သာယာကုန်းရွာက ဆန်ကုန်သည်ကြီး၏ ဇနီး
ဒေါ်နွဲ့နွဲ့သည် သူမ သနခါးခြံကို ပေါင်းသင်နေ
ကြ သော ကောင် မ လေးတွေထံသို့အ မောပြေ
စားရန် အ ကြော်စုံသွားပို့သည်။ က လေးမ လေး
များသည် သစ်ပင် ရိပ်တွင် ထိုင် ကာ အ ကြော်
များကို အားပါးတရ စား၏။ စားရင်း ပြောလိုက်
ကြတဲ့ စကားတွေက အစုံ။
ရွာတောင် ပိုင်းက လူပြတ်သော လမ်းက လေး
ကို ညည တ ယောက်ထဲ မသွားဘို့။ သွားလျှင်
မှောင် မဲထဲက တ ယောက် က ထွက်လာပြီး ဆွဲ
တတ်သည် ဟု ဆိုပါ၏။
ဒေါ်နွဲ့နွဲ့က
သရဲ လားအေ့ ။ ဟု ဝင်မေးသည်။
နေရာတကာ စပ်စုသော ကောင် မ လေးက
အန်တီနွဲ့ ကလည်း ဘယ်ကလာ သရဲဟုတ်ပါ့မ
လဲ။ လူ ၊ လူ အစစ်။ ယောကျ်ားကြီးတော့။အဲဒါ
ကြီးက ဗြုန်းကနဲ ထွက်လာပြီး တွေ့တဲ့မိန်းမကို
ဝင် လုံးတော့တာဘဲ။ ပြီးတော့ ဟိုဟာလုပ်ဘို့
ကြိုးစားတော့တာဘဲ တဲ့။
မဖြစ်နိုင် တာအေ။ ဒီခေတ်ထဲ ။ မင်းမဲ့တိုင်းပြည်
မွ မဟုတ္တာ။
ကောင် မ လေးက အ လျှော့မ ပေး။
အန်တီနွဲ့ က မဖြစ်နိုင် နေ။ တွေ့တဲ့သူက တွေ့
ပြီးပြီ။ ဘသူ့မှတော့ လျှောက် မ ပြောနဲ့။
အ နောက်ပိုင်းက အပျိုကြီး တခါကြုံခဲ့တယ်။ သူ
က အခန့်ရှိလို့ညကြီး အဲသည်လမ်း ဖြတ်သွား
တာ မကျီးပင်ကြီးအောက်လဲ ရောက်ရော အဲ့ေ
ကာင် က ထွက်လာပြီး နောက် က နေ သိမ်းဖက်
တယ်။
ပြီးတော့ ဟိုဟာဒီဟာ ကိုင်၊ ခန နေ တော့
အပျိုကြီးကို တွန်းလှဲပြီး တက်ခွ။ လုံချည် ချွတ်ဘို့
ကြိုးစားနေတုန်း အပျိုကြီးက လက်ထဲစမ်းမိရာ
တုတ် နဲ့ရိုက်ချ ပြီး ထ ပြေးလာခဲ့ရတာ တဲ့။
အများထင်ကြတာက တော့ ဝက်တွေ သတ်တဲ့
င မောင် ဖြစ်မှာဘဲတဲ့။ သူက ရွာတောင် ဘက်က
တဲ မှာ တ ယောက်ထဲ နေတာလေ။ မိန်းမနဲ့ပြတ်
ပြီး၊ တခါက ရေခပ်သွားတဲ့ အပျိုပေါက်မ လေး တ
ယောက်ကို ပြောင်းခင်းထဲမှာ ဖက်နမ်းတယ် လို့
ပြောကြ သေးတာဘဲ။
အန္တီႏြဲ႕က
ဟုတ်ချင် မှ ဟုတ်မှာပါအေ။ င မောင်ဖြင့် ငယ်
ငယ်က လူရိုးပါ။ ပိုက်ဆံ မရှိလို့ဝိုင်းနှိမ်ကြတာ ဖြစ်
မွာပါ။
xxx
အန်တီနွဲ့သည် သူမ ယောကျ်ား ဆန်ဝယ်သွားသ
ည် မှာ ၂ ပတ်ကျော်ပြီမို့မျှော်နေဆဲ ၊ နောက် ၅ ရက်
ခန့်ကြာမှ ပြန်လာမည်ဟု ဖုန်းဆက်၍ ရင် ထဲ ဟာ
သွား၏။ ဘယ်တတ်နိုင် မလဲလေ။ အလုပ်ပဲ။
စင် စစ် သူမ ဘဝ သည် ငွေကြေးပြည့်စုံပါသော်
လည်း ယခုလို မွတ်သိပ် မှုတွေ က တော့ အမြဲ
ရှိနေခဲ့ပါ၏။
မနက်ဖန် သီတင်းကျွတ်လပြည့်။
ဘုန်းကြီးကျောင်း ဆွမ်းတအုပ်ပို့မည်။ ဘာဟင်း
နဲ့ပို့ရ ကောင်းမလဲ စဉ်းစားရာက ဝက်သားကို သ
တိရလာသည်။
အန်တီနွဲ့သည် ဝက်သား အသားသတ်သတ် မှာ
ဘို့ တောင် ပိုင်းကို ထွက်ခဲ့သည်။
xxx
င မောင် သည် ည နေပိုင်း တ ယောက်ထဲ ထန်း
ရေ သောက်လိုက် ဝက်နားရွက် သုပ်လေး မြည်း
လိုက် အငြီးဖြေ နေစဉ် အန်တီနွဲ့ သူ့တဲထဲ ဝင်
လာသည်။
င မောင်ရေ ။ မနက်ဖန် မနက် အန်တီ ဝက်သား
အသားသတ်သတ် ၁ တွဲ ယူဦးမယ်ဟေ့။
ဟုတ် ။ စိတ်ချပါ အန်တီ။ ကျနော် ရှယ်ကိုရွေးပြီး
ချန်ထားပါ့မယ်။
င မောင် ကြည်နူးစွာပြောသည်။
မှန်၏။ င မောင့်အတွက် အန်တီနွဲ့ လို မိန်းမ ချော
သူဌေးမကြီးက သူ့တဲစုတ်သို့တကူးတက လာ
ခြင်းသည် တကယ်ကြည်နူးစရာဖြစ်သည်။
သူ့ကို ရွာက ဟာမ တွေက ဝက်သတ်သမား၊ သူ
များ ခြံစောင့်မို့ မဆက်ဆံချင် သလို ရှောင်ကြသည်
မဟုတ္ပါလား။
မင့်တို့ခြံက ဇီးပင်တွေ တော်တော်ဖြစ်သားဘဲ။
အန်တီနွဲ့က ဇီးပင် အုပ်အုပ်တွေကို ခါးထောက်
ငေးမောကြည့်လျက် ပြောသည်။
င မောင် က အန်တီနွဲ့၏ နောက်ပိုင်းအလှကို မက်
မောစွာ ခိုးကြည့်သည်။ ပုခုံးသားလေးတွေက အိ
နေမည်။ လက်မောင်းအိုးတွေက လုံးဝန်းချောမွတ်။
သေးကျင်သောခါးလေး။ နောက်တော့ ခါးအောက်
က တင် ကားကား ထွားထွားကြီး။ ခြေတလှမ်းတိုင်း
လှုပ်ခါ ခုန်ပေါက်နေသည်။
ဟုတ် ။ ကျနော်မှာတော့ ပြုစုရ တာ သေလုလို့၊
ခြံရှင် ကြိုက်အောင်ပေါ့ဗျာ။
အန်တီနွဲ့က ကရုဏာသက်သလို " အော် " ဟု ဆို
ပြီး ပြန်သည်။ င မောင့်တဲနဲ့ ယာတကွက်ခြား၊ ဟို
ကောင် မ လေး တွေပြောတဲ့ လမ်းလေးပေါ်ရောက်
တော့ အန်တီနွဲ့က မေးသည်။
င မောင် ရေ။ ဒီလမ်းလေးမှာ ညည မြွေတို့ကင်း
တို့တွေ့ဖူးလား။
င မောင် မျက် နှာပျက်သွား၏။
မ တွေ့ဖူးပါဘူးဗျာ။ ဘာလို့လဲ။
အော် ။ ည ၈ နာရီလောက်ကျရင် အန်တီ ဒီလမ်း
က နေ ဖြတ်ပြီး ဟိုဘက် ကြီးကြီးတို့အိမ်ကို ဆေး
ဘိုး သွား ကန်တော့ မှာမို့ပါကွယ်။
xxx
ရွာဦးဘုရားဝင်းထဲမှာ ရွာလူငယ်တွေ စတိတ် ရှိုး
ဆိုနေကြသည်။ တရွာလုံး ထွက်အားပေးကြ၏။
သို့သော် အန်တီနွဲ့က တော့ရွာတောင် ပိုင်းလူပြတ်
်သော လမ်းလေးဆီ တ ယောက်ထဲ ထွက်လာခဲ့၏။
တိတ်ဆိတ်သော လမ်းက လေးထဲဝင် လာပြီး မန်
ကျီးပင် အောက် အ မှောင် ရိပ်ထဲ အ ရောက် တွင်
လူတ ယောက် ဖြတ်ကနဲ သူမကို ပွေ့ဖက်ကာ ပို၍
မှောင်သော ခြုံပုတ်ကြား ဆွဲခေါ်သွား၏။
ထိုသူက အန်တီနွဲ့ကိုခြုံတွေ ပတ်လည် ဝိုင်းသော
သဲပြင် ပြန့်ပြန့်ပေါ်ရောက်တော့ အသာဆွဲလှဲလိုက်
သည်။ နောက် ပါးနှစ်ဘက်ကို အငမ်းမရ နမ်းကာ
နို့ကြီးနှစ်လုံးကို လက် နှစ်ဘက်နဲ့အားပါးတရကိုင်
ညှစ်တော့သည်။
အန္တီႏြဲ႕က
ဟဲ့။ ဘသူလဲ ။ မလုပ်ပါနဲ့ကွယ်။ အန်တီ တောင်းပန်
ပါတယ်။ မသင့်တော်ပါဘူး။ ငါက လင် ရှိမယားတ ေ
ယာက္ပါ ။
ထိုသူက မ လျှော့။ သို့သော်
အန်တီနွဲ့က သိပ် ရုန်းကန်မဲ့ပုံ မပြသည့်အတွက်
ညင် ညင် သာသာ ကိုင် တွယ်သည်။ အရင် ဆုံး
အန်တီနွဲ့၏ အကျ ႌ ဘော်လီကို ဆွဲချွတ်သည်။
ကြီးမား နူးညံ့သော အန်တီနွဲ့ နို့ကြီးတွေကို
မက်မောစွာ ကိုင် စို့၏။ ပေါင်ကြားအုပ်ကိုင် ထား
သောအန်တီနွဲ့ လက်ကို ဆွဲဖယ်ကာ သူ့လက်နဲ့
ပေါင်ကြားကို ပွတ် ပြန်သည်။
အန်တီနွဲ့ ငိုသံလေးနှင့် ပြော၏။
သူများ မယားကို ခုလို ဗလအားကိုးနဲ့ အရ ယူတာ
မ ကောင်းပါဘူး။
ထိုစကားကြောင့် ဟိုလူ တွေသွားသည်။ တင်းကြပ်
စွာ ကိုင် ပွတ်နေ သော လက်တွေ တုန့်သွား၏။
တမိနစ်လောက် ရပ် သွားပြီး အန်တီနွဲ့နားနားကပ်
ကာ တိုးတိုးလေး ပြောသည်။
မမကြီး ရယ်။ တကယ်ချစ်လို့ပါဗျာ။
ခွင့်လွှတ်ပါ နော် တဲ့။
အန်တီနွဲ့က ထိုသူ၏ လက်မောင်းတွေကို သူမ
လက်နှင့် ပြန်၍ တယုတယ ပွတ်သပ်ပေးသည်။
ဟိုလူ ခနေတြ ေဝ ေန၏။
စဉ်းစားပြီး ဆက်ပြောပြန်သည်။
မမကြီးနဲ့ကျနော်က အဆင့်သိပ်ကွာပါတယ်။ ဒီလိုမှ
မယူ ရင် မမကြီးကို မရ နိုင် လို့ပါ ဗျာ။
သူက ပြောပြီး အန်တီနွဲ့ ပေါင်ကြားကို နှိုက်သည်။
အန်တီနွဲ့က ခြေ ထောက် နှစ်ချောင်း ကလိန်ကွတ်
ထားလိုက်၏။
မမကို တကယ်ချစ် ရင် ပြောလေ။ မင်း ဘသူလဲ။
င မောင် မို့လား။ ဟုတ်တယ် မလား။
အန်တီနွဲ့က ဟိုလူ့ကျောကို ကြင် နာစွာ ပွတ်ပေး
ပြန်သည်။
ဟိုလူထံက တုန့်ပြန်ပြောသံ မကြားရ။
ဟေး ။ ပြောလေကွာ ။ မင်း င မောင် မို့လား။
မမ သိပါတယ်ကွာ ။ မင်းက င မောင် ပါ။
သည်တော့ ဟိုလူက
သိသားနဲ့များဗျာ ။ ဘာလုပ်မေးနေ သေးလဲ။ ဟုတ်
တယ် ။ ကျနော် င မောင် ဘဲ။
ပြောပြောဆိုဆို သူက အန်တီနွဲ့ပေါင်နှစ်လုံးကြား
ကို နှိုက်သည်။ သူ အံ့သြသွားသည်။ အန်တီနွဲ့ဟာ
ကြီးက သူ့ကိုကြိုနေသည်။ အဘယ့်ကြောင့်နည်း။
အန်တီနွဲ့သည် ကလိန်ကွတ်ထားသော ခြေ ထော
က် နှစ်ချောင်းကို ဖြေပြီး ပေါင် ကားပေးလိုက်၍ ဖြစ်
်သည်။
xxx
င မောင် စမ်းထလိုက်သည် မှာ သူ့ကိုယ်သူ ပင်
မယုံ။
ဒီလောက် ချော တောင့် နေတဲ့ ဟာမကြီးကို နွှာရ
လိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါကမှ စိတ်ကူးမယဉ်
ခဲ့ ပါတကား။
လွတ်လွတ်လပ်လပ် ရှယ် လုပ်နိုင် ရန် အန်တီနွဲ့ကို
သူ့တဲ သို့ခေါ်လာ၏။
သူပိုင် ကုတင် ခ နော်ခနဲ့ လေးပေါ်က ဖြူဖွေးဝင်း
မှည့်နေသည့် အန်တီနွဲ့တကို ယ်လုံးကို တပ်မက်
စွာကြည့်မိသည်။ ကြည့်မဝပါ။
အန်တီနွဲ့က သူ့အ ချောင်းကို လက်နဲ့ ဖွဖွဆုပ်
လျှောတိုက်ပေးသည်။ င မောင် တအားထလာ၏။
သူ သိလိုက်ချေသည်။ သူ့ဘဝ မှာ နှစ်ပေါင်းများ
စွာတမ်းတ နေခဲ့တာ၊ လိုအပ်နေခဲ့တာ သည်
ဒါပါလား။
သူ့အ ချောင်းညိုမဲမဲကြီးသည် အန်တီနွဲ့လက်ဖြူ
ဖြူနုနု လေးများကြား၌ ဇိမ်တွေ့လျက် ရှိပါ၏။
ချက်ချင်း မာတောင့် ထွားကျိုင်းလာပြီး ထိပ်က အ
ရည်ကြည် စို့လာသည်။
င မောင် က အန်တီနွဲ့ကိုယ်အောက်ပိုင်းကို ခုတင်
ဘေး ဆွဲချကာ၊ ခါးနှင့် အ ပေါ်ပိုင်းသာ ခုတင်ပေါ်မှာ
ပက်လက် ကျန် နေ စေသည်။
ပေါင်ဖွေးဖွေး တုတ်တုတ်ကြီးတွေကြားက မို့ဖောင်း
နေ သော အန်တီနွဲ့ဟာကြီးသည် သူ့ကို ချဲလင့်ခေါ်
နေ၏။
င မောင် သည်လက် နှစ်ဘက်ကို အန်တီနွဲ့ဒူးကွေး
အောက် တဘက်စီလျှိုကာ အန်တီနွဲ့ကိုယ်အောက်
်ပိုင်းကို မ တင်ပေးလိုက်တော့ သူ့အ ချောင်းထိပ်နဲ့
အန်တီနွဲ့ဟာကြီး ထိကပ်သွားသည်။
အန်တီနွဲ့က င မောင့်ဟာကို လက်နဲ့ လှမ်းကိုင်ပြီး
သူမ ဟာထဲ တေ့ပေးသည်။ င မောင် က နဲနဲ ထိုး
သွင်းလိုက်တော့ ခေါင်းမြုပ်သွား၏။
အန်တီနွဲ့ မျက် နှာရှုံ့လျက် အမ လေး ဟု သဲ့သဲ့
ညည်းသည်။င မောင် အဖျားပိုင်းလေးဘဲသွင်းထုတ်
၄/၅ ခါလောက် လုပ်သည်။ သူ့ဟာက သူများတွေ
ထက် ကြီးသည်ဟု ဘော်ဒါတွေက ပြောဘူးသည်။
နောက် အဝင် ချောလာတော့ သူ အဆုံးထိ အမြုပ်
သွင်းထည့်လိုက်သည်။ အန်တီနွဲ့က နှုတ်ခမ်းတွေ
ကိုက်ကာ ခံသည်။
ကောင်းလိုက်တာ မမကြီးရယ်။
မမကြီးက ရော ကောင်းရဲ့လား။
အန်တီနွဲ့ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
င မောင် ဆက်လုပ်သည်။ ဆောင့်ချက်တိုင်း မြုပ်က
နဲ အိကနဲ ဝင် သွားသလို သူ့ဟာကြီးက အရမ်း အ
ရသာတွေ့နေသည်။
သူခနခန ပြန်ငုံ့ကြည့်မိသည်။ သူ့ကောင်ကြီးက
အန်တီနွဲ့ဟာထဲ ဝင် သွား၊ ထွက်လာ၊ ပြန်ဝင် သွား
ပုံမှာ ပိုင် စိုးပိုင် နင်း ရှိလှသည်။
၁၅ မိနစ်လောက် ခပ်ညှာညှာ ဆော်ပြီးတော့ စော်ကြီး
လည်း ခိုက်လာသည်။
ကော့ပေးတာ လှုပ် ရမ်းပေးတာ လုပ်လာသည်။
လုပ်ပါ မောင်လေးရယ်။ ဆောင့်ဦး။
အား ကျွတ်ကျွတ် ကောင်းလိုက်တာ ဆိုတာမျိုး
ပြောလာ၏။
စော်ကြီး ထန်လာမြန်လာပြီး ပြီးချင် ပုံ တွေ့တော့
င မောင် ကြားဖြတ် နားကာ မီးတောက်အရက် တငုံ
ကပျာကယာ မော့၏။
အန္တီႏြဲ႕ က
မောင်လေးကလည်းကွာ ။အ ရေးထဲမှ့။
မီးတောက်အရက်က လည်ချောင်းထဲ ပူဆင်းသွား
ပြီး သွေးတွေကို နှိုးပေး အရှိန်တင်ပေးသည်။
င မောင် စော်ကြီးကို အကုန်းခိုင်းသည်။ အန်တီနွဲ့
၏ကြီးမားသော တင် ကားကားကြီးတွေက သူ့စိတ်
ကို ပို ထကြွစေသည်။ သူက စော်ကြီးခါးကို လက်နဲ့
ဖိတော့ စော်ကြီးက အလိုက်သီ ညွတ်ပေး၏။
င မောင် သည် မာန်ထ နေ သော သူ့ကောင်ကြီး
ကို အန်တီနွဲ့ဟာထဲ အ သေအချာ ထည့်ကာပြွတ်
ကနဲ သွင်းလိုက်၏။
့ထို့နောက်
မီးတောက် အရက် အရှိန်က ပင့်ပေးတာရော ၊
သူ့စိတ်ကလည်း ထိမ်းမရ အောင် ထန်နေတာ
ကြောင့် မညှာဘဲ အားကုန် ဆောင့်ဆောင့်သွင်း
၍ အုပ်ပါတော့သည်။
စော်ကြီးက သူမ ပြီးသွားပေမဲ့ င မောင် ပြီးအောင်
တအားအား ကျိတ် ညည်း ခံသည်။
င မောင် ကလူငယ်မို့အားသန်တာရော၊ မွှန်နေတာ
ကြောင့် စွတ် ကြမ်း မိုင် ကုန် ဆော်တာကြောင့်
စော်ကြီး လူးခါ ခံနေရသည်။ တခါတခါ လက်နဲ့
င မောင့် ပေါင်တွေ ပြန်တွန်း၏။ ကုတင် နဲ့နဲ့ လေး
ပါ တကျိကျိ အော်နေ ရ ချေသည်။
အင့် အင့် အပြီးသတ်ပါတော့ မောင်လေးရယ်။
နာလှပြီကွာ ။ ကြာရင် သေ တော့မယ်။ အ အ ။
နာရီဝက်ကျော်ကြာမှ မီးတောက် အရှိန်လည်း
ပျယ်ကာ င မောင် ပြီးချေသည်။
ဒါပေမဲ့ ရှားပါး ဂွင် ကြုံရခဲမို့စော်ကြီး ပြန်ချင် တာ
ကို ဇွတ်တားပြီး ဆွ နှူးကာ ဒုတိယ ပွဲ စသည်။
သည်တခါတော့ စော်ကြီးက သူမ ပြီးတာနဲ့၊ မပြီး
သေး သော င မောင် ကို ချော့မော့ကာ လက်နဲ့
အပြီးသတ်ပေးလေ၏။
xxx
ထိုနှစ် သီတင်းကျွတ် လပြည့်ကျော် ၁ ရက်နေ့မှ
စ၍
သာယာကုန်းရွာ ကောင် မ လေးတွေကြားတွင်
ည အခါ ရွာတောင ်ပိုင်းက လူပြတ်သောလမ်းကို
သွားလျှင် လူ တ ယောက် က ထွက် ဆွဲသည် ဆို
သောစကား မ ပြောကြ တေ့ာပါ။
င မောင် ကိုလည်း လူရိုးလူအေး အဖြစ် တရွာလုံး
က လက်ခံ ပေါင်းသင်းလာကြပါ၏။
င မောင် က ဝက်လည်း မသတ်တော့ပါ။
လက် ရှိ ဇီးခြံ အလုပ် အပြင်
အန်တီနွဲ့ခြံသို့ တပတ် ၃ /၄ကြိမ် ဆိုသလို
သွားလုပ်ပေးတာ တွေ့ရပါတော့သတည်း။
ၿပီးပါၿပီ
ဒေါ်နွဲ့နွဲ့သည် သူမ သနခါးခြံကို ပေါင်းသင်နေ
ကြ သော ကောင် မ လေးတွေထံသို့အ မောပြေ
စားရန် အ ကြော်စုံသွားပို့သည်။ က လေးမ လေး
များသည် သစ်ပင် ရိပ်တွင် ထိုင် ကာ အ ကြော်
များကို အားပါးတရ စား၏။ စားရင်း ပြောလိုက်
ကြတဲ့ စကားတွေက အစုံ။
ရွာတောင် ပိုင်းက လူပြတ်သော လမ်းက လေး
ကို ညည တ ယောက်ထဲ မသွားဘို့။ သွားလျှင်
မှောင် မဲထဲက တ ယောက် က ထွက်လာပြီး ဆွဲ
တတ်သည် ဟု ဆိုပါ၏။
ဒေါ်နွဲ့နွဲ့က
သရဲ လားအေ့ ။ ဟု ဝင်မေးသည်။
နေရာတကာ စပ်စုသော ကောင် မ လေးက
အန်တီနွဲ့ ကလည်း ဘယ်ကလာ သရဲဟုတ်ပါ့မ
လဲ။ လူ ၊ လူ အစစ်။ ယောကျ်ားကြီးတော့။အဲဒါ
ကြီးက ဗြုန်းကနဲ ထွက်လာပြီး တွေ့တဲ့မိန်းမကို
ဝင် လုံးတော့တာဘဲ။ ပြီးတော့ ဟိုဟာလုပ်ဘို့
ကြိုးစားတော့တာဘဲ တဲ့။
မဖြစ်နိုင် တာအေ။ ဒီခေတ်ထဲ ။ မင်းမဲ့တိုင်းပြည်
မွ မဟုတ္တာ။
ကောင် မ လေးက အ လျှော့မ ပေး။
အန်တီနွဲ့ က မဖြစ်နိုင် နေ။ တွေ့တဲ့သူက တွေ့
ပြီးပြီ။ ဘသူ့မှတော့ လျှောက် မ ပြောနဲ့။
အ နောက်ပိုင်းက အပျိုကြီး တခါကြုံခဲ့တယ်။ သူ
က အခန့်ရှိလို့ညကြီး အဲသည်လမ်း ဖြတ်သွား
တာ မကျီးပင်ကြီးအောက်လဲ ရောက်ရော အဲ့ေ
ကာင် က ထွက်လာပြီး နောက် က နေ သိမ်းဖက်
တယ်။
ပြီးတော့ ဟိုဟာဒီဟာ ကိုင်၊ ခန နေ တော့
အပျိုကြီးကို တွန်းလှဲပြီး တက်ခွ။ လုံချည် ချွတ်ဘို့
ကြိုးစားနေတုန်း အပျိုကြီးက လက်ထဲစမ်းမိရာ
တုတ် နဲ့ရိုက်ချ ပြီး ထ ပြေးလာခဲ့ရတာ တဲ့။
အများထင်ကြတာက တော့ ဝက်တွေ သတ်တဲ့
င မောင် ဖြစ်မှာဘဲတဲ့။ သူက ရွာတောင် ဘက်က
တဲ မှာ တ ယောက်ထဲ နေတာလေ။ မိန်းမနဲ့ပြတ်
ပြီး၊ တခါက ရေခပ်သွားတဲ့ အပျိုပေါက်မ လေး တ
ယောက်ကို ပြောင်းခင်းထဲမှာ ဖက်နမ်းတယ် လို့
ပြောကြ သေးတာဘဲ။
အန္တီႏြဲ႕က
ဟုတ်ချင် မှ ဟုတ်မှာပါအေ။ င မောင်ဖြင့် ငယ်
ငယ်က လူရိုးပါ။ ပိုက်ဆံ မရှိလို့ဝိုင်းနှိမ်ကြတာ ဖြစ်
မွာပါ။
xxx
အန်တီနွဲ့သည် သူမ ယောကျ်ား ဆန်ဝယ်သွားသ
ည် မှာ ၂ ပတ်ကျော်ပြီမို့မျှော်နေဆဲ ၊ နောက် ၅ ရက်
ခန့်ကြာမှ ပြန်လာမည်ဟု ဖုန်းဆက်၍ ရင် ထဲ ဟာ
သွား၏။ ဘယ်တတ်နိုင် မလဲလေ။ အလုပ်ပဲ။
စင် စစ် သူမ ဘဝ သည် ငွေကြေးပြည့်စုံပါသော်
လည်း ယခုလို မွတ်သိပ် မှုတွေ က တော့ အမြဲ
ရှိနေခဲ့ပါ၏။
မနက်ဖန် သီတင်းကျွတ်လပြည့်။
ဘုန်းကြီးကျောင်း ဆွမ်းတအုပ်ပို့မည်။ ဘာဟင်း
နဲ့ပို့ရ ကောင်းမလဲ စဉ်းစားရာက ဝက်သားကို သ
တိရလာသည်။
အန်တီနွဲ့သည် ဝက်သား အသားသတ်သတ် မှာ
ဘို့ တောင် ပိုင်းကို ထွက်ခဲ့သည်။
xxx
င မောင် သည် ည နေပိုင်း တ ယောက်ထဲ ထန်း
ရေ သောက်လိုက် ဝက်နားရွက် သုပ်လေး မြည်း
လိုက် အငြီးဖြေ နေစဉ် အန်တီနွဲ့ သူ့တဲထဲ ဝင်
လာသည်။
င မောင်ရေ ။ မနက်ဖန် မနက် အန်တီ ဝက်သား
အသားသတ်သတ် ၁ တွဲ ယူဦးမယ်ဟေ့။
ဟုတ် ။ စိတ်ချပါ အန်တီ။ ကျနော် ရှယ်ကိုရွေးပြီး
ချန်ထားပါ့မယ်။
င မောင် ကြည်နူးစွာပြောသည်။
မှန်၏။ င မောင့်အတွက် အန်တီနွဲ့ လို မိန်းမ ချော
သူဌေးမကြီးက သူ့တဲစုတ်သို့တကူးတက လာ
ခြင်းသည် တကယ်ကြည်နူးစရာဖြစ်သည်။
သူ့ကို ရွာက ဟာမ တွေက ဝက်သတ်သမား၊ သူ
များ ခြံစောင့်မို့ မဆက်ဆံချင် သလို ရှောင်ကြသည်
မဟုတ္ပါလား။
မင့်တို့ခြံက ဇီးပင်တွေ တော်တော်ဖြစ်သားဘဲ။
အန်တီနွဲ့က ဇီးပင် အုပ်အုပ်တွေကို ခါးထောက်
ငေးမောကြည့်လျက် ပြောသည်။
င မောင် က အန်တီနွဲ့၏ နောက်ပိုင်းအလှကို မက်
မောစွာ ခိုးကြည့်သည်။ ပုခုံးသားလေးတွေက အိ
နေမည်။ လက်မောင်းအိုးတွေက လုံးဝန်းချောမွတ်။
သေးကျင်သောခါးလေး။ နောက်တော့ ခါးအောက်
က တင် ကားကား ထွားထွားကြီး။ ခြေတလှမ်းတိုင်း
လှုပ်ခါ ခုန်ပေါက်နေသည်။
ဟုတ် ။ ကျနော်မှာတော့ ပြုစုရ တာ သေလုလို့၊
ခြံရှင် ကြိုက်အောင်ပေါ့ဗျာ။
အန်တီနွဲ့က ကရုဏာသက်သလို " အော် " ဟု ဆို
ပြီး ပြန်သည်။ င မောင့်တဲနဲ့ ယာတကွက်ခြား၊ ဟို
ကောင် မ လေး တွေပြောတဲ့ လမ်းလေးပေါ်ရောက်
တော့ အန်တီနွဲ့က မေးသည်။
င မောင် ရေ။ ဒီလမ်းလေးမှာ ညည မြွေတို့ကင်း
တို့တွေ့ဖူးလား။
င မောင် မျက် နှာပျက်သွား၏။
မ တွေ့ဖူးပါဘူးဗျာ။ ဘာလို့လဲ။
အော် ။ ည ၈ နာရီလောက်ကျရင် အန်တီ ဒီလမ်း
က နေ ဖြတ်ပြီး ဟိုဘက် ကြီးကြီးတို့အိမ်ကို ဆေး
ဘိုး သွား ကန်တော့ မှာမို့ပါကွယ်။
xxx
ရွာဦးဘုရားဝင်းထဲမှာ ရွာလူငယ်တွေ စတိတ် ရှိုး
ဆိုနေကြသည်။ တရွာလုံး ထွက်အားပေးကြ၏။
သို့သော် အန်တီနွဲ့က တော့ရွာတောင် ပိုင်းလူပြတ်
်သော လမ်းလေးဆီ တ ယောက်ထဲ ထွက်လာခဲ့၏။
တိတ်ဆိတ်သော လမ်းက လေးထဲဝင် လာပြီး မန်
ကျီးပင် အောက် အ မှောင် ရိပ်ထဲ အ ရောက် တွင်
လူတ ယောက် ဖြတ်ကနဲ သူမကို ပွေ့ဖက်ကာ ပို၍
မှောင်သော ခြုံပုတ်ကြား ဆွဲခေါ်သွား၏။
ထိုသူက အန်တီနွဲ့ကိုခြုံတွေ ပတ်လည် ဝိုင်းသော
သဲပြင် ပြန့်ပြန့်ပေါ်ရောက်တော့ အသာဆွဲလှဲလိုက်
သည်။ နောက် ပါးနှစ်ဘက်ကို အငမ်းမရ နမ်းကာ
နို့ကြီးနှစ်လုံးကို လက် နှစ်ဘက်နဲ့အားပါးတရကိုင်
ညှစ်တော့သည်။
အန္တီႏြဲ႕က
ဟဲ့။ ဘသူလဲ ။ မလုပ်ပါနဲ့ကွယ်။ အန်တီ တောင်းပန်
ပါတယ်။ မသင့်တော်ပါဘူး။ ငါက လင် ရှိမယားတ ေ
ယာက္ပါ ။
ထိုသူက မ လျှော့။ သို့သော်
အန်တီနွဲ့က သိပ် ရုန်းကန်မဲ့ပုံ မပြသည့်အတွက်
ညင် ညင် သာသာ ကိုင် တွယ်သည်။ အရင် ဆုံး
အန်တီနွဲ့၏ အကျ ႌ ဘော်လီကို ဆွဲချွတ်သည်။
ကြီးမား နူးညံ့သော အန်တီနွဲ့ နို့ကြီးတွေကို
မက်မောစွာ ကိုင် စို့၏။ ပေါင်ကြားအုပ်ကိုင် ထား
သောအန်တီနွဲ့ လက်ကို ဆွဲဖယ်ကာ သူ့လက်နဲ့
ပေါင်ကြားကို ပွတ် ပြန်သည်။
အန်တီနွဲ့ ငိုသံလေးနှင့် ပြော၏။
သူများ မယားကို ခုလို ဗလအားကိုးနဲ့ အရ ယူတာ
မ ကောင်းပါဘူး။
ထိုစကားကြောင့် ဟိုလူ တွေသွားသည်။ တင်းကြပ်
စွာ ကိုင် ပွတ်နေ သော လက်တွေ တုန့်သွား၏။
တမိနစ်လောက် ရပ် သွားပြီး အန်တီနွဲ့နားနားကပ်
ကာ တိုးတိုးလေး ပြောသည်။
မမကြီး ရယ်။ တကယ်ချစ်လို့ပါဗျာ။
ခွင့်လွှတ်ပါ နော် တဲ့။
အန်တီနွဲ့က ထိုသူ၏ လက်မောင်းတွေကို သူမ
လက်နှင့် ပြန်၍ တယုတယ ပွတ်သပ်ပေးသည်။
ဟိုလူ ခနေတြ ေဝ ေန၏။
စဉ်းစားပြီး ဆက်ပြောပြန်သည်။
မမကြီးနဲ့ကျနော်က အဆင့်သိပ်ကွာပါတယ်။ ဒီလိုမှ
မယူ ရင် မမကြီးကို မရ နိုင် လို့ပါ ဗျာ။
သူက ပြောပြီး အန်တီနွဲ့ ပေါင်ကြားကို နှိုက်သည်။
အန်တီနွဲ့က ခြေ ထောက် နှစ်ချောင်း ကလိန်ကွတ်
ထားလိုက်၏။
မမကို တကယ်ချစ် ရင် ပြောလေ။ မင်း ဘသူလဲ။
င မောင် မို့လား။ ဟုတ်တယ် မလား။
အန်တီနွဲ့က ဟိုလူ့ကျောကို ကြင် နာစွာ ပွတ်ပေး
ပြန်သည်။
ဟိုလူထံက တုန့်ပြန်ပြောသံ မကြားရ။
ဟေး ။ ပြောလေကွာ ။ မင်း င မောင် မို့လား။
မမ သိပါတယ်ကွာ ။ မင်းက င မောင် ပါ။
သည်တော့ ဟိုလူက
သိသားနဲ့များဗျာ ။ ဘာလုပ်မေးနေ သေးလဲ။ ဟုတ်
တယ် ။ ကျနော် င မောင် ဘဲ။
ပြောပြောဆိုဆို သူက အန်တီနွဲ့ပေါင်နှစ်လုံးကြား
ကို နှိုက်သည်။ သူ အံ့သြသွားသည်။ အန်တီနွဲ့ဟာ
ကြီးက သူ့ကိုကြိုနေသည်။ အဘယ့်ကြောင့်နည်း။
အန်တီနွဲ့သည် ကလိန်ကွတ်ထားသော ခြေ ထော
က် နှစ်ချောင်းကို ဖြေပြီး ပေါင် ကားပေးလိုက်၍ ဖြစ်
်သည်။
xxx
င မောင် စမ်းထလိုက်သည် မှာ သူ့ကိုယ်သူ ပင်
မယုံ။
ဒီလောက် ချော တောင့် နေတဲ့ ဟာမကြီးကို နွှာရ
လိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါကမှ စိတ်ကူးမယဉ်
ခဲ့ ပါတကား။
လွတ်လွတ်လပ်လပ် ရှယ် လုပ်နိုင် ရန် အန်တီနွဲ့ကို
သူ့တဲ သို့ခေါ်လာ၏။
သူပိုင် ကုတင် ခ နော်ခနဲ့ လေးပေါ်က ဖြူဖွေးဝင်း
မှည့်နေသည့် အန်တီနွဲ့တကို ယ်လုံးကို တပ်မက်
စွာကြည့်မိသည်။ ကြည့်မဝပါ။
အန်တီနွဲ့က သူ့အ ချောင်းကို လက်နဲ့ ဖွဖွဆုပ်
လျှောတိုက်ပေးသည်။ င မောင် တအားထလာ၏။
သူ သိလိုက်ချေသည်။ သူ့ဘဝ မှာ နှစ်ပေါင်းများ
စွာတမ်းတ နေခဲ့တာ၊ လိုအပ်နေခဲ့တာ သည်
ဒါပါလား။
သူ့အ ချောင်းညိုမဲမဲကြီးသည် အန်တီနွဲ့လက်ဖြူ
ဖြူနုနု လေးများကြား၌ ဇိမ်တွေ့လျက် ရှိပါ၏။
ချက်ချင်း မာတောင့် ထွားကျိုင်းလာပြီး ထိပ်က အ
ရည်ကြည် စို့လာသည်။
င မောင် က အန်တီနွဲ့ကိုယ်အောက်ပိုင်းကို ခုတင်
ဘေး ဆွဲချကာ၊ ခါးနှင့် အ ပေါ်ပိုင်းသာ ခုတင်ပေါ်မှာ
ပက်လက် ကျန် နေ စေသည်။
ပေါင်ဖွေးဖွေး တုတ်တုတ်ကြီးတွေကြားက မို့ဖောင်း
နေ သော အန်တီနွဲ့ဟာကြီးသည် သူ့ကို ချဲလင့်ခေါ်
နေ၏။
င မောင် သည်လက် နှစ်ဘက်ကို အန်တီနွဲ့ဒူးကွေး
အောက် တဘက်စီလျှိုကာ အန်တီနွဲ့ကိုယ်အောက်
်ပိုင်းကို မ တင်ပေးလိုက်တော့ သူ့အ ချောင်းထိပ်နဲ့
အန်တီနွဲ့ဟာကြီး ထိကပ်သွားသည်။
အန်တီနွဲ့က င မောင့်ဟာကို လက်နဲ့ လှမ်းကိုင်ပြီး
သူမ ဟာထဲ တေ့ပေးသည်။ င မောင် က နဲနဲ ထိုး
သွင်းလိုက်တော့ ခေါင်းမြုပ်သွား၏။
အန်တီနွဲ့ မျက် နှာရှုံ့လျက် အမ လေး ဟု သဲ့သဲ့
ညည်းသည်။င မောင် အဖျားပိုင်းလေးဘဲသွင်းထုတ်
၄/၅ ခါလောက် လုပ်သည်။ သူ့ဟာက သူများတွေ
ထက် ကြီးသည်ဟု ဘော်ဒါတွေက ပြောဘူးသည်။
နောက် အဝင် ချောလာတော့ သူ အဆုံးထိ အမြုပ်
သွင်းထည့်လိုက်သည်။ အန်တီနွဲ့က နှုတ်ခမ်းတွေ
ကိုက်ကာ ခံသည်။
ကောင်းလိုက်တာ မမကြီးရယ်။
မမကြီးက ရော ကောင်းရဲ့လား။
အန်တီနွဲ့ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
င မောင် ဆက်လုပ်သည်။ ဆောင့်ချက်တိုင်း မြုပ်က
နဲ အိကနဲ ဝင် သွားသလို သူ့ဟာကြီးက အရမ်း အ
ရသာတွေ့နေသည်။
သူခနခန ပြန်ငုံ့ကြည့်မိသည်။ သူ့ကောင်ကြီးက
အန်တီနွဲ့ဟာထဲ ဝင် သွား၊ ထွက်လာ၊ ပြန်ဝင် သွား
ပုံမှာ ပိုင် စိုးပိုင် နင်း ရှိလှသည်။
၁၅ မိနစ်လောက် ခပ်ညှာညှာ ဆော်ပြီးတော့ စော်ကြီး
လည်း ခိုက်လာသည်။
ကော့ပေးတာ လှုပ် ရမ်းပေးတာ လုပ်လာသည်။
လုပ်ပါ မောင်လေးရယ်။ ဆောင့်ဦး။
အား ကျွတ်ကျွတ် ကောင်းလိုက်တာ ဆိုတာမျိုး
ပြောလာ၏။
စော်ကြီး ထန်လာမြန်လာပြီး ပြီးချင် ပုံ တွေ့တော့
င မောင် ကြားဖြတ် နားကာ မီးတောက်အရက် တငုံ
ကပျာကယာ မော့၏။
အန္တီႏြဲ႕ က
မောင်လေးကလည်းကွာ ။အ ရေးထဲမှ့။
မီးတောက်အရက်က လည်ချောင်းထဲ ပူဆင်းသွား
ပြီး သွေးတွေကို နှိုးပေး အရှိန်တင်ပေးသည်။
င မောင် စော်ကြီးကို အကုန်းခိုင်းသည်။ အန်တီနွဲ့
၏ကြီးမားသော တင် ကားကားကြီးတွေက သူ့စိတ်
ကို ပို ထကြွစေသည်။ သူက စော်ကြီးခါးကို လက်နဲ့
ဖိတော့ စော်ကြီးက အလိုက်သီ ညွတ်ပေး၏။
င မောင် သည် မာန်ထ နေ သော သူ့ကောင်ကြီး
ကို အန်တီနွဲ့ဟာထဲ အ သေအချာ ထည့်ကာပြွတ်
ကနဲ သွင်းလိုက်၏။
့ထို့နောက်
မီးတောက် အရက် အရှိန်က ပင့်ပေးတာရော ၊
သူ့စိတ်ကလည်း ထိမ်းမရ အောင် ထန်နေတာ
ကြောင့် မညှာဘဲ အားကုန် ဆောင့်ဆောင့်သွင်း
၍ အုပ်ပါတော့သည်။
စော်ကြီးက သူမ ပြီးသွားပေမဲ့ င မောင် ပြီးအောင်
တအားအား ကျိတ် ညည်း ခံသည်။
င မောင် ကလူငယ်မို့အားသန်တာရော၊ မွှန်နေတာ
ကြောင့် စွတ် ကြမ်း မိုင် ကုန် ဆော်တာကြောင့်
စော်ကြီး လူးခါ ခံနေရသည်။ တခါတခါ လက်နဲ့
င မောင့် ပေါင်တွေ ပြန်တွန်း၏။ ကုတင် နဲ့နဲ့ လေး
ပါ တကျိကျိ အော်နေ ရ ချေသည်။
အင့် အင့် အပြီးသတ်ပါတော့ မောင်လေးရယ်။
နာလှပြီကွာ ။ ကြာရင် သေ တော့မယ်။ အ အ ။
နာရီဝက်ကျော်ကြာမှ မီးတောက် အရှိန်လည်း
ပျယ်ကာ င မောင် ပြီးချေသည်။
ဒါပေမဲ့ ရှားပါး ဂွင် ကြုံရခဲမို့စော်ကြီး ပြန်ချင် တာ
ကို ဇွတ်တားပြီး ဆွ နှူးကာ ဒုတိယ ပွဲ စသည်။
သည်တခါတော့ စော်ကြီးက သူမ ပြီးတာနဲ့၊ မပြီး
သေး သော င မောင် ကို ချော့မော့ကာ လက်နဲ့
အပြီးသတ်ပေးလေ၏။
xxx
ထိုနှစ် သီတင်းကျွတ် လပြည့်ကျော် ၁ ရက်နေ့မှ
စ၍
သာယာကုန်းရွာ ကောင် မ လေးတွေကြားတွင်
ည အခါ ရွာတောင ်ပိုင်းက လူပြတ်သောလမ်းကို
သွားလျှင် လူ တ ယောက် က ထွက် ဆွဲသည် ဆို
သောစကား မ ပြောကြ တေ့ာပါ။
င မောင် ကိုလည်း လူရိုးလူအေး အဖြစ် တရွာလုံး
က လက်ခံ ပေါင်းသင်းလာကြပါ၏။
င မောင် က ဝက်လည်း မသတ်တော့ပါ။
လက် ရှိ ဇီးခြံ အလုပ် အပြင်
အန်တီနွဲ့ခြံသို့ တပတ် ၃ /၄ကြိမ် ဆိုသလို
သွားလုပ်ပေးတာ တွေ့ရပါတော့သတည်း။
ၿပီးပါၿပီ
