သူတို့တွေအတွက်တော့ ကျွန်

'ကဲ ပြောစမ်းပါအုန်းးးးး ငါတို့ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ'
'ဒါများဟာနင်ကလည်း လွယ်ပါတယ် လုပ်နေကြအတိုင်းလုပ်ပေါ့ဟ'
'အင်းးးး ဒါပေမယ့်နင့်အကို လူပျိုကြီးလွယ်ပါ့မလားမသိဘူး'
'လွယ်မှာပါဟာ ငါအကိုက ဟိတ်ဟန်ဘဲရှိတာဟ အမှန်တကယ်က ကြီးပေါကြီး
နောက်ပြီးငါ့အကိုက နင့်ကိုစိတ်ဝင်စားနေတယ်ဆိုတာကိုလည်း ငါအကဲခတ်မိတယ်ဟ'
'ဟဲဟဲ ဒါကတော့ဟာ ငါကချောတာကို'
မိုးယုနှင့်ဝတ်မှုံတို့သည် တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူများဖြစ်ကြပြီး မေဂျာတူ ဝါသနာတူသည့် သွေးသောက်ညီမများပင် ဖြစ်ကြသည်
မိုးယုသည်မေဂျာတခုလုံးတွင် queen ဖြစ်သလို ဝတ်မှုံ၏အလှသည်လည်း ယောက်ျားတို့၏အသဲကို ဖမ်းစားနိုင်ပေသည်။
ဝတ်မှုံသည် အိမ်မှလူကြီးများ အထက်မြန်မာပြည်ဘုရားဖူးသွားကြမည်ဆိုသောကြောင့် အိမ်တွင်လွတ်လွတ်လပ်လပ်ကဲရန် သူငယ်ချင်းများကိုသံပုံးရိုက်ဖိတ်ကြားခဲ့သည်။ အခုအခါတွင်တော့ရှုပ်ထုတ်အကိုက ဘုရားဖူးမလိုက်ဘဲ အိမ်တွင်ကျန်ခဲ့မည်ဆိုသောကြောင့် မိုးယုနှင့်နှစ်ယောက်သား ခေါင်းချင်းရိုက်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။
အိမ်ရှိလူကြီးများ ဘုရားဖူးထွက်သွားသောကြောင့် အိမ်တွင် ကျွန်တော်နှင့်လူဆိုးမတစ်ယောက်သာကျန်ခဲ့ပါသည်။
လူဆိုးမကျွန်တော့ညီမသည် အိမ်တွင်လူကြီးများမရှိသဖြင့် အကြိုက်ကြီးကြိုကာ အိမ်တွင် သူ့သူငယ်ချင်းများနှင့် ပျော်ပျော်ကြီး ကဲနေပါတော့သည်။ ကျွန်တော်လည်း အစကတည်းက သူ့ကိုမနိုင်တာမို့ ဒီတိုင်းသာကြည့်နေရပါတော့သည်။
'ကိုၾကီး'
'ကိုၾကီး'
'ဘာလို့တခါပြီးတခါခေါ်နေရတာလဲ'
'ဟိုလေ ဝတ်မှုံအိမ်မှာ ပါတီလေးလုပ်ပြီး သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ကဲချင်လို့'
'တော်တော် မရဘူး မရဘူး'
'ကိုၾကီးကလဲ'
'မရဘူးလို့ပြောနေတယ်လေ ငါ့ကိုအဲ့အကြောင်းထက်မပြောနဲ့တော့'
'မရဘူးဆိုတော့လည်းနေပေါ့'
ဝတ်မှုံတစ်ယောက်အကြံထုတ်နေပါတော့သည်။
လက်နက်ကြီးထုတ်သုံးရန်လည်း သူမစဉ်းစားနေပါတော့သည်။
သူမ၏လက်နက်ကြီးကတော့
ကျွန်တော်လည်းအိပ်မပျော်သဖြင့် ဝရံတာသို့လမ်းလျှောက်ထွက်ခဲ့ပါသည်။
ဝရံတာအရောက်တွင်တော့ ကျွန်တော်ထက်အရင် လူတယောက်ဦးအောင်ရောက်နေပါတော့သည်။
ထိုသူကတော့ ညီမ၏သူငယ်ချင်းမိုးယုပင်ဖြစ်ပါသည်။
ကျွန်တော့ခြေသံကိုကြားသွားလို့ထင်သည် သူမသည် အနောက်သို့လှည့်ကြည့်လိုက်ပါသည်။
'မိုးယုလည်းအိပ်မပျော်ဘူးလား'
'ဟုတ် ကိုကြီး အိပ်ယာအကူးအပြောင်းဆိုတော့ အိမ်မပျော်လို့ဝရံတာကို ထွက်လာခဲ့တာ'
'ကိုကြီးကရော အိပ်မပျော်လို့လား'
'ဟုတ်တယ် အကိုက ညဆိုသိပ်မအိမ်ဖြစ်ဘူး ဝါရံတာမှာဘဲ အချိန်ကုန်နေတတ်တယ်'
ထိုနောက်နှစ်ယောက်လုံးအသံတတ်ကာ ညအလှကိုခံစားနေမိပါတော့သည်။
ထိုအချိန်တွင် အတွေးတခုကျွန်တော့်ဦးနှောက်ထဲဝင်လာပါသည်။ အဲ့ဒါကတော့ဝေသနာကို ကုသရန်ပင်ဖြစ်ပါတယ်။
'မိုးယုကို အကိုစကားနည်းနည်းပြောချင်တယ်'
'ပြောလေအကိုကလည်းစကားပလ္လင်ခံနေသေးတယ်'
သူမကပြုံးပြံုးရွှင်ရွှင်ဘဲမို့ ကျွန်တော်လည်း ဒဏ်ရာဟောင်းကို ဖြေပြလိုက်ပါသည်။
'မိုးယုကို ကိုချစ်နေတယ်ဆိုတဲ့အကြောင်းပြောပြချင်လို့ပါ'
'ကိုအာကာ နှစ်ယောက်တည်းရှိတယ်ဆိုပြီးအခွင့်ကောင်းလိုချင်တာလား'
ပေါက်ကွဲဒေါသထွက်ကာ ကျွန်တော်အား ပြောပါတော့သည်။
'မ မဟုတ်ရပါဘူး မိုးယုရယ် ကိုကညီမကို တကယ်ချစ်တာပါ အခုမှပြောခွင့်ရလို့ပါ ကိုယ့်တသက်လုံးမှာ ရည်းစားလေးတခါဘဲထားဘူးတာပါ အခုအသက်၂၆နှစ်ရောက်တဲ့အထိပါဘဲ တကယ်ပါ ကိုယ်ပြောတာယုံပါနော်'
ကျွန်တော်မျိုးစုံတောင်းပန်သဖြင့်အနည်းငယ်ဒေါသလျော့သွားပြီဖြစ်ကာ ကျွန်တော့်အားတည့်တည့်ကြီးကြည့်ကာ
'ဒါဆို အခုအချိန်ကစပြီးမိုးယုစကားကိုနားထောင်ရမယ် စကားနားထောင်ရင်စဉ်းစားပေမယ် ဟုတ်ပြီလား'
ထို့သို့ပြော၍သူမအခန်းတွင်းသို့ပြန်ဝင်သွားပါတော့သည်။
ကျွန်တော်နိုးလာချိန်တွင်တော့ မိုးယုနှင့်ကျွန်တော့်ညီမ ဝတ်မှုံတို့သည် ထမင်းစားခန်းတွင် အစားအစာများကို အပြီဆွဲနေပါတော့သည်။
စားအပြီးတွင်တော့
'ကိုကြီး ညီမလေးအပြင်သွားလိုက်အုန်းမယ်နော်'
'မိုးယုကတော့နေမကောင်းလို့နေခဲ့မယ်တဲ့ ကိုကြီးလည်းဘယ်မှမသွားဘဲ မိုးယုကို စောင့်ရှောက်ပေးထားနော်'
'ဟာဝတ်မှုံကလည်း ကိုအာကာ့ကိုအားနာစရာ ကိုအာကာ သွားစရားရှိရင်သွားနော် မိုးယုတယောက်တည်းဘဲ အိမ်စောင့်နေပေးပါ့မယ်'
'မဟုတ်တာ မိုးယုနေမကောင်းဘူးမှတ်လား အခန်းထဲမှာသွားနားနေပါ အကိုလည်းဘယ်မှမသွားပါဘူး'
ကျွန်တော်လည်း အပီဆွဲ၍ဧည့်ခန်းတွင် စာအုပ်ဖတ်နေပါတော့သည်။
ဝတ်မှုံအပြင်ထွက်သွားပြီဖြစ်သဖြင့် မိုးယုလည်းအခန်းအောင်းပါတော့သည်

န့လည်ဘက်ရောက်သော်
ဝတ်မှုံသွားတာအခုထိပြန်မရောက်သေးပေ
ကျွန်တော်လည်းနေ့ခင်းဘက်ပျင်းသည်နှင့် ဟိုလျှောက်ဒီလျှောက်ဖြင့် မိုးယုအိပ်နေသော ဝတ်မှုံ၏အခန်းရှေ့သို့ ရောက်လာခဲ့ပါသည်။ ဘာရယ်မဟုတ်ပါဘူးဒါပေမယ့် ချောင်းကြည့်ချင်တဲ့စိတ်ခလေးဖြစ်လာကာ အခန်းတွင်းသို့ ချောင်းကြည့်၍ ရလိုရငှားတံခါးကို အနည်းငယ်တွန်းကြည့်သောအခါ အဆင်ပြေစွာပင်အနည်းငယ် ဟသွားခဲ့ပါသည်။ အခန်းတွင်းတွင်တော့ မိုးယုတယောက်ခွေခွေကလေး နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်မောကျနေပါသည်။ ကျွန်တော်လည်းမရိုးမရွစိတ်ကို ထိန်းမရသဖြင့် အရဲစွန့်ကာခြေသံလုံလုံဖြင့် ခုတင်နားသို့ချည်းကပ်သွားခဲ့ပါသည်။
မိုးယု၏အထက်အောက်အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံအပါးလေးဖြင့် ခွေခွေလေးအိပ်စက်နေပုံသည် ကျွန်တော်စိတ်အား ကြည့်နေရင်းကပင် ထန်လာစေပါတော့သည်။

ကျွန်တော်လည်းမထူးဇာတ်ခင်းကာ သူမ၏အောက်ပိုင်းတံတိုင်းဖြစ်သော အစိမ်းရောင်ဘောင်းဘီရှည်လေးကို ဖြည်းညည်းစွာ ဖွဖွလေးချွတ်လိုက်ပါသည်။ ဘောင်းဘီရှည်ဖြစ်သဖြင့် ချွတ်ရသည်မှာ အတော်လေးကိုခဲယဉ်းလှပါသည်။ ညဘက်က အိပ်ရာအပြောင်းအလဲကြောင့် အိပ်မရသဖြင့် အခုမှသာ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်သွားဟန်တူသည်။ အနည်းငယ်ဟိုလှည့်ဒီလှည့်လောက်ပင်ရှိသည်။
အခုအချိန်တွင်တော့ သူမ၏အောက်ပိုင်းအဓိကခံတပ်စခန်း ပန်းရောင်ချိုင့်ဝှမ်းအား အတိုင်းသားမြင်နေရပါတော့သည်။ အတွင်းဘက်ရှိ တောမှအပင်များသည်လည်း အနည်းငယ်ခံတပ်ကို ကျော်၍တိုးထွက်နေပါသေးသည်။
ထိုအခိုက်တွင် ကျွန်တော်သည် အတွင်းစခန်းကို ဝင်တိုက်ရန်ဟန်ပြင်၍ ခံတပ်လေးကို ချွတ်အောင် အပျော့ဆွဲနှင့် ကြိုးစားနေရပါတော့သည်။ ကျွန်တော့၏စိတ်တို့သည်လည်း ခံတပ်ကျွတ်ရေးကိုသာ အာရုံစိုက်နေသဖြင့် ကျွန်တော့်အား ကြည့်နေသောအထက်အရပ်မှ မျက်လုံးတစ်စုံအား ကျွန်တော်သတိမပြုမိလိုက်သဖြင့်
'ကိုအာကာ ဒါကဘာလုပ္တာလဲ'
မီးဝင်းဝင်းတောက်နေသောဒေါသမျက်လုံးများဖြင့်ကြည့်ကာ ကျွန်တော့အားခြေထောက်နှင့် ကန်ထုတ်လိုက်ပါသည်။
ရုတ်တရပ်ဖြစ်ပေါ်လာသော အခြေအနေကြောင့် ကျွန်တော်လည်း ခွေခွေလေးနှင့် ကြောက်တောင်လေး ဖြစ်သွားပါသည်။
'ရှင်တော်တော်ယုတ်မာတဲ့သူဘဲ ဝတ်မှုံပြန်လာရင်ရှင့်ကိုကျွန်မတိုင်ပြောမယ် ရှင့်မိဘတွေနဲ့လည်းတိုင်မယ်'
ကျွန်တော်လည်း အခြားသူတွေသိသွားမည်စိုးသောကြောင့် ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် သူမခြေထောက်အားကိုင်ကာ
'လူကြီးတွေနဲ့တော့မတိုင်ပါနဲ့မိုးယုရယ်'
'မရဘူးတိုင်ရမယ် တိုင်မှကိုဖြစ်မှာ'
'ကိုတောင်းပန်ပါတယ် အခြားကြိုက်တာခိုင်းပါ မိုးယုစကားကို နောက်ဆိုနားထောင်ပါ့မယ် လူကြီးတွေကိုတော့ မတိုင်လိုက်ပါနဲ့နော်'
သူမခြေထောက်ဖျားလေးကို ကိုင်၍ပြောနေသော ကျွန်တော့်၏ အပြစ်ဝန်ခံမှု့နှင့် တောင်းပန်မှု့များကြောင့် အခြေအနေတမျိုးသို့ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပါတေ့ာသည်။

တစ်နာရီခန့်ကုန်လွန်ပြီးသောအခါ
အောက်ခံဘောင်းဘီတိုတထည်သာ ဝတ်ဆင်ထားသောကျွန်တော်သည် ခုတင်အထက်၌ အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံလေးကို ဆင်မြန်းထားသော မိုးယုဟုခေါ်သော ကျွန်တော့်သခင်မအသစ်၏ ခြေချောင်းလေးများအား တပြွတ်ပြွတ်စုတ်နေပါသည်။
ခြေချောင်းကြားမှ ရှိရှိသမျှသော အညစ်အကြေးတို့သည် ကျွန်တော်ကျူးလွန်ထားသောပြစ်မှု့များအတွက် ဦးစွာသောအပြစ်ဒဏ်များ(သို့)သခင်မပေးသောအပြစ်များ၏အစပင်ဖြစ်ပါတော့သည်

မိုးယု၏နူးညံ့လှသောခြေချောင်းများကို စုပ်ရင်းနှင့်အချိန်အနည်းငယ်ကြာသောအခါတွင်. . .
'ဟဲ့ကျွန်ကြီး. . .'
'ခင်ဗျာ. .ဘာအလိုရှိပါသလဲသခင်မ'
အပိုးကျိုးနေသောကျွန်တယောက်ဖြစ်နေသော ကျွန်တော်သည် သခင်မမိုးယု၏ခြေချောင်းများကိုစုပ်ပေးနေရာမှ နား၍သခင်မပြောမည့်စကားအမိန့်ကိုစောင့်မျှော်နေမိပါသည်။
'သခင်မခြေချောင်းတွေကိုလျက်မနေနဲ့တော့ မင်းအတွက်ဒီထက်ကောင်းတာပေးမယ်'ဟုဆိုကာ ကျွန်တော်အားကုတင်အောက်သို့ကန်ချလိုက်ပြီးနောက် အနားရှိထမီတထည်ကိုကောက်ယူလိုက်ပါသည်။
'ဟဲ့ကျွန်ခေါင်းငုံ့နေစမ်းမော့ကြည့်မယ်မကြံနဲ့နော်'
ခဏအကြာတွင်တော့. . .
'ရပြီရော့ဒီမှာနင့်အတွက် ဒါကိုနင်ဘယ်လိုလုပ်မလဲဆိုတာငါကြည့်မယ် ကျွန်ကြီး'
ကျွန်တော်လည်း အရှေ့ရောက်လာသော အောက်ခံဘောင်းဘီးပန်းရောင်လေးကို လက်နှစ်ဖက်နှင့်ယုယုရရကိုင်ကာ နမ်းရှုံ့နေလိုက်ပါသည်။
'ဟဲ့ကျွန်စုတ် နင်ဒီလောက်ဘဲလုပ်တတ်သလားးးး'
စကားသံနှင့်အတူ ကျွန်တော့်ပါးကိုဖြန်းကနဲချလိုက်ပါသည်။ ကျွန်တော်လည်းထိတ်ထိတ်လန့်လန့်နှင့် သခင်မခြေသလုံးကိုဖက်ကာ. . .
'ခွင့်လွှတ်ပါ သခင်မရယ် သခင်မမကျေနပ်ရင်ရိုက်ရုံတင်မကဘူး ကြိုက်သလိုလုပ်နိုင်ပါတယ်'
'နင်တော်တော်အသုံးမကျတာဘဲ နင်ကိုငါကသနားလို့ငါ့နဲ့အတွင်းခံဘောင်းဘီချီးမြှင့်တာတောင် နင်ကနမ်းတာလေးလောက်လုပ်နေတယ်'
'နင်ကခိုင်းမှသိမဲ့အကောင်ဘဲ'
ကျွန်တော်ကို သခင်မပိုးစိုးပက်စက်ပြောဆိုနေသော်လည်း ကျွန်တော်သခင်မကို မေတ္တာမပျက်နိုင်ဘဲ သူခိုင်းသမျှလိုက်လုပ်ဖို့ကိုသာ ကျွန်တေည်ကြိုးစားနေမိပါသည်။
'ဟဲ့ဒီမှာတွေ့လားးးး'
အလယ်တွင်ဝါကျင်ကျင်ဖြစ်နေသောနေရာများကိုလက်ညှိုးပြ၍. . .
'ဒီနေရာတွေကိုနင့်လျှာနဲ့လျက်ပြစမ်း'ဟုဆိုကာ ကျွန်တော်မျက်နှာဆီသို့ပစ်ပေါက်လိုက်ပါသည်။
ထပ်မံရောက်ရှိလာသောဘောင်းဘီတိုလေးကို သခင်မခိုင်းသည့်အတိုင်းလျှက်နေလိုက်ပါသည်။
ကျွန်တော်လုပ်သမျှကိုတော့ သခင်မကခုတင်ပေါ်တွင်အခန့်သားထိုင်ကြည့်ပေးနေပါသည်။
နာရီဝက်ခန့်ကြာပြီးနောက်
'နင်ဒီနေ့ကစပြီးငါ့ရဲ့ထာဝရကျွန်ဖြစ်သွားပြီ ငါစကားက်ုနင်နားထောင်ရမယ် အဲ့လိုမှမဟုတ်ရင်တော့ နင်ငါ့ကိုစော်ကားဖို့ကြိုးစားတာကို အားလုံးသိအောင် ဖွင့်ပြောရလိမ့်မယ်နော်'
'ဟုတ်ကဲ့ပါသခင်မ ကျွန်တော်သခင်မစကားကို ထာဝရနားထောင်ပါ့မယ်'
'ကဲဒီနေ့တော့ဒီလောက်ဘဲ ခဏနေရင်ဝတ်မှုံပြန်လာလောက်တော့မယ်'
'သွားတော့ဘာလုပ်နေတာလဲ'
ကျွန်တော်အခန်းဝသို့ပြန်ရောက်ခါနီးတွင်. . .
'ဟဲ့ကျွန်ဒီနားကိုပြန်လာစမ်း'
'ဒီမှာဘာတွေလည်းကြည့်စမ်း'
သခင်မ၏အတွင်းခံကိုနမ်းနေလျှက်နေရင်းမှစိတ်လွတ်၍ထွက်သွားပုံရသည် အရည်ပျစ်များကျွန်တော်ထိုင်ခဲ့သောနေရာတွင် အနည်းငယ်တွေ့ရသည်။
'နင့်အညစ်အကြေးတွေကိုသန့်ရှင်းစမ်း'
ကျွန်တော်လည်းအဝတ်ယူ၍သုတ်ရန် အဝတ်တခုလှမ်းယူလိုက်ချိန်တွင်. .
'နေအုန်းးးအဝတ်နဲ့မသုတ်နဲ့ လျှာနဲ့လျှက်'
ကျွန်တော်လည်း လျှာနှင့်လျှက်ဆိုသောအမိန့်ကြောင့် ကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်သွားသည်။
'ဟဲ့ဘာကြောင်နေတာလဲ နင့်လျှာနဲ့လျှက်ခိုင်းနေတာလေအခုလျှက်'ဟုဆိုကာ ကျွန်တော်ခေါက်းကားဆွဲ၍ အရည်ထွက်များကိုလျှက်စေပါသည်။ ကျွန်တော်လည်းအပြစ်ရှိသည်ကတကြောင်း၊ချစ်မိသည်ကတကြောင်းတို့ကြာင့် သခင်မခိုင်းသမျှ အော့နှလုံးနာကာ ကျွန်တော်လရည်များကို ကျွန်တော်ပြန်လျှက်နေမိပါတော့သည်။
ဒီလိုအကြောင်းတွေကြောင့် နဂိုကခွင့်မပြုသောဝတ်မှုံ့ရဲ့ပါတီပွဲကိုလည်း သခင်မအမိန့်အတိုင်းစိတ်ကြိုက်လုပ်ခွင့်ပေးလိုက်ရပါတော့သည်။
ပါတီပွဲကျင်းပသည့်ညသို့ရောက်သော်. . .
သူတို့တွေကတော့အုပ်စုလိုက်မြူးတူးပျော်ပါးနေချိန်တွင် ကျွန်တော်ကတော့အခန်းထဲတွင်တယောက်တည်းနေကာ သခင်မပေးသနားထားသော ဘောင်းဘီတိုလေးကိုသာနမ်းရှုံ့၍ စည်းစိမ်ခံနေမိပါတော့သည်။
၁၂နာရီလောက်တွင် ပွဲလည်းပြီးပြီမို့အားလုံးပြန်သွားကာ အိမ်တွင်ကျွန်တောရယ်၊ ကျွန်တော့်ညီမဝတ်မှုံ့ရယ်၊ မိုးယုရယ်သုံးယောက်သာရှိနေပါတော့သည်။
+41  Vote Up
Report to moderator     Logged
လက်မလေးတွေမတ်မတ်ထောင် အတန်းလေးတက်ရအောင်....
တစ်ယောက်တစ်ချက်ထောင်လို့မတ် Vote များစွာတက်.....
စည်းလုံးခြင်းဖြင့်အောင်ကြောင်းဖြာ အတန်းတက်ဖို့ပါ......
သူသူငါငါအတန်းတက် အခန်းသစ်တွေစောင့်ကြိုလျက်..

ည၂နာရီထိုးခန့်ရောက်သော်. . .
'ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက်'
ကျွန်တော့်အခန်းတံခါးသံကို တယောက်ယောက်လာခေါက်သံကြားမိလိုက်သဖြင့် အိပ်နေရာမှထကာ တံခါးဖွင့်ရန်အဝသို့ထွက်ခဲ့ပါသည်။
တံခါးပွင့်လိုက်သည်ဆိုသည်နှင့်ပင်. . .
'ဒီလောက်တံခါးခေါက်နေတာမကြားဘူးလားးး'
ဒေါသအသံနှင့်အတူ သခင်မမိုးယု၏မျက်နှာကိုမြင်လိုက်ရပါသည်။ ကျွန်တော်လည်းထင်မှတ်မထားသောကြောင့် အနည်းငယ်လန့်သွားမိပါသည်။
'သခင်မဘာခိုင်းစရာရှိလို့ပါလဲခင်ဗျာ'
'ပြောမယ်လာလိုက်ခဲ့'ဟုဆိုကာ ကျွန်တော့်ခုတင်ပေါ်တွင်သွားထိုင်ပါသည်။ အလိုက်သိစွာပင် အောက်မှာထိုင်နေပေးလိုက်ပါသည်။
'ကဲငါ့မေးမယ်သေချာဖြေနော်'
'ဟုတ္ကဲ့ပါသခင္မ'
'နင်ကငါ့ရဲ့ထာဝရကျွန်ဆိုတော့နင်ငါခိုင်းတာအကုန်လုပ်မှာပေါ့ဟုတ်လားး'
ကျွန်တော်လည်းခေါင်းညိတ်၍အဖြေပေးလိုက်ပါသည်။
'ကဲဒါဆိုအခုငါဖြစ်ချင်နေတာကိုပြောမယ်နားထောင်'
'ငါအခုအိမ်သာအရမ်းတတ်ချင်နေတယ်နင်ဘာလုပ်ပေးနိုင်မလဲ'
ကျွန်တော်လည်းမေးခွန်းကို ဘယ်လိုဖြေရမှန်းမသိဖြစ်သွားပါသည်။
ထို့ကြောင့် 'သခင်မဖြစ်ချင်တာကိုသာပြောပါ ကျွန်တော်အကုန်လုပ်ပေးပါ့မယ်'
ကျွန်တော့်၏အဖြေကို သဘောကျသွား၍ထင်သည် သခင်မပြုံးနေသည်ကိုကျွန်တော်တွေ့နေရပါသည်။
'ဒါဆိုလည်းငါခိုင်းချင်ရာခိုင်းမယ် နင်လိုက်လုပ်ဖို့ပြင်ထား၊ အခုနာ့နောက်လိုက်ခဲ့'
သခင်မသည်အရှေ့မှဦးဆောင်၍ အောက်ထပ်အိမ်သာဆီသို့ဦးတည်ကာ သွားပါသည်။
'ငါသေးစပေါက်မယ်နင်လှဲလိုက်တော့'
ထင်မထားသောအမိန့်ကြောင့် ကျွန်တော်မျက်လုံးပြူးသွားသည်။
'ဟဲ့ကျွန်ငါပြောနေတယ်လေလှဲစမ်းဘာလုပ်နေတာလဲ' ဟုဆိုကာ ကျွန်တော့်အားတွန်းလှဲပါတော့သည်။ အိမ်သာကြမ်းပြင်တွင် ကျွန်တော်သည်လှဲအိပ်နေလျက်သားဖြစ်နေပါသည်။
'ကျွန်ကြီးနင်မြင်ချင်တဲ့ငါ့အဖုတ်ကိုမြင်ရတော့မယ်နော်မျက်လုံးမမှိတ်လိုက်နဲ့ပြူးထားအုန်း'
'နောက်ပြီးငါကအခုနင့်ပါးစပ်ထဲကိုသေးပေါက်ထည့်မှာဆိုတော့ ပါးစပ်လည်းကျယ်ကျယ်ဟထားအုန်းနော်'
ကျွန်တော်လည်းအခုမှပင် ကျွန်တော့်ကိုဘာလုပ်ခိုင်းမည်ကို ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်းသိလိုက်ရပါတော့သည်။ သိလိုက်ခါမှပို၍ပင် ရင်ခုန်မိပါတော့သည်။
'ငါ့ပါးစပ်ပေါက်ထဲကိုသေးပေါက်ထည့်မယ်ဆိုဘဲ. . .'
ဘယ်လိုလုပ်မည်ကိုတွေး၍ရင်ခုန်နေမိပါသည်။
'ဟဲ့ကြာတယ်ဟာပါးစပ်ကျယ်ကျယ်ဟထားပါဆို'
ကျွန်တော်လည်းသခင်မစကားအတိုင်းပင်ပါးစပ်ကို အကျယ်ဆုံးဟထားလိုက်ပါသည်။ သခင်မမှကျွန်တော့်အားကြည့်၍ပြုံးပြီးနောက် ကျွန်တော့်မျက်နှာဘက်ဆီသို့ဦးတည်ကာ ခွလိုက်ပါသည်။ ထိုအချိန်တွင်ကျွန်တော်ကြည့်လိုက်မိသည်ကတော့ အောက်ခံမပါဘဲအတိုင်းသားမြက်လိုက်ရသည့် သခင်အမိုးယု၏အဖုတ်ပင်ဖြစ်ပါသည်။
'ဟဲ့ကျွန်ငါ့အဖုတ်ကိုနမ်းပေးစမ်း'
'အေးးးးကောင်းတယ်လျှာလေးနဲ့ပါလျှက်'
'အင်းးးးရပြီရပြီ ငါသေးပေါက်တော့မယ်ပါးစပ်ကျယ်ကျယ်ဟထားတော့'
ဟထားသောကျွန်တော့်ပါးစပ်အတွင်းသို့သေးများသည် အတားအဆီးမရှိထိုးဆင်းလာပါသည်။ ကျွန်တော်လည်းတတ်နိုင်သမျှမြိုချပါသော်လည်းအကုန်မဝင်ဘဲ ဘေးဖိတ်စင်မှုကများပါသည်။ အဖုတ်အတွင်းမှသေးထွက်မှု့ရပ်တန့်သွားသဖြင့် ကျွန်တော်လည်းအနည်းငယ်အသက်ရှုချောင်သွားပါသည်။
'ဟဲ့ကျွန်ကြီးနောက်ဆုံးအသုတ်နည်းနည်းဘဲကျန်တော့တယ်ဘေးမဖိတ်စေနဲ့နော် အကုန်မျိုချ'
သခင်မသဘောအလိုအတိုက်းပင် ဘေးမဖိတ်အောင်ဝါကျင်ကျင်သေးများကို ဂရုစိုက်၍သောက်သုံးလိုက်ပါသည်။
'ကဲသေးပေါက်ပြီးပြီဆိုတော့အဖုတ်ကိုဆေးပေးအုန်းးးး'
'ရေနဲ့မဆေးဘူးနင့်ပါးစပ်နဲ့ဆေးမယ်'ဟုဆိုကာ ကျွန်တေည့်ပါးစပ်ပေါက်ပေါ်တွင်ထိုင်ချလိုက်ပါတော့သည်'
ကျွန်တော်လည်းအသက်ရှုကြပ်သည့်ကြားကပါးစပ်၊လျှာတို့ဖြင့်အဖုတ်တွင်ပေနေသောသေးအစအနများကိုရှင်းပေးလိုက်ပါသည်။ကျွန်တော်ထိုကဲ့သို့ပြုလုပ်နေသည်များကို တစ်ယောက်သောသူသည် အသံတိတ်ချောင်းကြည့်နေရာမှ စတင်၍မှတ်ချက်တခုစပေးပါတော့သည်။

'ငါ့အကိုငြိမ်နေတယ်အောင်းမေ့တာသူကဒီလိုကို. . .'
ကျွန်တော်လည်း ညီမဝတ်မှုံ့၏ကြားသည်နှင့် လန့်ဖြန့်သွားပါသည်။ သို့သော် သခင်မမိုးယုကတော့ တုပ်တုပ်မလှုပ်ဘဲ ကျွန်တော့်မျက်နှာပေါ်တွင်ထိုင်မြဲအတိုင်း ထိုင်နေသဖြင့် ကျွန်တော်မှာလည်းလှဲနေလျက်ပင်ရှိနေပြီး ဘာမျှမလုပ်နိုင်ပါ။
'နင့်အကိုကငါကျွန်ကြီးလေဟာ ဘယ်လိုလဲငါပြောတာယုံပြီလား'
'ယုံပါပြီဟာ. .မိုးယုတို့ကတော့တော်လိုက်တာဟာ'
ကျွန်တော့်မျက်နှာပေါ်မှထ၍ သူမ၏ဘောင်းဘီအားပြန်ဝတ်ရင်းးးး
'ဟဲ့ကျွန်နင့်ကိုဘယ်သူကထခိုင်းနေလို့လဲပြန်လှဲနေစမ်း'
ထမယ်လုပ်သောကျွန်တော်သည်ပင်မထဖြစ်တော့ဘဲ ဆက်လက်လှဲနေလိုက်ပါသည်။
'ကဲဝတ်မှုံ့ငါနိုင်ပြီနော် ပြောထားတဲ့အတိုင်းလုပ်တော့'
'ေအးပါဟာငါကတိတည္ပါ့မယ္'
'ဒါဆိုလည်းစတော့လေဟာ ငါလည်းအချက်ပေးလိုက်အုန်းမယ်'
သူတို့ပြောနေသည်များကို ကျွန်တော်နားမလည်ပါ သို့သော်နားစွင့်နေမိပါသည်။
'ကျွန်ကြီး. . .'
'ငါ့သူငယ်ချင်းသေးပေါက်မလို့ သခင်မတုန်းကလိုဘဲ ပါးစပ်ကိုကျယ်ကျယ်ဟပေးထားလိုက်စမ်း'
ကျွန်တော်တော်တော်လေးကို တုန်လှုပ်သွားမိပါသည်။အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သေးပေါက်မည့်မိုးယုသူငယ်ချင်းသည် ကျွန်တော့်ညီမဝတ်မှုံ့ပင်ဖြစ်ပါသည်။ တုန်လှုပ်နေမိသော်လည်း နောက်ဆုတ်ဖို့လမ်းမရှိတာမို့ လှဲနေရင်းကပင် ပါးစပ်ကိုကျယ်ကျယ်လေးဟပေးလိုက်ပါသည်။
ဝတ်မှုံ့သည် သူမဝတ်ထားသောဘောင်းဘီကိုချွတ်ချလိုက်ပြီးနောက် ကျွန်တော့်ဆီသို့လာကာ မျက်နှာဘက်ကိုဖင်ပေး၍ ခွလိုက်ပါသည်။
'ထိုင်ချလိုက်တော့လေဝတ်မှုံ့ဘာလုပ်နေတာလဲမထိုင်ဘဲနဲ့'
'ကန်တော့နော်ကိုကြီး. . .'
ပြော်ချော်ချော်နှင့်ကန်တော့ဟုပြောကာ ကျွန်တော့်မျက်နှာပေါ်ထချလိုက်ပါသည်။ သူမမထိုင်ခင်လေးတွင်တော့ သူမ၏မွေးရာပါအဖုတ်လေးကို ကျွန်တော်သေချာကြည့်နေမိပါသေးသည်။ ကျွန်တော့်၏ဖွားဖက်တော်လေးသည်လည်း မာတောင်လျှက်ရှိနေပါသည်။
သူမထိုင်ပြီးခဏအကြာတွင်. . .
'ထွက်လာတော့မယ်နော်' ဟူသောသတိပေးစကားလေးပြောပြီးသည်နှင့်တပြိုင်နက် ကျယ်ကျယ်ဟ၍ သူမအဖုတ်ဝနှင့်တေ့ထားသော ကျွန်တော့်ပါးစပ်အတွင်းသို့ အရည်ပူများတိုးဝင်လာပါတော့သည်။ မိုးယုတခါပေါက်ထည့်ဖူးသော်လည်း အတွေ့အကြုံမရင့်သေးတာမို့ ဘေးဘက်ပါးပြင်ပေါ်သို့အမြှုပ်များနှင့် အရည်ပူများ လျှံထွက်ခဲ့ပါသည်။ သေးပေါက်ပြီးချိန်တွင်တော့ မိုးယု၏အမိန့်ကြောင့် ဝတ်မှုံ့၏အဖုတ်အား သေးများပြောင်စင်အောင်ဆက်လက်လျှက်ပေးနေရပါတော့သည်။
အဖုတ်ကိုလျှက်ပေးနေရင်းမှကျွန်တော်စဉ်းစားမိတာကတော့ ငါခုနကသောက်လိုက်တာ ငါ့ညီမဝတ်မှုံ့ရဲ့သေးတွေဖြစ်ပြီး ငါအခုလျှက်နေတဲ့အဖုတ်ဟာလည်း ငါ့ညီမအဖုတ်ဖြစ်နေပါလားး။ သို့တိုင်အောင် ကျွန်တော့်ဖွားဖက်တောင်ကမာတောင်ဆဲ။
'ကဲတော်ပြီတော်ပြီ မလျှက်နဲ့တော့ပြောင်လောက်ပါပြီ'
'မိုးယုငါကတိတည်တယ်နော် နင်သာငါ့အကိုပါးစပ်ထဲသေးပေါက်ထည့်နိုင်ရင် ငါလည်းနင့်ရှေ့မှာတင် ငါ့အကိုပါးစပ်ထဲသေးပေါက်ထည့်မယ်ဆိုတာလေ'
'အေးပါဟာ ငါလည်းနင့်ကိုယုံသွားပါပြီ'
'ဟဲ့ကျွန်ကြီးငါ့သူငယ်ချင်းရဲ့သေးကသောက်ရတာကောင်းရဲ့လားး'
ကျွန်တော်အားမထီမဲ့မြင်ပုံစံဖြင့်ပြောဆိုပါတော့သည်။ ကျွန်တော်သည်လည်းထိုသို့ပြုမူသည်ကိုပင် အရသာတွေ့၍နေပါတော့သည်။

'ကျွန်ကြီးရေအခုကစပြီးစည်းကမ်းတွေပြောပြမယ် လှဲမနေဘဲငါ့ရှေ့ဒူးလာထောက်ပြီးလာနားထောင်စမ်း'
ကျွန်တော်လည်းအမိန့်အတိုင်း လှဲနေရာမှထ၍ မိုးယုရှေ့တွင်ဒူးထောက်လိုက်ပါသည်။
'နင်ကငါ့ရဲ့ရာသက်ပန်ကျွန်ဘဲ ငါ့စကားအားလုံးကိုနားထောင်ရမယ်လက်ခံရမယ်'
'ငါ့ကိုအခုကစပြီးသခင်မလို့ခေါ်ရမယ် ငါသူငယ်ချင်းဝတ်မှုံ့ကိုတော့ မဖုရားလို့ခေါ်ပြီး သူပြောသမျှကိုလည်း ငါပြောနေသလိုမှတ်ယူရမယ်'
'ဟဲ့ၾကားလားးးးး'
'ငါ့ကိုဘယ်လိုခေါ်ရမလဲပြန်ပြောစမ်းးးးး'
'သခင်မပါခင်ဗျာ့. . .'
'ဝတ်မှုံ့ကိုရော. . .'
'မဖုရားပါခင်ဗျာ့. . .'
'နင်ကဒီလိုတော့လည်းမဆိုးဘူးဘဲ. .ဒီနေ့ကနင်ရဲ့တရားဝင်ကျွန်ဖြစ်တဲ့ပထမဆုံးနေ့ဆိုတော့ ဒီလောက်နဲ့ဘဲနားလိုက်မယ်'
'ကဲငါတို့ပြန်အိပ်တော့မယ် နင်ကြမ်းပြင်မှာပေနေတဲ့သေးတွေကိုရေဆေးပြီးရင် နင်လည်းအိပ်တော့. .'
ကျွန်တော်လည်း သခင်မပြောသည့်အတိုင်းပင် အိမ်သာကြမ်းပြင်တွင်ပေနေသော အညစ်အကြေးများကိုသန့်ရှင်းပြီးနောက် အိပ်ခန်းသို့ပြန်၍ နောက်နေ့အတွက်အားမွေးပါတော့သည်။
နံနက်မိုးလင်းသော်. . .
ညတုန်းကပင်ပန်းခဲ့မှု့များကြောင့် အိမ်ရှိသုံးယောက်လုံး ၁၀နာရီထိုးတိုင်အောင်မနိုးနိုင်ကြသေးပေ. .။
'ကျွန်ကြီးထတော့ ထတော့'
ကျွန်တော်အားအစုံတယောက်မှအတင်းလှုပ်နိုးနေသဖြင့်ကျွန်တော်လည်း အိပ်ချင်မူးတူးဖြင့်မျက်စိကိုအနည်းငယ်ဖွင့်၍ကြည့်လိုက်ပါသည်။ ကျွန်တော်ခုတင်ဘေးတွင်မတ်တပ်ရပ်၍ ကျွန်တော့်အညးလှုပ်နှိုးနေသော မိုးယုနှင့်ဝတ်မှုံ့ကိုတွေ့လိုက်ရပါသည်။ တွေ့လိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် ကျွန်တော်လူးလဲထ၍ သခင်မမိုးယု၏ခြေရင်း၌ ဒူးထောက်ဝတ်ပြုလိုက်ပါတော့သည်။
'ငါ့ကျွန်ကြီးဘယ်ဆိုးလို့တုန်းအလိုက်သိသားဘဲ'
'ငါတို့သေးပေါက်ကြမလို့နင့်ကိုလာခေါ်တာ လာလိုက်ခဲ့'
ကျွန်တော်လည်းသခင်မကလိုက်ခဲ့ဆိုသဖြင့် မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပါသည်။
'မိုးယုကလည်းဟာကျွန်ကိုခေါ်တာအဲ့လိုမခေါ်ရဘူးဟ'
'ဟဲ့ကျွန်ကြီးမဖုရားတို့နောက်ကနေဘေးဘက်ထောက်ပြီးလိုက်ခဲ့စမ်း'
ကျွန်တော်ကချက်ချင်းဖြစ်သဖြင့် ကြောင်အမ်းအမ်းဖြစ်သွားချိန်တွင်
'နင့်မဖုရားပြောနေတယ်လေးဘက်ထောက်တဲ့'
သခင်မမိုးယု၏အသံကြောင့်အသိပြန်ဝင်လာပြီး ချက်ချင်းလေးဘက်ထောက်လိုက်ပါသည်။
ကျွန်တော့်လေးဘက်ထောက်လိုက်သည်ကိုကြည့်၍သခင်မမှ
'ဟဲ့ကျွန်ကြီးနင့်အဝတ်အစားတွေကိုချွတ်လိုက်စမ်း ဒါမှကျွန်နဲ့ပိုတူတော့မပေါ့'
'ဟုတ္တဟ္မဟုတ္လားဝတ္မႈံ႔'
'သိပ်မှန်တာပေါ့ မိုးယုရာာာာာ'
သခင်မနှင့်မဖုရားခိုင်းသမျှကိုအတိအကျလိုက်နာ၍သူတို့သူဦးခေါ်ဆောင်ရာ အိမ်သာရှိရာသို့ဂွေးတန်းလန်းနှင့်လေးဘက်ထောက်ကာကျွန်တော်လိုက်ခဲ့ရပါတော့သည်။

အိမ်သာရောက်သောအခါတွင်တော့ ကျွန်တော့်သခင်မနှင့်မဖုရားတို့က Morning peeဝါဝါလေးကို ကျွန်တော့်ပါးစပ်ထဲသို့ပေါက်ချခြင်းဖြင့် သူတို့နှင့်ကျွန်တော်၏နံနက်ခင်းလေးကို စတင်လိုက်ပါသည်။
'မိုးယုမုန့်သွားစားကြမယ်လေ'
'အေးးသွားကြတာပေါ့'
အိမ်သာသုံးပြီးနောက် နှစ်ဦးသားအတိုင်အပေါက်ညီကာဖြင့် ညဝတ်အင်္ကျံကိုလဲကာ အပြင်သို့ထွက်သွားပါတော့သည်။ ထိုအချိန်ကျွန်တော့်တွင်တော့ သခင်မပေးခဲ့သည့်အမိန့်အတိုင်း သူတို့သွားတိုက်၊မျက်နှာသင်လုပ်စဉ်က ပေကျံနေသော နေရာများနှင့် အိမ်သာသန့်ရှင်းရေးကိုလုပ်ရင်းနှင့်သာ အိမ်တွင်ကျန်ခဲ့ပါသည်။
အချိန်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက်
ခြံဝန်းအတွင်းညကသောင်းကျန်းထာသော ပါတီပွဲ၏အမိုက်သရိုက်များကို ကျွန်တော်သန့်ရှင်းနေချိန်တွင် သူတို့နှစ်ဦးပြန်ရောက်လာကြပါသည်။
'ကြိုးစားလှချည်လားးးးသေချာရှင်းထားနော်'
ဝတ်မှုံက နောက်ပြောင်၍အိမ်ထဲသို့ဝင်သွားပါသည်။ မိုးယုကတော့ကျွန်တော့်အနားလာ၍
'အလုပ်ပြီးရင်လာခဲ့အုန်းခိုင်းစရာရှိတယ်'
အမိန့်သံလေးနှင့်ပြော၍ သူလည်းအိမ်ထဲသို့ဝင်သွားပါသည်။
ကျွန်တော်အားလုံးရှင်းလင်းပြီ၍အိမ်ထဲဝင်ချိန်တွင်တော့ TVရှေ့တွင် ကိုရီးယားကားကိုအားပေးနေကြသော သူတို့ကိုတွေ့ရပါသည်။
'ဘာစားပြီးပြီလဲ'
မိုးယု၏အမေးကိုကျွန်တော်မဆိုင်းမတွပင်. . .
'ကော်ဖီဖျော်သောက်ပြီးပါပြီသခင်မ'
'အင်းးးဒါဆိုရင်စားပြီးပြီဆိုတော့ဒီနားလာအုန်း'
ကျွန်တော်အနားရောက်သွားချိန်တွင်တော့. . .
'ေရာ့'
သူမ၏ခြေထောက်ကို ကျွန်တော့်ဘက်ထိုးပေးလိုက်ပါသည်။
'ဟဲ့ဘာရပ်ကြည့်နေတာလဲ'
ကျွန်တော်လည်းဘာကိုဆိုလိုမှန်းမသိသဖြင့် ကြောင်၍ရပ်နေမိပါသည်။
'မိုးယုရယ်ငါ့အကိုကတုံးတယ်ဟဲ့နင်ခိုင်းချင်တာကိုပြောပြီးခိုင်းမှရမှာ'
ဝတ်မှုံ့ကပြုံးပြံုးလေးနှင့် commentဝင်ပေးသွားပါသည်။
'ဒါဆိုလည်းးးလာဒီမှာဒူးလာထောက်'
သူမ၏ခြေထောက်နားတွင် ကျွန်တော့်အားဒူးထောက်ရန်ညွှန်ပြ၍ခိုင်းသဖြင့် ကျွန်တော်လည်းခိုင်းသည့်အတိုင်းလိုက်နာလိုက်ပါသည်။
'မြင်လားငါ့ခြေမကို နင့်ပါးစပ်ထဲထည့်ပြီးစုတ်စမ်း'
ပိုမိုမာထန်သောအသံဖြင့် ကျွန်တော့်အားအမိန့်များကိုစတင်ပေးပါတော့သည်။
ချေးညှော်များကိုစုတ်ပေးရင်း ခြေချောင်းဆယ်ချောင်းလုံးပင်စုံသွားပြီဖြစ်သဖြင့် သခင်မခြေထောက်လေးသည်လည်းချေးညှော်ကင်း၍ သန့်စင်သွားပြီးဖြစ်သည်။
'ဟဲ့တော်ပြီငါ့ကိုလျက်ပေးတာရပ်ပြီးနင့်မဖုရားကိုသွားလျက်ပေးချေ'
အမိန့်ကိုနာခံတတ်သောကျွန်တော်သည်လည်း မဖုရား၏ခြေထောက်ရှိရာသို့သွားကာ သူမ၏ညစ်ပတ်မှု့အနည်းငယ်ရှိနေသော ခြေထောက်ဖွေးဖွေးလေးကို စတင်လျက်ပေးလိုက်ပါသည်။
ခြေချောင်းများကိုလျက်ပေးနေရင်းမှ မဖုရားက. . .
'ကျွန်ကြီးငါတံထွးထွေးချင်လို့နင့်အိမ်သာပါးစပ်ကိုဟပေးစမ်း'
အမိန့်အတိုင်း ခြေချောင်းစုပ်လျက်ခြင်းကိုရပ်၍ ခေါင်းကိုမော့ကာ ပါးစပ်ကျယ်ကျယ်ဟ၍ အပေါ်မှထွေးချလာမည့် မဖုရား၏တံထွေးများကို စောင့်မျှော်နေမိပါသည်။ မဖုရားထွေးချလိုက်သောတံထွေးပျစ်ပျစ်တို့သည် ပါးစပ်တွင်းသို့ဝင်ရုံမက လည်ချောင်းတွင်းသို့ထိုးဆင်းသွားပါသည်။ ဤသည်ကိုကြည့်၍ သခင်မမှသဘောကျကာ သူတို့ပြောသော ကျွန်တော့်၏အိမ်သာပါးစပ်တွင်းသို့ တံထွေးထွေး၍ထပ်မံဂုဏ်ပြုပေးပါသည်။ တံထွေးသောက်ရသောအရသာသည် မည်သို့ပြောရမှန်းမသိအောင်ကို ခံစားမှု့တမျိုးကို ပေးစွမ်းပါသည်။

အိမ်သာရောက်သောအခါတွင်တော့ ကျွန်တော့်သခင်မနှင့်မဖုရားတို့က Morning peeဝါဝါလေးကို ကျွန်တော့်ပါးစပ်ထဲသို့ပေါက်ချခြင်းဖြင့် သူတို့နှင့်ကျွန်တော်၏နံနက်ခင်းလေးကို စတင်လိုက်ပါသည်။
'မိုးယုမုန့်သွားစားကြမယ်လေ'
'အေးးသွားကြတာပေါ့'
အိမ်သာသုံးပြီးနောက် နှစ်ဦးသားအတိုင်အပေါက်ညီကာဖြင့် ညဝတ်အင်္ကျံကိုလဲကာ အပြင်သို့ထွက်သွားပါတော့သည်။ ထိုအချိန်ကျွန်တော့်တွင်တော့ သခင်မပေးခဲ့သည့်အမိန့်အတိုင်း သူတို့သွားတိုက်၊မျက်နှာသင်လုပ်စဉ်က ပေကျံနေသော နေရာများနှင့် အိမ်သာသန့်ရှင်းရေးကိုလုပ်ရင်းနှင့်သာ အိမ်တွင်ကျန်ခဲ့ပါသည်။
အချိန်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက်
ခြံဝန်းအတွင်းညကသောင်းကျန်းထာသော ပါတီပွဲ၏အမိုက်သရိုက်များကို ကျွန်တော်သန့်ရှင်းနေချိန်တွင် သူတို့နှစ်ဦးပြန်ရောက်လာကြပါသည်။
'ကြိုးစားလှချည်လားးးးသေချာရှင်းထားနော်'
ဝတ်မှုံက နောက်ပြောင်၍အိမ်ထဲသို့ဝင်သွားပါသည်။ မိုးယုကတော့ကျွန်တော့်အနားလာ၍
'အလုပ်ပြီးရင်လာခဲ့အုန်းခိုင်းစရာရှိတယ်'
အမိန့်သံလေးနှင့်ပြော၍ သူလည်းအိမ်ထဲသို့ဝင်သွားပါသည်။
ကျွန်တော်အားလုံးရှင်းလင်းပြီ၍အိမ်ထဲဝင်ချိန်တွင်တော့ TVရှေ့တွင် ကိုရီးယားကားကိုအားပေးနေကြသော သူတို့ကိုတွေ့ရပါသည်။
'ဘာစားပြီးပြီလဲ'
မိုးယု၏အမေးကိုကျွန်တော်မဆိုင်းမတွပင်. . .
'ကော်ဖီဖျော်သောက်ပြီးပါပြီသခင်မ'
'အင်းးးဒါဆိုရင်စားပြီးပြီဆိုတော့ဒီနားလာအုန်း'
ကျွန်တော်အနားရောက်သွားချိန်တွင်တော့. . .
'ေရာ့'
သူမ၏ခြေထောက်ကို ကျွန်တော့်ဘက်ထိုးပေးလိုက်ပါသည်။
'ဟဲ့ဘာရပ်ကြည့်နေတာလဲ'
ကျွန်တော်လည်းဘာကိုဆိုလိုမှန်းမသိသဖြင့် ကြောင်၍ရပ်နေမိပါသည်။
'မိုးယုရယ်ငါ့အကိုကတုံးတယ်ဟဲ့နင်ခိုင်းချင်တာကိုပြောပြီးခိုင်းမှရမှာ'
ဝတ်မှုံ့ကပြုံးပြံုးလေးနှင့် commentဝင်ပေးသွားပါသည်။
'ဒါဆိုလည်းးးလာဒီမှာဒူးလာထောက်'
သူမ၏ခြေထောက်နားတွင် ကျွန်တော့်အားဒူးထောက်ရန်ညွှန်ပြ၍ခိုင်းသဖြင့် ကျွန်တော်လည်းခိုင်းသည့်အတိုင်းလိုက်နာလိုက်ပါသည်။
'မြင်လားငါ့ခြေမကို နင့်ပါးစပ်ထဲထည့်ပြီးစုတ်စမ်း'
ပိုမိုမာထန်သောအသံဖြင့် ကျွန်တော့်အားအမိန့်များကိုစတင်ပေးပါတော့သည်။
ချေးညှော်များကိုစုတ်ပေးရင်း ခြေချောင်းဆယ်ချောင်းလုံးပင်စုံသွားပြီဖြစ်သဖြင့် သခင်မခြေထောက်လေးသည်လည်းချေးညှော်ကင်း၍ သန့်စင်သွားပြီးဖြစ်သည်။
'ဟဲ့တော်ပြီငါ့ကိုလျက်ပေးတာရပ်ပြီးနင့်မဖုရားကိုသွားလျက်ပေးချေ'
အမိန့်ကိုနာခံတတ်သောကျွန်တော်သည်လည်း မဖုရား၏ခြေထောက်ရှိရာသို့သွားကာ သူမ၏ညစ်ပတ်မှု့အနည်းငယ်ရှိနေသော ခြေထောက်ဖွေးဖွေးလေးကို စတင်လျက်ပေးလိုက်ပါသည်။
ခြေချောင်းများကိုလျက်ပေးနေရင်းမှ မဖုရားက. . .
'ကျွန်ကြီးငါတံထွးထွေးချင်လို့နင့်အိမ်သာပါးစပ်ကိုဟပေးစမ်း'
အမိန့်အတိုင်း ခြေချောင်းစုပ်လျက်ခြင်းကိုရပ်၍ ခေါင်းကိုမော့ကာ ပါးစပ်ကျယ်ကျယ်ဟ၍ အပေါ်မှထွေးချလာမည့် မဖုရား၏တံထွေးများကို စောင့်မျှော်နေမိပါသည်။ မဖုရားထွေးချလိုက်သောတံထွေးပျစ်ပျစ်တို့သည် ပါးစပ်တွင်းသို့ဝင်ရုံမက လည်ချောင်းတွင်းသို့ထိုးဆင်းသွားပါသည်။ ဤသည်ကိုကြည့်၍ သခင်မမှသဘောကျကာ သူတို့ပြောသော ကျွန်တော့်၏အိမ်သာပါးစပ်တွင်းသို့ တံထွေးထွေး၍ထပ်မံဂုဏ်ပြုပေးပါသည်။ တံထွေးသောက်ရသောအရသာသည် မည်သို့ပြောရမှန်းမသိအောင်ကို ခံစားမှု့တမျိုးကို ပေးစွမ်းပါသည်။

မည်သို့ပြောရမှန်းမသိအောင်ကို ခံစားမှု့တမျိုးကို ပေးစွမ်းပါသည်။
သခင်မနှင့်မဖုရားအလိုကျနေပေးနေရင်းနှင့်ပင် အချိန်များစွာကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပါတော့သည်။
'တော်ပြီဟာရုပ်ရှင်မကြည့်ချင်တော့ဘူးပျင်းလာပြီ. .'
သခင်မကထိုင်နေရာမှထရင်းပြောလိုက်ပါသည်။သခင်မကလည်းဆက်၍ပင်. .
'ဝတ်မှုံငါအခန်းထဲဝင်တော့မယ်'
'အေးအေးမိုးယုရေ ငါတော့ဆက်ကြည့်လိုက်အုန်းမယ်ဟာ'
'ေအး'
သခင်နှင့်ကျွန်တော်သည်မဖုရားကိုထားခဲ့၍အိပ်ခန်းအတွင်းသို့ဦးတည်သွားခဲ့ပါသည်။
အခန်းထဲသို့ရောက်သော်. . .
သခင်မသည် ကုတင်ပေါ်မှာလှဲပြီနောက်. . .
'ငယ်ကျွန်ကြီးသခင်မအိပ်လိုက်အုန်းမယ် သခင်မအိပ်နေချိန်မှာဘာသံမကြားချင်ဘူးနော်'
'ဟုတ္ကဲ့'
သခင်အစကားကိုနားထောင်၍ သခင်မအိပ်နေချိန်တွင် သခင်မ၏ခုတင်ခြေရင်းတွင် အိပ်ဖန်စောင့်အဖြစ်စောင့်ရှောက်ရင်း ကျွန်တော်လည်းအိပ်မောကျသွားခဲ့ပါတော့သည်။
အိမ္မက္ထဲတြင္. . .
ကျွန်တော်သည် ကျွန်တော့်၏ချစ်လှစွာသော သခင်မမိုးယုနှင့်သခင်မ၏ခွင့်ပြုချက်အရ သခင်မ၏နူးညံ့လှစွာသော အဖုတ်လေးကိုကျွန်တော့်၏ဖွားဖက်တော်နှင့်ဆက်ယှက်နေပါသည်။
သခင်မသည်ပလ္လင်ခွေထားသောကျွန်တော့်ပေါင်ပေါ်တွင်ထိုင်၍ ကျွန်တော့်အားသိုင်း၍ဖက်ထားပါသည်။
'အားအ. . .'
'ဖွက်ဖွက်. . .အဟင့်အဟင့်. . .'
သခင်မသည်ကျွန်တော့်ကိုဖက်ထားရာမှ သူမ၏လက်သည်းများဖြင့် ကျွန်တော့်ကျောအားကုပ်နေပါသည်။ ထိုအချိန်ကောင်းတွင် အရှိန်တတ်နေသော ကျွန်တော်တို့နှစ်ဦးရှိရာအခန်းတွင်းသို့မဖုရားရောက်လာပြီး သခင်မအားတွန်းဖယ်ထုတ်လိုက်ပါသည်။
'မိုးယုဆင်းအုန်းဟာအခုငါ့အလှည့်'
မဖုရားတွန်းထုတ်လိုက်သဖြင့်သခင်မသည် ဘေးသို့ချသွားပါသည်။ မကျမီကျွန်တော့်အားလှမ်းဆွဲလိုက်သဖြင့် ကျွန်တော့်ကျောတွင်း လက်သည်းခြစ်ရာတခုဖြစ်သွားပြီး ထိုနေရာမှသွေးများထွက်လာပါသည်။
မဖုရားသည် သခင်မအားတွန်းထုတ်ပြီးနောက် သခင်မနေရာတွင်သခင်မအတိုင်းဝင်ထိုင်၍ သူ့ဘာသာသူ အပေါက်ချိန်ကာဆောင့်ပါတော့သည်။
'အားအား'
အတင်းအကြမ်းဆောင့်မှု့ကြောင့် ကျွန်တော်အားတော်တော်လျော့၍ ပေါင်လည်းတော်တော်နာနေပြီဖြစ်သည်။ ဒါတွေအားလုံးကို သခင်မကဘေးမှတောက်လျှောက်ကြည့်နေပါသည်။ ကျွန်တော့်ဖွားဖက်တော်လေးသည် တော်တော်ဖက်ဖက်မောနေပြီဖြစ်သည်။ သို့တိုင်အောင်မဖုရားသည်ကျွန်တော့်အပေါ်မှမဆင်းသေးပေ။
'ဒီဂွေးကလည်းအားမရှိတော့ဘူး'
ဆောင့်ကြီးအောင့်ကြီးဖြင့် ကျွန်တော့်၏အားမရှိတော့သော ဂွေးလေးကိုဆောင့်ဆွဲရင်းပြောလိုက်ပါသည်။
နာလွန်းသဖြင့်ကျွန်တော့်လည်း'အား'ဟူ၍အော်လိုက်မိပါသည်။
'တော်ပြီတော်ပြီဒင်းအားမရှိမှတော့လာစမ်း'
ပြောပြောဆိုဆိုနှင့်ကျွန်တော့်အပေါ်မှဆင်းကာ ကျွန်တော့်အားတွန်းလှဲ၍ ကျွန်တော်မျက်နှာကိုခွကာ သူ့အဖုတ်ကြီးဖြင့်မျက်နှာကိုဖိအုပ်လိုက်ပါတော့သည်။
ကျွန်တော့်ဂွေးနှင့်ဆက်ယှက်ချိန်ကပေကျံနေသော အညစ်အကြေးများနှင့်ပေပွနေသော မဖုရား၏အဖုတ်ကြီးသည် ကျွန်တော့်မျက်နှာပေါ်တွင်တတ်ဖိထားသဖြင့်မခံနိုင်ဖြစ်ကာ ကျွန်တော်အတင်းရုန်းလိုက်ပါတော့သည်။
'နိုးပြီလား ငယ်ကျွန်ကြီးရဲ့'
ကျွန်တော်မျက်နှာကိုခွ၍ပေါင်ကြားရှိကျွန်တော့်အားငုံ့ကာ မဖုရားမေးလိုက်ပါသည်။
ထိုမှပင်ကျွန်တော်အိမ်မက်မှလန့်နိုး၍လာပါတော့သည်။
ထို့နောက်ခုတင်ပေါ်သို့ထပ်မံ၍မျက်စိကစားမိချိန်တွင် သခင်မနှင့်အတူ သူမ၏သူငယ်ချင်းများဖြစ်သော သူဇာ၊ဖွေးဖွေးနှင့်တိုင်းရင်းသူပျိုချောလေးနန်းတို့ကို တွေ့ရပါတော့သည်။



ပြီးပါပြီ။
ရေးသူ onestop