မမ ရဲ့ ပညာ

တောအထက်တန်းကျောင်း တခုက

ကျောင်းအုပ်ဆရာမကြီး ဒေါ်မြင့်မိုရ်။



မြို့ကလာတဲ့ ရဲအရာရှိကြီး က တော်ဖြစ်ပြီး

အမြဲ တည် တင်းထားတဲ့ သူမ မျက်နှာကြောင့်

လက်ထောက် ဆရာ ဆရာမ တွေ၊ ကျောင်းသား

တွေ ၊ မိဘ တွေ ကြောက် ရွံ့ရိုသေကြရတယ်။



သူ့အထက်က အရာရှိတွေကလည်း ဖြုံ ကြ

တယ်။

သူ့ကျောင်းက ဓမ္မစကြာ အသင်း ဝတ ်ရွတ်

တော့ ဆရာမကြီးကိုယ်တိုင် ရှေ့ဆုံးက။

ယောဂီလုံချည် အကျ ႌဖြူ ယောဂီတဘက်နဲ့

အရမ်း သိက္ခာရှိတယ်။

          xxx xxx



ရွာလူကြီးက ဆရာမကြီး နေထိုင်ရေး လုံခြုံရေး

ဂရုစိုက်တယ်။ ကျောင်းဝင်းထဲမှာ သီးခြားအိမ်

နဲ့ နေမယ်ဆိုလို့စီစဉ်ပေးတယ်။ ည ဆိုခွေးတ

ကောင်တောင် သူမအိမ်နား မသီရ။



ရွာထဲက ဖိုးဆိုး တ ယောက်က တော့ ဘာမှ မ

လုပ်ဘဲ အမြဲမူးတတ်ပြီး လစ် ရင် ခိုးတတ်ကြောင်း

ပြောထားတယ်။

           xxx xxx



တ ေန ့

ဆရာမကြီးက သူမအတွက် မြို့ကဝယ်လာတဲ့

ပစ္စည်းတချို့ ကျောင်းကို သယ် ရာမှာ ငတို ဖိုး

ဆိုးကို သယ်ခိုင်းတယ်။ သူမ အိမ်ထဲထိ ပို့ခိုင်း

တယ်။ခိုးတတ်တဲ့သူရှေ့ ပိုက်ဆံ အထပ်ကြီးကို

သူမအိပ်ယာခြေရင်းက ဘီရိုအံဆွဲထဲ ထည့်တယ်။



နောက်တော့ ဖိုးဆိုးကို ငွေ ၁၀၀၀ ပေးပြန်

လွှတ်တယ်။

               xxx xxx



ထိုညက မိုးမှောင်တွေကျ။

လျှပ်တွေပျက်။

ဖိုးဆိုးသည် ကျောင်းအုတ်တံတိုင်းကိုကျော်ပြီး

ဆရာမကြီး အိမ်ဘက် တိတ်တိတ်ခိုး ဝင် လာ

ခဲ့၏။



သူ နေ့လည်ထဲက မင်းတုန်းပေါက် စက္ကူဆို့ခဲ့

သောပြတင်းပေါက် အသာလှပ်တော့ အသာ

ပွင့်သည်။ ပြတင်းကိုတက် အထဲဝင်ပြီး ခန အ

သံနားထောင် သည်။ ပိုက်ဆံဘီရိုက ဆရာမ

ကြီး ကုတင် ခြေရင်းမို့စွတ်မဝင်သေး။



ဆရာမကြီး အိပ်နေတာ သေချာမှ ဘီရိုနားကပ်။

အံဆွဲ ဖွင့် ။ နှိုက်ယူ ။

     ---- ---



သြားၿပီ !



ဖိုးဆိုး အန္တရာယ် အနံ့ရလိုက်သည်။

ဖျပ်ကနဲ ဖျပ်ကနဲ မီးတွေပွင့်လာသလို ကင် မရာ

သံ တရွှပ ်ရွှပ် ကြားလိုက် ရသည်။



မီးချောင်း ဖြတ်ကနဲလင်းလာလို့ကြည့်လိုက်

တော့ ဆရာမကြီးက သူ့ကို ဓာတ်ပုံ ရိုက်ယူနေ

တာ တွေ့ရသည်။



ဘယ်မှ ပြေးဘို့စိတ်မကူးနဲ့။ ထိုင်နေစမ်း။



ဆရာမကြီးပြောတာ နာခံဘို့ကလွဲလို့ဖိုးဆိုး

ဘာမ မသိ။ ကြောက်ဒူးတုန်နေတာလည်း ထိမ်း

မရ။သူ ဆရာမကြီးကို လက်အုပ်ချီ ရှိခိုးလျက်။



မင်းဘဝဟာ ငါမညှာရင် တသက်လုံးထောင် နန်းစံ

ရ တော့မှာ သိတယ် မို့လား။



ဖိုးဆိုး မျက် ရည်အရွှဲသားနဲ့ ခေါင်းညိတ်ပြ၏။

            xxx xxx



ဒီကို လာစမ်း ။

ကုတင်ပေါ် ပက်လက်လှန် အိပ်နေတဲ့ ဆရာမ

ကြီးက ခေါ်သည်။ ထို့နောက် သူမညဝတ်အကျ ႌ

ရှည်ကြီးကို အ ပေါ်ဆွဲလှန်၏။ ဖြူဖွေးသော ပေါင်

တံလှလှ တွေ ပေါ်လာသည်။



လျှာနဲ့ရက်စမ်း။

ဖိုးဆိုး နားမလည်တော့။ ဒါပေမဲ့ ဆရာမကြီး

ခိုင်းတာလုပ်ခြင်းက သူ့အတွက် ကောင်းမည်

ဟု ထင် သည်။



ပေါင် သားနုနုတွေကို သူ လျှာနဲ့ရက်သည်။

ကြောက် ရွံ့နှေးကွေးသော သူ၏ ခေါင်းကို ဆံပင်

ကဆွဲ၍ ပေါင် ရင်း ကပ်ခိုင်းသည်။

ဆရာမကြီး၏ မို့မောက် ဝင်းလဲ့သော ခုံလေး

ကို သူ မြင် ရသည်။ ဘာမှ မလုပ်ဝံ့။



ဆရာမကြီးက ဖျမ်းကနဲ သူ့ဇက်ပိုးတချက်ချကာ

ရက်လေ ။ ဘာငေးနေတာလဲ။



သူ ရက်သည်။

ပထမ ကြောက်သည်။ နောက် စိတ်ပါလာကာ

အားရပါးရ ရက်သည်။ မြောင်းလေးထဲ လျှာထိုး

က လောက်၏။



ဆရာမကြီးက သူ့ခါးကို သူမ ခေါင်းနားထိ ဆွဲ

ယူကာ ပုဆိုးကို ဗြုတ်ကနဲ ဆွဲချွတ်သည်။

အစာမြင်သော မြွေ လို ခေါင်းထောင် မာန်ထ

နေ သော သူ့ဟာကြီးကို ဆရာမကြီးက ပါး

စပ်ထဲ သွင်းကာ ပယ်ပယ်နယ်နယ် စုပ်သည်။

ထိပ်ကို လျှာနဲ့ က လောက်တော့ ဖိုးဆိုး တွန့်

တွန့်သွား၏။



ခနကြာတော့ ဆရာမကြီးက ကုတင် ကန့်လန့်

အိပ်ကာ သူမ အောက်ပိုင်းကို ကုတင် နှုတ်ခမ်း

ထိလျှောချသည်။ ခြေထောက် ၂ ချောင်းမိုးပေါ်

ထောင် မြှောက်ကွေးလိုက်တော့ ဖင် အယ်အယ်

ကြီးကြားက ပြူးထွက် တဲ့ မုန့်ပေါင်းလေးကို

မြင် ရသည်။



ဖိုးဆိုး သူ့ဟာကို အ သေချာ တေ့သွင်းလိုက်

၏။ တ ချောင်းလုံးမြုပ်သွားသည်။

ကြပ် နေတဲ့ အ တွေ့ကြောင့် ဖီးပိုတက်လာသည်။

အစက ဖြေးဖြေး။ နောက် မြန် ပိုမြန်လာသည်။



အောက်က ဆရာမကြီးက ကော့ကော့ပေး

လှုပ် ရမ်းပေးတော့ ပိုကောင်းလှ၏။

ကောင်းလိုက်တာ ဆရာမကြီးရယ်

ဖိုးဆိုးညည်းသံ မှ မဆုံးသေး။ ဆရာမကြီးက

သူ့ပါးကို ဖျန်းကနဲ ချသည်။

ဘာ ဆရာမကြီးလဲ။ ငါ့မယားရယ်လို့ခေါ် ။



ပိုကြိုက်သွားသည်။

ဖိုးဆိုး ကောင်းလွန်းလို့အားနဲ့ဆောင့်တုန်း

ဆရာမကြီးက ဖြတ်ကနဲ သူ့ဟာကို ဆွဲထုတ်

ကာ မှိန်းသည်။ ဆရာမကြီး တချီ ပြီးပြီ။

           xxx xxx



ဘီရိုအောက်ဆုံးထပ်မှာ ငါ့ယောက်ျားသောက်

ထားတဲ့ အရက် အကျန ်ရှိတယ်။ သောက်။

အမြည်း ဝက်အူချောင်းက စားပွဲပေါ်မှာ။ယူစား။



နိပ်ဟ။

ဖိုးဆိုး စိတ်ကြိုက် သောက်သည်။

ကောင်းလိုက်တဲ့ အရက်။



၁၀ မိနစ်လောက်ကြာတော့ အမိန့်သံကြားရ

ပြန်သည်။

လာခဲ့ တဲ့။



သည်တခါတော့ ဆရာမကြီးက ဇိမ်နဲ့။

စောင်းလျက် ခြေထောက်တွေ နို့အထိ ကွေး

ထားသည်။

ဖိုးဆိုးက ေတာ့ ႀကိဳက္တာပါဘဲ။

ဇောသန်လေ လေ ဆောင့်လေ လေ။

မညှာနဲ့ ။ နာနာဆောင့် ယောက်ျား တဲ့။

ဆရာမကြီးက အားပေးသည်။



ဒါနဲ့ ဖိုးဆိုးလည်း အသားကုန် နွှာထည့်လိုက်

တာ ကုတင် တကျွီကျွီ မြည်တဲ့အထိ။

xxx xxx



တရွာလုံးက

ဖိုးဆိုးတ ယောက် အရင် လို ဘာမှ သိပ်မခိုး

တော့၍ အံ့သြ ဝမ်းသာနေကြပါသည်။