မြသွေးရောင် ခြယ်ထားသော မြက်ခင်းပြင်.. ကြည်လင်ပြာလဲ့သော မိုးသားပြင်အောက်.. အေးမြမြ ချမ်းစိမ့်စိမ့်
လေပြေကလေး တိုက်ခတ်နေသည်။
ချစ်လှစွာသော မောင်တော်ကို စိမ့်တစ်ယောက် စောင့်မျှော်ရင်း ပန်းခြံ၌ ဖြူစင်သော အပြုံးပန်းကလေးများဖြင့်
ဝေဆာလျက် ဆော့ကစားနေသော ကလေးလေးများအား ကြည့်ရင်း ကြည်နူး နေ...
“စိမ့်..... ကြာပြီလား ရောက်နေတာ။ မောင် တောင်းပန်ပါတယ်...လမ်းမှာ ကားတွေ ပိတ်နေလို့ပါ”
ပောာ..မောင်တော် ရောက်လာပြီ။
“ရပါတယ် မောင်ရယ် စိမ့်လည်း ရောက်နေတာ မကြာသေးပါဘူး...”
ဒီနေ့ မောင်နဲ့ချစ်သူ ဖြစ်တာ ၄ လ ပြည့်သွားပါပြီ။
စိမ့်သူကို့ သဘော ကျခဲ့တာတော့ တက္ကသိုလ်စတက်ကတည်းကပါ..လွန်ခဲ့တဲ့ ၆ လ လောက်ကမှမထင်မှတ်
ဘဲ မောင်က ချစ်ခွင့် ပန်ခဲတာလေ။ ကိုယ်တိတ်တခိုး့ ချစ်ရတဲ့ လူက ကိုယ့်ကို ချစ်ခွင့် ပန်ခဲ့တော့ စိမ့် အရမ်း ပျော်ခဲ့
ပါတယ်။
“စိမ့်.... ကိုယ့်ကို စောင့်နေရတော့ဗိုက်ဆာရောပေါ့။ တစ်ခုခု သွားစားရအောင်လေ..”
“ခဏ နားလိုက်ပါဦး မောင်ရယ် အခုပဲ ရောက်လာတာ ပောာကြည့် ချွေးတွေကြီးပဲ”
“အော် စိမ့်ရယ် မောင်အတွက်ဘာမှ မပူပါနဲ့ လာ ပာိုနားမှာ စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်ရှိတယ် သွားစား
ရအောင် မောင်လည်း ဗိုက်ဆာပြီ”
“အင်း ဒါဆို တစ်ခုခု သွားစားကြရအောင်လေ မောင်”
မောင့်လက်လေးကိုကိုင်.. လမ်းလျောက်ရင်း မဝေးတဝေးရှိ စားသောက်ဆိုင် တစ်ဆိုင်မှာ စိမ့်တို့ မနက်စာ
သွားစားကြတယ်ပေါ့။ လမ်းတောက်လျောက်လည်း သူ တွေခဲ့ ရတဲ့အကြောင်းတွေကိုလည်း ရေပက်မဝင်ပြောပြရင်း
နဲ့ပေါ့။
အမြဲ စိမ့်အပေါ် တစ်ခုခုဆို ဖြေရှင်း ပြတက်တဲ့ မောင်... စိမ့်အရမ်း အားနာမိတယ်.... စိမ့်ဘယ်လိုမှ နောက်
ပြန်လှည့်မရတဲ့အမှားကြီး တစ်ခု စိမ့်လုပ်ခဲ့မိတယ်... ဘယ်လိုမှ ပြန်မဖြေရှင်းနိုင်တော့တဲ့ အမှားပေ့ါ..
မနက်စာ စားသောက်ပြီးတော့ မောင်နဲ့ စိမ့်ရုပ်ရှင်တူတူကြည့်ကြတယ်လေ...ပြီးတော့ ဘုရားသွားဖူး မုန့်တွေ
စား ကန်တော်ကြီး ကန်ဘောင်ဘက်သွားလမ်းလျောက်ကြတယ်... အပြန်မရောက်ခင် ဒဂုံစင်တာဘက်ဝင် ရေခဲမုန့်
စားရင်း တစ်နေ့တာ အမှတ်တရလေးတွေနဲ့ ကုန်ဆုံးခဲ့တာပေါ့။
မောင်နဲ့တစ်နေကုန် လျှောက်လည်ရင်း ညနေ ရောက်လာပြန်တယ်...
ညနေဘက် ရောက်လာတိုင်း စိမ့် အမြဲ ကြောက်ရွံ့နေမိတယ်…. အထူးသဖြင့် ဖုန်းခေါ်သံ မြည်မှာ.... လူ
တစ်စုံတစ်ဦးရဲ့ ဖုန်းခေါ်လာမှာကိုပေ့ါ။
“စိမ့်..မျက်နှာ မကောင်းပါလား....ဘာဖြစ်လို့လဲ။ နေမကောင်းလို့လား စိမ့်”
“စိမ့်ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး မောင်ရယ်... ညနေဘက် ရောက်လာပြီဆိုတော့ မောင်နဲ့ ခွဲရတော့မှာလေ”
“အော် စိမ့်လေးရယ်..မောင်နဲ့က မနက်ဖြန် ကျောင်းမှာ ပြန်တွေ့ရဦးမှာပဲကို။ ပြီးတော့ စိမ့်က ဂိုက်သင်ရဦး
မယ်လေ”
မောင်ရယ်... အဲဒီ့ ဂိုက်ကို မသင်ချင်တာပါ... စိမ့်...စိမ့် အရမ်း ကြောက်နေရတယ် ဒီလိုအချိန် ရောက်တိုင်း..
ဒီ့ထက်ပိုဆိုးတာက မောင့်ကို မနာကျင်စေချင်တာပါ။ မောင် စိမ့်အနားက ထွက်သွားမှာကို ကြောက်ရွံ့ နေမိတာပါ
မောင်... ဒါတွေ အားလုံး စိမ့် ပြောမထွက်ရက်ဘူး..
“ကဲ..စိတ်မကောင်းမဖြစ်ပါနဲ့ စိမ့်ရယ်.. မောင် လိုက်ပို့ပေးမယ် ပာုတ်ပြီလား”
“အို မပာုတ်တာ စိမ့်ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး...ပြီးတော့လည်း နီးနီးလေးပါ စိမ့်ဘာသာ သွားလိုက်တော့မယ် မောင်လဲ
လိုက်ပို့ရတာ တကူးတက ပင်ပန်းပါတယ် မောင်အရင် ပြန်နှင့်ပါ နော် မောင်”
“ပာုတ်ပါပြီ ကွယ်...ဒါဆိုမနက်ဖြန်မှ တွေ့ကြမယ်လေ... စိမ့်အိမ်ပြန်ရင် ဂရုစိုက် ပြန်နော်”
“အင်း မောင်လည်း ကား ဂရုစိုက် မောင်းဦးနော်...”
ဒီလိုနဲ့ မောင် စိမ့်တစ်ယောက်ကို လက်ကလေး ပြလျက် မျက်စိ မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
“!!!....ပာိုး ပာိုးး မမတို့အတွဲက သိပ် romantic ဆန်တာပဲဗျာ..!!!”
ရုတ်တရတ် အနောက် ကျောဘက်မှ အလွန်ရင်းနှီးလှသော အသံကြောင့် စိမ့်အရမ်း လန့်သွားတယ်..
“ပာင္...သ..သီပာ..!!!”
“ပောာဗျာ ကျနော့ကို တွေတာ ဘီလူးသရဲ တွေ့ရသလိုပဲ... ဘယ်လို ဖြစ်ရတာလဲဗျာ”့
“န..နင္ဘာလာ လုပ္တာလဲ..??”
“ကျနော် လား... ချစ်မမကို လာကြိုတာလေ။ မမ စိမ့်စမ်းရည်လေးကို သားသား သီပာက လာကြိုတာ။ လာ
အနောက်မှာ ကားရပ် ထားတယ် မမ”
“....”
“ပောာဗျာ..မမဘဲက ပာိုးအဝေးကြီး ရောက်သွားပြီ... ပြန်လှည့် ကြည့်မယ်ဆိုရင်တောင် မြင်မှာ မပာုတ်ဘူး
ဒါပေမယ့် ကားသွားရင်း လာရင်း ဖြတ်သွားလို့ တွေ့သွားရင်တော့သားအပြစ် မပာုတ်တော့ဘူးနော် မမ”
စိမ့်တစ်ယောက် ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပြီ...
“မြန်မြန်လာစမ်းပါ မမစိမ့်ရယ်... စာသင်ချိန်တွေ နောက်ကျကုန်တော့မယ်”
“ဒါနဲ့မမတို့ အတွဲက အခုထိဘာမှမထူးခြားသေးပါလား။ ကြည့်ရတာ မမဘဲက မစွမ်းနိုင်ဘူးထင်ပါ့ ပာ ပာ”
“သီပာ ဒါ ငါတို့ ကိစ္စပါ နင်နဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ဘူး နင့်လို ယုတ်မာ ကောက်ကျစ်တဲ့လူမပာုတ်ဘူး လာ မနှိုင်းနဲ့
ပြီးတော့ငါတို့က ရိုးရိုးသားသား ချစ်ကြတာ”
“ပောာဗျာ.... မမရယ် ဆတ်ဆတ်ထိမခံပါ့လား.. အသံကလည် းမာလိုက်တာဗျာ... အဲ့နေ့တုန်းက ဒီလိုအသံ
မပာုတ်ပါဘူးနော်မမ ...ကျနော်က အဲဒီလိုမာမာ ကြမ်းကြမ်း ပြောရင်ကြိုက်တာ မပာုတ်ဘူး...”
“ပာင္....”
ရုတ်တရတ်ကြီး ဆိုသလို...စိမ့်ရဲ့ ကောက်ထွက်ထွားကြိုင်းနေသော တင်ပါးကို မောင်သီပာ ကြမ်းတမ်းစွာ
ညှစ်လိုက်လေသည်... ဘယ်သူမှမသိအောင် အလုံပိတ်ကာ ထိန်းသိမ်းထားသော ရမ္မက်များကို သော့တံဖြင့်ဖွင့်လိုက်
သလိုပင် စိမ့်တကိုယ်လုံး ထူပူလာကာ ပေါင်ကြား အတွင်းမှရမ္မက်ရည်ကြည်များ စီးကျ လာပါတော့သည်။
“နေ...နေဦးသီပာ...ဒါ...ဒါ လူမြင်ကွင်းကြီးထဲမှာ... သူများတွေ မြင်သွားနိုင်တယ်...”
“အိုကေလေ မမစိမ့်...ဒါဆိုကားပေါ် တက်ကြတာပေါ့”...
“အား....အင်း နေဦး သီပာ ငါ...ငါ နင့်ကို ပြောစရာ ရှိတယ်.... အား”
ပေါင်ခြံကြီးကို ဖြဲကားကာ...အတွင်းခံအနီရောင်ကြားထဲမှ သီပာရဲ့ လက်ချောင်းများ ဝင်ချည်ထွက်ချည်နှင့်
အတူ စိမ့်ရဲ့ ပန်းရွက်လွှာ ကြားကနေ ရမ္မက်ရည်ကြည်များ စီးကျလာလျက်...လည်ပင်းကို နမ်းရှိုက်နေသော သီပာရဲ့
အသက်ရှူသံတွေ... ပြီးတော့ မွှေးနုများ ကြားက ထောင်မက်နေသော အစိကလေးကို ပွတ်လိုက်တိုင်း မျက်ဖြူတွေ
စိုက်ကာ အသက်ပင် ရှူဖို့ စိမ့်စိတ်မကူးနိုင်တော့ပြီ... ကနဦးမှာ ဖြစ်နေတဲ့ ကြောက်စိတ်ထက် ရမ္မက်စိတ်က ပြင်းထန်
လွှမ်းခြုံကာ စိမ့်အရမ်း ကောင်းနေပြီလေ..။
“ပြောလေ မမစိမ့်... ဘာလဲ အရမ်း ကောင်းလို့လား... မမရဲ့ကောင်လေးက ဒါမျိုး မလုပ်ပေးဘူး မလား..
ကြည့်စမ်း အရည်ကို ရွှဲနေတာပဲဗျာ... ဘာတဲ့ ရိုးရိုးသားသား ချစ်တာ ပာုတ်လား မမ...ချစ်သူမပာုတ်တဲ့ လူနဲ့ ဒီလို
လုပ်နေတာက ရိုးသားတယ်လား မမ”
တော်တော့သီပာရယ်.... ငါ စကား ခဏ ပြောချင်တယ်ပာာ..”
“ကဲ..ပြောစေဗျာ...”
“သီပာ ပာိုပုံတွေကိုဘယ်အချိန် ပြန်ဖျက် ပေးမှာလဲ.. နင်လိုချင်တာတွေလဲ ငါ အကုန် ပေးနေပြီပဲပာာ.. ပုံတော့
ပြန်ဖျက် ပေးပါပာာ နော် သီပာ..”
“ကျနော့်ကို မမ စိတ်တိုင်းကျ ပေးနိုင်တဲ့ နေ့ကျရင် အကုန် ဖျက်ပေးမှာပါ.. စိတ်ချပါ.. မ ကျနော့ ဘေးမှာ ဒီလို
ရှိနေသရွေ့ ဒီပုံတွေ ဘယ်သူမှ မသိစေရပါဘူး...”
“နင်ငါ့ကို ဒီလိုပဲ ပြောပြောနေတာ ကြာနေပြီသီပာ... ဒါနဲ့ဆိုလည်း အကြိမ်ရေ မနည်းတော့ဘူး”
“ပာား ပာား မမစိမ့်ရယ်.. ဒါကိုပဲ အရမ်း စွဲလန်းနေတာ မမစိမ့်ပဲ မပာုတ်လား... ပြီတော့ပုံတွေ ရိုက်တာလည်း
မမ ကိုယ်တိုင် ပိုစ့်ထုတ်ပေးတာပဲလေ.. အားလုံး အလိုတူအလိုပါတွေပါ မမစိမ့် ကျနော့်ကိုသာ အရမ်း ကောင်းအောင်
လုပ်ပေးပါ... မမ တာဝန်ကျေရင် မမ ဖြစ်စေချင်တဲ့အတိုင်း ပြန်လုပ်ပေးမယ် ပာုတ်ပြီလား”
“အင်း နင်...တော်တော်...ယုတ်မာတာပဲ သီပာ. အင်း….”
သီပာ စိမ့်ရဲ့ မေးစိလေးကို လက်နဲ့ ပင့်တင်ကာ စိမ့်ရဲ့ နှုတ်ခမ်း ဖူးဖူးလေးကို တပြွတ်ပြွတ်ဖြင့် စုပ်နမ်း
လိုက်ပါတော့သည်... ဖူးဥနေသော နှုတ်ခမ်းလွှာ နှစ်ချပ်ကြားကို သီပာလျှာကြီး ဝင်ရောက်နယ်ချဲ့လျက် တင်းမာ
ထွားကြိုင်းလှသော ရင်သား နိုအုံကြီးကို လက်ဖြင့့် နယ်နေပါတော့သည်...<အင်းးး ပာင်းး အင်းး...> အသက်ရှူသံများ
ကားအတွင်း၌ ပဲ့တင်သံများထပ်ကာ စိမ့် မျက်ဖြူများ စိုက်လျက် သီပာရဲ့ ရင်ခွင်ထဲကို ဝင်ရောက်ကာ အသိစိတ်များ
လွတ်လာတော့တယ်..
“လျှာကို ကောင်းကောင်း လှုပ်ရှားစမ်းပါ မမစိမ့်ရယ်... ရုပ်သေးရုပ်ကြီးလိုလာမလုပ် ပြစမ်းနဲ့”
နိုကို အားနဲ့ ညှစ်ကိုင်ပြီး သီပာ စိတ်တိုင်းကျ စိမ့်ကို ပုံသွင်းပါတော့တယ်... သူ စိတ်တိုင်း မကျရင် စိမ့်ကို
ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း လုပ်တယ်... ဒါပေမယ့်...စိမ့်အဲဒီလို လုပ်တာကို အမြဲလိုလို နှစ်သက်မိတယ် .. ကိုယ့်ကိုကိုယ်
တောင်နားမလည်နိုင်တော့ဘူး။ သီပာ ခိုင်းသမျှ လိုက်လုပ် ပေးနေတာကိုလည်း စိမ့်ကိုစိမ့်မယုံကြည်နိုင်ဘူး..။ သီပာ
ပါးစပ်ထဲကို စိမ့်လဲ လျှာကိုအပြားလိုက်ထိုးသွင်းပြီး နမ်းစုပ်ကာ စိမ့်ပါးစပ် ထောင့်ကနေ သားရည်များ စီးကျ လာ
တယ်...စိမ့်..စိမ့် ဘယ်လိုမှ ထိန်းမရတော့ဘူး.. တောင်းပန်ပါတယ် မောင်ရယ်...မောင့်ကို သစ္စာ ဖေါက်နေမိတဲ့
အတွက်..။ စိမ့် မောင့်ကို တကယ် ချစ်ပါတယ်...
“ကောင်းလိုက်တာ မမစိမ့်ရယ်... အဲဒီလိုလေး လုပ်စမ်းပါ..”
ရုတ်တရတ် သီပာ တစ်ယောက် စိမ့်ရဲ့ ကြယ်သီးတွေ ချွတ်လိုက်တော့...
“နေဦး... ဒီမှာ လုပ်ကြမလို့လား... ကားပေါ်ကြီးမှာ သူများတွေ မြင်ကုန်မယ်..”
“ကားက မှန်အမဲ ကပ်ထားပါတယ်ဗျာ..ဘယ်သူမှမမြင်ရပါဘူး”
“ဒါပေမယ့်လည်း လူတွေ ဘေးနားမှာ ရှိတယ်.. တစ်မျိုးကြီးပဲ သီပာရယ် တစ်နေရာရာ သွားရအောင်”
“ကျနော့မှာ ပောာတယ် တက်ဖို့ ပိုက်ဆံပါမလာဘူးဗျ... မမစိမ့်မှာ ပါရင်တော့ ပောာတယ် သွားမယ်လေ။”
“ငါ့မှာ အဲလောက်ဘယ်ပါလာမလဲ သီပာရယ်..”
“ဒါဆို ကားထဲမှာပဲ လုပ်ကြမယ်လေ..’’
“လူရှင်းတဲ့ နေရာတော့ မောင်းပေးပာာ...လမ်းလယ်ခေါင်ကြီးထဲမှာတော့ မလုပ်ချင်ဘူး”.............
<ဝါးဝါး....>
“မမစိမ့်ရေ...ပန်းပွင့်လေးက လုံးဝ ရှယ်ပဲဗျာ... ကျနော်ဒီလောက်စားထားတာတောင် လှပ နေတုန်းပဲ”
အလင်းရောင်မဝင် ဘေးမှ လူသူ သိပ်မရှိနိုင်တဲ့ တော်ဝင်စင်တာ မြေအောက် ကားပါကင်ရဲ့ ချောင်ထဲမှာ
ထိုးထားတဲ့ Alphard ကားအမဲရောင် အနောက်ခန်းထဲဝယ်... ထဘီမပါ အောက်ခံ ချွတ်ချ ထားကာ..ပေါင်တံကို
ပြဲနေအောင် ဖြဲကား ထားသော စိမ့်... ရှက်သွေးများ နှင့်အတူ ပူထူနီရဲနေပြီ။ လက်တစ်ဖက်က ပန်းလွှာ၂ ချပ်ကို ဖြဲပာ
ပေးထားပြီး...အကျႌကြယ်သီးများ ပြုတ်လျက် ဘရာစီယာ ဇာကွက် အနီရောင်ကို နို့အုံအပေါ် ပင့်တင် ထားကာ
နောက်လက်တစ်ဖက်နဲ့ နို့သီးခေါင်းလေးကို စိမ့်ကိုယ့်ဘာသာ ပွတ်ဆွဲနေတယ်...
“ႁပြတ္...ႁပြတ္... ပလပ္..ပလပ္..”
ဖုန်းကင်မရာဖြင့် သီပာ တစ်ယောက် စိမ့်ကို ဗီဒီယို ရိုက်ကူးနေတာ သိနေပေမယ့် စိမ့်ကို အသိစိတ် လွတ်နေ
အောင် လျှာပြားကြီးနဲ့ စိမ့်ရဲ့ပန်းလွှာကို စုပ်လျက်နေတယ်... သီပာလျှာကို စိမ့်အရမ်း စွဲလန်းမိနေပြီ... လျှာပြားကြီးနဲ့
စိမ့်အစိကို အထက်အောက် လျက်စုပ် နေပြီးတော့ ပန်းလွှာ ၂ ချပ်ကြားကို လျှာနဲ့ လိပ်လိပ်ပြီး သွင်းလိုက်တိုင်း စိမ့်
အသက်တောင်မရှူနိုင်ဘူးရယ်... ရမ္မက်ရည်တွေလည်း စီးစီး ကျလာတာ.. သီပာပါးစပ်တစ်ခုလုံးလည်း ရွှဲနေပြီ..
“အား ကောင်းလိုက်တာသီပာရယ်..
စိမ့်မျိုသိပ်ထားလို့မရတော့ဘူး စိမ့်အရမ်းကို ကောင်းနေပြီလေ... ဘေးက ပန်းရွက်ကလေးကို စုပ်စုပ် ပေးတာ
ကလဲ စိမ့်အတွက်အရသာလေးက တစ်မျိူးရယ်... ဒီနေရာမှာ သီပာကို မောင်နဲ့ လဲရရင်သိပ်ကောင်းမှာပဲ...စိမ့်အရမ်း
အပြစ်ကြီးပါတယ် မောင်ရယ်... စိမ့် တောင်းပန်ပါတယ်...သို့ပေမယ့် စိမ့်အရမ်း ကောင်းလွန်းလို့ပါ...စိမ့်ကို မသိစိတ်
က ဦးဆောင်မိနေပြီ....
“မမစိမ့်.. စိုရွှဲ နေတာပဲဗျာ... ကိုယ့်ကောင်လေး မပာုတ်တဲ့ ကျနော်နဲ့ နေရတာ တော်တော် ကောင်းနေပါလား
ကျနော်နဲ့ နေရတာ ပျော်တယ် မပာုတ်လားဗျ”
“နင်ငါကို့ လုပ်ချင်သလိုသာ လုပ်ပါတော့ သီပာရယ်... နင်ကို ပြန်ပြောဖို့ ငါ အင်အား မရှိပါဘူး...”
“မမစိမ့် Happy Anniversary ပါဗျာ... မမဘဲအတွက်တော့စိတ်မကောင်းပါဘူး ဒါပေမယ့်မမကို အမှတ်တရ
လက်ဆောင် ပေးမယ်လေ...ပောာဒီမှာ ကြည့် မမ အရမ်း ကြိုက်ပြီး စွဲလန်းနေတဲ့ အသားချောင်း ဘယ်လိုလဲ..”
သီပာ သူလိင်တံကြီးကို ဘောင်းဘီကြားက့ ထုတ်ချလိုက်ပြီး စိမ့်ကိုရမ်းပြကာ မြူဆွယ်နေပြီ.. အရွယ်နဲ့မလိုက်
အောင်ထွားကြိုင်း သန်မာတဲ့ ကြွက်သားချောင်း... အကြောတွေ တဖြိုင်းဖြိုင်း ထပြီး တဆတ်ဆတ် ထောင်မတ် နေတဲ့
အသားချောင်း...
စိမ့် တွန့်ဆုတ်မှုမရှိဘဲ နှုတ်ခမ်း ဖွဖွလေးနဲ့ မွှေးမွှေး ပေးလိုက်တယ်... ထိပ်ဖြားက အရေပြားကို သီပာ အရင်းက
ကိုင်ပြီး အောက်ထိဆွဲချ ပေးလိုက်တယ်.. ပန်းဆီရောင်သန်းနေပြီး နူ့ညံ့လှတဲ့ထိပ်ဖူးလေး.. ရမ္မက်ရည်ကြည်တွေ
ဝတ်နေပြီ.. ခပ်ညှီညှီ ရနံက စိမ့်နှာခေါင်းထဲကို စွဲမက်စေပြီး... အရင့် အတိတ်ကာလက ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ တဏှာ ရာဂမီး
တွေကို ပြန်မြှိုက်လိုက်သလိုပဲ စိမ့်တကိုယ်လုံး နှုံးချိပြီး အသိစိတ်တွေ ကင်းလွတ်ခဲ့လေပြီ... ငံစိမ့်စိမ့် ချွဲကျိကျိ အရသာ
ကို လျှာပေါ်မှာ ခံစားရင်း... ထိပ်ဖူးလေးကို ခပ်နွေးနွေး ပါးစပ်ထဲ ငုံထားပြီး လျှာလေးနဲ့ လိပ်လိပ်ပြီး ဖိစုပ် ပေးရတာ
လည်း အမော... ချောကျိ ချောကျိနဲ့ လျှာထိပ်လေးမှာ ဖြစ်တဲ့ ခံစားချက်က စိမ့်ရင်ထဲမှာ ကြည်နူးစေမိတယ်...
စိမ့်ကြောင့်သီပာ
“အာာား ကောင်းလိုက်တာ”
ဆိုပြီး ဆတ်ကနဲ တုန်တုန် သွားတာကို စိမ့် သဘောကျ နေမိပြီ... အို...စိမ့် ဘာတွေ တွေးနေပါလိမ့်...
ကိုယ့်ကောင်လေး မပာုတ်တဲ့ လူနဲ့ ဒီလို နေနေရတာကို ဘာလို့ အဲလောက်တောင်စွဲလန်းနေရတာလဲ... မဖြစ်ဘူး
စိတ်ကို ပြန်ထိန်းဦးမှပဲ... ဒီပုံစံအတိုင်းဆို ရှေ့လျှောက်စိတ်တွေ ထိန်းနိုင်တော့မှာ မပာုတ်ဘူး...။
“မမစိမ့် ကျနော် မ အကျႌတွေ ချွတ်လိုက်တော့မယ်နော်...”
မောင်အရမ်း ကြိုက်တဲ့ အဝါရောင် အကျႌအစင်းလေး..စိမ့်ခန္ဓာပေါ်က ကျွတ်ကျခဲ့ပြီ.. အနီရောင်ဇာကွက်
အဆင် ဘရာစီယာ ဂျိတ်ကလေးကို ဖြုတ်ချ...ထုတ်ထားရာကနေ ရုတ်တရတ်လွတ်ထွက်သွားတော့ တုန်ခနဲ ခါရမ်း
သွားတဲ့စိမ့်ရင်သားကြီးတွေ... တပြွတ်ပြွတ်နဲ့သီပာလိင်တံကို အဆက်မပြတ်စုပ်နေတဲ့ စိမ့်... စိမ့်သိလိုက်ပြီ.... စိမ့်
ထိန်းချုပ်ထားလို့မရတော့ဘူး ဆိုတာ... စိမ့်ရဲ့ ရွံ့တဲ့စိတ်..ကြောက်ရွံ့တဲ့စိတ်တွေကို...တဏှာဆိုတဲ့အရမ်း ကောင်း
တဲ့အရာက လွှမ်းမိုး သွားပြီ...။
“ဒီကို ကြည့်ပါဦး မမစိမ့်... ကဲ..ရိုက်တော့မယ်နော် ပိုစ့်ထုတ်မယ်... ၁..၂..၃.. cheese...”
“ခ်က္...ခ်က္....ခ်က္....ခ်က္.....”
“စိတ်မပူပါနဲ့ မမစိမ့်...ကျနော်ဒါတွေ ညဘက်ကျ ပြန်ကြည့်ပြီး ဖျက်ပေးမှာပါ..”
သီပာ စိမ့်ကို ဓာတ်ပုံတွေ ရိုက်နေပြီလေ... ပြန်ဖျက်မယ် ပြောပြောပြီး အမြဲ မဖျက်ခဲ့ပါဘူး..စိမ့် သိပါတယ်
ဒါပေမယ့် သူများတွေ မပြ….အင်တာနက်ပေါ် မတင်တာဘဲ စိမ့်အရမ်း ကျေးဇုူး... တင်လှပါပြီ …..ဒီပာာကြီး…... စိမ့်
အောက်ဖက်ထဲကို ဝင်စေချင်တောပဲ သိတော့တယ်... သီပာရဲ့မာကြောနေတဲ့ အသားချောင်းကြီး စိမ့် အားရပါးရ
စုပ်နေတဲ့ပုံတွေကို သီပာ တစ်ယောက် ရိုက်နေပြီ...
“မိုက်တယ် မမရာ... မမစိမ့်.. ကျနော်လိုအပ်တိုင်း ဒီလိုအမြဲ နေပေးပါလား မမရယ်... မမရဲ့ ကောင်လေးနဲ့လဲ
ဆက်တွဲပေါ့ ..ကျနော်နဲ့လဲ အမြဲ ဒီလို နေပေးပေ့ါ... မမအမေ ဆေးဖိုးအတွက် ကျနော်အမြဲ တာဝန်ယူပေးမှာပါ..
မမသာ ကျနော့နဲ့အမြဲ ဒီလိုနေပေး... ကျနော့ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသောဂိုက်.. တစ်ဦးတည်းသော အဖြည့်ခံ... မမ အဲလို
လုပ်ပေးနိုင်မလား...မမ”
သီပာရဲ့ အဲစကားကြောင့် စိမ့်အရမ်း စဉ်းစားသွားရတယ်...
ပာုတ်တယ်...စိမ့်တို့ဒီလိုဆက်ဆံရေး စဖြစ်တာ... စိမ့်အမေ လေဖြတ်ပြီး ဆေးရုံတင်ခဲ့ရတဲ့ နောက်နေ့... စိမ့်
အဖေ လုပ်ငန်းမှာ အမှား တစ်ခုကြောင့် စည်းစိမ် ပြုတ်မတတ် လျော်ကြေးတွေ ပေးလိုက်ရတဲ့ နောက်တစ်နေ့...
အဲဒီ့နေ့က စလိုက်တဲ့ဇာတ်လမ်းပါ...သီပာရဲ့ အမေးကို... စိမ့် ပြန်ဖြေဖို့ အားမရှိခဲ့ဘူး....
“ပာုတ်ပါပြီဗျာ... မမစိမ့်ကိုစဉ်းစားချိန် ပေးပါ့မယ်... လောလောဆယ်တော့ ဆက်ကြတာပေါ့ နော့်”
စိမ့်အာရုံထဲမှာ ဘာမှကို မစဉ်းစားချင်တော့ပြီ... အခု ပါးစပ်ထဲကပာာကိုပဲ အရသာ ခံကာ မျက်လုံးလေး
မှေးရင်း စိမ့် တခဏလောက် အနား ယူချင်မိတယ်... အောက်ကလည်း အရမ်း ဆာလောင်လှပြီ... ၁ နှစ်ခွဲ တိတိ
သီပာရဲ့ ပျိုးထောင်မှုကြောင့် စိမ့်အတွင်းစိတ်တွေ အရမ်း ခက်ထန် လာခဲ့ပြီ...
“အင်း....ပြွတ်..ပလပ်...ပြွတ်..ပြွတ်...ပြွတ်..ပြွတ်...ပြွတ်..ပြွတ်.. အင်း.... အား”
ကားကြမ်းခင်းပေါ် ဒူးကို ခွေထိုင်ပြီး သီပာရဲ့ အသားချောင်းကြီးကို တယုတယ တပြွတ်ပြွတ်နဲ့ စုပ်တစ်ချက်
မှုတ်တစ်ချက်... နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သီပာရဲ့ ရမ္မက်ရည်ကြည်တွေ စီးကျနေပြီ.. မောလာရင် လျှာနဲ့ ပါးစပ်အတွင်းမှာ
ထိပ်ဖူး ပတ်ပတ်လည်ကို ခွေခွေပြီး လျက်ပေး နေတယ်.. သွားလေးနဲ့ ခပ်ဖွဖွ ဖိပေးပြီး အားပြင်းပြင်းနဲ့ တစ်ချက်
လောက်စုပ်ချလိုက်တိုင်း သီပာ တစ်ယောက် ရူးသွပ်သွားသည်ကို မြင်ရင် စိမ့်ပန်းရွက်လွှာ ကြားက ရမ္မက်ရည်တွေ
စီးစီးက်လာတယ္..။
ခါးလောက်ထိ ရှည်တဲ့ စိမ့်ဆံသားကို သီပာလက်တစ်ဖက်နဲ့ ဆွဲစုပ်ယူထားကာ စိမ့်ခေါင်းကို ကိုင်ကိုင်ပြီး
သူ့အချောင်းနဲ့ပါးစပ်ကို ဆောင့်ဆောင့်ထည့်လိုက်တိုင်း...စိမ့်အသက်ရှူတွေ ကြပ်ကြပ်သွားတယ်။ ဒါပေမယ့်နှစ်ရှည်
လာလို့လား မသိ... စိမ့် ဒီလို အရသာကိုမှ စွဲလန်းမိနေတာ... သူမလုပ်ရင်တောင် ကိုယ်ကိုယ်တိုင် ဖြည်းဖြည်းချင်း
ပါးစပ်အတွင်းဆုံး အာခေါင်ထိ ထိအောင်ငုံပြီး စုပ်ပေး နေမိတယ်...
“အာာား မမ... ကျနော်မရတော့ဘူး ပြီးချင်ပြီဗျာ... အာာားးးပြီးတော့မယ်... ပြီးပြီး အား....အား..”
နွေးခနဲ စိမ့်ပါးစပ်မှာ အရည်ခပ်ပြစ်ပြစ်တွေ ဝင်လာ ပါတော့ပြီ... ဒီတစ်ခါ အရင်နေ့တွေထက် သီပာ သုက်
ပန်းထုတ်တာ အရမ်း များတယ်... စိမ့်ပါးစပ်တစ်ခုလုံး ပြည့်လျှံပြီး ပါးစပ်ကနေ စီးကျ လာတော့တယ်... ပောာတော်..
မပြီးသေးပါလား...နှာခေါင်းထိပါ ရောက်တော့မယ်...
“ဂလု...ဂလု..”
မရတော့ဘူး စိမ့် မျိုချ လိုက်ရပြီလေ... ပြစ်ချွဲချွဲ ငံကျိကျိ စိမ်းသက်သက်အရည်များ စိမ့်ပါးစပ်ထဲမှာ စွဲနေ
ပြီ...ပါးစပ်တစ်ခုလုံးလဲ ချွဲစေးပြီး ပါးပြင်တွေအထိ မေးစိပါ မကျန် ကပ်စေးလျက် နှုတ်ခမ်းထောင့်ကနေ မေးစိအောက်
ကားကြမ်းပြင်ပေါ်ထိ သီပာသုက်ရည်တွေ စီးကျနေပါတော့သည်...
“များလိုက်တာ သီပာရယ်... နင်တစ်ခါမှ ဒီလောက်မများဖူးဘူး... ဆေးတွေ သောက်ထားသေးလား”
“ပာာ ...မမစိမ့် ကျနော့ကို အထင် သေးလှချည်လားး...ကျနော ဒီနေ့ ဘာဆေးမှ မစားထားဘူးဗျ.. ပြီးတော့
မမကို မထင်မှတ်ဘဲ တွေတာ.. အခုက့ မမ အရမ်း ကောင်းလွန်းလို့ပါဗျ..ဒါနဲ့ မမ ဒီတစ်ခေါက် ထူးခြား
တယ်ဗျာ..တော်တော် အပြုအစု ကောင်းနေတယ်..ဒါနဲ့ဒီမှာ ကြည့်စမ်း...ပောာ စေးနေတာပဲဗျာ”
စိမ့်ပန်းရွက်နှစ်ခုကြားထဲ ရုတ်တရတ် သီပာလက်၂ ချောင်း ထိုးထည့် လိုက်တာ.. စိမ့် အရမ်း ဆာလောင်
နေမှန်း အခုမှသတိထားမိတော့တယ်...
“ပါးစပ္ပာ...”
“ႁပြတ္..ႁပြတ္...ႁပြတ္...”
စိမ့်ရမက်ရည်တွေ ပေနေတဲ့ ္မ လက်ချောင်းနဲ့ စိမ့်ပါးစပ်ထဲကိုထည့်လိုက်တယ်လေ..
“ပာပာ..တွေ့လား မမ.. မမပိပိလေးက စေးနေပြီ..ဘယ်လိုနေလဲ...ကောင်းလား”
“အင်း”
“ပောာ မမ ကျနော့လက်တွေ စုပ်တာ ကြည့်ရင်း မမမောင်လေး ပြန်ထောင်ထ လာပြီဗျ..ကဲ..ဒီတစ်ခါတော့
စကြတာပေါ့”
“မြန်မြန်လုပ်...ငါ အိမ် ပြန်ရတော့မယ်..ည မိုးချုပ်တော့မယ်ပာာ”
“အေးဆေးပေါ့ မမရယ် ကျနော ပြီးရင်လိုက်ပို့ပေးမယ်...ကဲ..ထိုင်ခုံပေါ်တက်...ဖင်လေး ဒီဘက်ကုန်းပေး
ထား”
“လာပြန်ပြီ ဒီလိုမျိုးကြီး ငါ မကြိုက်ဘူး..ခွေးတွေ မိတ်လိုက်သလိုကြီး..”
“မကြိုက်ဘူး ပြောပြောပြီး တအားအားနဲ့ ကောင်းတယ်လို့ ကျိတ်ညည်းနေတာလဲ မမပဲ မလား”
“သီပာ...နင်နော်...ပာွန့်...”
နှုတ်ခမ်းလေးကိုကိုက်ရင်း စိမ့်မျက်နှာပူသွားမိတယ်..
“အားး မမရယ် မြင်တာနဲ့တင်ကျနော်ကြမ်းချင်နေပြီဗျာ...ဒီလိုဖင်တုန်းကြီးကိုမမဘဲ ကြိုက်တာ ထင်တယ်..”
“သီပာ...ငါ ပြောထားတယ်မလားး ဒါလုပ်နေတဲ့အချိန်ငါ့ချစ်သူအကြောင်း မထည့်နဲ့”
“ပာုတ်ပါပြီဗျာ..ကျနော်မှားပါတယ်..ကဲ..စပြီနော်...”
ဆူးခင်းသော အတိတ်-စိမ့်စမ်းရည် ရာဂ.ချစ်တက္ကသိုလ်
စိမ့်ရင်တွေ ခုန်နေပြီ...မြန်မြန်သာ ပြင်ဆင်ပြီး သွင်းလိုက်ပါတော့ သီပာရယ်..စိမ့်ပေါင်ကြား ၂ ဖက်လုံးကနေ
အရည်တွေလဲ ဆာလောင်စီးကျပြီး ပန်းလွှာ နှစ်ဖက်ကို တစ်ချက် တစ်ချက်ကျုံ့လိုက်တိုင်း ပြစ်ခနဲ မြည်မြည်နေပြီ။
“အာားး နေ...နေဦးလေ... ဘယ်မလဲ… နင့်ကွန်ဒုံး....”
ရုတ်တရတ် နွေးကနဲ ခပ်စေးစေး ဖူးဖူး အရာ တစ်ခု စိမ့်ပန်းရွက်၂ ရွက်ကြားထဲ တေ့ဝင်လာပြီ...စိမ့်သိလိုက်
ၿပီ..သီပာ ကြန္ဒုံး မသုံးထားဘူး.....
“ပာပာ မမရယ်ပူမနေစမ်းပါနဲ့... ကျနော်သိပြီးသား မမ ဒီနေ့စိတ်ချရတဲ့ နေ့ဆိုတာ...”
“ဒါ..ဒါပေမယ့် ငါ ဒီနေ့စိတ်မချရဘူး သီပာ..ပာ
မရတော့ဘူး စိမ့်ပြောလို့ မမီတော့ဘူး.. သီပာ စပြီး သွင်းလိုက်တော့ပြီ... အစိကလေးကို သီပာ ထိပ်ဖူးနဲ့
အထက် အောက်ပွတ်ဆွဲပြီး ပန်းလွှာ ၂ ချပ်ကြားကနေ တေ့ဝင်လာကာ.. အရမ်း ဆာလောင် တောင့်တပြီး တစ်ခုခု
ဝင်စေချင်တာကြောင့် ကျုံ့ထားတဲ့ ကြွက်သားတွေ ကြားကနေ ပူနွေးနေတဲ့ သီပာရဲ့လိင်တံ ကြွက်သားကြောကြီး
တဖြည်းဖြည်း ဝင်လာပါတော့သည်...
“သဘာဝရဲ့ အရသာကိုခံစားစမ်းပါဗျာ...ဒီလို ကာဆီးမထားဘဲ စေးစေးပြီး ဝင်သွားတာကို ကြိုက်တယ်
မပာုတ်ဘူးလား မမစိမ့် ပာင်း ပာင်း..”
သီပာလိင်တံကြီး တဖြည်းဖြည်း ဝင်လာတာနဲ့အမျှ... စိမ့်မျက်လုံးမှ မျက်ဆံများ အပေါ် လန်လာကာ မျက်ဖြူ
စိုက်လျက်... ထိုင်ခုံအမီကို လက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ... အ..အား..ပာု ပါးစပ်ကို မပာတပာ လျှာကိုထုတ်..
ဖြည်းညင်းစွာ ညည်းတွားမိလေပြီ... အောက်ဖက်ကလဲ စိမ့်ရဲ့ ရမ္မက်ရည်ကြည်တွေ အဆက်မပြတ် တလပောာ
စီးကျလာကာ သီပာရဲ့ထိပ်ဖူးမှ စိမ့်လာတဲ့ ရမ္မက်ရည်ကြည်တွေနဲ့ ရောကုန်ပြီ... စိမ့်ရဲ့မျှော့ကြွက်သားတွေနဲ့ကျုံ့ကျုံ့
ပေးလိုက်တိုင်း ပူနွေးပြီး စေးဝင်လာတဲ့ သီပာလိင်တံကြီး ဆတ်ခနဲ ကော့ကော့တက်သွားတာကို စိမ့်ခန္ဓာကိုယ်ကနေ
ခံစားနေရတယ်... အဲဒီလို စေးဝင်လာတဲ့ အခိုက်အတန့်က တခဏတာ ဆိုပေမယ့် စိမ့်အတွက်တော့ ကြာရှည်တဲ့
နိဗၺာန္အလားပဲ....။
“အားးကောာင်းလိုက်တာ မမရယ်..ကျနော် တစ်ပတ် တစ်ခါလောက် လုပ်နေတာတောင် ကြပ်ပြီး
ကောင်းနေတုန်းပဲ.. အားး အဲဒီ့ မျှော့လေး ပိုကောင်းတာ...”
“ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ်.... ”
သွယ်လျသော ခါးကို ကိုင်... တစ်ချက် တစ်ချက် ဆောင့်ထည့်လိုက်တိုင်း အောက်က အရည်ကြည်များ
ပန်းပန်း ကျလာသည်... စိမ့်ရဲ့တင်ပါးကြီးနဲ့ သီပာဆီးခုံကို ရိုက်ခတ်ပြီး တဖတ်ဖတ်နဲ့ အတူ.. ရမ္မက်ရည်ကြည်များ
ကြားမှ ဝင်ချည်ထွက်ချည်တစ်ခါ လုပ်တိုင်း ပြွတ်ခနဲ မြည်ကာ အချစ်တေးသံစဉ်များ ပျံ့နှံ့နေတော့သည်..
“ဘယ်နဲ့လည်း မမ... အစိမ်းသက်သက်လုပ်ရတာ ပိုဖီးရှိတယ်ပာုတ်... အရည်တွေတောင် အရင်ကထက်
ပိုစေးလို့ပဲ”
“အား အင်းထိ..ထိပ်ကလေးနဲ့... ဆောင့်..ဆောင့် ထည့်ပေး အား ကောင်းတ.ယ်...အင်း
ပာင်း”
“အာား ကျနော်လည်း ကောင်းတယ် မမစိမ့်ရယ်....”
“ဖတ်ဖတ်ဖတ်ဖတ်ဖတ်ဖတ် ဖလပ်.. အထဲက ညှစ်ထားပေး ကျနော
ခပ်ပြင်းပြင်း ဆောင့်မယ်....
“ဖတ္ဖတ္ဖတ္ဖတ္ဖတ္ဖတ္.... ၿပီးၿပီ....
စိမ့်ရဲ့အထဲမှာ..သီပာရဲ့လိင်တံကြီး တဆတ်ဆတ်တုန်လျက် ပူပူနွေးနွေး အရည်တွေ ဗိုက်ထဲထိ စီးဝင် နေတာ
ကို စိမ့် ခံစား လိုက်ရပြီ... စိမ့်လည်း ရုတ်တရက်ဆိုတော့ မခုခံနိုင်တော့ဘူး... အရမ်း စိတ်ချရတဲ့ ရက်မပာုတ်မှန်း
သိရက်နဲ့ စိမ့် သီပာကို အထဲမှာပဲ ပေးပြီး လိုက်ရတယ်... စိမ့်လည်း အရမ်း ကောင်းနေပြီး ပြီးချင်တာနဲ့ ဘာမှ မလုပ်
နိုင်ခဲ့တော့ဘူး..။ ပန်းရွက် ကြားကနေ အရည်တွေလဲ ပန်းထွက်ပြီး စိမ့်အောက်ဖက်နဲ့ ပေါင်ခြံတွေတလျောက်
သုက်ရည်တွေ စီးကျ လာတော့တယ်... လူလဲ တဆတ်ဆတ်တုန်ရင် အရမ်း အားနည်း အားချိသွားသလိုခံစားရပြီ..
စိမ့်ခုံပေါ်မှာတင် မှောက်ခုန်လေးနဲ မျော့နေပြီ...။့
“ဆောရီးဗျာ မမစိမ့်...ကျနော်မမအထဲမှာ ပြီးသွားမိပြီ...ပာီး ပာီး”
“သ...သီပာ..ငါ့ကို ပြီးရင် အရေးပေါ်ဆေး သွားဝယ် ပေးတော့ပာာ...”
“ပာုတ်ပါပြီ.. အဆင်ပြေတာပေါ့ တော်ဝင်စင်တာထဲ ဝင်ဝယ်လိုက်ရုံပဲ ပာိပာိ”
“ကောင်စုတ်လေး...နင်ငါ့ကို တာဝန်ယူနိုင်လို့ အထဲမှာ ပြီးတာလား။”
“မမကိုတော့ တာဝန်မယူနိုင်ပါဘူးဗျာ... မမကို ကျနော်ချစ်တော့ ချစ်တယ်...ဒါပေမယ့် ကျနော် ပြောပြီးပြီပဲ
ကျနော်က ရည်းစား မထားဘဲ ဒီလိုပဲ နေချင်တာ...”
“နင်နဲ့စကား ဖက်မများနိုင်တော့ဘူး...နင်အဝတ်တွေ ဝတ်ပြီး သွားဝယ်တော့...ငါ မလှုပ်နိုင်တော့ဘူးပာာ”
“အိုကေ အိုကေ ခဏစောင့် ပြန်လာခဲ့မယ်...”
သီပာ ဆင်းသွားပြီး ခဏကြာတော့မှ စိမ့်လည်း လှုပ်နိုင်တော့တယ်... ဒူးတွေဆို ချောင်နေပြီး မက်တပ်တောင်
ကောင်းကောင်း မရပ်နိုင်တော့ဘူး...နွေးပြီး စီးကျလာတော့မှ ပြန်သတိရတယ်... စိမ့်သားအိမ်ထဲထိ သီပာရဲ့သုက်ရေ
တွေ ပြည့်နှက်နေတာပဲ... ဆောင့်ကြောင့် ထိုင်ပြီး ညှစ်ထုတ်လိုက်တော့ နွေးနွေး ပြစ်ပြစ် ခပ်ဖြူဖြူ သုက်ရည်တွေ
ဒလပောာ စီးကျ လာပါတော့တယ်...
“ပောာဗျာ... တစ်ရှူးလေးတော့ခံမှပေါ့ မမစိမ့်ရယ်... ကျနော့ကားတော့နံစော်ကုန်ပါပြီ..”
“စောက်ကလေး...နင် စောစောစီးစီး ကွန်ဒုံး သုံးပါလား နင့်အရည်နင်ပာာနင့် ရှင်း... ငါ တာဝန် ကျေပြီ..
ပေး..ဆေးကဒ်”....
ညဘက်အိမ်ပြန် ရောက်တော့ လှေခါးတောင် ကောင်းကောင်း မတက်နိုင်တော့ပါဘူး... တော်သေးတာပေါ့
သီပာ ကားနဲ့ အိမ်အောက်ထိ လိုက်ပို့ပေးလို့ မပာုတ်လို့ ဘတ်စ်ကား စီးသာပြန်ရရင် မသက်သာဘူး.. ဆေး
သောက်ထားတော့ စိတ်ချရပြီထင်တာပဲ... စိမ့်ရင်ထဲမှာတော့ အရမ်း စိတ်တိုင်း ကျပြီး ဆန္ဒတွေ ပြည့်ဝသွားသလို
ခံစား လာရတယ်... မောင်...စိမ့် ဒါတွေကို စွဲလန်းလာမိပြီထင်ပါတယ်... စိမ့်...စိမ့်..တောင်းပန်ပါတယ် မောင်ရယ်
၄ လ ပြည့်တဲ့ နေကြီးမှာ စိမ့့် ဒီလို ဖြစ်ခဲ့ရတဲ့အတွက်... စိမ့် မောင့်ကိုချစ်ပါတယ်.... မောင်...။
ၿပီးပါၿပီ
လေပြေကလေး တိုက်ခတ်နေသည်။
ချစ်လှစွာသော မောင်တော်ကို စိမ့်တစ်ယောက် စောင့်မျှော်ရင်း ပန်းခြံ၌ ဖြူစင်သော အပြုံးပန်းကလေးများဖြင့်
ဝေဆာလျက် ဆော့ကစားနေသော ကလေးလေးများအား ကြည့်ရင်း ကြည်နူး နေ...
“စိမ့်..... ကြာပြီလား ရောက်နေတာ။ မောင် တောင်းပန်ပါတယ်...လမ်းမှာ ကားတွေ ပိတ်နေလို့ပါ”
ပောာ..မောင်တော် ရောက်လာပြီ။
“ရပါတယ် မောင်ရယ် စိမ့်လည်း ရောက်နေတာ မကြာသေးပါဘူး...”
ဒီနေ့ မောင်နဲ့ချစ်သူ ဖြစ်တာ ၄ လ ပြည့်သွားပါပြီ။
စိမ့်သူကို့ သဘော ကျခဲ့တာတော့ တက္ကသိုလ်စတက်ကတည်းကပါ..လွန်ခဲ့တဲ့ ၆ လ လောက်ကမှမထင်မှတ်
ဘဲ မောင်က ချစ်ခွင့် ပန်ခဲတာလေ။ ကိုယ်တိတ်တခိုး့ ချစ်ရတဲ့ လူက ကိုယ့်ကို ချစ်ခွင့် ပန်ခဲ့တော့ စိမ့် အရမ်း ပျော်ခဲ့
ပါတယ်။
“စိမ့်.... ကိုယ့်ကို စောင့်နေရတော့ဗိုက်ဆာရောပေါ့။ တစ်ခုခု သွားစားရအောင်လေ..”
“ခဏ နားလိုက်ပါဦး မောင်ရယ် အခုပဲ ရောက်လာတာ ပောာကြည့် ချွေးတွေကြီးပဲ”
“အော် စိမ့်ရယ် မောင်အတွက်ဘာမှ မပူပါနဲ့ လာ ပာိုနားမှာ စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်ရှိတယ် သွားစား
ရအောင် မောင်လည်း ဗိုက်ဆာပြီ”
“အင်း ဒါဆို တစ်ခုခု သွားစားကြရအောင်လေ မောင်”
မောင့်လက်လေးကိုကိုင်.. လမ်းလျောက်ရင်း မဝေးတဝေးရှိ စားသောက်ဆိုင် တစ်ဆိုင်မှာ စိမ့်တို့ မနက်စာ
သွားစားကြတယ်ပေါ့။ လမ်းတောက်လျောက်လည်း သူ တွေခဲ့ ရတဲ့အကြောင်းတွေကိုလည်း ရေပက်မဝင်ပြောပြရင်း
နဲ့ပေါ့။
အမြဲ စိမ့်အပေါ် တစ်ခုခုဆို ဖြေရှင်း ပြတက်တဲ့ မောင်... စိမ့်အရမ်း အားနာမိတယ်.... စိမ့်ဘယ်လိုမှ နောက်
ပြန်လှည့်မရတဲ့အမှားကြီး တစ်ခု စိမ့်လုပ်ခဲ့မိတယ်... ဘယ်လိုမှ ပြန်မဖြေရှင်းနိုင်တော့တဲ့ အမှားပေ့ါ..
မနက်စာ စားသောက်ပြီးတော့ မောင်နဲ့ စိမ့်ရုပ်ရှင်တူတူကြည့်ကြတယ်လေ...ပြီးတော့ ဘုရားသွားဖူး မုန့်တွေ
စား ကန်တော်ကြီး ကန်ဘောင်ဘက်သွားလမ်းလျောက်ကြတယ်... အပြန်မရောက်ခင် ဒဂုံစင်တာဘက်ဝင် ရေခဲမုန့်
စားရင်း တစ်နေ့တာ အမှတ်တရလေးတွေနဲ့ ကုန်ဆုံးခဲ့တာပေါ့။
မောင်နဲ့တစ်နေကုန် လျှောက်လည်ရင်း ညနေ ရောက်လာပြန်တယ်...
ညနေဘက် ရောက်လာတိုင်း စိမ့် အမြဲ ကြောက်ရွံ့နေမိတယ်…. အထူးသဖြင့် ဖုန်းခေါ်သံ မြည်မှာ.... လူ
တစ်စုံတစ်ဦးရဲ့ ဖုန်းခေါ်လာမှာကိုပေ့ါ။
“စိမ့်..မျက်နှာ မကောင်းပါလား....ဘာဖြစ်လို့လဲ။ နေမကောင်းလို့လား စိမ့်”
“စိမ့်ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး မောင်ရယ်... ညနေဘက် ရောက်လာပြီဆိုတော့ မောင်နဲ့ ခွဲရတော့မှာလေ”
“အော် စိမ့်လေးရယ်..မောင်နဲ့က မနက်ဖြန် ကျောင်းမှာ ပြန်တွေ့ရဦးမှာပဲကို။ ပြီးတော့ စိမ့်က ဂိုက်သင်ရဦး
မယ်လေ”
မောင်ရယ်... အဲဒီ့ ဂိုက်ကို မသင်ချင်တာပါ... စိမ့်...စိမ့် အရမ်း ကြောက်နေရတယ် ဒီလိုအချိန် ရောက်တိုင်း..
ဒီ့ထက်ပိုဆိုးတာက မောင့်ကို မနာကျင်စေချင်တာပါ။ မောင် စိမ့်အနားက ထွက်သွားမှာကို ကြောက်ရွံ့ နေမိတာပါ
မောင်... ဒါတွေ အားလုံး စိမ့် ပြောမထွက်ရက်ဘူး..
“ကဲ..စိတ်မကောင်းမဖြစ်ပါနဲ့ စိမ့်ရယ်.. မောင် လိုက်ပို့ပေးမယ် ပာုတ်ပြီလား”
“အို မပာုတ်တာ စိမ့်ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး...ပြီးတော့လည်း နီးနီးလေးပါ စိမ့်ဘာသာ သွားလိုက်တော့မယ် မောင်လဲ
လိုက်ပို့ရတာ တကူးတက ပင်ပန်းပါတယ် မောင်အရင် ပြန်နှင့်ပါ နော် မောင်”
“ပာုတ်ပါပြီ ကွယ်...ဒါဆိုမနက်ဖြန်မှ တွေ့ကြမယ်လေ... စိမ့်အိမ်ပြန်ရင် ဂရုစိုက် ပြန်နော်”
“အင်း မောင်လည်း ကား ဂရုစိုက် မောင်းဦးနော်...”
ဒီလိုနဲ့ မောင် စိမ့်တစ်ယောက်ကို လက်ကလေး ပြလျက် မျက်စိ မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
“!!!....ပာိုး ပာိုးး မမတို့အတွဲက သိပ် romantic ဆန်တာပဲဗျာ..!!!”
ရုတ်တရတ် အနောက် ကျောဘက်မှ အလွန်ရင်းနှီးလှသော အသံကြောင့် စိမ့်အရမ်း လန့်သွားတယ်..
“ပာင္...သ..သီပာ..!!!”
“ပောာဗျာ ကျနော့ကို တွေတာ ဘီလူးသရဲ တွေ့ရသလိုပဲ... ဘယ်လို ဖြစ်ရတာလဲဗျာ”့
“န..နင္ဘာလာ လုပ္တာလဲ..??”
“ကျနော် လား... ချစ်မမကို လာကြိုတာလေ။ မမ စိမ့်စမ်းရည်လေးကို သားသား သီပာက လာကြိုတာ။ လာ
အနောက်မှာ ကားရပ် ထားတယ် မမ”
“....”
“ပောာဗျာ..မမဘဲက ပာိုးအဝေးကြီး ရောက်သွားပြီ... ပြန်လှည့် ကြည့်မယ်ဆိုရင်တောင် မြင်မှာ မပာုတ်ဘူး
ဒါပေမယ့် ကားသွားရင်း လာရင်း ဖြတ်သွားလို့ တွေ့သွားရင်တော့သားအပြစ် မပာုတ်တော့ဘူးနော် မမ”
စိမ့်တစ်ယောက် ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပြီ...
“မြန်မြန်လာစမ်းပါ မမစိမ့်ရယ်... စာသင်ချိန်တွေ နောက်ကျကုန်တော့မယ်”
“ဒါနဲ့မမတို့ အတွဲက အခုထိဘာမှမထူးခြားသေးပါလား။ ကြည့်ရတာ မမဘဲက မစွမ်းနိုင်ဘူးထင်ပါ့ ပာ ပာ”
“သီပာ ဒါ ငါတို့ ကိစ္စပါ နင်နဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ဘူး နင့်လို ယုတ်မာ ကောက်ကျစ်တဲ့လူမပာုတ်ဘူး လာ မနှိုင်းနဲ့
ပြီးတော့ငါတို့က ရိုးရိုးသားသား ချစ်ကြတာ”
“ပောာဗျာ.... မမရယ် ဆတ်ဆတ်ထိမခံပါ့လား.. အသံကလည် းမာလိုက်တာဗျာ... အဲ့နေ့တုန်းက ဒီလိုအသံ
မပာုတ်ပါဘူးနော်မမ ...ကျနော်က အဲဒီလိုမာမာ ကြမ်းကြမ်း ပြောရင်ကြိုက်တာ မပာုတ်ဘူး...”
“ပာင္....”
ရုတ်တရတ်ကြီး ဆိုသလို...စိမ့်ရဲ့ ကောက်ထွက်ထွားကြိုင်းနေသော တင်ပါးကို မောင်သီပာ ကြမ်းတမ်းစွာ
ညှစ်လိုက်လေသည်... ဘယ်သူမှမသိအောင် အလုံပိတ်ကာ ထိန်းသိမ်းထားသော ရမ္မက်များကို သော့တံဖြင့်ဖွင့်လိုက်
သလိုပင် စိမ့်တကိုယ်လုံး ထူပူလာကာ ပေါင်ကြား အတွင်းမှရမ္မက်ရည်ကြည်များ စီးကျ လာပါတော့သည်။
“နေ...နေဦးသီပာ...ဒါ...ဒါ လူမြင်ကွင်းကြီးထဲမှာ... သူများတွေ မြင်သွားနိုင်တယ်...”
“အိုကေလေ မမစိမ့်...ဒါဆိုကားပေါ် တက်ကြတာပေါ့”...
“အား....အင်း နေဦး သီပာ ငါ...ငါ နင့်ကို ပြောစရာ ရှိတယ်.... အား”
ပေါင်ခြံကြီးကို ဖြဲကားကာ...အတွင်းခံအနီရောင်ကြားထဲမှ သီပာရဲ့ လက်ချောင်းများ ဝင်ချည်ထွက်ချည်နှင့်
အတူ စိမ့်ရဲ့ ပန်းရွက်လွှာ ကြားကနေ ရမ္မက်ရည်ကြည်များ စီးကျလာလျက်...လည်ပင်းကို နမ်းရှိုက်နေသော သီပာရဲ့
အသက်ရှူသံတွေ... ပြီးတော့ မွှေးနုများ ကြားက ထောင်မက်နေသော အစိကလေးကို ပွတ်လိုက်တိုင်း မျက်ဖြူတွေ
စိုက်ကာ အသက်ပင် ရှူဖို့ စိမ့်စိတ်မကူးနိုင်တော့ပြီ... ကနဦးမှာ ဖြစ်နေတဲ့ ကြောက်စိတ်ထက် ရမ္မက်စိတ်က ပြင်းထန်
လွှမ်းခြုံကာ စိမ့်အရမ်း ကောင်းနေပြီလေ..။
“ပြောလေ မမစိမ့်... ဘာလဲ အရမ်း ကောင်းလို့လား... မမရဲ့ကောင်လေးက ဒါမျိုး မလုပ်ပေးဘူး မလား..
ကြည့်စမ်း အရည်ကို ရွှဲနေတာပဲဗျာ... ဘာတဲ့ ရိုးရိုးသားသား ချစ်တာ ပာုတ်လား မမ...ချစ်သူမပာုတ်တဲ့ လူနဲ့ ဒီလို
လုပ်နေတာက ရိုးသားတယ်လား မမ”
တော်တော့သီပာရယ်.... ငါ စကား ခဏ ပြောချင်တယ်ပာာ..”
“ကဲ..ပြောစေဗျာ...”
“သီပာ ပာိုပုံတွေကိုဘယ်အချိန် ပြန်ဖျက် ပေးမှာလဲ.. နင်လိုချင်တာတွေလဲ ငါ အကုန် ပေးနေပြီပဲပာာ.. ပုံတော့
ပြန်ဖျက် ပေးပါပာာ နော် သီပာ..”
“ကျနော့်ကို မမ စိတ်တိုင်းကျ ပေးနိုင်တဲ့ နေ့ကျရင် အကုန် ဖျက်ပေးမှာပါ.. စိတ်ချပါ.. မ ကျနော့ ဘေးမှာ ဒီလို
ရှိနေသရွေ့ ဒီပုံတွေ ဘယ်သူမှ မသိစေရပါဘူး...”
“နင်ငါ့ကို ဒီလိုပဲ ပြောပြောနေတာ ကြာနေပြီသီပာ... ဒါနဲ့ဆိုလည်း အကြိမ်ရေ မနည်းတော့ဘူး”
“ပာား ပာား မမစိမ့်ရယ်.. ဒါကိုပဲ အရမ်း စွဲလန်းနေတာ မမစိမ့်ပဲ မပာုတ်လား... ပြီတော့ပုံတွေ ရိုက်တာလည်း
မမ ကိုယ်တိုင် ပိုစ့်ထုတ်ပေးတာပဲလေ.. အားလုံး အလိုတူအလိုပါတွေပါ မမစိမ့် ကျနော့်ကိုသာ အရမ်း ကောင်းအောင်
လုပ်ပေးပါ... မမ တာဝန်ကျေရင် မမ ဖြစ်စေချင်တဲ့အတိုင်း ပြန်လုပ်ပေးမယ် ပာုတ်ပြီလား”
“အင်း နင်...တော်တော်...ယုတ်မာတာပဲ သီပာ. အင်း….”
သီပာ စိမ့်ရဲ့ မေးစိလေးကို လက်နဲ့ ပင့်တင်ကာ စိမ့်ရဲ့ နှုတ်ခမ်း ဖူးဖူးလေးကို တပြွတ်ပြွတ်ဖြင့် စုပ်နမ်း
လိုက်ပါတော့သည်... ဖူးဥနေသော နှုတ်ခမ်းလွှာ နှစ်ချပ်ကြားကို သီပာလျှာကြီး ဝင်ရောက်နယ်ချဲ့လျက် တင်းမာ
ထွားကြိုင်းလှသော ရင်သား နိုအုံကြီးကို လက်ဖြင့့် နယ်နေပါတော့သည်...<အင်းးး ပာင်းး အင်းး...> အသက်ရှူသံများ
ကားအတွင်း၌ ပဲ့တင်သံများထပ်ကာ စိမ့် မျက်ဖြူများ စိုက်လျက် သီပာရဲ့ ရင်ခွင်ထဲကို ဝင်ရောက်ကာ အသိစိတ်များ
လွတ်လာတော့တယ်..
“လျှာကို ကောင်းကောင်း လှုပ်ရှားစမ်းပါ မမစိမ့်ရယ်... ရုပ်သေးရုပ်ကြီးလိုလာမလုပ် ပြစမ်းနဲ့”
နိုကို အားနဲ့ ညှစ်ကိုင်ပြီး သီပာ စိတ်တိုင်းကျ စိမ့်ကို ပုံသွင်းပါတော့တယ်... သူ စိတ်တိုင်း မကျရင် စိမ့်ကို
ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း လုပ်တယ်... ဒါပေမယ့်...စိမ့်အဲဒီလို လုပ်တာကို အမြဲလိုလို နှစ်သက်မိတယ် .. ကိုယ့်ကိုကိုယ်
တောင်နားမလည်နိုင်တော့ဘူး။ သီပာ ခိုင်းသမျှ လိုက်လုပ် ပေးနေတာကိုလည်း စိမ့်ကိုစိမ့်မယုံကြည်နိုင်ဘူး..။ သီပာ
ပါးစပ်ထဲကို စိမ့်လဲ လျှာကိုအပြားလိုက်ထိုးသွင်းပြီး နမ်းစုပ်ကာ စိမ့်ပါးစပ် ထောင့်ကနေ သားရည်များ စီးကျ လာ
တယ်...စိမ့်..စိမ့် ဘယ်လိုမှ ထိန်းမရတော့ဘူး.. တောင်းပန်ပါတယ် မောင်ရယ်...မောင့်ကို သစ္စာ ဖေါက်နေမိတဲ့
အတွက်..။ စိမ့် မောင့်ကို တကယ် ချစ်ပါတယ်...
“ကောင်းလိုက်တာ မမစိမ့်ရယ်... အဲဒီလိုလေး လုပ်စမ်းပါ..”
ရုတ်တရတ် သီပာ တစ်ယောက် စိမ့်ရဲ့ ကြယ်သီးတွေ ချွတ်လိုက်တော့...
“နေဦး... ဒီမှာ လုပ်ကြမလို့လား... ကားပေါ်ကြီးမှာ သူများတွေ မြင်ကုန်မယ်..”
“ကားက မှန်အမဲ ကပ်ထားပါတယ်ဗျာ..ဘယ်သူမှမမြင်ရပါဘူး”
“ဒါပေမယ့်လည်း လူတွေ ဘေးနားမှာ ရှိတယ်.. တစ်မျိုးကြီးပဲ သီပာရယ် တစ်နေရာရာ သွားရအောင်”
“ကျနော့မှာ ပောာတယ် တက်ဖို့ ပိုက်ဆံပါမလာဘူးဗျ... မမစိမ့်မှာ ပါရင်တော့ ပောာတယ် သွားမယ်လေ။”
“ငါ့မှာ အဲလောက်ဘယ်ပါလာမလဲ သီပာရယ်..”
“ဒါဆို ကားထဲမှာပဲ လုပ်ကြမယ်လေ..’’
“လူရှင်းတဲ့ နေရာတော့ မောင်းပေးပာာ...လမ်းလယ်ခေါင်ကြီးထဲမှာတော့ မလုပ်ချင်ဘူး”.............
<ဝါးဝါး....>
“မမစိမ့်ရေ...ပန်းပွင့်လေးက လုံးဝ ရှယ်ပဲဗျာ... ကျနော်ဒီလောက်စားထားတာတောင် လှပ နေတုန်းပဲ”
အလင်းရောင်မဝင် ဘေးမှ လူသူ သိပ်မရှိနိုင်တဲ့ တော်ဝင်စင်တာ မြေအောက် ကားပါကင်ရဲ့ ချောင်ထဲမှာ
ထိုးထားတဲ့ Alphard ကားအမဲရောင် အနောက်ခန်းထဲဝယ်... ထဘီမပါ အောက်ခံ ချွတ်ချ ထားကာ..ပေါင်တံကို
ပြဲနေအောင် ဖြဲကား ထားသော စိမ့်... ရှက်သွေးများ နှင့်အတူ ပူထူနီရဲနေပြီ။ လက်တစ်ဖက်က ပန်းလွှာ၂ ချပ်ကို ဖြဲပာ
ပေးထားပြီး...အကျႌကြယ်သီးများ ပြုတ်လျက် ဘရာစီယာ ဇာကွက် အနီရောင်ကို နို့အုံအပေါ် ပင့်တင် ထားကာ
နောက်လက်တစ်ဖက်နဲ့ နို့သီးခေါင်းလေးကို စိမ့်ကိုယ့်ဘာသာ ပွတ်ဆွဲနေတယ်...
“ႁပြတ္...ႁပြတ္... ပလပ္..ပလပ္..”
ဖုန်းကင်မရာဖြင့် သီပာ တစ်ယောက် စိမ့်ကို ဗီဒီယို ရိုက်ကူးနေတာ သိနေပေမယ့် စိမ့်ကို အသိစိတ် လွတ်နေ
အောင် လျှာပြားကြီးနဲ့ စိမ့်ရဲ့ပန်းလွှာကို စုပ်လျက်နေတယ်... သီပာလျှာကို စိမ့်အရမ်း စွဲလန်းမိနေပြီ... လျှာပြားကြီးနဲ့
စိမ့်အစိကို အထက်အောက် လျက်စုပ် နေပြီးတော့ ပန်းလွှာ ၂ ချပ်ကြားကို လျှာနဲ့ လိပ်လိပ်ပြီး သွင်းလိုက်တိုင်း စိမ့်
အသက်တောင်မရှူနိုင်ဘူးရယ်... ရမ္မက်ရည်တွေလည်း စီးစီး ကျလာတာ.. သီပာပါးစပ်တစ်ခုလုံးလည်း ရွှဲနေပြီ..
“အား ကောင်းလိုက်တာသီပာရယ်..
စိမ့်မျိုသိပ်ထားလို့မရတော့ဘူး စိမ့်အရမ်းကို ကောင်းနေပြီလေ... ဘေးက ပန်းရွက်ကလေးကို စုပ်စုပ် ပေးတာ
ကလဲ စိမ့်အတွက်အရသာလေးက တစ်မျိူးရယ်... ဒီနေရာမှာ သီပာကို မောင်နဲ့ လဲရရင်သိပ်ကောင်းမှာပဲ...စိမ့်အရမ်း
အပြစ်ကြီးပါတယ် မောင်ရယ်... စိမ့် တောင်းပန်ပါတယ်...သို့ပေမယ့် စိမ့်အရမ်း ကောင်းလွန်းလို့ပါ...စိမ့်ကို မသိစိတ်
က ဦးဆောင်မိနေပြီ....
“မမစိမ့်.. စိုရွှဲ နေတာပဲဗျာ... ကိုယ့်ကောင်လေး မပာုတ်တဲ့ ကျနော်နဲ့ နေရတာ တော်တော် ကောင်းနေပါလား
ကျနော်နဲ့ နေရတာ ပျော်တယ် မပာုတ်လားဗျ”
“နင်ငါကို့ လုပ်ချင်သလိုသာ လုပ်ပါတော့ သီပာရယ်... နင်ကို ပြန်ပြောဖို့ ငါ အင်အား မရှိပါဘူး...”
“မမစိမ့် Happy Anniversary ပါဗျာ... မမဘဲအတွက်တော့စိတ်မကောင်းပါဘူး ဒါပေမယ့်မမကို အမှတ်တရ
လက်ဆောင် ပေးမယ်လေ...ပောာဒီမှာ ကြည့် မမ အရမ်း ကြိုက်ပြီး စွဲလန်းနေတဲ့ အသားချောင်း ဘယ်လိုလဲ..”
သီပာ သူလိင်တံကြီးကို ဘောင်းဘီကြားက့ ထုတ်ချလိုက်ပြီး စိမ့်ကိုရမ်းပြကာ မြူဆွယ်နေပြီ.. အရွယ်နဲ့မလိုက်
အောင်ထွားကြိုင်း သန်မာတဲ့ ကြွက်သားချောင်း... အကြောတွေ တဖြိုင်းဖြိုင်း ထပြီး တဆတ်ဆတ် ထောင်မတ် နေတဲ့
အသားချောင်း...
စိမ့် တွန့်ဆုတ်မှုမရှိဘဲ နှုတ်ခမ်း ဖွဖွလေးနဲ့ မွှေးမွှေး ပေးလိုက်တယ်... ထိပ်ဖြားက အရေပြားကို သီပာ အရင်းက
ကိုင်ပြီး အောက်ထိဆွဲချ ပေးလိုက်တယ်.. ပန်းဆီရောင်သန်းနေပြီး နူ့ညံ့လှတဲ့ထိပ်ဖူးလေး.. ရမ္မက်ရည်ကြည်တွေ
ဝတ်နေပြီ.. ခပ်ညှီညှီ ရနံက စိမ့်နှာခေါင်းထဲကို စွဲမက်စေပြီး... အရင့် အတိတ်ကာလက ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ တဏှာ ရာဂမီး
တွေကို ပြန်မြှိုက်လိုက်သလိုပဲ စိမ့်တကိုယ်လုံး နှုံးချိပြီး အသိစိတ်တွေ ကင်းလွတ်ခဲ့လေပြီ... ငံစိမ့်စိမ့် ချွဲကျိကျိ အရသာ
ကို လျှာပေါ်မှာ ခံစားရင်း... ထိပ်ဖူးလေးကို ခပ်နွေးနွေး ပါးစပ်ထဲ ငုံထားပြီး လျှာလေးနဲ့ လိပ်လိပ်ပြီး ဖိစုပ် ပေးရတာ
လည်း အမော... ချောကျိ ချောကျိနဲ့ လျှာထိပ်လေးမှာ ဖြစ်တဲ့ ခံစားချက်က စိမ့်ရင်ထဲမှာ ကြည်နူးစေမိတယ်...
စိမ့်ကြောင့်သီပာ
“အာာား ကောင်းလိုက်တာ”
ဆိုပြီး ဆတ်ကနဲ တုန်တုန် သွားတာကို စိမ့် သဘောကျ နေမိပြီ... အို...စိမ့် ဘာတွေ တွေးနေပါလိမ့်...
ကိုယ့်ကောင်လေး မပာုတ်တဲ့ လူနဲ့ ဒီလို နေနေရတာကို ဘာလို့ အဲလောက်တောင်စွဲလန်းနေရတာလဲ... မဖြစ်ဘူး
စိတ်ကို ပြန်ထိန်းဦးမှပဲ... ဒီပုံစံအတိုင်းဆို ရှေ့လျှောက်စိတ်တွေ ထိန်းနိုင်တော့မှာ မပာုတ်ဘူး...။
“မမစိမ့် ကျနော် မ အကျႌတွေ ချွတ်လိုက်တော့မယ်နော်...”
မောင်အရမ်း ကြိုက်တဲ့ အဝါရောင် အကျႌအစင်းလေး..စိမ့်ခန္ဓာပေါ်က ကျွတ်ကျခဲ့ပြီ.. အနီရောင်ဇာကွက်
အဆင် ဘရာစီယာ ဂျိတ်ကလေးကို ဖြုတ်ချ...ထုတ်ထားရာကနေ ရုတ်တရတ်လွတ်ထွက်သွားတော့ တုန်ခနဲ ခါရမ်း
သွားတဲ့စိမ့်ရင်သားကြီးတွေ... တပြွတ်ပြွတ်နဲ့သီပာလိင်တံကို အဆက်မပြတ်စုပ်နေတဲ့ စိမ့်... စိမ့်သိလိုက်ပြီ.... စိမ့်
ထိန်းချုပ်ထားလို့မရတော့ဘူး ဆိုတာ... စိမ့်ရဲ့ ရွံ့တဲ့စိတ်..ကြောက်ရွံ့တဲ့စိတ်တွေကို...တဏှာဆိုတဲ့အရမ်း ကောင်း
တဲ့အရာက လွှမ်းမိုး သွားပြီ...။
“ဒီကို ကြည့်ပါဦး မမစိမ့်... ကဲ..ရိုက်တော့မယ်နော် ပိုစ့်ထုတ်မယ်... ၁..၂..၃.. cheese...”
“ခ်က္...ခ်က္....ခ်က္....ခ်က္.....”
“စိတ်မပူပါနဲ့ မမစိမ့်...ကျနော်ဒါတွေ ညဘက်ကျ ပြန်ကြည့်ပြီး ဖျက်ပေးမှာပါ..”
သီပာ စိမ့်ကို ဓာတ်ပုံတွေ ရိုက်နေပြီလေ... ပြန်ဖျက်မယ် ပြောပြောပြီး အမြဲ မဖျက်ခဲ့ပါဘူး..စိမ့် သိပါတယ်
ဒါပေမယ့် သူများတွေ မပြ….အင်တာနက်ပေါ် မတင်တာဘဲ စိမ့်အရမ်း ကျေးဇုူး... တင်လှပါပြီ …..ဒီပာာကြီး…... စိမ့်
အောက်ဖက်ထဲကို ဝင်စေချင်တောပဲ သိတော့တယ်... သီပာရဲ့မာကြောနေတဲ့ အသားချောင်းကြီး စိမ့် အားရပါးရ
စုပ်နေတဲ့ပုံတွေကို သီပာ တစ်ယောက် ရိုက်နေပြီ...
“မိုက်တယ် မမရာ... မမစိမ့်.. ကျနော်လိုအပ်တိုင်း ဒီလိုအမြဲ နေပေးပါလား မမရယ်... မမရဲ့ ကောင်လေးနဲ့လဲ
ဆက်တွဲပေါ့ ..ကျနော်နဲ့လဲ အမြဲ ဒီလို နေပေးပေ့ါ... မမအမေ ဆေးဖိုးအတွက် ကျနော်အမြဲ တာဝန်ယူပေးမှာပါ..
မမသာ ကျနော့နဲ့အမြဲ ဒီလိုနေပေး... ကျနော့ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသောဂိုက်.. တစ်ဦးတည်းသော အဖြည့်ခံ... မမ အဲလို
လုပ်ပေးနိုင်မလား...မမ”
သီပာရဲ့ အဲစကားကြောင့် စိမ့်အရမ်း စဉ်းစားသွားရတယ်...
ပာုတ်တယ်...စိမ့်တို့ဒီလိုဆက်ဆံရေး စဖြစ်တာ... စိမ့်အမေ လေဖြတ်ပြီး ဆေးရုံတင်ခဲ့ရတဲ့ နောက်နေ့... စိမ့်
အဖေ လုပ်ငန်းမှာ အမှား တစ်ခုကြောင့် စည်းစိမ် ပြုတ်မတတ် လျော်ကြေးတွေ ပေးလိုက်ရတဲ့ နောက်တစ်နေ့...
အဲဒီ့နေ့က စလိုက်တဲ့ဇာတ်လမ်းပါ...သီပာရဲ့ အမေးကို... စိမ့် ပြန်ဖြေဖို့ အားမရှိခဲ့ဘူး....
“ပာုတ်ပါပြီဗျာ... မမစိမ့်ကိုစဉ်းစားချိန် ပေးပါ့မယ်... လောလောဆယ်တော့ ဆက်ကြတာပေါ့ နော့်”
စိမ့်အာရုံထဲမှာ ဘာမှကို မစဉ်းစားချင်တော့ပြီ... အခု ပါးစပ်ထဲကပာာကိုပဲ အရသာ ခံကာ မျက်လုံးလေး
မှေးရင်း စိမ့် တခဏလောက် အနား ယူချင်မိတယ်... အောက်ကလည်း အရမ်း ဆာလောင်လှပြီ... ၁ နှစ်ခွဲ တိတိ
သီပာရဲ့ ပျိုးထောင်မှုကြောင့် စိမ့်အတွင်းစိတ်တွေ အရမ်း ခက်ထန် လာခဲ့ပြီ...
“အင်း....ပြွတ်..ပလပ်...ပြွတ်..ပြွတ်...ပြွတ်..ပြွတ်...ပြွတ်..ပြွတ်.. အင်း.... အား”
ကားကြမ်းခင်းပေါ် ဒူးကို ခွေထိုင်ပြီး သီပာရဲ့ အသားချောင်းကြီးကို တယုတယ တပြွတ်ပြွတ်နဲ့ စုပ်တစ်ချက်
မှုတ်တစ်ချက်... နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သီပာရဲ့ ရမ္မက်ရည်ကြည်တွေ စီးကျနေပြီ.. မောလာရင် လျှာနဲ့ ပါးစပ်အတွင်းမှာ
ထိပ်ဖူး ပတ်ပတ်လည်ကို ခွေခွေပြီး လျက်ပေး နေတယ်.. သွားလေးနဲ့ ခပ်ဖွဖွ ဖိပေးပြီး အားပြင်းပြင်းနဲ့ တစ်ချက်
လောက်စုပ်ချလိုက်တိုင်း သီပာ တစ်ယောက် ရူးသွပ်သွားသည်ကို မြင်ရင် စိမ့်ပန်းရွက်လွှာ ကြားက ရမ္မက်ရည်တွေ
စီးစီးက်လာတယ္..။
ခါးလောက်ထိ ရှည်တဲ့ စိမ့်ဆံသားကို သီပာလက်တစ်ဖက်နဲ့ ဆွဲစုပ်ယူထားကာ စိမ့်ခေါင်းကို ကိုင်ကိုင်ပြီး
သူ့အချောင်းနဲ့ပါးစပ်ကို ဆောင့်ဆောင့်ထည့်လိုက်တိုင်း...စိမ့်အသက်ရှူတွေ ကြပ်ကြပ်သွားတယ်။ ဒါပေမယ့်နှစ်ရှည်
လာလို့လား မသိ... စိမ့် ဒီလို အရသာကိုမှ စွဲလန်းမိနေတာ... သူမလုပ်ရင်တောင် ကိုယ်ကိုယ်တိုင် ဖြည်းဖြည်းချင်း
ပါးစပ်အတွင်းဆုံး အာခေါင်ထိ ထိအောင်ငုံပြီး စုပ်ပေး နေမိတယ်...
“အာာား မမ... ကျနော်မရတော့ဘူး ပြီးချင်ပြီဗျာ... အာာားးးပြီးတော့မယ်... ပြီးပြီး အား....အား..”
နွေးခနဲ စိမ့်ပါးစပ်မှာ အရည်ခပ်ပြစ်ပြစ်တွေ ဝင်လာ ပါတော့ပြီ... ဒီတစ်ခါ အရင်နေ့တွေထက် သီပာ သုက်
ပန်းထုတ်တာ အရမ်း များတယ်... စိမ့်ပါးစပ်တစ်ခုလုံး ပြည့်လျှံပြီး ပါးစပ်ကနေ စီးကျ လာတော့တယ်... ပောာတော်..
မပြီးသေးပါလား...နှာခေါင်းထိပါ ရောက်တော့မယ်...
“ဂလု...ဂလု..”
မရတော့ဘူး စိမ့် မျိုချ လိုက်ရပြီလေ... ပြစ်ချွဲချွဲ ငံကျိကျိ စိမ်းသက်သက်အရည်များ စိမ့်ပါးစပ်ထဲမှာ စွဲနေ
ပြီ...ပါးစပ်တစ်ခုလုံးလဲ ချွဲစေးပြီး ပါးပြင်တွေအထိ မေးစိပါ မကျန် ကပ်စေးလျက် နှုတ်ခမ်းထောင့်ကနေ မေးစိအောက်
ကားကြမ်းပြင်ပေါ်ထိ သီပာသုက်ရည်တွေ စီးကျနေပါတော့သည်...
“များလိုက်တာ သီပာရယ်... နင်တစ်ခါမှ ဒီလောက်မများဖူးဘူး... ဆေးတွေ သောက်ထားသေးလား”
“ပာာ ...မမစိမ့် ကျနော့ကို အထင် သေးလှချည်လားး...ကျနော ဒီနေ့ ဘာဆေးမှ မစားထားဘူးဗျ.. ပြီးတော့
မမကို မထင်မှတ်ဘဲ တွေတာ.. အခုက့ မမ အရမ်း ကောင်းလွန်းလို့ပါဗျ..ဒါနဲ့ မမ ဒီတစ်ခေါက် ထူးခြား
တယ်ဗျာ..တော်တော် အပြုအစု ကောင်းနေတယ်..ဒါနဲ့ဒီမှာ ကြည့်စမ်း...ပောာ စေးနေတာပဲဗျာ”
စိမ့်ပန်းရွက်နှစ်ခုကြားထဲ ရုတ်တရတ် သီပာလက်၂ ချောင်း ထိုးထည့် လိုက်တာ.. စိမ့် အရမ်း ဆာလောင်
နေမှန်း အခုမှသတိထားမိတော့တယ်...
“ပါးစပ္ပာ...”
“ႁပြတ္..ႁပြတ္...ႁပြတ္...”
စိမ့်ရမက်ရည်တွေ ပေနေတဲ့ ္မ လက်ချောင်းနဲ့ စိမ့်ပါးစပ်ထဲကိုထည့်လိုက်တယ်လေ..
“ပာပာ..တွေ့လား မမ.. မမပိပိလေးက စေးနေပြီ..ဘယ်လိုနေလဲ...ကောင်းလား”
“အင်း”
“ပောာ မမ ကျနော့လက်တွေ စုပ်တာ ကြည့်ရင်း မမမောင်လေး ပြန်ထောင်ထ လာပြီဗျ..ကဲ..ဒီတစ်ခါတော့
စကြတာပေါ့”
“မြန်မြန်လုပ်...ငါ အိမ် ပြန်ရတော့မယ်..ည မိုးချုပ်တော့မယ်ပာာ”
“အေးဆေးပေါ့ မမရယ် ကျနော ပြီးရင်လိုက်ပို့ပေးမယ်...ကဲ..ထိုင်ခုံပေါ်တက်...ဖင်လေး ဒီဘက်ကုန်းပေး
ထား”
“လာပြန်ပြီ ဒီလိုမျိုးကြီး ငါ မကြိုက်ဘူး..ခွေးတွေ မိတ်လိုက်သလိုကြီး..”
“မကြိုက်ဘူး ပြောပြောပြီး တအားအားနဲ့ ကောင်းတယ်လို့ ကျိတ်ညည်းနေတာလဲ မမပဲ မလား”
“သီပာ...နင်နော်...ပာွန့်...”
နှုတ်ခမ်းလေးကိုကိုက်ရင်း စိမ့်မျက်နှာပူသွားမိတယ်..
“အားး မမရယ် မြင်တာနဲ့တင်ကျနော်ကြမ်းချင်နေပြီဗျာ...ဒီလိုဖင်တုန်းကြီးကိုမမဘဲ ကြိုက်တာ ထင်တယ်..”
“သီပာ...ငါ ပြောထားတယ်မလားး ဒါလုပ်နေတဲ့အချိန်ငါ့ချစ်သူအကြောင်း မထည့်နဲ့”
“ပာုတ်ပါပြီဗျာ..ကျနော်မှားပါတယ်..ကဲ..စပြီနော်...”
ဆူးခင်းသော အတိတ်-စိမ့်စမ်းရည် ရာဂ.ချစ်တက္ကသိုလ်
စိမ့်ရင်တွေ ခုန်နေပြီ...မြန်မြန်သာ ပြင်ဆင်ပြီး သွင်းလိုက်ပါတော့ သီပာရယ်..စိမ့်ပေါင်ကြား ၂ ဖက်လုံးကနေ
အရည်တွေလဲ ဆာလောင်စီးကျပြီး ပန်းလွှာ နှစ်ဖက်ကို တစ်ချက် တစ်ချက်ကျုံ့လိုက်တိုင်း ပြစ်ခနဲ မြည်မြည်နေပြီ။
“အာားး နေ...နေဦးလေ... ဘယ်မလဲ… နင့်ကွန်ဒုံး....”
ရုတ်တရတ် နွေးကနဲ ခပ်စေးစေး ဖူးဖူး အရာ တစ်ခု စိမ့်ပန်းရွက်၂ ရွက်ကြားထဲ တေ့ဝင်လာပြီ...စိမ့်သိလိုက်
ၿပီ..သီပာ ကြန္ဒုံး မသုံးထားဘူး.....
“ပာပာ မမရယ်ပူမနေစမ်းပါနဲ့... ကျနော်သိပြီးသား မမ ဒီနေ့စိတ်ချရတဲ့ နေ့ဆိုတာ...”
“ဒါ..ဒါပေမယ့် ငါ ဒီနေ့စိတ်မချရဘူး သီပာ..ပာ
မရတော့ဘူး စိမ့်ပြောလို့ မမီတော့ဘူး.. သီပာ စပြီး သွင်းလိုက်တော့ပြီ... အစိကလေးကို သီပာ ထိပ်ဖူးနဲ့
အထက် အောက်ပွတ်ဆွဲပြီး ပန်းလွှာ ၂ ချပ်ကြားကနေ တေ့ဝင်လာကာ.. အရမ်း ဆာလောင် တောင့်တပြီး တစ်ခုခု
ဝင်စေချင်တာကြောင့် ကျုံ့ထားတဲ့ ကြွက်သားတွေ ကြားကနေ ပူနွေးနေတဲ့ သီပာရဲ့လိင်တံ ကြွက်သားကြောကြီး
တဖြည်းဖြည်း ဝင်လာပါတော့သည်...
“သဘာဝရဲ့ အရသာကိုခံစားစမ်းပါဗျာ...ဒီလို ကာဆီးမထားဘဲ စေးစေးပြီး ဝင်သွားတာကို ကြိုက်တယ်
မပာုတ်ဘူးလား မမစိမ့် ပာင်း ပာင်း..”
သီပာလိင်တံကြီး တဖြည်းဖြည်း ဝင်လာတာနဲ့အမျှ... စိမ့်မျက်လုံးမှ မျက်ဆံများ အပေါ် လန်လာကာ မျက်ဖြူ
စိုက်လျက်... ထိုင်ခုံအမီကို လက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ... အ..အား..ပာု ပါးစပ်ကို မပာတပာ လျှာကိုထုတ်..
ဖြည်းညင်းစွာ ညည်းတွားမိလေပြီ... အောက်ဖက်ကလဲ စိမ့်ရဲ့ ရမ္မက်ရည်ကြည်တွေ အဆက်မပြတ် တလပောာ
စီးကျလာကာ သီပာရဲ့ထိပ်ဖူးမှ စိမ့်လာတဲ့ ရမ္မက်ရည်ကြည်တွေနဲ့ ရောကုန်ပြီ... စိမ့်ရဲ့မျှော့ကြွက်သားတွေနဲ့ကျုံ့ကျုံ့
ပေးလိုက်တိုင်း ပူနွေးပြီး စေးဝင်လာတဲ့ သီပာလိင်တံကြီး ဆတ်ခနဲ ကော့ကော့တက်သွားတာကို စိမ့်ခန္ဓာကိုယ်ကနေ
ခံစားနေရတယ်... အဲဒီလို စေးဝင်လာတဲ့ အခိုက်အတန့်က တခဏတာ ဆိုပေမယ့် စိမ့်အတွက်တော့ ကြာရှည်တဲ့
နိဗၺာန္အလားပဲ....။
“အားးကောာင်းလိုက်တာ မမရယ်..ကျနော် တစ်ပတ် တစ်ခါလောက် လုပ်နေတာတောင် ကြပ်ပြီး
ကောင်းနေတုန်းပဲ.. အားး အဲဒီ့ မျှော့လေး ပိုကောင်းတာ...”
“ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ်.... ”
သွယ်လျသော ခါးကို ကိုင်... တစ်ချက် တစ်ချက် ဆောင့်ထည့်လိုက်တိုင်း အောက်က အရည်ကြည်များ
ပန်းပန်း ကျလာသည်... စိမ့်ရဲ့တင်ပါးကြီးနဲ့ သီပာဆီးခုံကို ရိုက်ခတ်ပြီး တဖတ်ဖတ်နဲ့ အတူ.. ရမ္မက်ရည်ကြည်များ
ကြားမှ ဝင်ချည်ထွက်ချည်တစ်ခါ လုပ်တိုင်း ပြွတ်ခနဲ မြည်ကာ အချစ်တေးသံစဉ်များ ပျံ့နှံ့နေတော့သည်..
“ဘယ်နဲ့လည်း မမ... အစိမ်းသက်သက်လုပ်ရတာ ပိုဖီးရှိတယ်ပာုတ်... အရည်တွေတောင် အရင်ကထက်
ပိုစေးလို့ပဲ”
“အား အင်းထိ..ထိပ်ကလေးနဲ့... ဆောင့်..ဆောင့် ထည့်ပေး အား ကောင်းတ.ယ်...အင်း
ပာင်း”
“အာား ကျနော်လည်း ကောင်းတယ် မမစိမ့်ရယ်....”
“ဖတ်ဖတ်ဖတ်ဖတ်ဖတ်ဖတ် ဖလပ်.. အထဲက ညှစ်ထားပေး ကျနော
ခပ်ပြင်းပြင်း ဆောင့်မယ်....
“ဖတ္ဖတ္ဖတ္ဖတ္ဖတ္ဖတ္.... ၿပီးၿပီ....
စိမ့်ရဲ့အထဲမှာ..သီပာရဲ့လိင်တံကြီး တဆတ်ဆတ်တုန်လျက် ပူပူနွေးနွေး အရည်တွေ ဗိုက်ထဲထိ စီးဝင် နေတာ
ကို စိမ့် ခံစား လိုက်ရပြီ... စိမ့်လည်း ရုတ်တရက်ဆိုတော့ မခုခံနိုင်တော့ဘူး... အရမ်း စိတ်ချရတဲ့ ရက်မပာုတ်မှန်း
သိရက်နဲ့ စိမ့် သီပာကို အထဲမှာပဲ ပေးပြီး လိုက်ရတယ်... စိမ့်လည်း အရမ်း ကောင်းနေပြီး ပြီးချင်တာနဲ့ ဘာမှ မလုပ်
နိုင်ခဲ့တော့ဘူး..။ ပန်းရွက် ကြားကနေ အရည်တွေလဲ ပန်းထွက်ပြီး စိမ့်အောက်ဖက်နဲ့ ပေါင်ခြံတွေတလျောက်
သုက်ရည်တွေ စီးကျ လာတော့တယ်... လူလဲ တဆတ်ဆတ်တုန်ရင် အရမ်း အားနည်း အားချိသွားသလိုခံစားရပြီ..
စိမ့်ခုံပေါ်မှာတင် မှောက်ခုန်လေးနဲ မျော့နေပြီ...။့
“ဆောရီးဗျာ မမစိမ့်...ကျနော်မမအထဲမှာ ပြီးသွားမိပြီ...ပာီး ပာီး”
“သ...သီပာ..ငါ့ကို ပြီးရင် အရေးပေါ်ဆေး သွားဝယ် ပေးတော့ပာာ...”
“ပာုတ်ပါပြီ.. အဆင်ပြေတာပေါ့ တော်ဝင်စင်တာထဲ ဝင်ဝယ်လိုက်ရုံပဲ ပာိပာိ”
“ကောင်စုတ်လေး...နင်ငါ့ကို တာဝန်ယူနိုင်လို့ အထဲမှာ ပြီးတာလား။”
“မမကိုတော့ တာဝန်မယူနိုင်ပါဘူးဗျာ... မမကို ကျနော်ချစ်တော့ ချစ်တယ်...ဒါပေမယ့် ကျနော် ပြောပြီးပြီပဲ
ကျနော်က ရည်းစား မထားဘဲ ဒီလိုပဲ နေချင်တာ...”
“နင်နဲ့စကား ဖက်မများနိုင်တော့ဘူး...နင်အဝတ်တွေ ဝတ်ပြီး သွားဝယ်တော့...ငါ မလှုပ်နိုင်တော့ဘူးပာာ”
“အိုကေ အိုကေ ခဏစောင့် ပြန်လာခဲ့မယ်...”
သီပာ ဆင်းသွားပြီး ခဏကြာတော့မှ စိမ့်လည်း လှုပ်နိုင်တော့တယ်... ဒူးတွေဆို ချောင်နေပြီး မက်တပ်တောင်
ကောင်းကောင်း မရပ်နိုင်တော့ဘူး...နွေးပြီး စီးကျလာတော့မှ ပြန်သတိရတယ်... စိမ့်သားအိမ်ထဲထိ သီပာရဲ့သုက်ရေ
တွေ ပြည့်နှက်နေတာပဲ... ဆောင့်ကြောင့် ထိုင်ပြီး ညှစ်ထုတ်လိုက်တော့ နွေးနွေး ပြစ်ပြစ် ခပ်ဖြူဖြူ သုက်ရည်တွေ
ဒလပောာ စီးကျ လာပါတော့တယ်...
“ပောာဗျာ... တစ်ရှူးလေးတော့ခံမှပေါ့ မမစိမ့်ရယ်... ကျနော့ကားတော့နံစော်ကုန်ပါပြီ..”
“စောက်ကလေး...နင် စောစောစီးစီး ကွန်ဒုံး သုံးပါလား နင့်အရည်နင်ပာာနင့် ရှင်း... ငါ တာဝန် ကျေပြီ..
ပေး..ဆေးကဒ်”....
ညဘက်အိမ်ပြန် ရောက်တော့ လှေခါးတောင် ကောင်းကောင်း မတက်နိုင်တော့ပါဘူး... တော်သေးတာပေါ့
သီပာ ကားနဲ့ အိမ်အောက်ထိ လိုက်ပို့ပေးလို့ မပာုတ်လို့ ဘတ်စ်ကား စီးသာပြန်ရရင် မသက်သာဘူး.. ဆေး
သောက်ထားတော့ စိတ်ချရပြီထင်တာပဲ... စိမ့်ရင်ထဲမှာတော့ အရမ်း စိတ်တိုင်း ကျပြီး ဆန္ဒတွေ ပြည့်ဝသွားသလို
ခံစား လာရတယ်... မောင်...စိမ့် ဒါတွေကို စွဲလန်းလာမိပြီထင်ပါတယ်... စိမ့်...စိမ့်..တောင်းပန်ပါတယ် မောင်ရယ်
၄ လ ပြည့်တဲ့ နေကြီးမှာ စိမ့့် ဒီလို ဖြစ်ခဲ့ရတဲ့အတွက်... စိမ့် မောင့်ကိုချစ်ပါတယ်.... မောင်...။
ၿပီးပါၿပီ
