ဇေယျာသီရိ ဆင်းရဲသား ရပ်ကွက်ထိပ်တွင် လက်
ဘက် ရည် ဆိုင် တဆိုင် ရှိသည်။
ထိုဆိုင်လေးသို့ ၃/၄ လ တကြိမ် ရပ်ဝေးမှ လူချမ်း
သာ ယောကျ်ားတဦးဦး ရောက်လာတတ်ပြီး
မသိန်းရှင် အိမ်က ဘယ်နားမှာပါလဲ ဗျာ ဟုမေး
လေ့ရှိပါ၏။
ထိုအခါ ဆိုင် မှ ရေ နွေးဖြည့် ပန်းကန်ဆေး ချာတိတ်
က အူယားဖားယား ကားပေါ်တက် လိုက်ပြ ပေး
ပါသည်။ ချာတိတ်မှာ ဧည့်သည် တ ယောက် ပို့ပေး
တိုင်း မသိန်းရှင် ထံမှ မုန့်ဘိုး ၁၀၀၀ ရပါလေသည်။
မသိန်းရှင် သည် ဘယ် ဇာတိလဲ။ ဘာအလုပ် လုပ်
သလဲ တရပ်ကွက် လုံး မသိကြပါ။
သိကြသ၍ မှာ မသိန်းရှင် သည် ချမ်းသာသည်။
မာနကြီး၏။ ရပ်ကွက်က လူတွေကို လူ ဟူ၍ ပင်
ထင် ပုံမရ။ ဘယ်သူ့ကိုမျှ အ ခေါ်အ ပြောမလုပ်။
ကားအ ကောင်းစားကြီးနှင့် ဟိူသည် သွားလျှင်
လည်း မျက်နှာထား တင်းလှပေသည်။
ရပ်ကွက် အစွန်မှာ တိုက်ကြီး ခြံကြီးနှင့်နေသည်။
သူမက အသက် ၃၅ ခန့်၊ ယောကျ်ားကြီးက အ
သက် ၅၀ ကျော်။ သို့သော် အဖိုးကြီးက များသော
အားဖြင့် တရား ရိပ်သာမှာဘဲ နေသည်။
သူတို့ဇာတိမှာ တောရွာလေးက ဖြစ်ပြီး မြို့တက်
လာ နေသည်။ လင် က တရားနှင့်ပျော်ချိန် မသိန်း
ရှင် က စီးပွားရေးလောဘ မသတ်နိုင်သေး၍
ကိုယ့်လမ်းကိုယ် လျှောက်နေကြသည် ဟု ခန့်
မှန်း ပြောကြ၏။
မည်သို့ဆိုစေကာမူ
ရပ်ကွက် ရှိ ကျားပေါက် ကျားကြီး ကျားအို မှန်
သမျှသည် မသိန်းရှင် ကားပေါ်က ဆင်း လမ်း
လျှောက်သွားချိန်ကို တွေ့ပါစေ ဆုတောင်းကြ
ချေ၏။အဘယ်ကြောင့်နည်း။
အရပ်မြင့်ြ်မင့် ထွားကျိုင်းတောင့်တင်းသော သူမ
အလှကို ရှုစား မျက်စိ အစာကျွေးချင် သောကြောင့်
ဖြစ်ပါသည်။ တင် ကားကား ရင် ထွားထွားနှင့် လှုပ်
လီလှုပ်လဲ့ လျှောက်သွားသော မသိန်းရှင် ကို မြင်
ရသူတိုင်း ကျိတ်မနိုင် ခဲမရ သက်ပြင်းချမိကြသည်
ချည်းဖြစ်၏။
တောက် ! ဒီဟာမကြီးကိုသာ ဆော်လိုက် ရလို့
က တော့ တချီနဲ့ တင် သေ ပျော်ပါတယ် ဆိုတဲ့
အ တွေးများနှင့်။
xxx
ဒီမယ် ဦးလေး ။ ဟိုလေ မသိန်းရှင် အိမ်က ဘယ်
နားမွာလဲဗ်။
လက်ဘက် ရည်ဆိုင် ရှင် ကို သူစိမ်းတ ယောက်
က မေးပါသည်။ ဆိုင် ထဲက ချာတိတ်က
ဦး ။ သားလိုက်ပို့မယ် ဟုဆိုကာ ကားပေါ်တက်
ချေသည်။
ဆိုင် ထဲက ဇေယျာသီရိသားတွေ မနာလိုသော
အကြည့်နှင့် ကြည့်နေဆဲမှာပင် အဘိုးတန်းကား
လေးက မသိန်းရှင် အိမ်ဆီသို့ဝေါကနဲ မောင်း
ထွက် သွားပါ၏။
xxx
ဇေယျာသီရိ ချက်မြှုပ် ကြာကူလီ စပ်စုသည် နာ
မည်ကြီး မသိန်းရှင် ကို စိတ်ဝင် စားနေတာကြာ
ပြီ။ စော်ကြီးက ဘာလုပ်တာလဲ။ အ ဝေးက ဘဲ
ကြီးတွေ ဘာကြောင့် သူမဆီ တရွှတ် ရွှတ်လာ
နေကြတာလဲ။
သည်ည တော့ ဖြစ်ချင် ရာဖြစ် မသိန်းရှင် ခြံကို
ဝင်ချောင်းမည်။ ည နေက ကားတစီး မသိန်းရှင်
အိမ်မောင်းဝင် လာသည်။ နောက် ဘဲအိုကြီး တ
ကောင် ကို ထားခဲ့ပြီး ကားက ပြန်ထွက် သွား၏။
ဘာလဲ။ ဘာ ဂွင် လဲ။
ဇေယျာသီရိမှာ စပ်စု မသိဘူးဆိုတာ မရှိစေရ။
xxx
ကြာကူလီ စပ်စု မသိန်းရှင်ခြံထဲ ရောက် တော့
ည ၉ နာရီ။ ခြံက ကြီးသည် ကျယ်သည် ။ ရပ်ကွက်
အစွန်ဆိုတော့ တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်သည်။
စပ်စု က မီးလင်းနေ သော အခန်းဆီသို့ချဉ်းကပ်
ကာ ပြတင်းပေါက်က ချောင်းကြည့်၏။
တောက် ! ထင် တဲ့အတိုင်းဘဲ။ ပညာရှိများတွေး
ကြည့်ရင် ပြေးကြည့်သထက် သေချာသည် ဆို
သကဲ့သို ့။
မသိန်းရှင် သည် ရပ်ကွက်ကလူတွေအ ပေါ်
မောက်သမျှ မာသမျှ အသက် ၆၀ နီးပါး ဘဲနာကြီး
ရှေ့ မှာ အောက်ကျို့ ခယ နေ ရပါသည်။
ကိုကိုရယ် အသိန်း ဒီလောက ကျွမ်းပြီးသားမို့
အပီ ပြောနိုင် တယ်။ ဒီခြံ ၅၀၀ က မများဘူးနော်။
ဟို လူက ဝမ်းနာနေလို့ရောင်းတာသိလား။
အသိန်းသာဆို မ ရောင်းဘူး။
[ ခြံရှင် က ၄၀၀ ရရင် တော်ပြီ ဟု ပြတ်ပြီး။]
ဘဲကြီးက စဉ်းစားနေသည်။ မသိန်းရှင် စကားကို
သိပ် ယုံဟန်မတူ။
မသိန်းရှင် က ဘဲကြီး အရက်ခွက် ထဲကို နိုင် ငံခြား
အရက် နဲနဲ ဖြည့်ကာ ကနွဲ့ကယ ပေးသည်။
အမြည်း အသားတဖတ်ကို တူနဲ့ညှပ်ကာ ခွံ့၏။
ဘဲကြီးက အရက်ကို မျှင်းသောက် အမြည်းကို ဝါး
မြုံ့ရင်း ညာလက်က မသိန်းရှင် ခါးနွဲ့နွဲ့လေးကို
ပွေ့ဖက်ပြီး သူ့ရင် ခွင် ထဲ ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။
မသိန်းရှင် က အလိုက်သင့် ရင် ခွင် ထဲ ဝင်တော့
ဘဲကြီးက သူမဖင်ကြားကို ကိုင် ညှစ်သည်။
ဟာကွာ ။ လူဆိုးကြီး ။ အဲ့လောက်ကျတော့လွန်
တယ်။ ဟွန့် ဒီက တရားဝင် ယောကျ်ားနဲ့ပါနော် ။
သိန်းကလဲကွာ ။ကိုကိုက ချစ်လို့ဟာကို။
တောင်ကြီး ဟိုတယ်မှာ ချိန်းတာ သိန်း မလာလို့
ဒီထိ အ ရောက် လာတာဘဲ ကြည့်လေ။
ဘဲကြီးက ပြောရင်း မသိန်းရှင် ရဲ့ နိုင် လွန် အကျင်္ီ
ပါးလေး အ ပေါ်မ ဆွဲချွတ်သည်။ မသိန်းရှင် က
လည်း အလိုက်သင့် လက်တွေ အ ပေါ် မြှောက်
ပေး၏။ နိုင် လွန် အကျ ႌအောက် မှာ ပုန်းအောင်း
နေခဲ့သော မသိန်းရှင် နို့ကြီးတွေ ဖွေးဖွေးဝင်းဝင်း
ပေါ်ထွက်လာသည်။
ပုံမှန်ဆိုက်ထက် အနည်းငယ်ကြီးသလို တောင့်
ကားသည်။ သောက်ကောင် မက ဒါတွေ မကျ
အောင် အားကစား လုပ်ထားပုံ ရ၏။
ဘဲကြီးက အနီရောင် ဗလာစီယာအ ပျော့လေးကို
ဆွဲတင်ပြီး နို့ကြီးတွေကို အသားကုန် ကိုင်တော့
သည်။
အသိန်းကို ဘယ်ဟော်တယ် ချိန်းလို့မှ မလာဘူး
မှတ်ပါ။ အဲ့ဒါက ကြေးစားတွေ အလုပ်ပဲ။ အသိန်း
က ကြေးစား မဟုတ်ဘူး။ ကိုယ် တကယ် ရင် ထဲ
က ချစ်တဲ့ လူလောက်ပဲ့့။
ဒါဆို ကိုယ့်ကိုတော့ အသိန်းက ချစ်တယ်ပေါ့။
အရွယ်ကိုမှ အားမနာ ဘဲကြီးက မသိန်းရှင် နို့ကြီး
တွေ စို့ရင်း ညု ချေ၏။
အမ့့် စဉ်းစားရဦးမယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့
ကိုကိုက ၂ ပြားတန် ခြံလေးဝယ် ဘို့တောင် လက်
ပေါက် ကပ်နေတာကိုး။ ဘာလဲ ဒီက အသိန်းကိုပွဲခ
လ်က္ဆားဘိုး မသဒၶာလို ့မို ့လား။
ပြောရင်း ဘဲကြီးရဲ့ အ ချောင်းကို လက်နဲ့ ရွရွ
ပွတ်ပေးသည်။ သူမ နို့လှလှကြီးတွေကို ဘဲကြီး
မျက်နှာရှေ့ မသိမသာ ကော့ပြသည်။
အာ့့ သိန်းရယ် ။ အဲဒီကိစ္စ မ ပြောနဲ့တော့။
မနက် ကိုကို ငွေချေခဲ့မယ်။ နော့်။ကဲ ကို ကို့
အချစ် ယုံပြီလား။
ဘဲကြီးက ဆာ နေပြီ။ မသိန်းရှင် ဂါဝန်ပွကြီးကို ဆွဲ
ချွတ်၏။
တင်းကား ဆူဖြိုးလှသော တင် သားကြီးတွေ ကို
တယုတယ ပွတ် ရင်း မမြင ်ဘူးသလို မျက်စိ ကျွတ်
မတတ် ကြည့်နေသည်။
xxx
မသိန်းရှင် က အ ထာပေါက်သည်။
ဘဲအိုကြီးကို မွေ့ယာပေါ် ပက်လက် အိပ်ခိုင်းပြီး
သူမ က အ ပေါ်က ဘဲကြီးမျက်နှာကို ဖင်ပေး အ
နေ အထားနှင့် တက်သည်။
ပေါင် နှစ်ဘက်ကား ဆောင့်ကြောင့်ထိုင် ကြွပြီး
ဘဲကြီး ဟာကို သူမဟာထဲ အ သေအချာ ထည့်
၏။
နောက်တော့ ညင ်ညင် သာသာလေး ထိုင် ချသွင်း ၊
အ ပေါ်ပြန် ဖြည်းဖြည်းကြွ ပြန်ထုတ်၊ ပေး သည်။
ငတိကြီး တအားအားနှင့် အရသာတွေ့နေသည်။
နောက် လက်တရမ်းရမ်းနှင့် မသိန်းရှင် နို့ကြီးတွေ
မမှီ မကမ်းလှမ်းကိုင်တော့ ၊ မသိန်းရှင် က ဘားဂျွမ်း
မယ်တွေလို နောက်လှန် ကော့ ပေး၏။
ငတိကြီးလက်တွေက မသိန်းရှင် နို့အုံကြီးတွေကို
ပြညိ့ပြည့်ဝဝ ကိုင် နိုင် သွားသည်။
မသိန်းရှင် က စလိုးလေး နဲ့ ပေးနေ သော်လည်း
ဘဲကြီးက စွတ် ထန်ကာ အောက် ပင့်ဆောင့်၏။
အာ အာ ကောင်းလိုက်တာ သိန်းရယ်လို့အော်ရင်း
အရမ်းမြန်လာသည်။
သို့သော် ခဏ နေ တော့ မသိန်းရှင် က ဖတ်ကနဲ
ထကာ ဘဲကြီးဟာ ကျွတ်အောင် မြှောက် ချွတ်၏။
ဟာ သိန်းလေး ဘယ်လိုလုပ်တာလဲကွာ။ကောင်းနေ
တဲ့ဟာကို ့့့။
မသိန်းရှင် က ဘဲကြီးကို ချော့ပြီး အရက် တခွက်
ငှဲ့တိုက်။ သူမကလည်း တကျိုက် မြိုချကာ နမ်းရင်း
ပွတ် ရင်း အချိန်ဆွဲသည်။
ထိုသို့ဖြင့် ပထမပိုင်း အ မောပြေ ပုံမှန်ဖြစ်ပြန်သွား
မှ ဒုတိယပိုင်း ပြန်စသည်။
မသိန်းရှင် က အ ပေါ်ကဘဲ တက် ပါသည်။
သို့သော် ငတိကြီးနှင့် ဖေ့စ်တူ ဖေ့စ်။
သည်တခါတော့ မသိန်းရှင် ကိုယ်တိုင် အပီ အ
ထန်ခံသည်။ တဟင့်ဟင့် တအင့်အင့် အသံတွေ
ဆူညံပွက် နေ၏။
နာရီဝက်လောက် ကြာတော့ နှစ်ယောက်လုံးပြိုင်
တူ ပြီးကာ အသားကုန် ဖက်၍ နှပ်နေကြပါတော့
သည်။
ပြီး
ဘက် ရည် ဆိုင် တဆိုင် ရှိသည်။
ထိုဆိုင်လေးသို့ ၃/၄ လ တကြိမ် ရပ်ဝေးမှ လူချမ်း
သာ ယောကျ်ားတဦးဦး ရောက်လာတတ်ပြီး
မသိန်းရှင် အိမ်က ဘယ်နားမှာပါလဲ ဗျာ ဟုမေး
လေ့ရှိပါ၏။
ထိုအခါ ဆိုင် မှ ရေ နွေးဖြည့် ပန်းကန်ဆေး ချာတိတ်
က အူယားဖားယား ကားပေါ်တက် လိုက်ပြ ပေး
ပါသည်။ ချာတိတ်မှာ ဧည့်သည် တ ယောက် ပို့ပေး
တိုင်း မသိန်းရှင် ထံမှ မုန့်ဘိုး ၁၀၀၀ ရပါလေသည်။
မသိန်းရှင် သည် ဘယ် ဇာတိလဲ။ ဘာအလုပ် လုပ်
သလဲ တရပ်ကွက် လုံး မသိကြပါ။
သိကြသ၍ မှာ မသိန်းရှင် သည် ချမ်းသာသည်။
မာနကြီး၏။ ရပ်ကွက်က လူတွေကို လူ ဟူ၍ ပင်
ထင် ပုံမရ။ ဘယ်သူ့ကိုမျှ အ ခေါ်အ ပြောမလုပ်။
ကားအ ကောင်းစားကြီးနှင့် ဟိူသည် သွားလျှင်
လည်း မျက်နှာထား တင်းလှပေသည်။
ရပ်ကွက် အစွန်မှာ တိုက်ကြီး ခြံကြီးနှင့်နေသည်။
သူမက အသက် ၃၅ ခန့်၊ ယောကျ်ားကြီးက အ
သက် ၅၀ ကျော်။ သို့သော် အဖိုးကြီးက များသော
အားဖြင့် တရား ရိပ်သာမှာဘဲ နေသည်။
သူတို့ဇာတိမှာ တောရွာလေးက ဖြစ်ပြီး မြို့တက်
လာ နေသည်။ လင် က တရားနှင့်ပျော်ချိန် မသိန်း
ရှင် က စီးပွားရေးလောဘ မသတ်နိုင်သေး၍
ကိုယ့်လမ်းကိုယ် လျှောက်နေကြသည် ဟု ခန့်
မှန်း ပြောကြ၏။
မည်သို့ဆိုစေကာမူ
ရပ်ကွက် ရှိ ကျားပေါက် ကျားကြီး ကျားအို မှန်
သမျှသည် မသိန်းရှင် ကားပေါ်က ဆင်း လမ်း
လျှောက်သွားချိန်ကို တွေ့ပါစေ ဆုတောင်းကြ
ချေ၏။အဘယ်ကြောင့်နည်း။
အရပ်မြင့်ြ်မင့် ထွားကျိုင်းတောင့်တင်းသော သူမ
အလှကို ရှုစား မျက်စိ အစာကျွေးချင် သောကြောင့်
ဖြစ်ပါသည်။ တင် ကားကား ရင် ထွားထွားနှင့် လှုပ်
လီလှုပ်လဲ့ လျှောက်သွားသော မသိန်းရှင် ကို မြင်
ရသူတိုင်း ကျိတ်မနိုင် ခဲမရ သက်ပြင်းချမိကြသည်
ချည်းဖြစ်၏။
တောက် ! ဒီဟာမကြီးကိုသာ ဆော်လိုက် ရလို့
က တော့ တချီနဲ့ တင် သေ ပျော်ပါတယ် ဆိုတဲ့
အ တွေးများနှင့်။
xxx
ဒီမယ် ဦးလေး ။ ဟိုလေ မသိန်းရှင် အိမ်က ဘယ်
နားမွာလဲဗ်။
လက်ဘက် ရည်ဆိုင် ရှင် ကို သူစိမ်းတ ယောက်
က မေးပါသည်။ ဆိုင် ထဲက ချာတိတ်က
ဦး ။ သားလိုက်ပို့မယ် ဟုဆိုကာ ကားပေါ်တက်
ချေသည်။
ဆိုင် ထဲက ဇေယျာသီရိသားတွေ မနာလိုသော
အကြည့်နှင့် ကြည့်နေဆဲမှာပင် အဘိုးတန်းကား
လေးက မသိန်းရှင် အိမ်ဆီသို့ဝေါကနဲ မောင်း
ထွက် သွားပါ၏။
xxx
ဇေယျာသီရိ ချက်မြှုပ် ကြာကူလီ စပ်စုသည် နာ
မည်ကြီး မသိန်းရှင် ကို စိတ်ဝင် စားနေတာကြာ
ပြီ။ စော်ကြီးက ဘာလုပ်တာလဲ။ အ ဝေးက ဘဲ
ကြီးတွေ ဘာကြောင့် သူမဆီ တရွှတ် ရွှတ်လာ
နေကြတာလဲ။
သည်ည တော့ ဖြစ်ချင် ရာဖြစ် မသိန်းရှင် ခြံကို
ဝင်ချောင်းမည်။ ည နေက ကားတစီး မသိန်းရှင်
အိမ်မောင်းဝင် လာသည်။ နောက် ဘဲအိုကြီး တ
ကောင် ကို ထားခဲ့ပြီး ကားက ပြန်ထွက် သွား၏။
ဘာလဲ။ ဘာ ဂွင် လဲ။
ဇေယျာသီရိမှာ စပ်စု မသိဘူးဆိုတာ မရှိစေရ။
xxx
ကြာကူလီ စပ်စု မသိန်းရှင်ခြံထဲ ရောက် တော့
ည ၉ နာရီ။ ခြံက ကြီးသည် ကျယ်သည် ။ ရပ်ကွက်
အစွန်ဆိုတော့ တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်သည်။
စပ်စု က မီးလင်းနေ သော အခန်းဆီသို့ချဉ်းကပ်
ကာ ပြတင်းပေါက်က ချောင်းကြည့်၏။
တောက် ! ထင် တဲ့အတိုင်းဘဲ။ ပညာရှိများတွေး
ကြည့်ရင် ပြေးကြည့်သထက် သေချာသည် ဆို
သကဲ့သို ့။
မသိန်းရှင် သည် ရပ်ကွက်ကလူတွေအ ပေါ်
မောက်သမျှ မာသမျှ အသက် ၆၀ နီးပါး ဘဲနာကြီး
ရှေ့ မှာ အောက်ကျို့ ခယ နေ ရပါသည်။
ကိုကိုရယ် အသိန်း ဒီလောက ကျွမ်းပြီးသားမို့
အပီ ပြောနိုင် တယ်။ ဒီခြံ ၅၀၀ က မများဘူးနော်။
ဟို လူက ဝမ်းနာနေလို့ရောင်းတာသိလား။
အသိန်းသာဆို မ ရောင်းဘူး။
[ ခြံရှင် က ၄၀၀ ရရင် တော်ပြီ ဟု ပြတ်ပြီး။]
ဘဲကြီးက စဉ်းစားနေသည်။ မသိန်းရှင် စကားကို
သိပ် ယုံဟန်မတူ။
မသိန်းရှင် က ဘဲကြီး အရက်ခွက် ထဲကို နိုင် ငံခြား
အရက် နဲနဲ ဖြည့်ကာ ကနွဲ့ကယ ပေးသည်။
အမြည်း အသားတဖတ်ကို တူနဲ့ညှပ်ကာ ခွံ့၏။
ဘဲကြီးက အရက်ကို မျှင်းသောက် အမြည်းကို ဝါး
မြုံ့ရင်း ညာလက်က မသိန်းရှင် ခါးနွဲ့နွဲ့လေးကို
ပွေ့ဖက်ပြီး သူ့ရင် ခွင် ထဲ ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။
မသိန်းရှင် က အလိုက်သင့် ရင် ခွင် ထဲ ဝင်တော့
ဘဲကြီးက သူမဖင်ကြားကို ကိုင် ညှစ်သည်။
ဟာကွာ ။ လူဆိုးကြီး ။ အဲ့လောက်ကျတော့လွန်
တယ်။ ဟွန့် ဒီက တရားဝင် ယောကျ်ားနဲ့ပါနော် ။
သိန်းကလဲကွာ ။ကိုကိုက ချစ်လို့ဟာကို။
တောင်ကြီး ဟိုတယ်မှာ ချိန်းတာ သိန်း မလာလို့
ဒီထိ အ ရောက် လာတာဘဲ ကြည့်လေ။
ဘဲကြီးက ပြောရင်း မသိန်းရှင် ရဲ့ နိုင် လွန် အကျင်္ီ
ပါးလေး အ ပေါ်မ ဆွဲချွတ်သည်။ မသိန်းရှင် က
လည်း အလိုက်သင့် လက်တွေ အ ပေါ် မြှောက်
ပေး၏။ နိုင် လွန် အကျ ႌအောက် မှာ ပုန်းအောင်း
နေခဲ့သော မသိန်းရှင် နို့ကြီးတွေ ဖွေးဖွေးဝင်းဝင်း
ပေါ်ထွက်လာသည်။
ပုံမှန်ဆိုက်ထက် အနည်းငယ်ကြီးသလို တောင့်
ကားသည်။ သောက်ကောင် မက ဒါတွေ မကျ
အောင် အားကစား လုပ်ထားပုံ ရ၏။
ဘဲကြီးက အနီရောင် ဗလာစီယာအ ပျော့လေးကို
ဆွဲတင်ပြီး နို့ကြီးတွေကို အသားကုန် ကိုင်တော့
သည်။
အသိန်းကို ဘယ်ဟော်တယ် ချိန်းလို့မှ မလာဘူး
မှတ်ပါ။ အဲ့ဒါက ကြေးစားတွေ အလုပ်ပဲ။ အသိန်း
က ကြေးစား မဟုတ်ဘူး။ ကိုယ် တကယ် ရင် ထဲ
က ချစ်တဲ့ လူလောက်ပဲ့့။
ဒါဆို ကိုယ့်ကိုတော့ အသိန်းက ချစ်တယ်ပေါ့။
အရွယ်ကိုမှ အားမနာ ဘဲကြီးက မသိန်းရှင် နို့ကြီး
တွေ စို့ရင်း ညု ချေ၏။
အမ့့် စဉ်းစားရဦးမယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့
ကိုကိုက ၂ ပြားတန် ခြံလေးဝယ် ဘို့တောင် လက်
ပေါက် ကပ်နေတာကိုး။ ဘာလဲ ဒီက အသိန်းကိုပွဲခ
လ်က္ဆားဘိုး မသဒၶာလို ့မို ့လား။
ပြောရင်း ဘဲကြီးရဲ့ အ ချောင်းကို လက်နဲ့ ရွရွ
ပွတ်ပေးသည်။ သူမ နို့လှလှကြီးတွေကို ဘဲကြီး
မျက်နှာရှေ့ မသိမသာ ကော့ပြသည်။
အာ့့ သိန်းရယ် ။ အဲဒီကိစ္စ မ ပြောနဲ့တော့။
မနက် ကိုကို ငွေချေခဲ့မယ်။ နော့်။ကဲ ကို ကို့
အချစ် ယုံပြီလား။
ဘဲကြီးက ဆာ နေပြီ။ မသိန်းရှင် ဂါဝန်ပွကြီးကို ဆွဲ
ချွတ်၏။
တင်းကား ဆူဖြိုးလှသော တင် သားကြီးတွေ ကို
တယုတယ ပွတ် ရင်း မမြင ်ဘူးသလို မျက်စိ ကျွတ်
မတတ် ကြည့်နေသည်။
xxx
မသိန်းရှင် က အ ထာပေါက်သည်။
ဘဲအိုကြီးကို မွေ့ယာပေါ် ပက်လက် အိပ်ခိုင်းပြီး
သူမ က အ ပေါ်က ဘဲကြီးမျက်နှာကို ဖင်ပေး အ
နေ အထားနှင့် တက်သည်။
ပေါင် နှစ်ဘက်ကား ဆောင့်ကြောင့်ထိုင် ကြွပြီး
ဘဲကြီး ဟာကို သူမဟာထဲ အ သေအချာ ထည့်
၏။
နောက်တော့ ညင ်ညင် သာသာလေး ထိုင် ချသွင်း ၊
အ ပေါ်ပြန် ဖြည်းဖြည်းကြွ ပြန်ထုတ်၊ ပေး သည်။
ငတိကြီး တအားအားနှင့် အရသာတွေ့နေသည်။
နောက် လက်တရမ်းရမ်းနှင့် မသိန်းရှင် နို့ကြီးတွေ
မမှီ မကမ်းလှမ်းကိုင်တော့ ၊ မသိန်းရှင် က ဘားဂျွမ်း
မယ်တွေလို နောက်လှန် ကော့ ပေး၏။
ငတိကြီးလက်တွေက မသိန်းရှင် နို့အုံကြီးတွေကို
ပြညိ့ပြည့်ဝဝ ကိုင် နိုင် သွားသည်။
မသိန်းရှင် က စလိုးလေး နဲ့ ပေးနေ သော်လည်း
ဘဲကြီးက စွတ် ထန်ကာ အောက် ပင့်ဆောင့်၏။
အာ အာ ကောင်းလိုက်တာ သိန်းရယ်လို့အော်ရင်း
အရမ်းမြန်လာသည်။
သို့သော် ခဏ နေ တော့ မသိန်းရှင် က ဖတ်ကနဲ
ထကာ ဘဲကြီးဟာ ကျွတ်အောင် မြှောက် ချွတ်၏။
ဟာ သိန်းလေး ဘယ်လိုလုပ်တာလဲကွာ။ကောင်းနေ
တဲ့ဟာကို ့့့။
မသိန်းရှင် က ဘဲကြီးကို ချော့ပြီး အရက် တခွက်
ငှဲ့တိုက်။ သူမကလည်း တကျိုက် မြိုချကာ နမ်းရင်း
ပွတ် ရင်း အချိန်ဆွဲသည်။
ထိုသို့ဖြင့် ပထမပိုင်း အ မောပြေ ပုံမှန်ဖြစ်ပြန်သွား
မှ ဒုတိယပိုင်း ပြန်စသည်။
မသိန်းရှင် က အ ပေါ်ကဘဲ တက် ပါသည်။
သို့သော် ငတိကြီးနှင့် ဖေ့စ်တူ ဖေ့စ်။
သည်တခါတော့ မသိန်းရှင် ကိုယ်တိုင် အပီ အ
ထန်ခံသည်။ တဟင့်ဟင့် တအင့်အင့် အသံတွေ
ဆူညံပွက် နေ၏။
နာရီဝက်လောက် ကြာတော့ နှစ်ယောက်လုံးပြိုင်
တူ ပြီးကာ အသားကုန် ဖက်၍ နှပ်နေကြပါတော့
သည်။
ပြီး
