ဝေါ…..ဝေါ….ဝေါ….
မိုးတွေကလည်းဒီနေ့မှတော်တော်သည်းပြီးရွာနေတယ် တကျွီကျွီမြည်နေတဲ့ ကားဝိုက်ဘာကလည်း
သည်းနေတဲ့မိုးကြောင့် ကားရှေ့မှန်ကို ကြည်လင်အောင် မသုတ်ပေးနိုင် မှုံတုံတုံ ဝေဝါးဝါးနှင့် မြို့ထဲရောက်ခါနီးပီမို့ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တဆိုင်ရှေ့သို့ ကားကိုထိုးရပ်လိုက်ပါသည်။
….ကၽြီ…..
ကားကိုသင့်တော်ရာမှာ ထိုးရပ်လိုက်ပြီးဆိုင် ိုထဲအပြေးဝင်လိုက်သည်။ဆိုင်ထဲရောက်တာနှင့်
အရင်မထိုင်သေးပဲ ဆိုင်နောက်ရှိ toilet ထဲအပြေးဝင်လိုက်ပြီး…ဇစ်ဆွဲချကာ..ပျော့ခွေနေတဲ့ငပဲလေးကိုထုတ်သေးပေါက်လိုက်တော့ ဆီးသွားချင်ပေမယ့်ထင်သလောက်မသွား
ပဲ့ လိင်တံတစ်လျောက်ပူပြီး ကျင်တင်တင်ဝေဒနာခံ
စားနေရသောကြောင့် မျက်နှာကိုရှုံမဲ့နေပါသည်။
“အင်း…ငါလည်းဆေးခန်းပြမှဖြစ်တော့မယ်….´´
ဝေဒနာခံစားရင် ဆီးသွားပြီးနောက်ဆိုင်ရှေ့ပြန်
ထွက်လာ ချိုကြလေးတစ်ခွက်မှာပြီး သောက်ရင်း
ဟိုငေးသည်ငေး ငေးကြည့်နေပါသည်။
ဟုတ်ပါသည် ဆိုင်ထဲတွင်လူရှင်းနေပီး လက်ဘက်ရည်သောက်လိုက် ရေနွေးသောက်
လိုက်အလုပ်ရှုပ်နေသူမှာ ခေါင်းစိုစိုနှင့် ရေတချို့မျက်နှာပေါ်စီးကျလျက် အသားမဖြူ မညို
ခပ်လတ်လတ်နှင့် နှာတံပေါ်လွင်နေပီး မဲနက်နေသည့်မျက်ခုံးအောက် မိန်းခလေးများပင်မနာလိုချင်စရာ ကော့တက်နေသည့်မျက်တောင်များပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ယောကျားပီသခန့်ချောနေတဲ့ ဓနိ ပဲဖြစ်ပါတယ်…စာပွဲထိုး ကောင်လေးကောင်းမလေးများကပင် သူ့ရှေ့ကမ သိမသာမသာဖြတ်သွားကာ ခိုးခိုးကြည့်နေသည်ကို
ဓနိတစ်ယောက်သတိထားမိမယ်မထင် သူ့ဘာသူ
အတွေးနယ်ချဲ့နေသောကြောင့်ဖြစ်ပါသည်။
သူ့အလုပ်ကတော့ကိတ်နှင့်မုန့်မျိုးစုံကို ကားဖြင့်ရောင်း/မောင်း ဖျန့်ချီသည့်အလုပ်ကိုလုပ်နေခြင်းဖြစ်ပါသည်။လက်ဘက်ရည်သောက်ပီး ပါးစပ်ကလည်းကွမ်းလေးတမြုံ့မြုံ့နှင့်ဝါးနေပါသေး
သည်။ပိရိသေသပ်သည့် ဓနိရဲ့နှုတ်ခမ်းအစုံက ရေးတေးတေးနှုတ်ခမ်းမွေးလေးအောက်မှာ ကွမ်းစားတဲ့အရောင်ကြောင့် ပိုပြီး ထင်ပေါ်ကာ နီးစွေးစွေးနှင့် sexy ဆန်သော နှုတ်ခမ်းတစ်စုံ အလားပင်။
……….
တနေကုန်ရွာသည့်မိုးက ည၈နာရီခန့်မှကောင်း
ကောင်းတိတ်သွားတော့သည်။ဓနိလည်းမုန့်လိုက်ပို့ုပီး ပြန်ရောက်ကတည်းကအိပ်
လိုက်တာ ညရနာရီကျော်မှနိုးတော့သည်။အိပ်ယာနိုးတော့ လူက ခေါင်းနဲနဲမူးနေပီး ကိုယ်လည်းနွေးနေတာနှင့် ဆီးကျင်တာလည်းပြရန်ဆေးခန်းရှိရာသို့ ဆိုင်ကယ်
ဖြင့်ထွက်လာခဲ့သည်။မိုးတိတ်သွားတော့လည်း ပဲခူးဆိုတဲ့ မြို့လေးဟာ ညဘက်အပြင်ထွက်
တတ်တဲ့လူများဖြင့်စည်ကားလို့နေပါသည်။မင်းလမ်းနာရီစင်နား က စေတနာဆိုသည့်ဆေးခန်း
သို့ဝင်လိုက်ပါသည်။ ဆေးခန်းထဲတွင်လူနာများပင်မရှိတော့ပေ လက်ထောက်နပ်စ်အကူ ဆရာမလေးပင် သူ၏ခြင်းတောင်းလေးထဲ ပစ္စည်းများသိမ်းနေပီ
“ ဟို…လေ..ဆရာမ ကျနော် ဆေးခန်းပြချင်လို့
ဆေးခန်းကပိတ်ပီလား ဗျ´´
ဓနိရဲ့နှုတ်ဆတ်သံကြားမှ နပ်စ်မလေးမှာ လှည့်ကြည့်လာပြိး..
“ဆေးခန်းတော့ပိတ်သေးပါဘူး…လူမလာတော့တာနဲ့ ပြန်မလို့ပြင်နေတာ အထဲမှာဒေါက်တာရှိပါတယ် ပြလို့ရပါတယ်´´
“သြော်ဟုတ်….´´
“ဒါနဲ့အရင်ကပြဖူးလား new pacient လား´´
မဟုတ်ဘူးဗျ ခုမှာ လာပြဖူးတာပါ ´´
နပ်စပ်မလေးမှ စာအုပ်လေးတစ်အုပ်ထုပ်ကာ
“နာမည္……..´´“ဓနိပင္ပါ´´
ထိုင်နေရာမှ မတ်တပ်ရပ်နေသည့် ကျနော့ထံ
မျက်မှောင်ကျုတ်ကာ ဘယ်လိုနာမည်မျိုးပါလိမ့်ဟူ
သည့်အကြည့်ဖြင့်ကြည့်နေပီး
“အသက္´´± “ ၂၁ပါ ´´
နေရပ်လိပ်စာတို့မေးပြီး ဖြည့်နေပါသည်။
ထိုစဉ် “ ကျွီ ….´´ ဆိုဆေးခန်းရှေ့ ဆိုင်ကယ်တစီးထိုးရပ်လာပြီး ဆိုင်ကယ်ပေါ်မှအမျိုး
သားတစ်ယောက် နပ်စ်မလေးဘက်လှမ်းကြည့်နေပီး နပ်စ်မလေးမှလည်း အရောင်လတ်နေသည့်အကြည့်စောနကထက် ရွှင်ပျနေတဲ့မျက်နှာမျိုးဖြစ်သွားတာ ဓနိကတွေ့လိုက်
ရၿပီး
“အင်း..ဒီလူကတော့ နပ်စ်မလေးရဲ့ ခင်ပွန်း
လား ချစ်သူလား တစ်ယောက်ယောက်တော့ဖြစ်
နိုင္သည္´´
ဟု စိတ်ထဲမှတ်ချတ်ချနေပါသည်။
ဆေးခန်း၏အတွင်းအခန်းတစ်ခုမှလိုက်ကာလေးမှရွေ့လျားလှုပ်ရှားသွားပြီး
“မနန်း ပြန်ချင်ပြန်တော့လေ လူနာထားခဲ့လိုက်ပါ လာကြိုတဲ့သူရောက် ်နေပီဆိုတော့´´
ချိုသာပြီး သြဇာပါသည့်အသံနှင့်အတူ ဖြူဖြူအရပ်မြင့်မြင့်နှင့်လူတစ်ယောက်ထွက်လာပါ
သည်။
“ဟုတ်ကဲ့ ဒေါက်တာ ဒါဆိုနန်းပြန်နှင့်ပါ့မယ်ဒေါက်တာ ´´
အပြောနှင့်ခြေလှမ်းတထပ်တည်းကျကာ စကားလည်းဆုံးဆိုင်ကယ်ပေါ်လည်းရောက်နှင့်နေပီး မနန်းဆိုသည့် နပ်စပ်မလေးနှင့်သူ၏ ဘာမှန်းမသိအမျိုးသားတို့ ထွက်ခွားသွားကြပါ တော့သည်။
“ကဲညီလေးအထဲလာ ကုတင်ပေါ်တက် ပက်လက်အိပ်လိုက်ပါ´´
ဒေါက်တာ ၏အပြောချိုချိုအောက် ဓနိတယောက်အားစေးထည့်ထားသလို့နှုတ်ဆွံနေပီး သူပြောတဲ့အတိုင်း ကုတင်ပေါ်ပတ်လက်လှဲ
လိုက်ပြီး အသားရည်ကြည်လင်နေပြီး လေးထောင့် ကျကျမေးရိုး အကျက ယောကျားပီသစေပြီး ထိုမေးရိုးနှစ်ခု၏အလယ်ထိစပ်နေသောနေရာ မေ့စေ့မှာတော့ မေးစေ့အလယ်အချိုင့်လေးဖြင့်
မုတ်ဆိတ်မွှေးရေးရေးစိမ်းဖန့်လေး များကို…
ကျနော်ငေးကြည့်လိုနေမိပါသည်။
“ဘာများဖြစ်လို့လာပြတာလည်း
ပြောပါအုံး ညီရ…´´
“ဟို…ဟိုလေ. ဆရာ ကျနော်ဆီးသွားရတာ ကျင်ပြီးအောင့်နေလို့ပါ…အဲ..အဲ့တာလာပြတာပါ.´
“ဪဒါနဲ့ဖျားသေးလား……´´
“ မဖျားဘူးဆရာ…….´´
“ ညီလေး ရဲ့လိင်တံပတ်လည်မှာရောအနာတို့
အဖုလေးတို့ကောတွေ့မိလာ…..´´
“မေတြ႕ဘူးမရွိဘူးဆရာ……´´
“ဆီးသွားရင်အဖတ်လေးတွေ၊ပြည်လိုအရည်ပျစ်
ပျစ်မျိုးကောသွားတာတွေ့လား´´
“အာ့လိုမျိုးတော့မရှိဘူးဆရာ ဆီး
သွားရင် ဆီးသွားတဲ့တလျှောက်ပူပြီးဆင်းသွား တယ် လိင်တံက နာလာတယ် ဆီးလည်းနဲတယ် ခဏခဏသွားချင်တယ် တစက်စက်နဲ့ ကျနေတယ် အဝါရောင်တော့ဖြစ်တယ်ဆရာ ….´´
“ဒါဆို ပုဆိုးလေးဖြေလိုက်ပါ ကြည့်ရအောင်´´
ဒေါက်တာ ဇော်မိုး တစ်ယောက် လူနာကောင်
လေးရဲ့ ရှက်သွားတဲ့ မျက်နှာကို မသိချင်ဆောင်
ကာတစ်ဘက်သို့လှည့်လိုက်ပြီး ဆေးဘီရိုအံဆွဲလေးထဲမှ
ရာဘာလက်အိတ်ထုပ်ကာ လက်တွင်စွပ်လိုက်ပြီး
လူနာကောင်လေးဘက်လှည့်လိုက်ပါသည်။
“ဟော….ဗျာ…ဘာတွေရှက်နေတာလဲ ညီလေးရ ယောကျာ်းချင်းပဲကို ……´´
ဟုတ်ပါသည် ကျနော်လည်းဒေါက်တာမှပုဆိုးဖြေခိုင်းသည်ကို စိတ်ထဲရှက်နေမိတာနှင့် ပုဆိုးခါးပုံစပေါ်လက်နှစ်
ဖက်အုပ်ကာ နေမိခြင်းဖြစ်ပါသည်။ဟုတ်တယ်လေတစ်သက်နဲ့တစ်ကိုယ်ခုချိန်ထိ ယောက်ျားလေးပေမယ့် ကို့ပစ္စည်းသူများမြင်မှာ တအားကြောက် ရှက်တတ်တာခုလိုကိုလူချော ဒေါက်တာကပုဆိုးချွတ်ခိုင်း နေတော့ရှက်လို့ ဘာပြန်ပြောရမှန်းမသိ နှုတ်အနေမိသည်။
“ကဲပါ ရှက်မနေနဲ့….´´ဟုပြောပြောဆိုဆို ကျနော့်လက်နှစ်ဖက်ကို သူ့ဘယ်လက်ဖြင့်ကိုင ်ကာ ဖယ်လိုက်ပြီး ပုဆိုးစကိုဖယ်လိုက်တော့ ကျနော်အသက်အောင့်ကာ မျက်စိသာမှိတ် နေလိုက်တော့သည်။
“အင်း….ဒီငနဲလေးလူပျိုလေးပဲဖြစ်ရမယ်..ဒီလောက်ရှက်တက်နေတာ ……´´
ပုဆိုးကိုဖြေလိုက်ပါသည်
ခါးအောက်ပိုင်းဗလာကျင်းဖြစ်နေတဲ့ငနဲ့လေးရဲ့ လိငိတံမှာ ဆေးခန်းရဲ့ ထိန်နေတဲ့မီးရောင်အောက်
မှာ ထင်ရှားစွာပေါ်လာရပါသည်။ဆီးခုံမွှေးကွေး
ကောက်ထူထဲထဲနှင့် ငနဲသားလေးရဲ့လိင်တံမှာ
ပျော့နေတာမှာပင်လက်ထဲအပြည့် …..ဒေါက်တာဇော်မိုး လိင်တံကိုကိုင်ကာ ပတ်ချာလည် ်အားအဖုပိန့်များရှိမရှိစစ်ဆေးကြည့်နေပါသည်။အပြင်ပန်းလက္ခဏာဘာမှမတွေ့….လိင်တံကိုကိုင်နေရင်းမှ လိင်တံမှာလက်ထဲတဖြည်းဖြည်း မာလာပြီးရှည်ထွက်လာပါသည်။ ဝိုး…တဖြည်းဖြည်းရှည်လာသည်မှာ လက်ထဲမြွေတကောင် တိုးထွက်ရုံးထလိုသမျိုး တိုးထွက်ကာ ရှည်လာခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ရောဂါကအပြင်ပန်းလက္ခဏာမတွေ့ရတာကြောင့် စိတ်ထဲ ဘာမှန်းမသိ ဝမ်းသာသောခံစားချက ်တခု ရှိနေတာ ဒေါက်တာဇော်မိုးတစ်ယောက် မိမိကိုယ်မိမိသတိပြုမိလိုက်ပါသည်။
လူကမျက်စိမှိတ်ထားသော်လည်း ဒေါက်တာမှမိမိရဲ့လိင်တံကိုကိုင်ကာသေချာကြည့်နေတော့ စိတ်ကဘယ်လိုပင်ချုပ်တီးထိန်း ထားပေမယ့်ကျနော့လိင်တံမှာဒေါက်တာရဲ့လက်ထဲတဖြေဖြေး တောင်လာတာဘလိုမှထိန်းမရ ဓနိပင်တစ်
ယောက်နဖူးမှချွေးများပင် သီးကြလို့နေပါသည်။
ဒေါက်တာဇော်မိုး ဇော်ချွေးပြန်ကာရှက်နေသည့်
လူနာကိုကြည့်ပီး စချင်လာတာရယ်အတွင်း ဆန္ဒစိတ်ကလေးရယ်ပေါင်းကာ
“ကဲညီလေး ကုတင်အောက်ခနဆင်းပြီးမတ်တပ်
ရပ်ပေးပါလား……. ´´
ဟူး….မထူးတော့ပါဘူး ရောဂါပျောက်ဖို့အတွက်ပဲ
လေဟု စိတ်ထဲထား ကုတင်ပေါ်မှဆင်းပြီး မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပါသည်။ မတ်တပ်ရပ်လိုက်တော့
ပုဆိုး မှာခြေဖဝါးနားပုံလျက်ကျလျက် ဓနိပင်မှာ အတွင်းခံကဝတ်မထားတာကြောင့် အတောင်မကျ
သေးတဲ့ခြောက်လမကျော် လိင်တံမှာ တရမ်းရမ်း
ဖြင့်…အကျႌက တင်ပါးအောက်ထိကျနေတာ
ကြောင့်လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်ခါးအထက်ထိမကာထား
လိုက်ပါသည် ထိုသို့ပြုရခြင်းမှာဒေါက်တာဓနိရဲ့
လိင်တံကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်စေရန်ဖြစ်ပါသည်။
ဒေါက်ဇော်မိုးလည်း ဟန်မပျတ် လက်ဖြင့်ဓနိပင်ရဲ့
လိင္တံကိုကိုင္ကာ
“ငါ့ညီ ဒီရက်ပိုင်း ဆက်ဆံတာမျိုးရှိခဲ့သေးလား´´
“မရှိပါဘူးဆရာ ခုထိကျနော်ဘသူနဲ့မှမဆတ်ဆံ ဖူးသေးပါဘူး ….´´
ဪ..ဒါကြောင့်သူ့ရဲ့ဒစ်ပတ်ချာလည်မှာ အပြစ်နာဆာမရှိ နီရဲရဲလေးဖြစ်နေတာကို ဆရာဝန်
ဆိုတော့လူနာပေါင်းစုံနှင့်တွေ့မြင်နေရသောကြောင့်
အတွေ့ကြုံအရ အိမ်ထောင်သည်များ၏လီးဒစ်ပတ်
ချာလည်မှာ ဆက်ဆံမှူအကြိမ်ရေများသည့်တွက်
ကြောင့် ဖြူသလိုလိုအရောင်ဖျော့နေပီ ယခုဓနိပင်
ရဲ့လီးဒစ်လေးကဲ့နီးစွေးနေခြင်းမဟုတ်ပါ။စိတ်ဝင်
စားနေမိပီ ကောင်လေးရေ….
“ဆေးလိပ်ကွမ်းတွေကောစားလား..´´
`´ ဆေးလိပ်တော့မသောက်ပါဘူးဆရာ ကွမ်းကတော့ စားပါတယ် ကျနော်အလုပ်ကကား
မောင်းတာဆိုတော့ အိပ်မငိုက်ရအောင်စားရင်းနဲ့
စားဖြစ်သွားတာပါဆရာ…..´´
“ညီလေး က အပြင်လက္ခဏာတွေတော့မရှိဘူး
ဆီးကျင်တယ်ဆိုတာ ဆီးလမ်းကြောင်းပိုးဝင်တာ
ရယ် အစားစာတွေကြောင့်လည်းဖြစ်တတ်တယ်
ညီလေးက ကွမ်းစားတာကြောင့် ကွမ်းယာကပါတဲ့
ထုံးကြောင့် ဆီးအိမ်မှာ အနည်ထိုင်ပြီး ဆီးလမ်းကြောင်းပိန်တာမျိုးလည်းဖြစ်နိုင်တယ်
ရောဂါနုရင်တော့ ဆေးသောက်ယုံနဲ့ပျောက်ပြီး
ရောဂါရင့်ပြီးကျောက်တည်တဲ့အဆင့်ထိဆိုရင်တော့
ခွဲစိတ်ရတာမျိုးထိဖြစ်နိုင်တယ်….´´
နောက် ကိုယ်ညီလေးက ကားမောင်းရင်းဆီးသွား
ချင်တာကိုအောင့်ထားပြီးထိန်းထားတာများရင်လည်း ဖြစ်တတ်တယ်
“ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ်ဆရာ ကျနော် တခါတ လေကားမောင်းလို့ လူရှင်းတဲ့နေရာမျိုးမ ဟုတ်ရင် အောင့်ထားတာ လူရှင်းတဲ့နေရာရောက်မှသာ သွား
လိုက်တယ်ဆရာ ဟို..ကျနော်ကရှက့တတ်လို့ ဗျ´´
“အရှက်ကြီးတာတော့ ကိုယ်ယုံပါတယ် ခုနကဆို
မျက်နှာကြီးကိုနီလို့ ဟားဟား.. ..´´
ဟာ…ဆရာကလည်းဗျာ….ပြောရင်ပုဆိုးကိုကောက်ကာ ကမန်းကတန်းပြန်ဝတ်နေတဲ့ ကောင်လေး
ရဲ့မျက်နှာကို ဇော်မိုးဆိုတဲ့ ဒေါက်တာကိုလူချော
ကြည့်ကာ ရယ်နေမိပါသည်။
“ကောင်လေးရေ ငါတော့ မင်းကို…….´´
“ခုလိုဖြစ်တယ်ဆိုတာအကြောင်းရာတွေအများကြီးကြောင့်ဖြစ်နိုင်တယ် ညီရ အထူးသဖြင့် လိင်ဆတ်ဆံတဲ့လူတွေ တစ်နေ့ထဲအကြိမ်ရေအများကြီးဆတ်ဆံတဲ့လူတွေ ဆတ်ဆံတဲ့အခါမှာလည်းကွန်ဒုံးမသုံးပဲ
ပလိန်းဆတ်ဆံတဲ့လူတွေပေါ့ ညီအခုတော့ကိုယ်
သောက်ဆေးတွေပေးလိုက်မယ် သုံးရက်စာ
သုံးရက်ပြည့်ရင်လာပြန်ပြ ဟုတ်ပီလား……´´
“ဟုတ္ကဲ့ပါ အကို ဪ ေဒါက္တာ..´´
“ဆေးတစ်လုံးထိုးပေးမယ် ကုတင်ပေါ်တက် တစောင်းလှဲနေလိုက်….´´
ဒေါက်တာပြောတဲ့တိုင်း ကုတင်ပေါ်တက်ကာ တစောင်းလှဲနေပြီး ပုဆိုးကို တင်ပါးတဝက်ခန့်ပေါ်
အောင် လှပ်ထားပေးလိုက်ပါသည်။
ဒေါက်တာဇော်မိုး ဆေးထိုးရန် ဆလင်းနဲ့အပ်နဲ့ပြင်
ဆင်ကာ ထိူးရန် ကြည့်ပြီး ရင်ထဲမှာ တဒိန်းဒိန်း နှင့်
လက်တွေပင်မခိုင်သလို ခံစားနေမိတယ် ကောင်
လေးရဲ့တင်ပါးကျစ်ကျစ်လေး မြင်ကာ စိတ်တွေမ
ငြိမ်သက်ဖြစ်နေပါသည်။
“ဟင်း…..´´
တိုးသက်စွာသက်ပြင်းရှည်လေးမသိမသာချရင်း
ဆေးထိုးပေးလိုက်ပါသည်။
“အင့်…´´ဆိုကောင်လေးထံမှ အသံလေးတချက်ကြားရပြီး တင်းပါးကြွက်သားများ
ကျုံ့သွားပါသည်။ဆလင်းထဲမှဆေးရည်များအကုန်ထိုးသွင်းပေးပြီး
အပ်ကိုပြန်ဆွဲနှုတ်ကာအက်ပြန့်ဆွတ်ထားသည့်ဂွမ်း
စဖြင့် အပ်ထိုးရာအပေါ်အုပ်ကာ အသာလေးချေ
ပေးနေမိပါသည်။
“ရော့ညီလေး ဒါက Urocursh တစ်ခါသောက်သုံး လုံးတနေ့သုံးခါသောက် သုံးရက်စာပေးလိုက် မယ်သုံးရက်ပြည့်ရင် တစ်ခေါက်ပြန်လာခဲ့´´
လက်တစ်ဖက်ဖြင့်တင်ပါးလေးပွတ်လက်တစ်ဖက်ဖြင့်ပုဆိုးပြန်မဝတ်ရသေးပုဆိုးလေးမကာ ကုတင်ပေါ်
မှဆင်းပြီး ဒေါက်တာပြောတာခေါင်းညိတ်ပြပြီး
“ဆရာ ဆေးဖိုးဘယ်လောက်ကျလည်း ´´
“၅ဝဝဝပါ ညီ ´´ဒေါက်တာဇော်မိုး ကောင်းလေးထံမှမယူချင်ပေမယ့်တမျိုး မြင်မှာ စိုး၍သာသူပေးတဲ့ငွေကိုယူလိုက်ခြင်းဖြစ်ပါသည်။
ဆေးထုပ်နှင့် ဆေးစာအုပ်ကိုလှမ်းပေးရင် လူနာအ
အမည်နှင့်အသက်ကို ကြည့်မိလိုက်ပါသည်။
“ဆရာ….ဆရာ….ဆရာ..´´
ဓနိပင်ရဲ့သုံးခွန်းလောက်ခေါ်သံကြားမှ
`´ဟေ…´´ “ကျနော့ကိုသွားခွင့်ပြုပါအုံး´´
“ဪ..အေးအေး….ညီလေး´´
ဆေးခန်းရှေ့ရပ်ထားတဲ့ဆိုင်ကယ်ကိုလှမ်းကြည့်ပြီး
“ဆိုင်ကယ်လည်းဖြေးဖြေးမောင်းပြန်နော့´´
“ဟုုတ္ကဲ့ပါ ဆရာ……´´
ဆိုင်ကယ်စက်နှိုးကာ မောင်းထွက်သွားသည့် ဓနိပင် ဆိုသည့်ကောင်လေး၏နောက်ကျောကို
ဘာရယ်မသိငေးကြည့်နေမိပါသည်။
ကိုးနာရီတောင်ထိုးပြီးမို့ သိမ်းစရာရှိတာများသိမ်းပြီး
ဆိုင်ပိတ်ရန်ပြင်ဆင်နေတော့သည်။
မနက်စောစီးပုံမှန်လုက်နေကျအတိုင်း လိပ်ပြာကန်
ပတ်လည် ရှိ ပတ်လမ်းအတိုင်း စိမ်းပြာနေသည့်
ကန်ရေပြင်ကိုငေးရင်း မနက်ခင်ရဲ့လတ်ဆတ်တဲ့
လေကို ရှုလျက် ဒေါက်တာဇောမိုးလမ်းလျောက်နေ
ပါသည်။သူရဲ့အတွေးထဲမှာတော့ညက ဓနိပင်ဆို
တဲ့ကောင်လေးရဲ့ ရှက်နေတဲ့မျက်နှာနဲ့ ပန်းသွေး
ရောင် သူ့ပစ္စည်းထွားထွားကို မြင်ယောင်ကာ ပြုံးနေခိုက်…….
“ဆရာ…ဆရာ…..´´
ခေါ်သံကြောင့်အတွေးတို့ပျောက်သွားပြီး နောက်သို့လှည့်ကြည့်ရာ ခဏမျှ ဒေါက်တာဇော်မိုး
မှင်သက်မိသွားသည်။ဒူခေါင်းမပေါ့်တပေါါ်အားက
စားဘောင်းဘီတိုလေးနှင့် ဂျိုင်းပြတ်လက်တိုအကျႌ
အနီရောင် ဝမ်းဆတ်ဝတ်ထားပြီးကြည်လင်လတ် ဆတ်နေသော မျက်နှာ လက်မောင်းနှင့်ခြေသလုံး မှာတောင့်တင်းသန်မာသည့် ဟန်အပြည့်ဖြင့် …
`ဆရာ…ဆရာလည်းလမ်းလျှောက်ထွက်လာတာ
ပဲလား….´´
“အင်းဟုတ်တယ်ညီလေး ကိုကနေ့တိုင်းလျှောက်
်နေကြလေ….´´
“ဆရာကအခုလိုကြတော့လည်း လန်းနေရောပဲ´
ဟားဟား ငါ့ညီက မြောင်နေပီ ဒီတစ်ခါဆေးခန်း
လာပြရင် ဆေးဖိုး မယူတော့ပါဘူးကွာ..ဟားဟား
“မဟုတ္ပါဘူး အကို..အဲ…ဆရာ…. ´´
“ရပါတယ် အကိုလို့ပဲခေါ်ပါ ကိုရင်နှီးမှုရှိတာပေါ့´´
“$¿*|©®£°&~%><\´•)£|®´´
“ကျန်းမာရေးလည်းဂရုစိုက်ကွမ်းလည်းသိပ်မစား
နဲ့ ဆေးကုန်ရင် ဆတ်ဆတ်လာပြ အုံးအကိုဆေးရုံ ုံဂျူတီပြန်ဝင်ရအုံးမှာမို့ ပြန်တော့မယ်´´
“ဟုုတ္ကဲ့အကို ´´
နှစ်ယောက်သားစကားတပြောပြောနှင့်လိပ်ပြာကန်
အားပတ်နေသည်မှာဘယ်နှစ်ပတ်မြောက်မှန်းမသိ
တော့ပေ လူတွေ ဟိုသွားသည်သွားဖြင့် ရှုပ်စပြုနေ
ပြီဖြစ်သည်။
စကားများပြောပြီးတစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက်ပို
မိုရင်နှီးသွားကြသည်။
ဒီနေ့တနေ့လုံး ဒေါက်တာဇော်မိုး ဂဏာမငြိမ်ဖြစ်
နေသည်။မနက်ကလည်း ညနေရောက်ရင်ဆေး
ခန်းဖွင့်ဖို့ စိတ်လောနေပီး..အခုဆေးခန်းစဖွင့်သည့်
ညနေ၅နာရီထဲက လာပြသည့်လူနာတွေကိုကြည့်
ပေးနေရင်းမှ အပြင်ကဆိုင်ကယ်သံကြားရင်
ကြည့်ရတာအမော
“ဟူး…မလြယ္ပါလား…အခ်စ္က
ဓနိပင်…ဓနိပင်…မင်းလေးသာ သက်မဲ့ဓနိပင်ဆိုရင်
စတွေ့တဲ့နေ့ထဲက ပန်းအိုးထဲထည့်ုပီး အိပ်ခန်းထဲ
ကိုထည့်ထားပစ်လိုက်မှာ…အခုမင်းလေးက ငါမျော်
နေမယ်ဆိုတာ မသိရော့သလားကွာ…..´´
လူနာပင်ကုန်နေပီ အတွင်းဆေးကုခန်းမှ အပြင်ဘက်လူနားများစောင့်နေကြသည့် အခန်း
ဘက်ထွက်လိုက် လမ်းမကြီးဘက် ကြည့်လိုက်
လက်မှနာရီကြည့်လိုက်ဖြင့် ဒေါက်တာဇော်မိုး
တစ်ယောက်ဟိုဒီလျှောက်ကာအလုပ်ရှုပ်နေပါသည်။
“ဒေါက်တာ လူနာလည်းကုန်ပီ 9နာရီလည်းထိုး
နေပီ ပစ္စည်းတွေသိမ်းလိုက်တော့မယ်နော်´´
“အေးသမီး သိမ်းစရာရှိတာသိမ်းကြီး သမီးပြန်နှင့်
လိုက်လေ ဆရာလုပ်စရာလေးရှိသေးလိူ့..´´
နပ်စပ်မလေးပစ္စည်းများသိမ်းကာ ပြန်သွားပြီး
ဒေါက်တာတယောက်ထဲကျန်နေခဲ့ပါသည်။
“ဝူး…ဝူး…ကၽြီ…´´
ဆေးခန်းရှေ့ကားတစ်စီးရပ်လိုက်ပါသည်။ကားပေါ်မှလူတစ်ယောက်ဆင်းလာပြီး…
ဒေါက်တာဇော်မိုးထံ ပြေးလာပြီး
“ဟူး..တော်ပါသေးရဲ့ အကို ကျနော် ကျိုက်ထိုဘက်ပစ္စည်းသွားချနေရလို့ နောက်ကြနေတာ ဆေးခန်းများပိတ်ပီလားဆိုပြီး အမြန်မောင်းလာရတာ…´´
ဒေါက်တာဇော်မိုး ဘာမှပြန်မပြောပဲ ဆေးကုခန်း
လိုက်ကာဖယ်ကာ အတွင်းခန်းဘက်ဝင်သွားပါ
သည် မျက်နှာကလည်း ခပ်တည်တည်ပင်
ထိုအခိုက်ကျနော့်ရင်ထဲ စူးခနဲ ခံစားချက်တစ်ခု ဝင်ရောက်လာပါသည်။လက်ထဲမှာစားနေရင်ရေခဲ
မုန်တစ်ခုက အောက်ပြုတ်ကြသွားသလို ဆုံးရုံှး
လိုက်ရတဲ့ခံစားမှူမျိုးဖြစ်ပါသည်။
ဒေါက်တာဝင်သွားသည့် အခန်းထဲလိုက်ဝင်သွား
ၿပီး “ဆရာ….´´
ကျနော့ဘက်လှည့်မကြည့်ပဲ
`အင်းပြောလေဘလိုနေသေးလည်းသက်သာလား
ဒီရက်ပိုင်းဘာ ထူးထူးခြားခြားဖြစ်သေးလည်း..´´
အသံခပ်မာမာဖြင့်ပြောလိုက်တော့ မျက်နှာလေးငုံ့
ပြီးအခန်းဝမှ မတ်တပ်ရပ်နေတဲ့ သူ့ခမျာသနားစရာ
သူမလာခင်ကသာ စိတ်တိုမိနေပေမယ့် ကားပေါ်
ကဆင်းပြီး သူ့အားပြေးဖက်မတတ်ဆင်းလာတာ
မြငိ့ကတည်းက စိတ်ပြေနေပီဖြစ်ပါသည်။တမင်ပဲ
မျက်နှာတည်ထားခြင်းပါသည်။
“မေးနေတာဖြေလေ သက်သာလား မသက်သာ
လား မေးနေတာ မြန်မြန်လုပ် မင့်ကိုစောင့်နေတာ
ဆေးခန်းပိတ်ချိန်ရောက်နေပြီ´´
“ဟုတ်…ဟုတ်ကဲ့ပါ.. အကို…ဟိုဒေါက်တာ´´
အသံကတုန်ကရင် သူ့မျက်ချောချောက လငပုတ်
ဖမ်းထားသလို ဖြစ်နေပါသည်။
ဒီနေ့မှပဲအလုပ်ကလည်းကျိုက်ထိုဘက်ပစည်းပို့ရ
မည်ဆို၍ လုပ်စရာများအမြန်လုပ်ပြီး လမ်းတွင်ပင်
ထမင်းစားလျင်နောက်ကျမည်စိုး၍အမြန်ကားမောင်ကာလာခဲ့သော်လည်း တိတ်တခိုးချစ်ရတဲ့ဒေါက်
တာကိုကို က အရင်နေ့တွေကနှင့်မတူစိမ်းကားလို့
နေတော့ ဓနိဆိုတဲ့ကျနော့်အသဲတွေကြွေကျသလို
ခံစားနေရပါသည်။ဆီးအောင့်တာပျောက်သလောက်ဖြစ်နေသော်လည်းဒေါက်တာ့ရဲ့မျက်နှာမြင်ဖို့ရာ အရောက်လာခဲ့
ခြင်းဖြစ်ပါသည်ဒါပေမယ့်ခုတော့ မီးနီပြခံနေပီဖြစ်
ပါသည်။
ရှေ့မှာငူငိုင်တွေဝေစွာရပ်နေတဲ့ ကောင်လေးရဲ့
ပုဆိုးကိုဖြေလိုက်ပါတယ် ….. ဓနိပင်ဆိုတဲ့ချာတိတ်လေး ဒေါက်တာဇောမိုးရဲ့ရင်
တွေတဒိတ်ဒိတ်နှင့် အချစ်ရဲ့ဆွဲဆောင်မှု မြူဆွယ်
မှုအောက်မှာ သူဒီကောင်လေးကိုချစ်မိနေပီ။သူကဲ့
သို့ပင် ဓနိပင်ရဲ့မျက်ဝန်းတွေမှာလည်းအချစ်ရဲ့အ
ရိပ်တွေလွှမ်းခြုံထားတာ ခံစားရိပ်မိသိရှိနေသည်။
ခုလိုချစ်ရတဲ့ကောင်လေးရဲ့မျက်ဝန်းမှ အားငယ်တဲ့
အမူရာနဲ့ ရစ်ဝဲနေသောမျက်ရည်တချို့တွေ့နေရ
တော့သူ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပါ။
မတ်တပ်ရပ်ပြီးဒေါက်တာဇော်မိုးမိမိပုဆိုးကိုချွတ်ချ
ကာ စစ်ဆေးမည်ဟုသာထင်ပြီးကြည့်နေခိုက် ရုတ်
တရက် ဓနိရဲ့ခါးကိုနွေးထွေးသောလက်တစုံကပွေ့
ဖက်လာပြီး ဗိုက်ကိုဦးခေါင်းအပ်ကာ…..
“ညီလေး..ညီလေးကို အကိူချစ်တယ်….အကို့အ
ချစ်ကိုလက်ခံလား ညီ့ကိုဆေးခန်းစပြတဲ့နေ့ထဲက
ကိုချစ်မိနေတာ ……´´
ဝိုး တလောကလုံးနှင်းတွေကြကာ ချယ်ရီပန်းတွေ
ပွင့်သွားသလို ခါကာဘိုရာဇီတောင်ကြီးပြိုလဲတုန်
ခါသလို ရင်ခုန်သံ တွေ အမြင့်ဆုံးသို့ရောက်ရှိလျက်
ဒူးထောက်လျက်အနေထားဖြင့် ဓနိရဲ့ခါးအားဖက်
ထားသည့်ဒေါက်တာကိုထူလိုက်ပြီး
“ဆရာ့ကို ညီလေးကက လည်းထပ်တူထပ်မျှချစ် မိနေတာပါ ဆရာ…အသဲနဲ့ထပ်တူချစ်မိတာမို့ ဆ
ရာ့စီက လေသံမာမာ မသိချင်ယောင်ဆောင်တာ
လေးကိုတောင် ကျနော့နှလုံးသားခံနိုင်ရည်မရှိ
တော့ဘူး ကိုကိုရာ….နှစ်ဦးသား တယောက်ကို
တစ်ယောက် တင်းကျပ်စွာဖတ်ထားပြီး..တဦးကျော
ပြင်အားတစ်ဦးပွတ်သပ်လျက်….
ဓနိထက်အရပ်မြင့်တဲ့ဒေါက်တာဇော်မိုးရဲ့နှုတ်ခမ်းအားခြေဖျားလေးထောက်ကာ ဆွဲစုပ်ပြီး အာခံတွင်းသို့လျှာကိုထိုးထည့်လိုက်ပါသည်အတွင်းမှလေစုပ် အားဖြင့်ဓနိရဲ့လျှာကိုဒေါက်တာ့ဘက်မှ
တဖန်ပြန်လည်စွဲယူသွားပါသည်။ထို့နောက်ဒေါက်
တာရဲ့ဖြောင်းဆင်းသွယ်တန်းနေတဲ့နှာဖျားလေးမှ
ရှူး…..ရှဲ…..ရှး..ရှဲ….ဆိုသည့် ချစ်ခြင်းရဲ့ရှေ့ပြေးရင်ဖိုလှိုက်သံများထွက်နေပါသည်။နူးညံ့တဲ့သူလက်ဖဝါးတွေက ဓနိရဲ့ကျောပြင်မှ
အောက်သို့လျှောချလာကာ ကျစ်လစ်နေတဲ့တင်
သားနှစ်လွှာအားဆွဲညစ်နေပါသည်။ဓနိလည်းနှုတ်
ခမ်းချင်စုပ်နေရင်းဒေါက်တာ့ပုဆိုးအားချွတ်လိုက်ပီး
အဖြူရောင်ရှပ်အကျႌ၏ ကြယ်သီးများကို ရင်ခုန်
မက်မောစွာဖြင့်တလုံးချင်း ချွတ်လိုက်သည်အောက် မှအပေါ်ထိချွတ်ပြီးသွားသည့် အကျႌကို ဒေါက်တာ့
လက်နှစ်ဖက်ဘေးချလျက်ချွတ်လိုက်ပါသည်။ဓနိရဲ့တင်ပါးအားဆုပ်နယ်ထားသည့်သူ့လက်မှ ကင်းကွာသွားသည်နှင့် အကျႌဗလာဖြစ်နေသည့် ဒေါက်တာရဲ့ကိုယ်အား အနောက်ရှိလူနာကုတင် ကျဉ်းကျဉ်းပေါ်သို့ဓနိရဲ့ကိုယ်ဖြင့်တွန်းကာပတ်လတ်အနေထားလှဲချလိုက်ပါသည်။
ဓနိဒေါက်တာရဲ့ ရိတ်သင်ထားတဲ့မုတ်ဆိတ်မွှေး
စိမ်းစိမ်းနှင့်ဖွေးနုနုမေးစေ့အား လျှာအပြားလိုက်
လျက်တင်ပြီး ပါးစပ် ထဲအပြည့်ငုံလိူက်သည်ပြီးတာ
နှင့်တပြိုင်နက် မေးစေ့မှလည်းပင်း လည်တိုင် လည်စေ့ ပါမကျန် အထက်မှအောက် အောက်မှအ
ထက် အခါခါအပြန်ပြန လျှက်တင်လိုက်သည်။ခပ်မို့မို့ရင်အုံနှစ်ဖက်မှ နို့သီးသေးခေါင်းနက်နက်ခ
လေးကိုသွားဖြင့်အသာကျိတ်ကာ သာသာလေးကို
က်လိုက်တော့
အား……အင်း…အ အင်း..အင်း…ညီ..ကျွတ်..အား
ဒေါက်တာ့အော်သံမှာ ဓနိအဖို့ စိတ်ပိုထန်လာ
စေပြီး ကျန်ရှိနေတဲ့ဒေါက်တာပုဆိုးအား ကုတင်ပေါ်ပတ်လက် လှန်နေတဲ့အနေထားတိုင်း
ကုတင်ဘေးရပ်ကာခါးကိုင်းပြီးရပ်နေတဲ့ဓနိမှ ဆွဲချွ
တ်လိုက်ပါသည်။အတွင်းခံ အဖြူရောင်လေးပေါ်
လာပြီး ထိုအတွင်းခံအောက်မှ ဒေါက်တာ့လီးမှာဖု
ဖောင်းကာအမြောင်းလိုက်ထနေသည်။ဘောင်ဘီ
တွင့်အရည်စိုစိုအကွက်သေးလေးဖြစ်နေပါသည်။
ဓနိထို ဘောင်းဘီပေါ်မှပင် လီးတံအား လျှာဖြင့်
သပ်ကာလျှပ်ပေးတော့ ဒေါက်တာရဲ့ လက်ဖဝါး
မှဓနိရဲ့ခေါင်ကိုအုပ်ပြီး ဆံပင်တွေကြားထဲသို့လက်
ချောင်းလေးများထိုးသွင်းကာ နှုတ်မှ
“အား..အင်း
ကောင်းလိုက်တာ ညီ ….အား ….အား´´
ရေရွတ်လျက် ဓနိရဲ့ဆံပင်များဆွဲစုက်နေသည်။
ဘောင်းဘီကိုချွတ်လိုက်ပြီး..ဒေါက်တာ့ရဲ့ အခန်းနံရံဘက်ဒူးခေါင်းအား ကွေးကာထောင်လိုက်
စေပြီး..ဓနိလက်ခလယ်အား ဒေါက်တာပါးထဲထိုး
ထည့်ပေးလိုက်သည်။
“ ပြွတ်…ပြွတ်….အင်း…အင်း´´
လက်တချောင်းလုံးဆုံးသည်ထိ ထိုးထည့်ပြီး..တံတွေးတချို့ ကပ်ပါလာလျက် ဓိနလက်ခလယ်အား ဒေါက်တာရဲ့ ဖင်အဝကိုတေ့
ပြီး စက်ဝိုင်းဝိုင်းသလို ဖင်နှုတ်ခမ်းသားတွေကို ဝိုင်းလိုက်တယ်..
ဒေါက်တာ့ရဲ့ ခါးမှာကော့ကော့ တက်လာပြီး
အား…..အား….ညီလေး…အရမ်းကောင်း..
အား…အ…အား….
လက်ခလာ်အား ဖင်အလယ်ဗဟို အပေါက်လေးထဲဖိကာ သွင်းထိုးထည့်လိုက်ပါသည်
လက်မှထိုးထည့်ပြီး ပြန်သွင်းပြန်ထုတ်လုပ်နေသည်
နှင့်တပြိုင်နက် ဒေါင်တာရဲ့နိုးသီးခေါင်းလေးများကို
ပါ တပြွတ်..ပြွတ်အသံ ထွက်လာသည်ထိစုပ်ပေး
နေသည်။အတန်ကြာထိုသို့လုပ်ပေးပြီး ဖင်စအိုထဲ
အထုတ်အသွင်လုပ်ပေးနေသည်မှာလုပ်စကလို
ခြောက်ကပ် ကျပ်တဲမနေတော့ပဲ ဖင်ထဲမှာထွက်
လာသည့်အရည်ချွဲချွဲတချို့ကြောင့် လျောလျောချူ
ချူ ဖြစ်နေပြီမို့ ပတ်လက်အနေထားမှ မှောက်ခုံ
မှောက်အိပ်ခိုင်းလိုက်ပြီး ကုတင်ခေါင်းရင်းရှိ သုံးပြီး
သား ဂလူု့ကိုစ့် သွင်းသည့် ကော်ပိုက်အကြည်လေး
ဆြဲယူလိုက္ကာ ေဒါက္တာရဲ့လက္ႏွစ္ဖက္ကို ခါး
ပေါ်တင်ကာ နှစ်ဖက်ပူးခပ်သွက်သွက်ချည်လိုက်
သည်။ အခန်းမီးရောင်လင်းလင်းအောက်မှာ အသားရည်ဖြူဖွေးပြီးသန့်စင်နေသောခန္ဓာ၊ ကိုယ်ပေါ်ရှိမွှေးညင်းလေးများမှာစိမ်းနေပြီး ခါးလယ်တွင်ချိုင့်ဆင်းပြီးမှ ဖွေးဥနေသော တင်းပါး
ႏွစ္လုံးမွာ ဓနိရဲ့လိင္တံကို သံလိုက္ဓာတ္သဖယ္ဆြဲ
ငင်ပြီး ပြုစားလို့နေပါသည်။ထိုတင်ပါးမို့မို့မောက်မောက် အလယ် ကွဲကြောင်း
ထဲသို့….“ထီွး…ပစ်…´´တံတွေးများထွေးချလိုက်
သည် ဒေါက်တာအပေါ်မှခွကာ တင်ပါးပေါ်ဓနိရဲ့
မာန်ဖီ နေသည့်မြွေကြီး(လီး)အား တံတွေးရဲ့ချွဲ
အားနဲ့ဖိသွင်းထိုးထည့်ချကာ ဓနိရဲ့ကိုကယ်တစ်ခု
လုံးပါ ခန္ဓာ ကိုယ်ချင်ထိစပ်သည်ထိပူးကပ်ထား
လိုက်သည်။ “အား……အဟား..အား….´´
ပထမဆုံးထိုးထဲ့လိုက်သည့်ကြိမ်မှာပင် အားကုန်မ
ညာမတာ ဖိသွင်းချမှုကြောင့် ဒေါက့်တာနှုတ်မှ
အသံခပ်ကျယ်ကျယ်ထွကိလာကာ….ချည်ထားသည့်ကော်ပိုက်ကြိုးများပျတ်ထွက်မတက်ရုံးပြီး
ခြေထောက်များထောင်ကာအကြောများပင်ဆန့်
ကာ ဖြစ်နေသည်။ အောက်မှအရမ်းနာနေမှန်းသိ
နေသော်လည်း စိတ်တွေကဘယ်လိုမှထိန်းချုပ်မရ
ကာ နွားသိုးကျိုးပြတ်သဖွယ် အသကုန် တဗြုန်း.
တဗြုန်းဖြင့် အားကုန်ဆောင့်ဆောင့်ပြီးလိုးပလိုက်
ပါတော့သည်။
ကၽြီ.. .ကၽြီ..ကၽြီ…..(ကုတင္လႈပ္သံ)
ဖက်..ဖက်…ဖက်…(ဖင်နှင့်ဓနိရဲ့ ဆီးခုံစောင့်သံ)
အား….အ….အား….အ….(ဒေါက်တာ့ရဲ့ဖီလ်းသံ)
အင့်….အင့်…အင့်…(ဓနိရဲ့အားစိုက်သံ)
ကြိုးချည်ထားသည့် လက်ကိုဆွဲပြီးအားပါးတရ
လိုးနေခြင်းဖြစ်ပြီး မြင်းဒုန်းစီးသကဲ့သို့ပင်..
ထိုနောက် ဒေါက်တာ့ကိုထခိုင်းပြီး ကုတင်တွင်
ဓနိမှပက်လက်အနေထားဖြင့်ပြန်နေကာ ဒေါက်တာ
အားလက်နောက်ပြန်တုပ်ထားလျက်ပင် အပေါ်မှ
ထိုင်စေပြီး အောက်မှပင့်ကာပင့် ကောတင်လိုးပေး
ရင်း ဖြူးသန့်နေသည့် ဒေါက်တာရဲ့လီးအား လက်ဖြင့်စုပ်ကာ အပေါ်အောက်လှုပ်ရှားထုပေး
နေပါသည်။
စိတ်ပါလွန်းတာကြောင့်အချက်သုံးဆယ်ခန့်စောင့်
ချက်အပြီးမှာဒေါက်တာ့ရဲ့ဝမ်းထဲမှာပင်ဓနိရဲ့ မာခဲတုတ်ခိုင်ရှည်လှသည့်လီးထဲမှသုတ်ရည်များ
ပစ်ခနဲ ပစ်ခနဲ့ ထွက်လို့သွားပါတော့သည်။
“အား…အ.အား….´´ဓနိနှုတ်မှထွက်သံ
ဓနိရဲ့အသံပင်မဆုံးသေး ဒေါက်တာရဲ့ခါးကော့လာ ပြီးလီးထိပ်မှအရှိန်ဖြင့် သုတ်ရည် အဝါရောင်ပျစ်
ပျစ်တို့ က အား..ဟုအော်နေသည့် ဓနိရဲ့ပါးစပ်အ
တွင်းသို့ တန်းမတ်စွာ ဝင်ရောက်လာပါသည်။တချို့တဝက်မှာ ချက်မှ မေးစေ့ထိတန်းလျက်ကြနေ
ပါသည်။ ဓနိလည်းပါးစပ်ထဲဝင်သွားသည့်သုတ် ်ရည်များ မျိုချ လိုက်ပါသည်။ဒေါက်တာလက်အား
ပြန်ဖြေပေးလိုက်ပြီး အဝတ်မဲ့ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခုပူးကပ်
စွာအပြန်လှန်ဖက်တွယ်ထားလိုက်ကြပါသည်။ဓနိနှု
တ်ခမ်းအောက်နားတဝိုက်ပေနေတဲ့သုတ်ရည်အချို့ကိုလျှာဖြင့်လိုက်ရက်ပြီး လျှာထိပ်တွင် ပျစ်ခဲခဲလေး
ကပ်ပါလာပြီးထိုသုတ်ရည်လေး ဒေါက်တာရဲ့ နှုတ်
ခမ်းဟဟလေးထဲလျှာပါအပါ ထိုးပေးလိုက်ပြီး ဖြေး
ညင်းစွာ ဖြင့်အချင်း kiss ပေးရင်း ထိုညကို နှစ်ယောက်သား ဆေးခန်းလေးရဲ့ကုတင်ပေါ်မှာပဲ
ကုန်ဆုံးစေပါတော့တယ်။
ကောင်းကင်မှာမြေကြီးပေါ်သို့တဖြေးဖြေး အမြင်နီးကပ်လာပြီး မြေပြင်အနေထားမှာ အုန်းပင်
များဖြင့်အုပ်ဆိုင်းနေသည့်ပဲခူးမြို့ဧရိယာ (ကောင်းကင်မှDroneကင်မရာဖြငြ့်မင်ရသည့်အနေထားဖြစ်ပါ သည်)။ထိုတဆင့်ထပ်ပြီးနီးကပ်လာကာ လေးထောင်စပ်စပ်ကန်ရေပြင်ကို မြူတွေကြားမြင်
ရသည့်ထိုကန(်လိပ်ပြာကန်)၏ဘေးကန်ဘောင်ပတ်လမ်း တွင်တော့ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြင်နာခြင်း ချစ်ခြင်းတို့ဖြင့်ကြည့်လျက် မနက်ခင်းစောစော လမ်းလျောက်နေကြသော ချစ်သူနှစ်ဦးကို တွေ့ရမည်ဖြစ်ပါသည်။
မိုးတွေကလည်းဒီနေ့မှတော်တော်သည်းပြီးရွာနေတယ် တကျွီကျွီမြည်နေတဲ့ ကားဝိုက်ဘာကလည်း
သည်းနေတဲ့မိုးကြောင့် ကားရှေ့မှန်ကို ကြည်လင်အောင် မသုတ်ပေးနိုင် မှုံတုံတုံ ဝေဝါးဝါးနှင့် မြို့ထဲရောက်ခါနီးပီမို့ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တဆိုင်ရှေ့သို့ ကားကိုထိုးရပ်လိုက်ပါသည်။
….ကၽြီ…..
ကားကိုသင့်တော်ရာမှာ ထိုးရပ်လိုက်ပြီးဆိုင် ိုထဲအပြေးဝင်လိုက်သည်။ဆိုင်ထဲရောက်တာနှင့်
အရင်မထိုင်သေးပဲ ဆိုင်နောက်ရှိ toilet ထဲအပြေးဝင်လိုက်ပြီး…ဇစ်ဆွဲချကာ..ပျော့ခွေနေတဲ့ငပဲလေးကိုထုတ်သေးပေါက်လိုက်တော့ ဆီးသွားချင်ပေမယ့်ထင်သလောက်မသွား
ပဲ့ လိင်တံတစ်လျောက်ပူပြီး ကျင်တင်တင်ဝေဒနာခံ
စားနေရသောကြောင့် မျက်နှာကိုရှုံမဲ့နေပါသည်။
“အင်း…ငါလည်းဆေးခန်းပြမှဖြစ်တော့မယ်….´´
ဝေဒနာခံစားရင် ဆီးသွားပြီးနောက်ဆိုင်ရှေ့ပြန်
ထွက်လာ ချိုကြလေးတစ်ခွက်မှာပြီး သောက်ရင်း
ဟိုငေးသည်ငေး ငေးကြည့်နေပါသည်။
ဟုတ်ပါသည် ဆိုင်ထဲတွင်လူရှင်းနေပီး လက်ဘက်ရည်သောက်လိုက် ရေနွေးသောက်
လိုက်အလုပ်ရှုပ်နေသူမှာ ခေါင်းစိုစိုနှင့် ရေတချို့မျက်နှာပေါ်စီးကျလျက် အသားမဖြူ မညို
ခပ်လတ်လတ်နှင့် နှာတံပေါ်လွင်နေပီး မဲနက်နေသည့်မျက်ခုံးအောက် မိန်းခလေးများပင်မနာလိုချင်စရာ ကော့တက်နေသည့်မျက်တောင်များပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ယောကျားပီသခန့်ချောနေတဲ့ ဓနိ ပဲဖြစ်ပါတယ်…စာပွဲထိုး ကောင်လေးကောင်းမလေးများကပင် သူ့ရှေ့ကမ သိမသာမသာဖြတ်သွားကာ ခိုးခိုးကြည့်နေသည်ကို
ဓနိတစ်ယောက်သတိထားမိမယ်မထင် သူ့ဘာသူ
အတွေးနယ်ချဲ့နေသောကြောင့်ဖြစ်ပါသည်။
သူ့အလုပ်ကတော့ကိတ်နှင့်မုန့်မျိုးစုံကို ကားဖြင့်ရောင်း/မောင်း ဖျန့်ချီသည့်အလုပ်ကိုလုပ်နေခြင်းဖြစ်ပါသည်။လက်ဘက်ရည်သောက်ပီး ပါးစပ်ကလည်းကွမ်းလေးတမြုံ့မြုံ့နှင့်ဝါးနေပါသေး
သည်။ပိရိသေသပ်သည့် ဓနိရဲ့နှုတ်ခမ်းအစုံက ရေးတေးတေးနှုတ်ခမ်းမွေးလေးအောက်မှာ ကွမ်းစားတဲ့အရောင်ကြောင့် ပိုပြီး ထင်ပေါ်ကာ နီးစွေးစွေးနှင့် sexy ဆန်သော နှုတ်ခမ်းတစ်စုံ အလားပင်။
……….
တနေကုန်ရွာသည့်မိုးက ည၈နာရီခန့်မှကောင်း
ကောင်းတိတ်သွားတော့သည်။ဓနိလည်းမုန့်လိုက်ပို့ုပီး ပြန်ရောက်ကတည်းကအိပ်
လိုက်တာ ညရနာရီကျော်မှနိုးတော့သည်။အိပ်ယာနိုးတော့ လူက ခေါင်းနဲနဲမူးနေပီး ကိုယ်လည်းနွေးနေတာနှင့် ဆီးကျင်တာလည်းပြရန်ဆေးခန်းရှိရာသို့ ဆိုင်ကယ်
ဖြင့်ထွက်လာခဲ့သည်။မိုးတိတ်သွားတော့လည်း ပဲခူးဆိုတဲ့ မြို့လေးဟာ ညဘက်အပြင်ထွက်
တတ်တဲ့လူများဖြင့်စည်ကားလို့နေပါသည်။မင်းလမ်းနာရီစင်နား က စေတနာဆိုသည့်ဆေးခန်း
သို့ဝင်လိုက်ပါသည်။ ဆေးခန်းထဲတွင်လူနာများပင်မရှိတော့ပေ လက်ထောက်နပ်စ်အကူ ဆရာမလေးပင် သူ၏ခြင်းတောင်းလေးထဲ ပစ္စည်းများသိမ်းနေပီ
“ ဟို…လေ..ဆရာမ ကျနော် ဆေးခန်းပြချင်လို့
ဆေးခန်းကပိတ်ပီလား ဗျ´´
ဓနိရဲ့နှုတ်ဆတ်သံကြားမှ နပ်စ်မလေးမှာ လှည့်ကြည့်လာပြိး..
“ဆေးခန်းတော့ပိတ်သေးပါဘူး…လူမလာတော့တာနဲ့ ပြန်မလို့ပြင်နေတာ အထဲမှာဒေါက်တာရှိပါတယ် ပြလို့ရပါတယ်´´
“သြော်ဟုတ်….´´
“ဒါနဲ့အရင်ကပြဖူးလား new pacient လား´´
မဟုတ်ဘူးဗျ ခုမှာ လာပြဖူးတာပါ ´´
နပ်စပ်မလေးမှ စာအုပ်လေးတစ်အုပ်ထုပ်ကာ
“နာမည္……..´´“ဓနိပင္ပါ´´
ထိုင်နေရာမှ မတ်တပ်ရပ်နေသည့် ကျနော့ထံ
မျက်မှောင်ကျုတ်ကာ ဘယ်လိုနာမည်မျိုးပါလိမ့်ဟူ
သည့်အကြည့်ဖြင့်ကြည့်နေပီး
“အသက္´´± “ ၂၁ပါ ´´
နေရပ်လိပ်စာတို့မေးပြီး ဖြည့်နေပါသည်။
ထိုစဉ် “ ကျွီ ….´´ ဆိုဆေးခန်းရှေ့ ဆိုင်ကယ်တစီးထိုးရပ်လာပြီး ဆိုင်ကယ်ပေါ်မှအမျိုး
သားတစ်ယောက် နပ်စ်မလေးဘက်လှမ်းကြည့်နေပီး နပ်စ်မလေးမှလည်း အရောင်လတ်နေသည့်အကြည့်စောနကထက် ရွှင်ပျနေတဲ့မျက်နှာမျိုးဖြစ်သွားတာ ဓနိကတွေ့လိုက်
ရၿပီး
“အင်း..ဒီလူကတော့ နပ်စ်မလေးရဲ့ ခင်ပွန်း
လား ချစ်သူလား တစ်ယောက်ယောက်တော့ဖြစ်
နိုင္သည္´´
ဟု စိတ်ထဲမှတ်ချတ်ချနေပါသည်။
ဆေးခန်း၏အတွင်းအခန်းတစ်ခုမှလိုက်ကာလေးမှရွေ့လျားလှုပ်ရှားသွားပြီး
“မနန်း ပြန်ချင်ပြန်တော့လေ လူနာထားခဲ့လိုက်ပါ လာကြိုတဲ့သူရောက် ်နေပီဆိုတော့´´
ချိုသာပြီး သြဇာပါသည့်အသံနှင့်အတူ ဖြူဖြူအရပ်မြင့်မြင့်နှင့်လူတစ်ယောက်ထွက်လာပါ
သည်။
“ဟုတ်ကဲ့ ဒေါက်တာ ဒါဆိုနန်းပြန်နှင့်ပါ့မယ်ဒေါက်တာ ´´
အပြောနှင့်ခြေလှမ်းတထပ်တည်းကျကာ စကားလည်းဆုံးဆိုင်ကယ်ပေါ်လည်းရောက်နှင့်နေပီး မနန်းဆိုသည့် နပ်စပ်မလေးနှင့်သူ၏ ဘာမှန်းမသိအမျိုးသားတို့ ထွက်ခွားသွားကြပါ တော့သည်။
“ကဲညီလေးအထဲလာ ကုတင်ပေါ်တက် ပက်လက်အိပ်လိုက်ပါ´´
ဒေါက်တာ ၏အပြောချိုချိုအောက် ဓနိတယောက်အားစေးထည့်ထားသလို့နှုတ်ဆွံနေပီး သူပြောတဲ့အတိုင်း ကုတင်ပေါ်ပတ်လက်လှဲ
လိုက်ပြီး အသားရည်ကြည်လင်နေပြီး လေးထောင့် ကျကျမေးရိုး အကျက ယောကျားပီသစေပြီး ထိုမေးရိုးနှစ်ခု၏အလယ်ထိစပ်နေသောနေရာ မေ့စေ့မှာတော့ မေးစေ့အလယ်အချိုင့်လေးဖြင့်
မုတ်ဆိတ်မွှေးရေးရေးစိမ်းဖန့်လေး များကို…
ကျနော်ငေးကြည့်လိုနေမိပါသည်။
“ဘာများဖြစ်လို့လာပြတာလည်း
ပြောပါအုံး ညီရ…´´
“ဟို…ဟိုလေ. ဆရာ ကျနော်ဆီးသွားရတာ ကျင်ပြီးအောင့်နေလို့ပါ…အဲ..အဲ့တာလာပြတာပါ.´
“ဪဒါနဲ့ဖျားသေးလား……´´
“ မဖျားဘူးဆရာ…….´´
“ ညီလေး ရဲ့လိင်တံပတ်လည်မှာရောအနာတို့
အဖုလေးတို့ကောတွေ့မိလာ…..´´
“မေတြ႕ဘူးမရွိဘူးဆရာ……´´
“ဆီးသွားရင်အဖတ်လေးတွေ၊ပြည်လိုအရည်ပျစ်
ပျစ်မျိုးကောသွားတာတွေ့လား´´
“အာ့လိုမျိုးတော့မရှိဘူးဆရာ ဆီး
သွားရင် ဆီးသွားတဲ့တလျှောက်ပူပြီးဆင်းသွား တယ် လိင်တံက နာလာတယ် ဆီးလည်းနဲတယ် ခဏခဏသွားချင်တယ် တစက်စက်နဲ့ ကျနေတယ် အဝါရောင်တော့ဖြစ်တယ်ဆရာ ….´´
“ဒါဆို ပုဆိုးလေးဖြေလိုက်ပါ ကြည့်ရအောင်´´
ဒေါက်တာ ဇော်မိုး တစ်ယောက် လူနာကောင်
လေးရဲ့ ရှက်သွားတဲ့ မျက်နှာကို မသိချင်ဆောင်
ကာတစ်ဘက်သို့လှည့်လိုက်ပြီး ဆေးဘီရိုအံဆွဲလေးထဲမှ
ရာဘာလက်အိတ်ထုပ်ကာ လက်တွင်စွပ်လိုက်ပြီး
လူနာကောင်လေးဘက်လှည့်လိုက်ပါသည်။
“ဟော….ဗျာ…ဘာတွေရှက်နေတာလဲ ညီလေးရ ယောကျာ်းချင်းပဲကို ……´´
ဟုတ်ပါသည် ကျနော်လည်းဒေါက်တာမှပုဆိုးဖြေခိုင်းသည်ကို စိတ်ထဲရှက်နေမိတာနှင့် ပုဆိုးခါးပုံစပေါ်လက်နှစ်
ဖက်အုပ်ကာ နေမိခြင်းဖြစ်ပါသည်။ဟုတ်တယ်လေတစ်သက်နဲ့တစ်ကိုယ်ခုချိန်ထိ ယောက်ျားလေးပေမယ့် ကို့ပစ္စည်းသူများမြင်မှာ တအားကြောက် ရှက်တတ်တာခုလိုကိုလူချော ဒေါက်တာကပုဆိုးချွတ်ခိုင်း နေတော့ရှက်လို့ ဘာပြန်ပြောရမှန်းမသိ နှုတ်အနေမိသည်။
“ကဲပါ ရှက်မနေနဲ့….´´ဟုပြောပြောဆိုဆို ကျနော့်လက်နှစ်ဖက်ကို သူ့ဘယ်လက်ဖြင့်ကိုင ်ကာ ဖယ်လိုက်ပြီး ပုဆိုးစကိုဖယ်လိုက်တော့ ကျနော်အသက်အောင့်ကာ မျက်စိသာမှိတ် နေလိုက်တော့သည်။
“အင်း….ဒီငနဲလေးလူပျိုလေးပဲဖြစ်ရမယ်..ဒီလောက်ရှက်တက်နေတာ ……´´
ပုဆိုးကိုဖြေလိုက်ပါသည်
ခါးအောက်ပိုင်းဗလာကျင်းဖြစ်နေတဲ့ငနဲ့လေးရဲ့ လိငိတံမှာ ဆေးခန်းရဲ့ ထိန်နေတဲ့မီးရောင်အောက်
မှာ ထင်ရှားစွာပေါ်လာရပါသည်။ဆီးခုံမွှေးကွေး
ကောက်ထူထဲထဲနှင့် ငနဲသားလေးရဲ့လိင်တံမှာ
ပျော့နေတာမှာပင်လက်ထဲအပြည့် …..ဒေါက်တာဇော်မိုး လိင်တံကိုကိုင်ကာ ပတ်ချာလည် ်အားအဖုပိန့်များရှိမရှိစစ်ဆေးကြည့်နေပါသည်။အပြင်ပန်းလက္ခဏာဘာမှမတွေ့….လိင်တံကိုကိုင်နေရင်းမှ လိင်တံမှာလက်ထဲတဖြည်းဖြည်း မာလာပြီးရှည်ထွက်လာပါသည်။ ဝိုး…တဖြည်းဖြည်းရှည်လာသည်မှာ လက်ထဲမြွေတကောင် တိုးထွက်ရုံးထလိုသမျိုး တိုးထွက်ကာ ရှည်လာခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ရောဂါကအပြင်ပန်းလက္ခဏာမတွေ့ရတာကြောင့် စိတ်ထဲ ဘာမှန်းမသိ ဝမ်းသာသောခံစားချက ်တခု ရှိနေတာ ဒေါက်တာဇော်မိုးတစ်ယောက် မိမိကိုယ်မိမိသတိပြုမိလိုက်ပါသည်။
လူကမျက်စိမှိတ်ထားသော်လည်း ဒေါက်တာမှမိမိရဲ့လိင်တံကိုကိုင်ကာသေချာကြည့်နေတော့ စိတ်ကဘယ်လိုပင်ချုပ်တီးထိန်း ထားပေမယ့်ကျနော့လိင်တံမှာဒေါက်တာရဲ့လက်ထဲတဖြေဖြေး တောင်လာတာဘလိုမှထိန်းမရ ဓနိပင်တစ်
ယောက်နဖူးမှချွေးများပင် သီးကြလို့နေပါသည်။
ဒေါက်တာဇော်မိုး ဇော်ချွေးပြန်ကာရှက်နေသည့်
လူနာကိုကြည့်ပီး စချင်လာတာရယ်အတွင်း ဆန္ဒစိတ်ကလေးရယ်ပေါင်းကာ
“ကဲညီလေး ကုတင်အောက်ခနဆင်းပြီးမတ်တပ်
ရပ်ပေးပါလား……. ´´
ဟူး….မထူးတော့ပါဘူး ရောဂါပျောက်ဖို့အတွက်ပဲ
လေဟု စိတ်ထဲထား ကုတင်ပေါ်မှဆင်းပြီး မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပါသည်။ မတ်တပ်ရပ်လိုက်တော့
ပုဆိုး မှာခြေဖဝါးနားပုံလျက်ကျလျက် ဓနိပင်မှာ အတွင်းခံကဝတ်မထားတာကြောင့် အတောင်မကျ
သေးတဲ့ခြောက်လမကျော် လိင်တံမှာ တရမ်းရမ်း
ဖြင့်…အကျႌက တင်ပါးအောက်ထိကျနေတာ
ကြောင့်လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်ခါးအထက်ထိမကာထား
လိုက်ပါသည် ထိုသို့ပြုရခြင်းမှာဒေါက်တာဓနိရဲ့
လိင်တံကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်စေရန်ဖြစ်ပါသည်။
ဒေါက်ဇော်မိုးလည်း ဟန်မပျတ် လက်ဖြင့်ဓနိပင်ရဲ့
လိင္တံကိုကိုင္ကာ
“ငါ့ညီ ဒီရက်ပိုင်း ဆက်ဆံတာမျိုးရှိခဲ့သေးလား´´
“မရှိပါဘူးဆရာ ခုထိကျနော်ဘသူနဲ့မှမဆတ်ဆံ ဖူးသေးပါဘူး ….´´
ဪ..ဒါကြောင့်သူ့ရဲ့ဒစ်ပတ်ချာလည်မှာ အပြစ်နာဆာမရှိ နီရဲရဲလေးဖြစ်နေတာကို ဆရာဝန်
ဆိုတော့လူနာပေါင်းစုံနှင့်တွေ့မြင်နေရသောကြောင့်
အတွေ့ကြုံအရ အိမ်ထောင်သည်များ၏လီးဒစ်ပတ်
ချာလည်မှာ ဆက်ဆံမှူအကြိမ်ရေများသည့်တွက်
ကြောင့် ဖြူသလိုလိုအရောင်ဖျော့နေပီ ယခုဓနိပင်
ရဲ့လီးဒစ်လေးကဲ့နီးစွေးနေခြင်းမဟုတ်ပါ။စိတ်ဝင်
စားနေမိပီ ကောင်လေးရေ….
“ဆေးလိပ်ကွမ်းတွေကောစားလား..´´
`´ ဆေးလိပ်တော့မသောက်ပါဘူးဆရာ ကွမ်းကတော့ စားပါတယ် ကျနော်အလုပ်ကကား
မောင်းတာဆိုတော့ အိပ်မငိုက်ရအောင်စားရင်းနဲ့
စားဖြစ်သွားတာပါဆရာ…..´´
“ညီလေး က အပြင်လက္ခဏာတွေတော့မရှိဘူး
ဆီးကျင်တယ်ဆိုတာ ဆီးလမ်းကြောင်းပိုးဝင်တာ
ရယ် အစားစာတွေကြောင့်လည်းဖြစ်တတ်တယ်
ညီလေးက ကွမ်းစားတာကြောင့် ကွမ်းယာကပါတဲ့
ထုံးကြောင့် ဆီးအိမ်မှာ အနည်ထိုင်ပြီး ဆီးလမ်းကြောင်းပိန်တာမျိုးလည်းဖြစ်နိုင်တယ်
ရောဂါနုရင်တော့ ဆေးသောက်ယုံနဲ့ပျောက်ပြီး
ရောဂါရင့်ပြီးကျောက်တည်တဲ့အဆင့်ထိဆိုရင်တော့
ခွဲစိတ်ရတာမျိုးထိဖြစ်နိုင်တယ်….´´
နောက် ကိုယ်ညီလေးက ကားမောင်းရင်းဆီးသွား
ချင်တာကိုအောင့်ထားပြီးထိန်းထားတာများရင်လည်း ဖြစ်တတ်တယ်
“ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ်ဆရာ ကျနော် တခါတ လေကားမောင်းလို့ လူရှင်းတဲ့နေရာမျိုးမ ဟုတ်ရင် အောင့်ထားတာ လူရှင်းတဲ့နေရာရောက်မှသာ သွား
လိုက်တယ်ဆရာ ဟို..ကျနော်ကရှက့တတ်လို့ ဗျ´´
“အရှက်ကြီးတာတော့ ကိုယ်ယုံပါတယ် ခုနကဆို
မျက်နှာကြီးကိုနီလို့ ဟားဟား.. ..´´
ဟာ…ဆရာကလည်းဗျာ….ပြောရင်ပုဆိုးကိုကောက်ကာ ကမန်းကတန်းပြန်ဝတ်နေတဲ့ ကောင်လေး
ရဲ့မျက်နှာကို ဇော်မိုးဆိုတဲ့ ဒေါက်တာကိုလူချော
ကြည့်ကာ ရယ်နေမိပါသည်။
“ကောင်လေးရေ ငါတော့ မင်းကို…….´´
“ခုလိုဖြစ်တယ်ဆိုတာအကြောင်းရာတွေအများကြီးကြောင့်ဖြစ်နိုင်တယ် ညီရ အထူးသဖြင့် လိင်ဆတ်ဆံတဲ့လူတွေ တစ်နေ့ထဲအကြိမ်ရေအများကြီးဆတ်ဆံတဲ့လူတွေ ဆတ်ဆံတဲ့အခါမှာလည်းကွန်ဒုံးမသုံးပဲ
ပလိန်းဆတ်ဆံတဲ့လူတွေပေါ့ ညီအခုတော့ကိုယ်
သောက်ဆေးတွေပေးလိုက်မယ် သုံးရက်စာ
သုံးရက်ပြည့်ရင်လာပြန်ပြ ဟုတ်ပီလား……´´
“ဟုတ္ကဲ့ပါ အကို ဪ ေဒါက္တာ..´´
“ဆေးတစ်လုံးထိုးပေးမယ် ကုတင်ပေါ်တက် တစောင်းလှဲနေလိုက်….´´
ဒေါက်တာပြောတဲ့တိုင်း ကုတင်ပေါ်တက်ကာ တစောင်းလှဲနေပြီး ပုဆိုးကို တင်ပါးတဝက်ခန့်ပေါ်
အောင် လှပ်ထားပေးလိုက်ပါသည်။
ဒေါက်တာဇော်မိုး ဆေးထိုးရန် ဆလင်းနဲ့အပ်နဲ့ပြင်
ဆင်ကာ ထိူးရန် ကြည့်ပြီး ရင်ထဲမှာ တဒိန်းဒိန်း နှင့်
လက်တွေပင်မခိုင်သလို ခံစားနေမိတယ် ကောင်
လေးရဲ့တင်ပါးကျစ်ကျစ်လေး မြင်ကာ စိတ်တွေမ
ငြိမ်သက်ဖြစ်နေပါသည်။
“ဟင်း…..´´
တိုးသက်စွာသက်ပြင်းရှည်လေးမသိမသာချရင်း
ဆေးထိုးပေးလိုက်ပါသည်။
“အင့်…´´ဆိုကောင်လေးထံမှ အသံလေးတချက်ကြားရပြီး တင်းပါးကြွက်သားများ
ကျုံ့သွားပါသည်။ဆလင်းထဲမှဆေးရည်များအကုန်ထိုးသွင်းပေးပြီး
အပ်ကိုပြန်ဆွဲနှုတ်ကာအက်ပြန့်ဆွတ်ထားသည့်ဂွမ်း
စဖြင့် အပ်ထိုးရာအပေါ်အုပ်ကာ အသာလေးချေ
ပေးနေမိပါသည်။
“ရော့ညီလေး ဒါက Urocursh တစ်ခါသောက်သုံး လုံးတနေ့သုံးခါသောက် သုံးရက်စာပေးလိုက် မယ်သုံးရက်ပြည့်ရင် တစ်ခေါက်ပြန်လာခဲ့´´
လက်တစ်ဖက်ဖြင့်တင်ပါးလေးပွတ်လက်တစ်ဖက်ဖြင့်ပုဆိုးပြန်မဝတ်ရသေးပုဆိုးလေးမကာ ကုတင်ပေါ်
မှဆင်းပြီး ဒေါက်တာပြောတာခေါင်းညိတ်ပြပြီး
“ဆရာ ဆေးဖိုးဘယ်လောက်ကျလည်း ´´
“၅ဝဝဝပါ ညီ ´´ဒေါက်တာဇော်မိုး ကောင်းလေးထံမှမယူချင်ပေမယ့်တမျိုး မြင်မှာ စိုး၍သာသူပေးတဲ့ငွေကိုယူလိုက်ခြင်းဖြစ်ပါသည်။
ဆေးထုပ်နှင့် ဆေးစာအုပ်ကိုလှမ်းပေးရင် လူနာအ
အမည်နှင့်အသက်ကို ကြည့်မိလိုက်ပါသည်။
“ဆရာ….ဆရာ….ဆရာ..´´
ဓနိပင်ရဲ့သုံးခွန်းလောက်ခေါ်သံကြားမှ
`´ဟေ…´´ “ကျနော့ကိုသွားခွင့်ပြုပါအုံး´´
“ဪ..အေးအေး….ညီလေး´´
ဆေးခန်းရှေ့ရပ်ထားတဲ့ဆိုင်ကယ်ကိုလှမ်းကြည့်ပြီး
“ဆိုင်ကယ်လည်းဖြေးဖြေးမောင်းပြန်နော့´´
“ဟုုတ္ကဲ့ပါ ဆရာ……´´
ဆိုင်ကယ်စက်နှိုးကာ မောင်းထွက်သွားသည့် ဓနိပင် ဆိုသည့်ကောင်လေး၏နောက်ကျောကို
ဘာရယ်မသိငေးကြည့်နေမိပါသည်။
ကိုးနာရီတောင်ထိုးပြီးမို့ သိမ်းစရာရှိတာများသိမ်းပြီး
ဆိုင်ပိတ်ရန်ပြင်ဆင်နေတော့သည်။
မနက်စောစီးပုံမှန်လုက်နေကျအတိုင်း လိပ်ပြာကန်
ပတ်လည် ရှိ ပတ်လမ်းအတိုင်း စိမ်းပြာနေသည့်
ကန်ရေပြင်ကိုငေးရင်း မနက်ခင်ရဲ့လတ်ဆတ်တဲ့
လေကို ရှုလျက် ဒေါက်တာဇောမိုးလမ်းလျောက်နေ
ပါသည်။သူရဲ့အတွေးထဲမှာတော့ညက ဓနိပင်ဆို
တဲ့ကောင်လေးရဲ့ ရှက်နေတဲ့မျက်နှာနဲ့ ပန်းသွေး
ရောင် သူ့ပစ္စည်းထွားထွားကို မြင်ယောင်ကာ ပြုံးနေခိုက်…….
“ဆရာ…ဆရာ…..´´
ခေါ်သံကြောင့်အတွေးတို့ပျောက်သွားပြီး နောက်သို့လှည့်ကြည့်ရာ ခဏမျှ ဒေါက်တာဇော်မိုး
မှင်သက်မိသွားသည်။ဒူခေါင်းမပေါ့်တပေါါ်အားက
စားဘောင်းဘီတိုလေးနှင့် ဂျိုင်းပြတ်လက်တိုအကျႌ
အနီရောင် ဝမ်းဆတ်ဝတ်ထားပြီးကြည်လင်လတ် ဆတ်နေသော မျက်နှာ လက်မောင်းနှင့်ခြေသလုံး မှာတောင့်တင်းသန်မာသည့် ဟန်အပြည့်ဖြင့် …
`ဆရာ…ဆရာလည်းလမ်းလျှောက်ထွက်လာတာ
ပဲလား….´´
“အင်းဟုတ်တယ်ညီလေး ကိုကနေ့တိုင်းလျှောက်
်နေကြလေ….´´
“ဆရာကအခုလိုကြတော့လည်း လန်းနေရောပဲ´
ဟားဟား ငါ့ညီက မြောင်နေပီ ဒီတစ်ခါဆေးခန်း
လာပြရင် ဆေးဖိုး မယူတော့ပါဘူးကွာ..ဟားဟား
“မဟုတ္ပါဘူး အကို..အဲ…ဆရာ…. ´´
“ရပါတယ် အကိုလို့ပဲခေါ်ပါ ကိုရင်နှီးမှုရှိတာပေါ့´´
“$¿*|©®£°&~%><\´•)£|®´´
“ကျန်းမာရေးလည်းဂရုစိုက်ကွမ်းလည်းသိပ်မစား
နဲ့ ဆေးကုန်ရင် ဆတ်ဆတ်လာပြ အုံးအကိုဆေးရုံ ုံဂျူတီပြန်ဝင်ရအုံးမှာမို့ ပြန်တော့မယ်´´
“ဟုုတ္ကဲ့အကို ´´
နှစ်ယောက်သားစကားတပြောပြောနှင့်လိပ်ပြာကန်
အားပတ်နေသည်မှာဘယ်နှစ်ပတ်မြောက်မှန်းမသိ
တော့ပေ လူတွေ ဟိုသွားသည်သွားဖြင့် ရှုပ်စပြုနေ
ပြီဖြစ်သည်။
စကားများပြောပြီးတစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက်ပို
မိုရင်နှီးသွားကြသည်။
ဒီနေ့တနေ့လုံး ဒေါက်တာဇော်မိုး ဂဏာမငြိမ်ဖြစ်
နေသည်။မနက်ကလည်း ညနေရောက်ရင်ဆေး
ခန်းဖွင့်ဖို့ စိတ်လောနေပီး..အခုဆေးခန်းစဖွင့်သည့်
ညနေ၅နာရီထဲက လာပြသည့်လူနာတွေကိုကြည့်
ပေးနေရင်းမှ အပြင်ကဆိုင်ကယ်သံကြားရင်
ကြည့်ရတာအမော
“ဟူး…မလြယ္ပါလား…အခ်စ္က
ဓနိပင်…ဓနိပင်…မင်းလေးသာ သက်မဲ့ဓနိပင်ဆိုရင်
စတွေ့တဲ့နေ့ထဲက ပန်းအိုးထဲထည့်ုပီး အိပ်ခန်းထဲ
ကိုထည့်ထားပစ်လိုက်မှာ…အခုမင်းလေးက ငါမျော်
နေမယ်ဆိုတာ မသိရော့သလားကွာ…..´´
လူနာပင်ကုန်နေပီ အတွင်းဆေးကုခန်းမှ အပြင်ဘက်လူနားများစောင့်နေကြသည့် အခန်း
ဘက်ထွက်လိုက် လမ်းမကြီးဘက် ကြည့်လိုက်
လက်မှနာရီကြည့်လိုက်ဖြင့် ဒေါက်တာဇော်မိုး
တစ်ယောက်ဟိုဒီလျှောက်ကာအလုပ်ရှုပ်နေပါသည်။
“ဒေါက်တာ လူနာလည်းကုန်ပီ 9နာရီလည်းထိုး
နေပီ ပစ္စည်းတွေသိမ်းလိုက်တော့မယ်နော်´´
“အေးသမီး သိမ်းစရာရှိတာသိမ်းကြီး သမီးပြန်နှင့်
လိုက်လေ ဆရာလုပ်စရာလေးရှိသေးလိူ့..´´
နပ်စပ်မလေးပစ္စည်းများသိမ်းကာ ပြန်သွားပြီး
ဒေါက်တာတယောက်ထဲကျန်နေခဲ့ပါသည်။
“ဝူး…ဝူး…ကၽြီ…´´
ဆေးခန်းရှေ့ကားတစ်စီးရပ်လိုက်ပါသည်။ကားပေါ်မှလူတစ်ယောက်ဆင်းလာပြီး…
ဒေါက်တာဇော်မိုးထံ ပြေးလာပြီး
“ဟူး..တော်ပါသေးရဲ့ အကို ကျနော် ကျိုက်ထိုဘက်ပစ္စည်းသွားချနေရလို့ နောက်ကြနေတာ ဆေးခန်းများပိတ်ပီလားဆိုပြီး အမြန်မောင်းလာရတာ…´´
ဒေါက်တာဇော်မိုး ဘာမှပြန်မပြောပဲ ဆေးကုခန်း
လိုက်ကာဖယ်ကာ အတွင်းခန်းဘက်ဝင်သွားပါ
သည် မျက်နှာကလည်း ခပ်တည်တည်ပင်
ထိုအခိုက်ကျနော့်ရင်ထဲ စူးခနဲ ခံစားချက်တစ်ခု ဝင်ရောက်လာပါသည်။လက်ထဲမှာစားနေရင်ရေခဲ
မုန်တစ်ခုက အောက်ပြုတ်ကြသွားသလို ဆုံးရုံှး
လိုက်ရတဲ့ခံစားမှူမျိုးဖြစ်ပါသည်။
ဒေါက်တာဝင်သွားသည့် အခန်းထဲလိုက်ဝင်သွား
ၿပီး “ဆရာ….´´
ကျနော့ဘက်လှည့်မကြည့်ပဲ
`အင်းပြောလေဘလိုနေသေးလည်းသက်သာလား
ဒီရက်ပိုင်းဘာ ထူးထူးခြားခြားဖြစ်သေးလည်း..´´
အသံခပ်မာမာဖြင့်ပြောလိုက်တော့ မျက်နှာလေးငုံ့
ပြီးအခန်းဝမှ မတ်တပ်ရပ်နေတဲ့ သူ့ခမျာသနားစရာ
သူမလာခင်ကသာ စိတ်တိုမိနေပေမယ့် ကားပေါ်
ကဆင်းပြီး သူ့အားပြေးဖက်မတတ်ဆင်းလာတာ
မြငိ့ကတည်းက စိတ်ပြေနေပီဖြစ်ပါသည်။တမင်ပဲ
မျက်နှာတည်ထားခြင်းပါသည်။
“မေးနေတာဖြေလေ သက်သာလား မသက်သာ
လား မေးနေတာ မြန်မြန်လုပ် မင့်ကိုစောင့်နေတာ
ဆေးခန်းပိတ်ချိန်ရောက်နေပြီ´´
“ဟုတ်…ဟုတ်ကဲ့ပါ.. အကို…ဟိုဒေါက်တာ´´
အသံကတုန်ကရင် သူ့မျက်ချောချောက လငပုတ်
ဖမ်းထားသလို ဖြစ်နေပါသည်။
ဒီနေ့မှပဲအလုပ်ကလည်းကျိုက်ထိုဘက်ပစည်းပို့ရ
မည်ဆို၍ လုပ်စရာများအမြန်လုပ်ပြီး လမ်းတွင်ပင်
ထမင်းစားလျင်နောက်ကျမည်စိုး၍အမြန်ကားမောင်ကာလာခဲ့သော်လည်း တိတ်တခိုးချစ်ရတဲ့ဒေါက်
တာကိုကို က အရင်နေ့တွေကနှင့်မတူစိမ်းကားလို့
နေတော့ ဓနိဆိုတဲ့ကျနော့်အသဲတွေကြွေကျသလို
ခံစားနေရပါသည်။ဆီးအောင့်တာပျောက်သလောက်ဖြစ်နေသော်လည်းဒေါက်တာ့ရဲ့မျက်နှာမြင်ဖို့ရာ အရောက်လာခဲ့
ခြင်းဖြစ်ပါသည်ဒါပေမယ့်ခုတော့ မီးနီပြခံနေပီဖြစ်
ပါသည်။
ရှေ့မှာငူငိုင်တွေဝေစွာရပ်နေတဲ့ ကောင်လေးရဲ့
ပုဆိုးကိုဖြေလိုက်ပါတယ် ….. ဓနိပင်ဆိုတဲ့ချာတိတ်လေး ဒေါက်တာဇောမိုးရဲ့ရင်
တွေတဒိတ်ဒိတ်နှင့် အချစ်ရဲ့ဆွဲဆောင်မှု မြူဆွယ်
မှုအောက်မှာ သူဒီကောင်လေးကိုချစ်မိနေပီ။သူကဲ့
သို့ပင် ဓနိပင်ရဲ့မျက်ဝန်းတွေမှာလည်းအချစ်ရဲ့အ
ရိပ်တွေလွှမ်းခြုံထားတာ ခံစားရိပ်မိသိရှိနေသည်။
ခုလိုချစ်ရတဲ့ကောင်လေးရဲ့မျက်ဝန်းမှ အားငယ်တဲ့
အမူရာနဲ့ ရစ်ဝဲနေသောမျက်ရည်တချို့တွေ့နေရ
တော့သူ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပါ။
မတ်တပ်ရပ်ပြီးဒေါက်တာဇော်မိုးမိမိပုဆိုးကိုချွတ်ချ
ကာ စစ်ဆေးမည်ဟုသာထင်ပြီးကြည့်နေခိုက် ရုတ်
တရက် ဓနိရဲ့ခါးကိုနွေးထွေးသောလက်တစုံကပွေ့
ဖက်လာပြီး ဗိုက်ကိုဦးခေါင်းအပ်ကာ…..
“ညီလေး..ညီလေးကို အကိူချစ်တယ်….အကို့အ
ချစ်ကိုလက်ခံလား ညီ့ကိုဆေးခန်းစပြတဲ့နေ့ထဲက
ကိုချစ်မိနေတာ ……´´
ဝိုး တလောကလုံးနှင်းတွေကြကာ ချယ်ရီပန်းတွေ
ပွင့်သွားသလို ခါကာဘိုရာဇီတောင်ကြီးပြိုလဲတုန်
ခါသလို ရင်ခုန်သံ တွေ အမြင့်ဆုံးသို့ရောက်ရှိလျက်
ဒူးထောက်လျက်အနေထားဖြင့် ဓနိရဲ့ခါးအားဖက်
ထားသည့်ဒေါက်တာကိုထူလိုက်ပြီး
“ဆရာ့ကို ညီလေးကက လည်းထပ်တူထပ်မျှချစ် မိနေတာပါ ဆရာ…အသဲနဲ့ထပ်တူချစ်မိတာမို့ ဆ
ရာ့စီက လေသံမာမာ မသိချင်ယောင်ဆောင်တာ
လေးကိုတောင် ကျနော့နှလုံးသားခံနိုင်ရည်မရှိ
တော့ဘူး ကိုကိုရာ….နှစ်ဦးသား တယောက်ကို
တစ်ယောက် တင်းကျပ်စွာဖတ်ထားပြီး..တဦးကျော
ပြင်အားတစ်ဦးပွတ်သပ်လျက်….
ဓနိထက်အရပ်မြင့်တဲ့ဒေါက်တာဇော်မိုးရဲ့နှုတ်ခမ်းအားခြေဖျားလေးထောက်ကာ ဆွဲစုပ်ပြီး အာခံတွင်းသို့လျှာကိုထိုးထည့်လိုက်ပါသည်အတွင်းမှလေစုပ် အားဖြင့်ဓနိရဲ့လျှာကိုဒေါက်တာ့ဘက်မှ
တဖန်ပြန်လည်စွဲယူသွားပါသည်။ထို့နောက်ဒေါက်
တာရဲ့ဖြောင်းဆင်းသွယ်တန်းနေတဲ့နှာဖျားလေးမှ
ရှူး…..ရှဲ…..ရှး..ရှဲ….ဆိုသည့် ချစ်ခြင်းရဲ့ရှေ့ပြေးရင်ဖိုလှိုက်သံများထွက်နေပါသည်။နူးညံ့တဲ့သူလက်ဖဝါးတွေက ဓနိရဲ့ကျောပြင်မှ
အောက်သို့လျှောချလာကာ ကျစ်လစ်နေတဲ့တင်
သားနှစ်လွှာအားဆွဲညစ်နေပါသည်။ဓနိလည်းနှုတ်
ခမ်းချင်စုပ်နေရင်းဒေါက်တာ့ပုဆိုးအားချွတ်လိုက်ပီး
အဖြူရောင်ရှပ်အကျႌ၏ ကြယ်သီးများကို ရင်ခုန်
မက်မောစွာဖြင့်တလုံးချင်း ချွတ်လိုက်သည်အောက် မှအပေါ်ထိချွတ်ပြီးသွားသည့် အကျႌကို ဒေါက်တာ့
လက်နှစ်ဖက်ဘေးချလျက်ချွတ်လိုက်ပါသည်။ဓနိရဲ့တင်ပါးအားဆုပ်နယ်ထားသည့်သူ့လက်မှ ကင်းကွာသွားသည်နှင့် အကျႌဗလာဖြစ်နေသည့် ဒေါက်တာရဲ့ကိုယ်အား အနောက်ရှိလူနာကုတင် ကျဉ်းကျဉ်းပေါ်သို့ဓနိရဲ့ကိုယ်ဖြင့်တွန်းကာပတ်လတ်အနေထားလှဲချလိုက်ပါသည်။
ဓနိဒေါက်တာရဲ့ ရိတ်သင်ထားတဲ့မုတ်ဆိတ်မွှေး
စိမ်းစိမ်းနှင့်ဖွေးနုနုမေးစေ့အား လျှာအပြားလိုက်
လျက်တင်ပြီး ပါးစပ် ထဲအပြည့်ငုံလိူက်သည်ပြီးတာ
နှင့်တပြိုင်နက် မေးစေ့မှလည်းပင်း လည်တိုင် လည်စေ့ ပါမကျန် အထက်မှအောက် အောက်မှအ
ထက် အခါခါအပြန်ပြန လျှက်တင်လိုက်သည်။ခပ်မို့မို့ရင်အုံနှစ်ဖက်မှ နို့သီးသေးခေါင်းနက်နက်ခ
လေးကိုသွားဖြင့်အသာကျိတ်ကာ သာသာလေးကို
က်လိုက်တော့
အား……အင်း…အ အင်း..အင်း…ညီ..ကျွတ်..အား
ဒေါက်တာ့အော်သံမှာ ဓနိအဖို့ စိတ်ပိုထန်လာ
စေပြီး ကျန်ရှိနေတဲ့ဒေါက်တာပုဆိုးအား ကုတင်ပေါ်ပတ်လက် လှန်နေတဲ့အနေထားတိုင်း
ကုတင်ဘေးရပ်ကာခါးကိုင်းပြီးရပ်နေတဲ့ဓနိမှ ဆွဲချွ
တ်လိုက်ပါသည်။အတွင်းခံ အဖြူရောင်လေးပေါ်
လာပြီး ထိုအတွင်းခံအောက်မှ ဒေါက်တာ့လီးမှာဖု
ဖောင်းကာအမြောင်းလိုက်ထနေသည်။ဘောင်ဘီ
တွင့်အရည်စိုစိုအကွက်သေးလေးဖြစ်နေပါသည်။
ဓနိထို ဘောင်းဘီပေါ်မှပင် လီးတံအား လျှာဖြင့်
သပ်ကာလျှပ်ပေးတော့ ဒေါက်တာရဲ့ လက်ဖဝါး
မှဓနိရဲ့ခေါင်ကိုအုပ်ပြီး ဆံပင်တွေကြားထဲသို့လက်
ချောင်းလေးများထိုးသွင်းကာ နှုတ်မှ
“အား..အင်း
ကောင်းလိုက်တာ ညီ ….အား ….အား´´
ရေရွတ်လျက် ဓနိရဲ့ဆံပင်များဆွဲစုက်နေသည်။
ဘောင်းဘီကိုချွတ်လိုက်ပြီး..ဒေါက်တာ့ရဲ့ အခန်းနံရံဘက်ဒူးခေါင်းအား ကွေးကာထောင်လိုက်
စေပြီး..ဓနိလက်ခလယ်အား ဒေါက်တာပါးထဲထိုး
ထည့်ပေးလိုက်သည်။
“ ပြွတ်…ပြွတ်….အင်း…အင်း´´
လက်တချောင်းလုံးဆုံးသည်ထိ ထိုးထည့်ပြီး..တံတွေးတချို့ ကပ်ပါလာလျက် ဓိနလက်ခလယ်အား ဒေါက်တာရဲ့ ဖင်အဝကိုတေ့
ပြီး စက်ဝိုင်းဝိုင်းသလို ဖင်နှုတ်ခမ်းသားတွေကို ဝိုင်းလိုက်တယ်..
ဒေါက်တာ့ရဲ့ ခါးမှာကော့ကော့ တက်လာပြီး
အား…..အား….ညီလေး…အရမ်းကောင်း..
အား…အ…အား….
လက်ခလာ်အား ဖင်အလယ်ဗဟို အပေါက်လေးထဲဖိကာ သွင်းထိုးထည့်လိုက်ပါသည်
လက်မှထိုးထည့်ပြီး ပြန်သွင်းပြန်ထုတ်လုပ်နေသည်
နှင့်တပြိုင်နက် ဒေါင်တာရဲ့နိုးသီးခေါင်းလေးများကို
ပါ တပြွတ်..ပြွတ်အသံ ထွက်လာသည်ထိစုပ်ပေး
နေသည်။အတန်ကြာထိုသို့လုပ်ပေးပြီး ဖင်စအိုထဲ
အထုတ်အသွင်လုပ်ပေးနေသည်မှာလုပ်စကလို
ခြောက်ကပ် ကျပ်တဲမနေတော့ပဲ ဖင်ထဲမှာထွက်
လာသည့်အရည်ချွဲချွဲတချို့ကြောင့် လျောလျောချူ
ချူ ဖြစ်နေပြီမို့ ပတ်လက်အနေထားမှ မှောက်ခုံ
မှောက်အိပ်ခိုင်းလိုက်ပြီး ကုတင်ခေါင်းရင်းရှိ သုံးပြီး
သား ဂလူု့ကိုစ့် သွင်းသည့် ကော်ပိုက်အကြည်လေး
ဆြဲယူလိုက္ကာ ေဒါက္တာရဲ့လက္ႏွစ္ဖက္ကို ခါး
ပေါ်တင်ကာ နှစ်ဖက်ပူးခပ်သွက်သွက်ချည်လိုက်
သည်။ အခန်းမီးရောင်လင်းလင်းအောက်မှာ အသားရည်ဖြူဖွေးပြီးသန့်စင်နေသောခန္ဓာ၊ ကိုယ်ပေါ်ရှိမွှေးညင်းလေးများမှာစိမ်းနေပြီး ခါးလယ်တွင်ချိုင့်ဆင်းပြီးမှ ဖွေးဥနေသော တင်းပါး
ႏွစ္လုံးမွာ ဓနိရဲ့လိင္တံကို သံလိုက္ဓာတ္သဖယ္ဆြဲ
ငင်ပြီး ပြုစားလို့နေပါသည်။ထိုတင်ပါးမို့မို့မောက်မောက် အလယ် ကွဲကြောင်း
ထဲသို့….“ထီွး…ပစ်…´´တံတွေးများထွေးချလိုက်
သည် ဒေါက်တာအပေါ်မှခွကာ တင်ပါးပေါ်ဓနိရဲ့
မာန်ဖီ နေသည့်မြွေကြီး(လီး)အား တံတွေးရဲ့ချွဲ
အားနဲ့ဖိသွင်းထိုးထည့်ချကာ ဓနိရဲ့ကိုကယ်တစ်ခု
လုံးပါ ခန္ဓာ ကိုယ်ချင်ထိစပ်သည်ထိပူးကပ်ထား
လိုက်သည်။ “အား……အဟား..အား….´´
ပထမဆုံးထိုးထဲ့လိုက်သည့်ကြိမ်မှာပင် အားကုန်မ
ညာမတာ ဖိသွင်းချမှုကြောင့် ဒေါက့်တာနှုတ်မှ
အသံခပ်ကျယ်ကျယ်ထွကိလာကာ….ချည်ထားသည့်ကော်ပိုက်ကြိုးများပျတ်ထွက်မတက်ရုံးပြီး
ခြေထောက်များထောင်ကာအကြောများပင်ဆန့်
ကာ ဖြစ်နေသည်။ အောက်မှအရမ်းနာနေမှန်းသိ
နေသော်လည်း စိတ်တွေကဘယ်လိုမှထိန်းချုပ်မရ
ကာ နွားသိုးကျိုးပြတ်သဖွယ် အသကုန် တဗြုန်း.
တဗြုန်းဖြင့် အားကုန်ဆောင့်ဆောင့်ပြီးလိုးပလိုက်
ပါတော့သည်။
ကၽြီ.. .ကၽြီ..ကၽြီ…..(ကုတင္လႈပ္သံ)
ဖက်..ဖက်…ဖက်…(ဖင်နှင့်ဓနိရဲ့ ဆီးခုံစောင့်သံ)
အား….အ….အား….အ….(ဒေါက်တာ့ရဲ့ဖီလ်းသံ)
အင့်….အင့်…အင့်…(ဓနိရဲ့အားစိုက်သံ)
ကြိုးချည်ထားသည့် လက်ကိုဆွဲပြီးအားပါးတရ
လိုးနေခြင်းဖြစ်ပြီး မြင်းဒုန်းစီးသကဲ့သို့ပင်..
ထိုနောက် ဒေါက်တာ့ကိုထခိုင်းပြီး ကုတင်တွင်
ဓနိမှပက်လက်အနေထားဖြင့်ပြန်နေကာ ဒေါက်တာ
အားလက်နောက်ပြန်တုပ်ထားလျက်ပင် အပေါ်မှ
ထိုင်စေပြီး အောက်မှပင့်ကာပင့် ကောတင်လိုးပေး
ရင်း ဖြူးသန့်နေသည့် ဒေါက်တာရဲ့လီးအား လက်ဖြင့်စုပ်ကာ အပေါ်အောက်လှုပ်ရှားထုပေး
နေပါသည်။
စိတ်ပါလွန်းတာကြောင့်အချက်သုံးဆယ်ခန့်စောင့်
ချက်အပြီးမှာဒေါက်တာ့ရဲ့ဝမ်းထဲမှာပင်ဓနိရဲ့ မာခဲတုတ်ခိုင်ရှည်လှသည့်လီးထဲမှသုတ်ရည်များ
ပစ်ခနဲ ပစ်ခနဲ့ ထွက်လို့သွားပါတော့သည်။
“အား…အ.အား….´´ဓနိနှုတ်မှထွက်သံ
ဓနိရဲ့အသံပင်မဆုံးသေး ဒေါက်တာရဲ့ခါးကော့လာ ပြီးလီးထိပ်မှအရှိန်ဖြင့် သုတ်ရည် အဝါရောင်ပျစ်
ပျစ်တို့ က အား..ဟုအော်နေသည့် ဓနိရဲ့ပါးစပ်အ
တွင်းသို့ တန်းမတ်စွာ ဝင်ရောက်လာပါသည်။တချို့တဝက်မှာ ချက်မှ မေးစေ့ထိတန်းလျက်ကြနေ
ပါသည်။ ဓနိလည်းပါးစပ်ထဲဝင်သွားသည့်သုတ် ်ရည်များ မျိုချ လိုက်ပါသည်။ဒေါက်တာလက်အား
ပြန်ဖြေပေးလိုက်ပြီး အဝတ်မဲ့ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခုပူးကပ်
စွာအပြန်လှန်ဖက်တွယ်ထားလိုက်ကြပါသည်။ဓနိနှု
တ်ခမ်းအောက်နားတဝိုက်ပေနေတဲ့သုတ်ရည်အချို့ကိုလျှာဖြင့်လိုက်ရက်ပြီး လျှာထိပ်တွင် ပျစ်ခဲခဲလေး
ကပ်ပါလာပြီးထိုသုတ်ရည်လေး ဒေါက်တာရဲ့ နှုတ်
ခမ်းဟဟလေးထဲလျှာပါအပါ ထိုးပေးလိုက်ပြီး ဖြေး
ညင်းစွာ ဖြင့်အချင်း kiss ပေးရင်း ထိုညကို နှစ်ယောက်သား ဆေးခန်းလေးရဲ့ကုတင်ပေါ်မှာပဲ
ကုန်ဆုံးစေပါတော့တယ်။
ကောင်းကင်မှာမြေကြီးပေါ်သို့တဖြေးဖြေး အမြင်နီးကပ်လာပြီး မြေပြင်အနေထားမှာ အုန်းပင်
များဖြင့်အုပ်ဆိုင်းနေသည့်ပဲခူးမြို့ဧရိယာ (ကောင်းကင်မှDroneကင်မရာဖြငြ့်မင်ရသည့်အနေထားဖြစ်ပါ သည်)။ထိုတဆင့်ထပ်ပြီးနီးကပ်လာကာ လေးထောင်စပ်စပ်ကန်ရေပြင်ကို မြူတွေကြားမြင်
ရသည့်ထိုကန(်လိပ်ပြာကန်)၏ဘေးကန်ဘောင်ပတ်လမ်း တွင်တော့ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြင်နာခြင်း ချစ်ခြင်းတို့ဖြင့်ကြည့်လျက် မနက်ခင်းစောစော လမ်းလျောက်နေကြသော ချစ်သူနှစ်ဦးကို တွေ့ရမည်ဖြစ်ပါသည်။
