လို ့ မ ရ..။ ဝမ်း ကြီး အ နေ နဲ့ ဒေါ် ဝေ ဝေ နဲ့ စ နေ မ ကို အ တင်း ကျင် ့ ခဲ့ ဘူး တာ ကြောင် ့ အ တွေ့ အ ကြုံ ရ နေ ပြီ ..။ သူ ့ လက် ထဲ တံ တွေး ထွေး ထဲ့ ပြီး လီး န့ဲ စောက် ပတ် ကို သုတ ်ပြီး ..အ တင်း ထည် ့ ပါ တယ် ..။ မြတ် နိုး သူ သူ မှာ တ ကယ် တော့ အ ရမ်း ထ နေ..ရွ နေ တဲ့ ကောင် မ လေး တ ယောက် ပါ..။ ဆန် ့ ကျင် ဖက် လိင် ကို စမ်း ချင် နေ တဲ့ ကောင် မ လေး တ ယောက် ပါ..။ သူ ကြိုက် တဲ့ ယောကျင်္ား တ ယောက် သာ သူ ့ ကို လိင် ဆက် ဆံ မယ် ဆို ရင် .. ကျေ ကျေ နပ် နပ် ကြီး ကို စိတ် တူ ကိုယ် တူ လက် ခံ မိ မှာ ပါ..။ အ ခု တော့ ဆေး လာ သုတ် နဲ့ အ လုပ် သ မား ကောင် က အ တင်း မု ဒိန်း ကျင် ့ တာ မို ့ မြတ် နိုး သူ သူ အ တင်း ရုံး ကန် နေ တာ ဖြစ် တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး က ကာ မ ဘီ လူး စီး နေ ပြီ ..။ မြတ် နိုး သူ သူ စောက် ပတ် လေး ထဲ ဖိ သွင်း တာ ဒစ် ပြဲ ကြီး တ ခု လုံး မြုပ် ဝင် နေ ပြီ ..။ သူ မ နို ့တွေ ကို လဲ စို ့ လိုက် နယ် လိုက် လုပ် နေ တယ် ..။ ဖြူ ဝင်း
တောင် ့ တင်း တဲ့ အ ပျို မ ချော ချော လေး ရဲ့ စောက် ပတ် ထဲ သူ ့ လီး ထိပ် တ ခု လုံး ဝင် နေ ပြီ ..။ မြတ် နိုး သူ သူ လဲ သူမ စောက် ပတ် ထဲ လီး ကြီး စိုက် ဝင် နေ ပြီ ဆို တော့သိပ် မ ရုံး တော့ .။ နုတ် ဖျား က တ အင်း အင်း နဲ့ညည်း ပြီး မျက် လုံး စုံ မှိတ် ထား တယ် ..။ စိတ် ကူး ယဉ် နေ ခဲ့ တဲ့ လီး ဆို တာကြီး နဲ့ သူ ကြုံ နေ ရ တာ ကြောင် ့ လဲ စိတ် တွေ လှု ပ် ရှား နေ ပါ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး လဲ မြတ် နိုး သူ သူ က မ ရုံး တော့ တာ မို ့ သူမ ပါး စပ် ထဲ က စောစော က ထိုး ထည် ့ထား တဲ့ ပင် တီ ဘောင်း ဘီ လေး ကို ဆွဲ ထုတ် လိုက် ပါ တယ် ..။ မြတ်နိုးသူ သူ လဲ သူ မ ပါး စပ် ထဲ တစ် ဆို ့ နေ တာ ကြီး ကို ထုတ် ပေး လိုက် တယ် ..။ ဝမ်းကြီး လီး တန် ကြီး က မြတ် နိုး သူ သူ ရဲ ့ အ ပျို စင် စောက် ပတ် လေး ထဲ တ ထစ် ချင်း ဝင် သမျှ ညှောင် ့ နေ တာ မြတ် နိုး သူ သူ လဲ နာ လဲ နာ လီး ရဲ ့ အ ရ သာ ကို လဲ ရ နေ တာ ကြောင့် စောက်ရေ တွေ တ အား ထွက် လာ ပါ တယ် ..။ အဲ ဒီ အ ရေ တွေ ကြောင် ့ လဲ ဝမ်း ကြီး ရဲ့ လီး တန် ကြီး က ထိုး လို ့ ထုတ် လို ့ ညက် ညော လာ ရ တယ် ..။ မြတ် နိုး သူ သူ ရဲ့ ခြေ ထောက် တွေ ကို သူ ့ ပု ခုံးပေါ် ထမ်း ပြီး လီး ကို ခပ် သွက် သွက် လေး လိုး ညှောင် ့ တော့ ...ကျပ် လွန်း တာ ကြောင် ့ ဝမ်း ကြီး ခ ဏ အ ကြာ သုတ် တွေ သူ မ ရဲ့ စောက် ပတ် ထဲ ပန်းလွှတ် လိုက် ပါ တယ် ..။
ရေ စို နေ တဲ့ ရေ ချိုး ခန်း ကြမ်း ပြင် ကြီး မှာ တက် လိုး နေ တာ ဆို တာ သ တိ ရ သွား ရ ပြီး ..မြတ် နိုး သူ သူ ကို မ ထူ လိုက် ပြီး ခါး က နေ ဆွဲ ဖက် ပြီး သူ မ အိပ် ခန်း ထဲ က ကု တင် ဆီ ကို ခေါ်လာ တယ် ..။ မြတ် နိုး သူ သူ မှာ စောက် ပတ် ထဲ ကျိန်း စပ် နာ ကျင် နေ တယ် ..။
( နင် ...ငါ့ ကို ....ထပ် ...ထပ် ...လုပ် အုံး မ လို ့ လား ဟင် .....)
( ဒါ ပေါ့ ...နင် ့ ကို အ ခု ယက် မ လို ့ ....)
( ဘာ..)
( စောက် ပတ် ယက် မ လို ့ ...)
( အို ....)
( နင် ကြိုက် မှာ ပါ.....စောက် ပတ် ယက် တာ မိန်း မ တွေ အား လုံး လို လို ကြိုက် ကြ တယ် ....)
ဝမ်း ကြီး က ကု တင် ပေါ် မှာ ပက် လက် ဖြစ် နေ တဲ့ မြတ် နိုး သူ သူ ရဲ့ ပေါင် တွေ ကို ဖြဲ ကား လိုက် ပြီး သူ မ ရဲ့ စောက် ဖုတ် ကို လျာ ကြီး နဲ့ စ ယက် ပါ တော့ တယ် ..။
မြတ် နိုး သူ သူ ရဲ့ စောက် ပတ် လေး က စော စော က ဘဲ သူ ့ လီး ကြီး နဲ့ မ ဆန် ့ မ ပြဲ လိုး ထား တာ ကြောင့် ပွန်း ပြီး နီ ရဲ နေ တယ် ..။ မြတ် နိုး သူ သူ လဲ နာ ကျင် နေ တဲ့ စောက် ပတ် နှုတ် ခမ်း သား တွေ ဟာ ဝမ်း ကြီး ရဲ့ လျာ နဲ့ ယက် ပေး နေ တာ ကြောင် ့ အ နာ သက် သာ သ လို ဘဲ..။ သူ မ ရဲ့ စောက် စိ ကို လဲ ဝမ်း ကြီး က လျာ ထိပ် နဲ့ က လိ ပေး နေ ပြန် တယ် ..။
ဝမ်း ကြီး လက် တွေ က မြတ် နိုး သူ သူ ရဲ့ ဖင် ကား ကား တွေ ကို ဆုတ် ကိုင် ဖျစ် ညှစ် ထား တော့ ဖင် စ အို ပေါက် လေး ထဲ အ ၀ မှာ ဝမ်း ကြီး လက် ညှိုး က ရောက် နေ တယ် ..။
မြတ် နိုး သူ သူ ရဲ့ စောက် ရေ တွေ ပေ လူး နေ တာ ကြောင် ့ ဖင် ပေါက် ၀ ရောက် နေ တဲ့ ဝမ်း ကြီး လက် ညှိုး က တ ချက် တ ချက် ဖင် ပေါက် လေး ထဲ တိုး ဝင် ဝင် သွား တယ် ..။
ဝမ်း ကြီး က စောက် ပတ် အ ကောင်း စား လေး မို ့ အား ရ ပါး ရ ကို ယက် လိုက် စုတ် လိုက် လုပ် နေ ပါ တယ် ..။ မြတ် နိုး သူ သူ လဲ စောက် ပတ် အ ယက် ခံ ရ တဲ့ အ ရ သာ ကို သ ဘော ကျသွား ပြီ ..။ ဝမ်း ကြီး က ကောင် မ လေး သ ဘော ကျ တာ ကို ၇ိပ် စား မိ ပြီး.. ( ကောင်း လား) လို ့ မေး လိုက် တယ် ..။ မြတ် နိုး သူ သူ က မ ဖြေ..။
ဝမ်း ကြီး က စောက် စိ လေး ကို ငုံ ပြီး စုတ် လိုက် တော့ ထွန် ့ ထွန် ့ လူး သွား တယ် ...။
( ကောင်း လား..မေး နေ တယ် လေ...) ထပ် မေး လိုက် တယ် ..။
( အင်း..ကောင်း တယ် ...) မြတ် နိုး သူ သူ က တိုး တိုး လေး ဖြေ တယ် ..။
စောက် ပတ် အ ယက် ခံ ရ တော့ စောက် ခေါင်း ထဲ က လှိုက် ပြီး ယား လာ တယ် ..။ စော စော က လို ဘဲ လီး တုတ် တုတ် ကြီး နဲ့ စောက် ပတ် ထဲ ကို လိုး စေ ချင် လာ တယ် ...။
( တော် ...တော် ပြီ ......တော် ပြီ ...)
( ဘာ ဖြစ် လို ့ လဲ..နာ လို ့ လား.......)
( ဟင် ့ အင်း....လုပ် ပါ တော့ ...လုပ် ပါ တော့ ...)
( အော် ..လိုး ပေး ရ မှာ လား...)
မြတ် နိုး သူ သူ က ခေါင်း လေး ညှိမ် ့ ပြ တယ် ...။ ဝမ်း ကြီး ကျေ နပ် သွား တယ် ..။ သူ စောက် ပတ် အ ယက် ကောင်း လို ့ ကောင် မ လေး မ ရှက် နိုင် တော့ ..။ လိုး ပေး ဖို ့ တောင်း ဆို လာ ရ တဲ့ အ ထိ ဖြစ် ရ ပြီ ..။ သူ ့ လီး ကြီး က လဲ မြတ်နိုးသူ သူ့ကို စောက်ပတ်ယက် ပေး နေ တော ့ စိတ် တွေ ထန် လွန်း လို ့ မတ် မတ် တောင် နေ ရုံ မ က ထိပ် ပေါက် က အ ရေ ကြည် တွေ ပါ စီး ကျ နေ တယ် ..။ လီး ကြီးကို စောက်ပတ် အ ၀ တေ့ လိုက် ပြီး....ဖိ သွင်း လိုက် တယ် ..။
( အို ......အီး....) လီး တုတ် တုတ် ကြီး တင်း တင်း ကျပ် ကျပ် သူ မ စောက် ပတ် ထဲ ဝင် လာ လို ့ လန် ့ အော် လိုက် တယ် ..။ ဒါ ပေ မဲ့ သူမ ထင် သ လို အ ရမ်း မ နာ တော့ ..။ စောက် ပတ် အ ယက် ခံ ရ တုံးက မြတ် နိုး သူ သူ ၂ ခါ( ပြီး) ရ တယ် ..။ စောက် ရေ တွေ တ အား ရှ ွဲ နေ တော့ ချော ဆီ ထည် ့ ထား သ လို ဖြစ် နေ တာ ကြောင် ့ လီး တန် ကြီး တင်း က နဲ တ ဝက် လောက် ဝင် သွား တယ် ..။ဝမ်း ကြီး လဲ မြတ် နိုး သူ သူ ခံ နိုင် လာ တာ တွေ့ ရ လို့ အား တက် သွား ပြီး တ ချက် ချင်း လိုး ညှောင် ့ ပါ တော့ တယ် ...။ မြတ် နိုး သူ သူ လဲ တ အင်း အင်း နဲ့ ဝမ်း ကြီး ရဲ့ ကျော ကို သိုင်း ဖက် ထား ရင်း ကာ မ စည်း စိမ် ကို မြိန် မြိန် ယှက် ယှက် ကြီး ခံ စား နေ ပြီ ..။ မြတ် နိုး သူ သူ ရဲ့ ကု တင် ကြီး ဝမ်း ကြီးရဲ့ ဆောင် ့ အား ကြောင် ့ တ ကျွိ ကျွိ နဲ့ ခါ နေ ရ တယ် ...။ ကာ မ ဇော ကပ် နေ တာ ကြောင် ့ ပတ် ဝန်း ကျင် ကို ရော..အ ချိန် နာ ရီ ကို ရော ဝမ်း ကြီး မေ့ ပြီ ...။ သူ ့ စိတ် အာ ရုံ မှာ မြတ် နိုး သူ သူ ကို အား ရ ပါး ရ လိုး ရန် တ ခု ထဲ ဖြစ် နေ တယ် ...။ မြတ်နိုးသူ သူလဲ ဝမ်း ကြီး လိုး တာ ကို သ ဘော ကျ သွား တယ် ..။
ဒု တိ ယ အ ကြိမ် မှာ မှ လိုး တဲ့ အ ရ သာ ဆို တာ ဘာ လဲ သူ မ သိ ရှိ ရ ပြီး ဖူး ကဲ လှ တဲ့ ကာ မ အ ထွပ် အ ထိပ် ၇ို တက် လှမ်း( ပြီး ) သွား ရ တယ် ..။ ပြီး ခါ နီး( တ အား..တ အား......မြန် မြန် ......) ဆို ပြီး ဝမ်း ကြီး ရဲ့ ကျော ပြင် ကို ကုတ် ချစ် ပြီး အော် တယ် ..။
ဝမ်း ကြီး လဲ ကောင် မ လေး က တောင်း ဆို တော့ အား ကုန် ကြုံး တော့ တာ ပေါ့ ..။
တ ဖေါင်း ဖေါင်း နဲ့ ကို အား နဲ့ ဆောင် ့ တာ... မြတ် နိုး သူ သူ လဲ အောက် က ကော့ ကော့ ပြီး သူ မ ရဲ့ ကာ မ လမ်း ဆုံး ဆီ ကို တက် လှမ်း ခဲ့ တာ လေ..။ မြတ်နိုးသူ သူ ပြီး သွား ရ ပေ မဲ ့ ဝမ်း ကြီး က မ ပြီး သေး ဘူး..။ ဝမ်း ကြီး က( နင် ပြီး သွား တယ် မ ဟုတ် လား...တ အား ကောင်း သွား တာ လေ...) လို ့ မေး တော ့ ( အင်း...အင်း..ကောင်း
သွားတယ် ...) လို ့ ဖြေ တယ် ..။( ငါ မ ကောင်း သေး ဘူး...ငါ လဲ ကောင်း ချင် တယ် ... ) လို ့ ပြော တော့ ( အင်း) ဆို ပြီး ခေါင်း ငြိမ် ့ တယ် ...။
( ကဲ..ဒါ ဆို လေး ဘက် ထောက် ပေး....)
မြတ် နိုး သူ သူ ဘာ မှ ပြန် မ ပြော...။ ဝမ်း ကြီး လို ချင် တဲ့ ပုံ စံ နေ ပေး တယ် ..။ ဖင် ကို ထောင် ပေး လိုက် တယ် ..။ ဖြူ ဖွေး ပြီး နု ဖတ် နေ တဲ့ အ သား အ ရေ နဲ့ ကောင် မ လေး က ဖင် ထောင် ပေး နေ ပြီ ..။ ဖင် ဖြူ ဖြူ တွေ အောက် က စောက် ပတ် ကြီး က ပြူး ထွက် နေ တယ် ..။
ဖြူ ဝင်း နေ တဲ့ ဖင် တုံး တွေ ကြား နီ ညို ညို စောက် ပတ် အ ကွဲ ကြောင်း ကြီး က ထင်း နေ တယ် ..။
အ ရေ တွေ က စိမ် ့ ကျ စီး ဆင်း နေ တယ် ..။
( နင် ့ စောက် ပတ် က အ လှ ဆုံး လို ့ ထင် တာ ဘဲံ ...နင် ့ ကို ငါ လိုး ရ တဲ့ အ တွက် ကျေး ဇူး တင် တယ် ဟာ...နောင် ကို လဲ လိုး ပါ ရ စေ....) ပါး စပ် က တ တွတ် တွတ် ပြော ရင်း သူ ့ လီး ကို စောက် ပတ် အပေါက် ၀ မှာ တေ့ ပြီး ထိုး သွင်း တယ် ...။ ပုံ စံ တ မျိုး နဲ့ အ လိုး ခံ ရ တာ မို ့ မြတ် နိုး သူ သူ လဲ သူ မ အ ပျို ဖေါ် ဝင် က ထဲ က စိတ် ကူ း နဲ့ မှန်း ဆ ခဲ့ တဲ့ ကာ မ စပ် ရှက် တယ် ဆို တဲ့ အ လုပ် ကို ခု လို လက် တွေ့ စမ်း သပ် နေ ရ လို ့ စိတ်
ထဲ ကျေ နပ် သ လို တောင် ဖြစ် နေ ရ တယ် ...။ သူ မ စောက် ပတ် ထဲ ကို လီး တန် ကြီး က တ ဆုံး ဝင် လာ လို ့ အင် ့ က နဲ အ ထဲ က အောင် ့ က လို ဖြစ် သွား ရ တယ် ...။
( ဖြေး ဖြေး....)
ဝမ်း ကြီး လဲ အ သာ တ ဝက် လောက် အ ထိ ဆွဲ ထုတ် ပြီး တ ဆုံး မ သွင်း တော့ ဘဲ တ ဝက် လောက် အ ထိ ဘဲ လိုး ဆောင် ့ ပါ တယ် ...။ မြတ် နိုး သူ သူ ရဲ့ ဖင် တွေ ကို အား ရ ပါး ရ ဆုတ် နယ် နေ တယ် ..။ ဖင် စ အို ပေါက် နီ နီ လေး ကို လဲ သူ ့ လက် ညှိုး ကို တံ တွေး ဆွတ် ပြီး ထိုး က လိ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး လဲ ဦး ဘို မောင် ရဲ့ မ ယား မ အေး မိ ကို လိုး ခဲ့ တုံး က လိုး နေ တဲ့ အ ချိန် ညစ် ညမ်း တာ တွေ အ ပြန် အ လှန် ပြော ကြ သ လို ဘဲ မြတ် နိုး သူ သူ ကို ( ကောင်း လား...လိုး တာ ကောင်း လား..)
လို ့ မေး တယ် ..။ မြတ် နိုး သူ သူ လဲ( အင်း...) လို ့ ဖြေ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး မ ကျေ နပ် ..။
( အင်း..ဆို တာ ဘာ လဲ..မေး ရင် အ တိ အ ကျ ဖြေ ဟာ....အ ခု နင် ့ စောက် ပတ် ထဲ လိုး ဆောင် ့ နေ တာ ဘာ ကြီး လဲ..)မေး နေ ရင် း လဲ တ ဖပ် ဖပ် နဲ့ လိုး ပေး နေ တယ် ..။
( လီး ႀကီး...လီး ႀကီး ......)
( လိုး တာ ကို ကြိုက် လား...)
( လိုး တာ ကို ကြိုက် ပါ တယ် .....)
( ထပ် ပြော...)
( လိုး တာ ကို ကြိုက် ပါ တယ် .....)
( ကောင်း လိုက် တဲ့ စပ် ပတ် .....အား....ငါ့ လီး ကို ရော ကြိုက် လား...)
( လီး ကို ကြို က် ပါ တယ် ...လိုး ပေး ပါ...လိုး ပေး ပါ.........)
မြတ် နိုး သူ သူ မှာ စိတ် အ ညှို့ ခံ ထား ရ သူ လို ဘဲ ဝမ်း ကြီး ပြော စေ ချင် တာ တွေ ကို ပါး စပ် က တ တွတ် တွတ် နဲ့ အော် ပြော နေ ပါ တယ် ....။ ဝမ်း ကြီး လဲ မြတ် နိုး သူ သူ ဒီ လို ညစ် ညစ် ညမ်း ညမ်း ပြော ပေး တော့ စိတ် တွေ ပို တက် ကြွ လာ ပြီး တ အား ဆောင် ့ ကာ လိုး ပါ တော့ တယ် ...။
( အား.......အား....အင်း......)
စိတ် ရှိ လက် ရှိ လိုး လိုက် တာ ကြောင် ့ ဝမ်း ကြီး( ပြီး) သွား တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး လဲ မြတ် နိုး သူ သူ ကို သူ အ တင်း မ တ ရား တက် ကျင် ့ ခဲ့ ပေ မဲ့ သူ ့ အ ယက် နဲ့ သူ ့ အ လိုး ကို မြတ်နိုးသူ သူ ရသွား ပြီး နောက် ပိုင်း..မြတ် နိုး သူ သူ သူ ့ ကို အ လို တူ သွား ခဲ့ တယ် လို ့ သူ ထင် သွား ပြီး ဒီ ကိ စ္စ ကို သူ စိတ် မ ပူ တော့ ဘူး..။
ဒါ ပေ မဲ့ သူ အိမ် ပြန် ရောက် ပြီး မ ကြာ ခင် မှာ ဘဲ ရဲ တပ် ဖွဲ့ ဝင် တွေ နဲ့ ရပ် ကွက် လူ ကြီး တွေ ရောက် လာ ကြ တယ် ..။ ဦီးဘိုမောင် က တော့ အိမ် ပြန် မ ရောက် သေး ဘူး..။
ရပ် ကွက် ဥ က္က ဌ က ဝမ်း ကြီး ကို ဦး ဘို မောင် ရဲ့ တ ပည် ့ မှန်း လဲ သိ တယ် ..။
မ ကြိုက် တာ လဲ ကြာ ပြီး ဆို တော့ ခု လို မု ဒိန်း မှု နဲ့ ရဲ တွေ လာ ဖမ်း တဲ့ အ ချိန် မှာ( စောက် မြင် ကပ် ပုဒ် မ) နဲ့ ကြုံ တုံး ဝင် ပြီး န ရင်း အုပ် တယ် ..။ဖြောင်း က နဲ..အ သံ နဲ့ အ တူ ဝမ်း ကြီး ကြမ်း ပြင် ပေါ် ကို ဒူး ထောက်ရက် ကျ သွား တယ် ...။
( မင်း လို ကောင် ဒီ ရပ် ကွက် မှာ ရှိ နေ တာ ရပ်ကွက်နာ တယ် ...မု ဒိန်း ကောင် ...ခွေး မ သား...)
ရဲ အုပ် က ရဲ သား တ ယောက် ကို ဝမ်း ကြီး ကို လက် ထိပ် ခပ် ခိုင်း လိုက် တယ် ..။
ဒီ အ ချိန် မှာ ဘဲ ဒူး ထောက် ကျ နေ တဲ့ ဝမ်း ကြီး က ရပ် ကွက် ဥ က္က ဌ ရဲ့ ခြေ ထောက် ကို ဆွဲ လှဲ လိုက် သ လို မ ထင် မှတ် ဘဲ ခံ လိုက် ရ တာ ကြောင် ့ဥ က္က ဌ လဲ ကျ တဲ့ အ ချိန် သူ ဥ က္က ဌ ကို လည်ပင်းညှစ် တော့ တာ ဘဲ..။ကြောင်နေတဲ့ ရဲ တွေ လဲ အ ခု မှ ဝမ်း ကြီး ကို အ တင်း ဝင် ဆွဲ ကြ ပြီး ချုပ် နှောင် ကြ တယ် ..။ လက် ထိပ် ခပ် တယ် ..။ ရဲ စ ခန်း ရောက် တော့ ဝမ်း ကြီး က ရပ် ကွက် ဥ က္က ဌ ကို ပြန် လှန် တိုက် ခိုက် လို ့ ဆို ပြီး ရဲ တွေ က ကောင်း ကောင်း ဝိုင်း နှိပ် စက် ကြ တယ် ..။ ဝမ်း ကြီး သူ ့ ကို ရုံး ထုတ် တဲ့ နေ့ ..တ ရား စ စွဲ ဆို တဲ့ နေ့ မှာ ဘဲ အ ပြစ် ရှိ လား မေး တော့ ရှိ တယ် သူ ဖြေ ခဲ့ တယ် ..။ နောက် ၂ ပတ် ရုံး ချိန်း နေ့ မှာ တော့ တ ရား သူ ကြီး က ဝမ်း ကြီး ကို မု ဒိန်း မှု နဲ့ ထောင် ဒဏ် ၇ နှစ် အ ပြစ် ဒဏ် ချ မှတ် လိုက် တယ် ..။
ၿပီးပါၿပီ ။
