မြန်မာအောကားအသစ်စက်စက်တွေကြည့်ချင်ရင် https://mmporns.com မှာကြည့်နိုင်ပါတယ်။
သူ့ယောက်ျားက သဘောင်္သားဘောစီ ။ ရုပ်ကလည်းသန့်သန့်ပြန့်ပြန့်။ ဆရာမကလည်း တောင့်တောင့်ဖြောင့်ဖြောင့် တင်ကားကား ရင်ထွားထွားရဲ့သူ့တို့ မင်္ဂဆောင်ပီး တစ်လလောက်ဘဲကြာတယ်။ သူ့ယောက်ျားက သဘောင်္ပြန်တက် သွားတယ်။ ခုလည်းဆရာမ မလာစဖူး အလာထူးပြီး အိမ်ရောက်နေတယ်။
“ဆရာမ ရောက်နေတာလား…? ဆရာမ သားကို ဘာခိုင်းစရာ ရှိလို့လဲ…?”
“မရှိပါဘူး…သားရယ်…ရွှေမိ ရွာအလည် ပြန်သွားလို့ရွှေမိ ပြန်မလာခင် သုံးလေးရက်လောက် အဖော် လာအိပ်ပေးစေချင်လို့… သား ရလား…?”
“ဟုတ်…ရပါတယ် ဆရာမ ဘယ်တော့ လာအိပ်ပေးရမလဲ? ဆရာမမေးလိုက်တော့…?”
ဒီည လာအိပ်ပေးစေချင်တယ်…သား မိုးအောင်
“ဟုတ်…ရပါတယ်…ဆရာမ…ခဏနော် သားယူစရာရှိတာ ယူလိုက်ဦးမယ် ပြောပီး ခဏနေ အိမ်ပေါ်ထပ်က ပြန်ဆင်းကာ ရပီ ဆရာမသွားမယ် အေးအေး အပြောနင့် အဖေနင့် အမေကို နူတ်ဆက်ကာ သွားလေသည်။
လမ်းတလျောက်စကားမပြောကာဆရာမရဲ့ အယ်နေတဲ့ တင်နှစ်ခု လမ်းလျှောက်ရင်းလှုပ်ပုံကိုကြည့် ကာ လီးပင်တောင်လာတော့သည်။ ဆရာမအိမ်ရောက်တေ့ာ ကျွန်တေ့ာအိပ်ခန်ူ းဆရာမလိုက်ပြပီး သူ့အခန်းသို့သွားလေသည်။ ကျွန်တော်က တော့ အိမ်သာသွားပီး ဆရာမ ကိုမှန်းကာ တစ်ကြောင်းရိုက်လိုက်လေသည်။ မနက်မိုးလင်းတော့ အိပ်ယာထကာ နာရီကြည့် ပီး ဗိုက်ကရစ်သည်ရစ်သည်နဲ့ မို့ အိမ်သာသွားတက်လေသည် အိမ်သာတက်ပီးတော့ ဘေးကရေသံကြားတာနဲ့ ချောင်းကြည့်တာ ဆရာမ အကုန်ချွတ်ပီးရေချိုးနေတာ (အိမ်သာနှင့်ရေချိုးခန်း အလယ် တွင် အပေါင်းပုံစံအပေါကရှိ) ကျွန်တော်လည်း လိုးချင်စိတ်တွေ တဖွားဖွားပေါ်လာပီး အိမ်သာမှာတင် မှန်းပီး ထုလိုက်လေသည်။
အဲ့နေ့က စနေကျောင်းမတက်ကဘူး ကျွန်တော်မျက်စိထဲမှာလည်း ဆရာမ စောက်ပါတ်နဲ့ သူဆပ်ပြာတိုက်နေတဲ့ သူ့ရဲ့ နို့ဖွေးဖွေး တွေနဲ့ ဆရာမကိုလိုးချင်စိတ်တွေနဲ့ ပြည့်နေတယ် (၁၂) ထိုးခါနီးကျတော့ ဆရာမကိုလိုးဖို့ အကြံတစ်ခုပေါ် လာတယ် ဆရာမ သားအိပ်မလို့ (၃) နာရီလောက်ကျရင် နိုးစမ်းပါသိလား သွားစရာရှနလို့ ပြောကာ အခန်းထဲဝင်ကာအိပ်မရဘဲ ဟိုလိမ့် ဒီလိမ့် လုပ်ရင်း နာရီကြည့်တော့ သုံးနာရီထိုးခါနီး ပီအာ့နဲ့ဘဲလီးကိုလက်လေးနဲ့ ဆွပေးနေကာ ခဏနေတေ့ာ တခါးသံ ကြားတော့ အိပ်ချင်ဆောင်ပီးဘေးတံဇောင်းလေးနေလေသည်။
မကြာပါဘူး ဆရာမဝင်လာပီးနိုးရောကျွန်တော်လည်းမသိမသာလေး ပုဆိုး ကလေးမပေါ့်တပေါ် နှင့်ပက်လက်လှန်ပီး အိမ်ချင်ယောင်ပုံစံပြောင်းပီးဆောင်လိုက်တယ်။ ထိုချိန်အစွမ်းကုန်တောင်နေတဲ့ လီးက ပုဆိုးပင်အပေါ် လွင့်ထွက်တော့မည့်အလား ဆရာမနိုးသံမကြားတော့လို့မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်တော့ သူ့ မျက်လုံးတွေက ကျွန်တော့် လီးပေါ်မှာအစုံလိုက်။ မိုးအောင်လည်းပေါင်ကိုကုတ်ချင်ယောင်ဆောင် ပီး ပုဆိုးကို လီးနဲ့ မပေါ့်တပေါ် ထားတော့ ဆရာမ ဖြတ်ခနဲ့ ပုဆိုးဆွဲလှန်လိုက်သည်။ ကျွန်တော်လည်းဆက်ပီးယောင်တဲ့ပုံနှင့်လီးကုဖြည်းဖြည်းချင်းဂွင်းထုနေသည်။ ဆရာမလည်း ရုတ်တရက်ကျွန်တော့်လီးကိုကုန်း စုပ်လိုက်တော့ ကျွန်တော် လည်း အယောင်ဆောင်လို့မရတေ့ာဘဲ အသံပါထွက်သွားသည်။
ဆရာ မကတော့ အစောကြီးကတည်းကသိသလိုနှင့် စုပ်ဆဲ ကျွန်တော်လည်း ဆရာမယောက်ကျား တစ်လ အတွင်းမှာတော်တော်သင်ပေးသွားတာဘဲဟု စိတ်ထဲကကျေးဇူးတင်နေသည်။ ခဏနေတော့ စုပ်စုပ် ဆရာမ မြန်မြန်လေးကျွန်တောပီးတော့မယ် ပြွတ်ပြွတ်ပြွတ်အား ဆရာမ ပါစပ်ထဲကို သုတ်ရည်များပန်းထဲမိတေ့ ာအားနာမိသားဆရာမကမပြောမဆိုနှင့် ပါးစပ်ကိုတေ့စုပ် ကာ လျှာနှင့်ကလိနေတော့ ရွံရွံသလိုလို ဖြစ်ပေမယ့် ကျွန်တော့် လီးပင်ပြန်၍ေ တာင်လာခဲ့ပီ။ ကျွန်တော်လည်းဆရာမ အကျီင်္ချွတ်ပေးပီး နို့တွေကိုစို့ပေးနေသည်။
အားအင်းအား ဆရာမငြီးသံတွေပင် အခန်းထဲ ဆူညံနေသည်ကျွန်တော်လည်းနို့စို့ပီးတော့ စောက်ပါတ်ကိုလျှက်ပေးနေသည် စောက်ပါတ်က ရွှဲ စိုနေသည့်အရည်တွေက ဆရာမ၏ ဆာလောင်စိတ်ကိုသိနိုင်ပေသည်။ ကျွန်တော်လည်းလျှက်တာဝတော့ ဆရာမ ပေါင်နှစ်ချောင်းကားကာလီးဒစ်နှင့်စောက်ပတ်ကိုအပေါ် အောက်ဆွဲပေးတေ့ာ ဆရာမညည်းသံနှင့်အတူတူကော့ကော့တက်နေသည်။ ကျွန်တော်လည်းဆရာမအကော့မှာစောင့်ထိုးလိုက်သည် ။ အား မိုးအောင်နာတယ် ဖြည်းဖြည်းပြောတော့ ကျွန်တော်လည်း ညင်ညင်သာသာပင် လိုးပေးနေသည်။ ခဏနေတေ့ာ ခုတင်အောက်ဆင်းကာမှန်တင်ခုံပေါ်လက်နှင့်ထောက်ခိုင်းကာ အနောက်ကနေ အချက် ၃၀ လောက်စောင့်ရင်း တချီပီးသွားသည်။ ခဏနေတေ့ာရေတူတူချိုးရင်းဆရာမကိုအနောက်ကနေစောင့်ကာ တစ်ချီပီးသွားလေသည်။ ဒီလိုနှင့် တူတူူအိပ် တူတူရေချိုး ရင် တနေ့ တနေ့ ကာမအရသာကို ခံစားလေသည်။
(ၿပီးပါၿပီ)
အပြာစာအုပ်
ဇနီးတစ်ယောက်
FEBRUARY 9, 2019 APYARBOOK LEAVE A COMMENT
#ဇနီးတစ်ယောက် စ\ဆုံး
…………………
…………………
ကျွန်မနာမည်ကစန္ဒီ…အသက်က၂ရနှစ်…အင်းစိန်စျေးထဲမှာအလှကုန်နဲ့အဝတ်အထည်ဆိုင်လေးဖွင့်ထားတယ်လေ…ဆိုင်ဖွင့်ဖို့အတွက်စောစောထချက်ပြုတ်ပြီးရင်ရေချိုးရဦးမယ်..ဪ..စန္ဒီကတစ်ကိုယ်တည်းနေတာလေ…အပျိုလားဆိုတော့မဟုတ်ဘူး..စန္ဒီ အမျိုးသားက သင်္ဘောသားလေ..အဲ့တော့လဲအတန်အသင့်စုမိဆောင်မိလေးရှိခဲ့တာပေါ့..သိတဲ့အတိုင်းပဲသင်္ဘောသားဆိုတော့အလှအပလဲကြိုက်မိန်းမကြမ်းလဲကြေသပေါ့ရှင်…ခေတ်လဲမှီပါ့…စန္ဒီ ကိုလဲယောကျာ်းရပြီးရင်ခန္ဓာကိုယ်အလှပျက်မှာစိုးလို့gym ကားခိုင်းခဲ့တယ်သူလဲပြန်လာရင် စန္ဒီ နဲ့အတူတူgymလိုက်ကစားတယ်လေ..အင်း…ခုဆိုကိုကိုမရှိတော့တာ၆လတောင်ပြည့်တော့မယ်….သင်္ဘောသားဆိုတော့လဲပင်လယ်မှာပဲဇာတ်သိမ်းတက်ကျတာပါပဲလေ…ကိုကိုမရှိထဲကညတိုင်းကိုကိုနဲ့အတူတူချစ်ပွဲဝင်ခဲ့ကြတာကိုသတိရမိတယ်..သတိရတိုင်းလဲ ကိုကိုဝယ်ပေးထားတဲ့ vibratiorနဲ့ လီးတုနဲ့ပဲစိတ်ဖြေခဲ့ရတာပါပဲကိုကိုနေရာမှာအစားထိုးနိုင်မယ့်သူတော့မရှိတော့ဘူးလေ..ကိုကိုကသင်္ဘောသားပီပီနိုင်ငံခြားအပြာကာတွေထဲကလိုကြိုးတုပ်လိုးတယ် ကြာပွတ်နဲ့ရိုက်လိုးတယ်တစ်ခါခါဖယောင်းစက်တွေကိုယ်ပေါ်ချပြီးပါလိုးတတ်သေးတယ်အစပိုင်းတော့ စန္ဒီ လဲမခံနိုင်ပေမယ့်အကျင့်ရလာတော့အဲ့လိုမှမလုပ်ရရင် စန္ဒီ စိတ်အာသာကမပြေတော့ဘူး တစ်ခုခုလိုနေသလိုပဲ ဪတစ်ခြားသူနဲ့နေဘူးလားဆိုတော့…ဟိသင်္ဘောသားကတော်ပီသအောင်တစ်ခါတော့ကြေးစားကောင်လေးနဲ့ဆက်ဆံဘူးတယ်လေ ကြေးစားပီပီအလိုးအမှုတ်ကျွမ်းကျင်ပေမယ့်ကျမစိတ်ထဲမှာအာသာမပြေတာနဲ့နောက်မနေဖြစ်တော့ဘူးခုထိကိုကိုမရှိတော့ပေမယ့်gymကစားတာတော့မပျက်ခဲ့ဘူး..အာ့ကြောင့်လဲ စန္ဒီ ခန္ဓာကိုယ်ကမြင်တဲ့ယောကျာ်းတိုင်း၂ခါပြန်ငေးရအောင်စွဲဆောင်မှုရှိနေတယ်လေ..ခုခေတ်စကားနဲ့ပြောရရင်တော့စူပါအကိတ်ပေါ့ရှင်….အာ..မနက်ကကိုကို့အကြောင်တွေးရင်လွမ်းရင်းထွက်လာမိတာgymကစားဖို့ဝတ်စုံထည့်ထားတဲ့အိပ်အိမ်မှာကျန်ရစ်ခဲ့ပြီ….ဆိုင်မှာလဲစျေးဝယ်သူပါးလို့အရင်ကကိုကိုနဲ့ချစ်ရည်လူးခဲ့တာပြန်တွေးရင်ခွကြားလေးမှာစိုတိုတိုနဲ့..အိမ်ပြန်ပြီဝတ်စုံယူရင်လဲကားပိတ်တာနဲ့ဆိုအသွားအပြန်၁နာရီခွဲလောက်ကြာဦးမယ်..gymကလဲကစားနေကြဆိုတော့မကစားပဲမနေနိုင်တာနဲ့ဒီနေ့ဝတ်လာတဲ့ထမီအပြာအကျႌလက်ပြတ်အဖြူပေါ်မှာရောင်စုံအစက်အပေါ်ကပန်းရောင်လက်ပြက်လေထပ်ဝတ်ထားတဲ့ပုံစံနဲ့ပဲပေါက်တောဝက စန္ဒီ ကစားနေကြ ……..gymကိုလာခဲ့မိတယ်…ဝတ်စုံမပါတော့အပေါ့စားလေးတွေပဲလုပ်ပြီးပြန်မယ်ပေါ့Gymခန်ထဲရောက်တော့ကစားလက်စ၂ယောက်ရှိသေးတယ် စန္ဒီ ရောက်ပြီးခဏထိုင်အကြောလေိာ့နေတုန်းပဲသူတို့လဲပြန်သွားကြတယ်Gymခန်းမတစ်ခုလုံးမှာ စန္ဒီနဲ့နည်ပြဆရာ၂ယောက်ရယ်၃ယောက်ထဲရှိတော့တယ်..သူတို့ကလဲ၂ယောက်လုံးကgymကစားလက်စမို့လားနည်းပြရတာsmartကျအောင်လားမသိကိုယ်အပေါ်ပိုင်းဗလာအောက်ကအတွင်ခံလေးတွေနဲ့..အာနဲ့ စန္ဒီ လဲစိတ်ထဲတစ်မျိုးကြီဖြစ်လာလို့ပြန်မလို့လုပ်နေတုန်း…တစ်ယောက်- ဟာ စန္ဒီ ပြန်တော့မလို့လာ မကစားတော့ဘူးလား-ဟုတ်ကဲ့ဆရာဝတ်စုံလဲမပါဘူး ပြီတော့ကစားရမှာလဲစိတ်မပါလို့ပြန်တော့မယ်-စန္ဒီရယ်ဝတ်စုံနဲ့ကနေ့တိုင်းကစားနေကြပဲဟာတစ်ခါတစ်လေအသစအဆန်းဖြစ်အောင်ထမီလေးနဲ့ကစားကြည့်ပါလား-နေပါစေတော့ဆရာရယ်နောက်နေ့မှပဲကစားတော့မယ်အဲ့အချိန်မှာပဲဘေးကတစ်ယောက်ကဝင်ပြီ-စန္ဒီ ရယ်ဝတ်စုံနဲ့ကလူတိုင်းလာကစားနေကြ စန္ဒီ လဲကစားနေကြမို့ဆရာတို့လဲမြင်ရတာရိုးနေပြီအသစ်အဆန်လေးမြင်ဖူးတယ်ရှိအောင်ဒီတိုင်းထမီလေးနဲ့ပဲကစားကြည့်ပါလား ဆရာတို့လဲ လိုအပ်ရင်ကူပေးမှာပေါ့ကျမလဲငြင်းရမှာအားနာလာတာနဲ့ပဲ-အင်းလေဆရာတို့ကလဲတောင်းဆိုနေတော့ကျမလဲကစားကြည့်တာပေါ့…လို့ဖြေပြီးအပေါ်ထပ်လေးကိုချွတ်ထမီကိုခြေသလုံးအလည်လောက်ပြင်ဝတ်ပြီအပြေးစက်မှာစပြီးပြေးကြည့်လိုက်တယ်တစ်ယောက်ကကျမနောက်ကတစ်ယောက်ကအရှေ့ကနေလာရပ်ကြည့်နေတယ်အရှေ့ကတစ်ယောက်က ကျမပြေးလိုက်တိုင်တုန်တုန်နေတဲ့ရင်သားတွေကိုစိုက်ကြည့်နေတယ်နောက်ကတစ်ယောက်ကလဲကျမရဲ့တင်သားတွေနိမ့်တုံမြင့်တုန်လှုပ်ရှားနေတာကိုကြည့်ပြီး ပြစ်မှား နေတာအသေအချာပြောနိုင်တယ်…ရှေ့ကတစ်ယောက်ကတစ်ကိုယ်လုံးမှာအတွင်ခံတစ်ထည်ထဲနဲ့gymကစားလို့အချိုးကျကျကြည့်ကောင်းတဲ့ကိုယ်လုံးအဆတ်အပေါက်ကိုကျမမြင်နေရတယ်..ဖိုဓာတ်နဲ့ကင်တာကြာနေတဲ့ကျမစိတ်ထဲလဲမရိုးမရွလေးဖြစ်လို့ပေါ့…ပိုဆိုးတာက သူုအတွင်းခံထဲကညီမောင်က ကျမကိုကြည့်နေရင်းရှေ့ကိုပိုဖုဖောင်းလာပြီး အမြောင်းလိုက်ကြီးထင်းထင်းကြီးပေါ်လာတော့ငုတ်နေတဲ့ကာမစိတ်တွေလဲကြွလာမိတယ်..ကျမဂွကြားလေးမှာတောင်စိုတိုတိုနဲ့အဖုတ်ထဲကယားသလိုဖြစ်လာမိတယ်ကျမလဲသူ့ပေါင်ကြားထဲကမျက်စိကိုမခွါနိုင်အောင်ဖြစ်နေတာနောက်ကတစ်ယောက်ကgymခန်းအဝင်တံခါးကိုပိတ်လိုက်တာတောင်မသိလိုက်မိဘူးလက်လေ့ကျင့်ခန်းအတွက်springကိုဆွဲတော့လဲတစ်ယောက်ထိန်းပေးသလိုနဲ့နောက်ကျောကနေသူ့အချောင်ကြီးလာလာကပ်တာခံရတော့ကျမမှာကာမစိတ်တွေတဖြည်းဖြည်းတက်တက်လာပြီလူလဲထူပူလာမိတယ်ဘေကရပ်ကြည့်နေတဲ့တစ်ယောက်ကိုလဲspring ကိုဆွဲလိုက်တိုင်လက်မောင်းသားကသူအချောင်နဲ့သွားပြီပွတ်မိနေတာပေါ့ရှင်…သူတို့လဲအပေါ်စီကနေရင်သားတွေကြည့်ရင်းကျမကိုယ်လုံးတွေလက်မောင်သားတွေနဲ့ထိမိရင်လိင်တံချောင်တွေကရာနှုန်းပြည့်မာတင်းလာတာအထိအတွေ့နဲကျမသိနေမိတယ်ကျမလဲအဲ့လိင်တံတွေ်ကိုစိတ်ရှိလက်ရှိသာစုပ်ပေးချင်စိတ်ပေါ်လာပြီးဆက်ပြီမကစားနိုင်တော့ဘူး..ကာမဒီရေတွေတိုးသထက်တိုးလာပြီးလူတစ်ကိုယ်လုံးလဲထူပူနေပြီ..အသိစိတ်နဲ့လူနဲ့သိပ်မကပ်ချင်တော့ဘူးလေ…..မိန်းမကြမ်းကြေနေတဲ့ဆရာ၂ယောက်ကလဲကျမစိတ်ပါလာပြီဆိုတာသိတာနဲ့အပြောအဆိုတွေအထိအကိုင်တွေကပိုရဲတင်းလာတော့တယ်…နောက်ကတစ်ယောက်-စန္ဒီ တင်သားတွေကအရမ်းလှတာပဲနော်တင်လိမ်ကွင်းကစားသလိုစကောဝိုင်းလေးကစားကြည့်ပါလားကျမလဲဆေးမိနေသူလိုသူပြောသလိုတင်ပါးတွေကိုပစ်ခါစကောဝိုင်းရင်းသူပြောသလိုလိုက်လုပ်နေမိတယ်ရှေ့ကတစ်ယောက်ကလဲဆံပင်တွေကိုသပ်တင်ပေးနဖူးကချွေးတွေမျက်နှာကချွေးတွေသုတ်ပေးရင်သွေးတိုးစမ်းလာတယ်..ကျမလဲငြ်မ်နေတော့လည်ပင်းနဲ့ရင်သားပေါ်ကချွေးတွေပါသုတ်ပေးရင်းရင်သားကိုမထိတထိနဲ့ကိုင်တွယ်ပွတ်သတ်ပေးလာတယ်..သူ့အပွတ်အသတ်အကိုင်အတွယ်မှာပဲကျမရဲ့စိတ်တွေထိန်မရတော့ပဲသူတို့၂ယောက်ဝိုင်းလိုးတာကိုခံချင်လာမိနေတယ်….-ကဲလာ စန္ဒီ ဘယ်ရီရိုက်ဦးမယ်….ဆိုပြီးဘယ်ရီခုံပေါ်ဆွဲခေါ်သွားတဲ့နောက်ပါသွားမိတယ်..ကျမဟာဘယ်ရီခုံပေါ်မှာပက်လက်အနေအထားနဲ့သူတို့လုပ်သမျှခံဖို့အသင့်အနေအထားဖြစ်နေတယ်…….တစ်ယောက်ကကျမခေါင်နားမှာကျမလက်ကိုကိုင်ထားပြီးရပ်နေတယ်တစ်ယောက်ကကျမခြေထောက်တွေကိုခုံမှာနေသားတကျ ဖြစ်အောင်ထားပေးလို့ပေါ့…….ကျမလဲဘယ်ရီရိုက်ဖို့အားကမရှိသလိုဖြစ်ပြီးလူကမထနိုင်ဖြစ်နေတယ်…အောက်ကတစ်ယောက်ထမီကတုပ်နေတာဆိုပြီးထမီကိုပေါင်လည်ရောက်အောင်ဆွဲမတင်လိုက်တယ်…သေချာပြီကျမအတွင်းခံကိုသူမြင်ရပြီ..ဒါဆိုရင်အတွင်ခံကပန်နုရောင်လေးဆိုတော့အဖုတ်ကထွက်တဲ့အရည်တွေစိုစွတ်နေတာသူမြင်မှာပဲဆိုတဲ့အသ်နဲ့မျက်လုံးကိုစုံမိတ်ပြီးနှုတ်ခမ်းကိုကိုက်ထားလိုက်မိတယ်……ကျမအခြေအနေသိတဲ့အပေါ်ကတစ်ယောက်ကလဲကျမလက်တွေကိုသူ့လီးပေါ်ကိုတင်ကိုင်ခိုင်းပြီဖွဖွလေးပွတ်ပေးနေတယ်…အောက်ကတစ်ယောက်ကလဲခြေဖဝါးကနေစပြီးပေါင်ရင်သားအထိပွတ်သပ်ကိုင်တွယ်ပေးနေတယ်…ဒီအချိန်မှာသူတို့လုပ်သမျှကိုမငြင်းဆန်နိုင်ပဲသူ့တို့အပြုအစုအောက်မှာသာယာနေရင်းကာမမီးတွေကိုလောင်စာအိုးကျသလိုငြိမ်းမရတော့ဘူးပေါ့ရှင်…အပေါ်ကလူကအတွင်ခံကိုချွတ်ပြီသူ့လီးကိုကိုင်းခိုင်းထာတာကိုအလိုက်သင့်အထက်အောက်လျောတိုက်ဂွင်းထုပေးရင်အောက်ကနှိုက်ဆွပွတ်သပ်ရလွယ်အောင်ပေါင်ကိုလဲအလိုက်သင့်ကားပေးထားလိုက်တယ်….အပေါ်ကလူကကျမအကျႌကိုဆွဲချပြီးနို့၂လုံးကိုအားရပါရစုပ်ကိုင်ကစားနေတယ်…..သူရှေ့ကုန်းပြီနို့ကိုင်လိုက်တော့သူ့လီးကကျမမျက်နှာနဲ့တစ်တန်းထဲပေါ့ရှင်…..အောက်ကလူကလဲပင်တီပေါ်ကနေစောက်ဖုတ်အကွဲကြောင်းလေးကိုပွတ်ပေးနေရကအားမရလို့ပင်တီကိုဆွဲချွတ်တဲ့အခါကျမလဲအလိုက်သင့်တင်ပါးကိုကြွပေးလိုက်မိတယ်……အပေါ်ကလူကလဲနို့တွေကိုင်ရင်ကျွန်မနှုတ်ခမ်းကိုစုပ်နမ်းလာတယ်…ကျမလဲသူ့လျှာထိုးထည့်လာတာကိုအလိုက်သင့်ပြန်ပြီနမ်းရင်နဲ့…..အောက်ကလူကအဖုတ်အကွဲကြောင်းလေးကိုဖြဲအစိလေးကိုလက်နဲ့ချေပေးတဲ့အခါကျမရဲ့အနမ်တွေဟာပြင်းထန်အားပါလာရတယ်…အောက်ကလူကဖိချေလေအဖုတ်ထဲကယားပြီတွန့်ခါလေ…အပေါ်ကနမ်းလေနဲ့ကျမအဖို့ကာမခံစားမှုအသစ်အစမ်းမှာအကောင်းကြီးကောင်နေပါတော့တယ်….အောက်ကလူကကျမစောက်ဖုတ်လေးကိုလျှာနဲ့အပြာလိုက်လျက်ပေးနေတဲ့အချိန်မှာပဲအပေါ်ကလူကနမ်းနေတာကိုရုတ်တရက်ရပ်လိုက်ပြီးကျမနှုတ်ခမ်းဝမှာသူ့လီးကိုလာတည်ပေးထားတယ်….ကျမလဲအလိုက်တသိနဲ့သူလီးဒစ်ဖျားကိုလျှာနဲ့ထိုးကလိရင်းလီးတစ်ချောင်လုံးကိုစိတ်ပါလက်ပါစုပ်ပေးနေမိတယ်….အောက်ကလူကအစိလေးကိုလျှာနဲ့ထိုးလိုက်လုပ်နေတဲ့အခါအထဲကအလွန်အမင်ယားလာပြီးမနေနိုင်လို့လိုးပေးကျဖို့တောင်ဆိုလိုက်မိတဲ့အထိပါပဲ……အောက်ကလူကလီးကိုလိုးအပေါ်ကလူကနို့နှလုံးကြားကိုလိုးပေးကြတယ်….၅မိနစ်လောက်ကြာတော့အပေါ်ကလူကကျမနေရာမှာအိပ်ပြီကျမကိုအပေါ်ကတက်ဆောင့်လိုးခိုင်းတယ်…..ကျမလဲသူတို့၂ယောက်အလိုးအမှုတ်နဲ့၂ခါလောက်ပြီးခဲ့ရပြီ….အဲ့အချိန်မှာပဲနောက်ကတစ်ယောက်ကကျမဖင်ပေါက်ဝကိုလက်နဲ့ဆွတံတွေးဆွတ်ပြီးသူ့လီးကိုဖင်ထဲစလိုးပါတော့တယ်…..ကိုကိုရှိစဉ်ကဖင်ရောစောက်ဖုတ်ရောအလိုးခံရဖူးပေမယ့်ခုလို၂ယောက်ကတစ်ပြိင်ထဲလိုးတာခံစားလိုက်ရတယ်ကျမဟာ ဒီအရသာကိုအစွဲကြီးစွဲမိပြီပေါ့…..ပါးစပ်ကလဲအား…..အား….အင်း…….အင်….ငြီးရင်း…၂ယောက်ကလဲတင်းဆောင့်လိုးကြရင်းနဲ့ကျမအတွက်ကာမသုခတွေပြည့်ဝချင်တိုင်ပြည့်ဝလို့နောက်ထပ်၂ခါလောက်ထပ်ပြီးခဲ့ရပေါ့….သူတို့၂ယောက်ကလဲပြီးခါနီးပြီးခါနီးကို၂ယောက်လုံးပါးစပ်ဝမှာလီကိုဂွင်းထုပြီးကျမပါးစပ်ထဲလရည်တွေပန်ထည့်ပေးကြတယ်…ကိုကိုမရှိထဲကလရည်မသောက်ခဲ့ရတဲ့ကျမအတွက်နတ်သုဒ္ဓါနဲ့မလဲနိုင်တဲ့အရသာပါပဲ….ကျမအတွက်လဲလိုအပ်နေတဲ့ကာမစည်းစိမ်ကိုသူတို့၂ယောက်နဲ့အတူအပြည့်အဝခံစားခွင့်ရခဲ့ပါပြီ….အဲ့နေ့ကစပြီးကျမတို့နှစ်ယောက်ဟာ တနင်္ဂနွေနေ့တိုင်းကျမအိမ်မှာချိန်းလိုးခဲ့ကြတာခုထိပါပဲရှင်။
#crd ၿပီးပါၿပီ
အပြာစာအုပ်
မမမြိုင်
FEBRUARY 9, 2019 APYARBOOK LEAVE A COMMENT
မမမြိုင်မှာ အသက်သုံးဆယ်ခန့်ရှိ ကလေးတစ်ယောက်အမေ မုဆိုးမလေး ဖြစ်သော်လည်း အပျိုစင်ကဲ့သို့ပင် လှပနေသူလေးဖြစ်၏။ တဆုပ်တခဲကြီးနဲ့ အသက်ရှုလိုက်တိုင်း လှိုင်းထနေသော မမမြိုင်၏ ရွှေရင်အစုံမှာအိစက်လို့သာနေ၏။ အလှပဆုံးကတော့ လမ်းလျှောက်လိုက်တိုင်း နိမ့်ချည်မြင့်ချည် တုံတုံသွားတဲ့ တဆုပ်တခဲတင်ပါးကြီးများပင် ဖြစ်လေသည်။ မမမြိုင်ကို ရုတ်တရက်နောက်မှကြည့်လျင် အပျိုပင်အရှုံးပေးရလောက်အောင်ကိုလှသည်။
ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်ကတော့ မမမြိုင်သည် ဘာကြောင့်ဒီလိုလှသည်၊ ဘာများ မမမြိုင်မှာ တပ်မက်စရာရှိသည် ကိုတော့ ကျွန်တော်ကမသိပါ။ ကျွန်တော့်အသက်မှာ ၁၇ နှစ်သာရှိပါသေးသည်။ မမမြိုင်ဒီအိမ်ကိုရောက်စတုန်းကဆိုလျှင် ကျွန်တော်ဟာ မမမြိုင်ကို အရေးမစိုက်ခဲ့ပါ။
မမမြိုင်သည် သူ့ယောကျ်ားဆုံးပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့အိမ်ကို ရောက်လာသူဖြစ်သည်။ အမျိုးစပ်မည်ဆိုပါကလည်း မမမြိုင်နဲ့နဲနဲကလေးတော့ တော်စပ်ရပါသည်။ ကျွန်တော်၏ သုံးဝမ်းကွဲအစ်ကိုကြီးရဲ့ မိန်းမဖြစ်ပါသည်။
ကံဆိုးရှာလေတော့ မမမြိုင်မှာ စောစောစီးစီး မုဆိုးမဘဝကို ရောက်ရရှာပါသည်။ ကျွန်တော်ကတော့ မမမြိုင်ကိုအရေးမထားမိပေမယ့် မမမြိုင်ကတော့ ကျွန်တော့်ကို ဂရုတစိုက်ရှိသည်ကိုတော့ ကျွန်တော်အကဲခတ်မိလေသည်။ထိုကြောင့် ကျွန်တော်ကလည်း မမမြိုင်ကို အကဲခတ်နေမိပါသည်။ မမမြိုင်၏ မို့မောက်သောရင်အစုံ စွင့်ကားနေသောတင်ပဆုံတို့မှာ မမမြိုင်၏ အလှကိုပိုလို့သာ ကြက်သရေရှိနေစေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်တော်သည် တခါတရံမမမြိုင်၏ ကိုယ်ခန္ဓာကိုသာလျှင် စိတ်ဝင်စားနေမိတတ်ပါသည်။
ကျွန်တော်က လူပျိုပေါက်အရွယ်မို့လားမသိပါ မမမြိုင်၏ ရေချိုးပြီးခါစ ထဘီရင်လျားနဲ့ အချိန်တွင် တွေ့မြင်ရသော ကိုယ်ခန္ဓာကို မြင်ရလျှင် ပေါင်ကြားမှ လီးတန်မှာ အလိုအလျောက်ပင် တောင်မတ်၍ လာပါတော့သည်။ရပ်ကွက်ထဲက ကာလသားခေါင်းလို ဖြစ်နေသော လူပျိုသိုးကြီး ကိုကြက်ကြီးကတော့ တခါကပြောဖူးသည်။
“ ငမောင်… မင်း မမမြိုင်ရဲ့ ထွားဆိုင်ကြီးကတော့ တကယ်အားရတယ်… ကုန်းခိုင်းပြီးတော့ အားရပါးရ ဆွဲလိုက်ချင်တယ်… တကယ်ဘဲ ငါ့ကောင်ရ… သူ့ ကာတစ်ကြီးကို မြင်ချင်လို့ ငါ့မှာ မနက်စောစော လက်ဘက်ရည်ဆိုင်
ထွက်ထိုင်ပြီး စောင့်ကြည့်ရတာ အမော…”
“ ဟာ…ဗျာ… ခင်များကလဲ… ”
“ ဘာ… ခင်များကလဲ….. မင်းကတော့ တအိမ်တည်းအတူတူနေတာ… သူ ရေချိုးတဲ့အချိန်….အကျႌလဲတဲ့
အချိန်တွေ ချောင်းမကြည့်ဘူးလားကွ… ”
“ ဘယ်လို… ချောင်းကြည့်ရမှာလဲ ဗျာ… တော်ကြာ သိသွားရင်… အိမ်နဲ့…ကျွန်တော် ကွိုင်တက်လိမ့်မယ်….”
“ ဒါလေးများကွာ…. လွယ်ပါတယ်….. ငါ…ပြောပြမယ်.. သေသေချာချာ နားထောင်… ”
လူပျိုကြီးကိုကြက်ကြီးမှာ လက်ဘက်ရည်ဆိုင်တွင် ကျွန်တော့်ကို အသေအချာ သင်ကြားပို့ချလေတော့သည်။ကိုကြက်ကြီးပြောသလို ချောင်းကြည့်ချင်သော်လည်း ကျွန်တော့်စိတ်ထဲတွင်တော့ မရဲသေးပါ။ မည်ကဲ့သို့ လုပ်ရမည်နည်းဟု စဉ်းစားနေရင်း တရက်တွင်တော့ အဖေနှင့်အမေက ကိစ္စရှိသဖြင့် အဘိုးတို့အိမ်ကိုသွားကြသဖြင့် အိမ်တွင်မမမြိုင်နှင့်ကျွန်တော် နှစ်ယောက်ထဲသာ ကျန်ခဲ့လေတော့သည်။ အမေမရှိသဖြင့် မမမြိုင်မှာစျေးသို့ မနက်စောစောသွားပြီး စျေးသွားဝယ်ရလေသည်။ ကျွန်တော်ကတော့ ညက ကိုကြက်ကြီးနှင့်အတူ အပြာကားသွားကြည့်ပြီး
ညနက်မှ အိပ်ယာဝင်ခဲ့သဖြင့် အိပ်ယာထက်တွင် ဆက်လက်မှိန်းနေသည်။ ပေါင်ကြားမှ လီးတန်မှာလည်း တားမရဆီးမရ ထောင်မတ်နေလျက် ရှိလေသည်။ ကျွန်တော့်လီးတန်ကို လက်ဖြင့်ကိုင်တွယ်ပြီး မမမြိုင်ကို မည်ကဲ့သို့ချောင်းကြည့်ရမည်ကို စဉ်းစားခန်း ဖွင့်နေမိလေသည်။
မိနစ် ၂၀ ခန့်မျှအကြာမှာတော့ မမမြိုင်စျေးမှ ပြန်ရောက်လာပြီး ထမင်းကြော်နေသည်။ ကျွန်တော် အိပ်ယာမှထပြီး သွားတိုက်၊ မျက်နှာသစ်ဖို့ရန် နောက်ဖေးဘက်ကို ထွက်လာခဲ့သည်။
“ မောင်မောင်… ဗိုက်ဆာနေပြီလား… မမမြိုင် ထမင်းကြော်နေတယ်…မျက်နှာသစ်ပြီးရင် စားလို့ရပြီ သိလား”
“ ဟုတ်ကဲ့ပါ… မမမြိုင်… ကျွန်တော် ဘာကူလုပ်ပေးရအုံးမလဲ… ”
“ ရပါတယ္… မ်က္ႏွာသစ္မွာသာ သြားသစ္ခ်ည္… ”
မမမြိုင်က နဖူးမှ ချွေးလေးသုတ်ရင်း လှမ်းပြောသည်။ မနက်စောစောစီးစီး မမမြိုင်ရဲ့အလှက တမျိုးတဘာသာလှနေသည်။ မမမြိုင်၏ ဆံပင်က ပုခုံးကျော်လောက်ထိ ဝဲကျနေသည်။ မမမြိုင်ရဲ့ မျက်ခုံးများက ထူထဲနက်မှောင်လွန်းလှသည်။ နဖူးနှင့်လည်ပင်းတွင် ချွေးလေးများ စို့နေသည်ကိုက နမ်းရှိုက်ချင်စရာ ကောင်းလှသည်။ အကျႌလက်ပြတ်လေး ဝတ်ဆင်ထားသဖြင့် ဖြူဖွေးဝင်းမွတ်နေသော လက်မောင်းအိုးလေး၊ အရင်းသွယ် အဖျားရှုးလေသော ရွှေဘိုမင်းကြိုက် ပေါင်တန်ရှည်ကြီးများနှင့် မမမြိုင်အလှအပများကို ကျွန်တော်ခံစားတတ်လာသည်။
“ ဟဲ့… ဘာကြည့်နေတာလဲ… မျက်နှာသွားသစ်တော့လေ… ”
“ အော်… ဟုတ်… ဟုတ်ကဲ့… ”
မမမြိုင်ပြောမှ ကျွန်တော်သတိပြန်ဝင်လာပြီး မျက်နှာသစ်ဖို့ရန် နောက်ဖေးရေတိုင်ကီ ရှိရာသို့ ထွက်လာခဲ့ပြီးရေခွက်ကိုကိုင်ကာ မျက်နှာသစ်လိုက်လေသည်။ မမမြိုင် ကတော့ မီးဖိုချောင်ထဲမှာ ချွေးတလုံးလုံးနှင့် ထမင်းကြော်နေဆဲပင်။ မျက်နှာသစ်ပြီး၍အိမ်ထဲသို့ပြန်ဝင်လာသောအခါ မမမြိုင်မှာ ထမင်းကြော်ပြီးသွား၍ မီးဖိုချောင်မှာ မတွေ့ရတော့ပေ။ မမမြိုင် သူ့အခန်းထဲကို ဝင်သွားတာထင်တယ်ဟု ကျွန်တော်တွေးလိုက်မိသည်။ မမမြိုင်နဲ့ ကျွန်တော့်အခန်း
မှာ ကပ်လျက်ပင်ဖြစ်သည်။ အခန်းနှစ်ခုကြားကို ထရံဖြင့်ကာထားလေသည်။ မမမြိုင်အခန်းရှေ့သို့အဖြတ် အခန်းထဲမှ မမမြိုင်က
“ မောင်လေး… ထမင်းကြော်ရပြီနော်… ကိုယ့်ဘာသာဘဲ ခူးခပ်စားလိုက်တော့ မမမြိုင်ကတော့ အိုက်လို့ရေချိုးတော့မယ်…..” ဟု လှမ်းပြောလေသည်။
ကျွန်တော်လည်း အကြံရသွားပြီ အခန်းထဲသို့ အလျင်အမြန်ဝင်ကာ ထရံကြားမှ မမမြိုင် အခန်းဘက်သို့မြင်ရအောင် ဝါးထရံကြား အဟလေးကို အသဲအသန်ရှာဖွေရလေတော့သည်။ ကံကောင်းချင်တော့ ဝါးထရံကြားလေးမှအနည်းငယ်ဟနေသဖြင့် မမမြိုင်အခန်းထဲကို လှမ်းမြင်နေရလေသည်။ မမမြိုင်မှာ အပေါ်အကျႌကိုချွတ်ချလိုက်ပြီးထဘီကို ရင်လျားလိုက်လေသည်။ မမမြိုင် ပုခုံးသားလေးများမှာ ဖြူဖွေးနုအိသည်ကို မြင်ရလေသည်။
ဘော်လီကိုချွတ်လိုက်ပြီး ထဘီကိုပြင်ဝတ်လိုက်ရတွင်တော့ မမမြိုင်၏ လုံးဝန်းဖြူဖွေး မို့မောက်နေသောရွှေရင်အစုံကို လှမ်းမြင်လိုက်ရလေသည်။ ထဘီကို အနည်းငယ်မကာ အောက်ခံဘောင်းဘီကို ဆွဲချွတ်အချမှာတော့ဖြူဖွေးချောမွတ်နေသော မမမြိုင်၏ ခြေသလုံးသားလေးများနှင့် ပေါင်တန်ကြီးနှစ်ချောင်းကိုပါ မြင်ရလေတော့သည်။
မမမြိုင်၏ အလှတရားများက ကျွန်တော့်ကို အကြီးအကျယ် ဖမ်းစားနေလေပြီ။ ပေါင်ကြားမှ လီးတန်က အလိုအလျောက် တောင်မတ်လာသဖြင့် လက်ဖြင့် အသာအယာ ဖွဖွလေးဆုပ်ကိုင်ပြီး ပွတ်ပေးနေရလေသည်။ မမမြိုင်ကရေချိုးထဘီကို လဲဖို့ရန်ထဘီကို ချွတ်ချလိုက်ရာတွင်တော့ ကျွန်တော်ခေါင်းနပန်းများ ကြီးသွားပြီး မျက်စိကိုထရံဘက်ကို အသာအယာတိုးကပ် ကြည့်မိလိုက်လေသည်။
မမမြိုင်ရဲ့ဆီးစပ်နားတွင် အချုပ်ရာလေးတစ်ခုကို တွေ့မိလေသည်။ အောက်တွင်တော့ အမွှေးရေးရေးလေးများနဲ့ အဖုတ်ကြီးကို တွေ့နေရလေသည်။ မမမြိုင်က ရေချိုးထဘီကို ယူရန်တဘက်သို့ လှည့်လိုက်သောအခါတွင် မမမြိုင်ဖင်သားကြီးများက ကြီးမားဝိုင်းစက်နေပြီး ဘေးသို့ပင်ကားနေပြီး အလယ်ကအကွဲကြောင်းမှာ အနည်းငယ် ဟနေသည်ကို ထင်ထင်ရှားရှားမြင်ရလေသည်။ မမမြိုင်က ထဘီကိုအောက်မှ ငုံ့၍ကောက်ယူလိုက်ရာ ကြီးမားဝိုင်းစက် ကားစွင့်နေသော တင်ပါးကြီးများအလယ်မှ အဖုတ်ကြီးမှာ အနောက်သို့ ပြူထွက်လာလေသည်။
ကျွန်တော့်လီးတန်ကြီးမှာ အစွမ်းကုန်တောင်မတ်လာသောကြောင့် လက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင် ထားရလေသည်။ မမမြိုင်မှာ ရေချိုးဖို့ရန် အခန်းအပြင်သို့ ထွက်သွားသဖြင့် ကျွန်တော်လည်း ထမင်းကြော်စားဖို့ရန် မီးဖိုချောင်ဆီသို့သွားရန်ပြင်လိုက်သည်။ မီးဖိုချောင်ဆီသို့ ရောက်၍ ထမင်းကြော်ကို ခူးခပ်နေစဉ် မမမြိုင်မှာ ရေတိုင်ကီတွင်ရေချိုးနေလေပြီ။ ထမင်းကြော်ကို ဒယ်အိုးထဲမှ ခူးနေစဉ်အတွင်း မမမြိုင်ရေချိုးနေသည်ကို ခိုးကြည့်လိုက်ရာ မမမြိုင်မှာ ဆံပင်ကို ရေမဆိုစေရန် ဆံထုံးထုံးထားလေသည်။
မမမြိုင်လည်ဂုတ်နားမှာ မွှေးညှင်းနုလေးများမှာ ရေစက်လေးများနှင့် တစ်မျိုးကြည့်လို့ ကောင်းနေလေသည်။ ပုခုံးသားလေးများ အပေါ်တွင်လည်း ရေစက်များက ခိုတွယ်လျက်ရှိနေလေသည်။ ဘေးတိုက်မြင်ရသဖြင့် ထဘီကရေစိုသောကြောင့် မမမြိုင်၏ ကြီးမားကားစွင့် လုံးဝန်းနေသော တင်ပါးကြီးများက ကပ်နေပြီးအလွန်ပင်ကြည့်ကောင်းလှပေတော့သည်။ အတန်ကြာအောင်ရပ်ကြည့်နေရင်း ကျွန်တော့်လီးတန်မှာ အစွမ်းကုန် တောင်မတ် လာပေတော့သည်။ သို့ပေမဲ့ ကျွန်တော်ကတော့စူးစိုက်ပြီး မမမြိုင်၏အလှအပများကို ခံစားနေလေသည်။ မမမြိုင်က ရေချိုးနေရင်းမှ လှမ်းကြည့်ပြီး
“ ဟဲ့…. ဘာလုပ်နေတာလဲ… ရှေ့မှာသွားမစားဘူးလား… ကော်ဖီသောက်ချင်ရင်… ကော်ဖီမစ်ထုပ် ရှိတယ်နော် ”
ကျွန်တော်မှာ သူခိုးလူမိသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ကြောင်အမ်းအမ်းဖြစ်နေရာ…. မမမြိုင်က
“ အဲမှာဘဲ ထိုင်စားရင်စားလေ…. မမမြိုင်ရေချိုးပြီးရင် ကော်ဖီဖျော်ပေးမယ် နော်…. ခဏစောင့်……”
“ ဟုတ္….ဟုတ္ကဲ့….မမၿမိဳင္…..”
ကျွန်တော့်မှာ ရေငတ်တုန်းရေတွင်းထဲကျ ဆိုသလိုမျိုး မမမြိုင်ရေချိုးနေသည်ကို ထမင်းကြော်စားရင်းကြည့်ရတော့မည်ကို ဝမ်းသာသွားလေတော့သည်။ မီးဖိုချောင်တွင်လည်း စားပွဲတစ်လုံးနှင့် ကုလားထိုင်များရှိပါသည်။ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ၊ သားငါးများအား ခုတ်ထစ်ဖို့ရန်အတွက် ထားထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ယခုတော့ကျွန်တော်သည် ထိုနေရာမှနေ၍ ထမင်းကြော်စားရင်း မမမြိုင်၏ ရေစိုနေသောခန္ဓာကိုယ်ကောက်ကြောင်းအလှကိုအားရပါးရကြီး ကြည့်ခွင့်ရလေတော့၏။
မမမြိုင်သည် ရေချိုးနေရင်းမှ လက်တဖက်ဖြင့် သူမ၏ပေါင်ကြားသို့ ပွတ်တိုက်နေပါသည်။ မမမြိုင်သည်တဖက်သို့လှည့်ကာ ဆပ်ပြာကို ခြေသလုံးသားများသို့ ငုံ၍တိုက်နေသောအခါ မမမြိုင်၏ ကြီးမားကားစွင့်နေသောဖင်သားကြီးများက ရေစိုနေသောထဘီအောက်မှ ရုန်းထွက်တော့မတတ် ကြွတက်နေလေတော့သည်။ ထိုအချိန်တွင် မမမြိုင်ရေချိုးနေသောနေရာ အနောက်နားသို့ ခွေးဝဲစားခွေးထီနှင့် ခွေးမရောက်လာပြီး ခွေးထီးက ခွေးမနောက်သို့ တက်ခွပြီး ညှောင့်နေလေတော့သည်။ မမမြိုင်သည် တချက်မျှ လှည့်ကြည့်ပြီး မသိချင် ယောင်ဆောင်
ကာ ဆက်လက်၍ ရေချိုးနေလေသည်။ ကျွန်တော့်မှာတော့ မမမြိုင်ရော ခွေးထီးနဲ့ခွေးမတို့၏ လိုးပွဲကိုပါ မျက်တောင်မခတ်စတမ်း ကြည့်နေမိလေတော့သည်။
မမမြိုင်မှာ ရေချိုးနေရင်း နားထဲသို့ ရေဝင်သွား၍ထင် ခြေတဖက်ကိုဆောင့်ကာ နားထဲမှ ရေကိုခါထုတ်နေလေသည်။ ထိုအခါတွင်တော့ မမမြိုင်၏လုံးဝန်းကားစွင့်နေသော ဖင်သားကြီးနှစ်လုံးမှာ ကျောက်ကျောတုံးကဲ့သို့ တတုံတုံဖြင့် လှုပ်စိလှုပ်စိ ဖြစ်နေလေသည်။ ကျွန်တော်သည် မဆီမဆိုင် ကိုကြွက်ကြီးကို ပြေးသတိရမိလေသည်။
ကိုကြွက်ကြီးသာ ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းကိုမြင်ရပါက မည်ကဲ့သို့ဖြစ်မည်နည်းဟု စဉ်းစားမိလေသည်။မမမြိုင်က ထဘီရင်လျားကို ပြန်ပြင်ဝတ်သောအခါ မို့မောက်ဝင်းမွတ်နေသော ရွှေရင်အစုံကို လှစ်ခနဲမြင်ရပြန်လေသည်။ မမမြိုင်သည် ရေကန်ဘောင်ကို အားပြုကာ ထိုင်ထပြုလုပ်နေပြန်သည်။ ကျွန်တော့်စိတ်ထဲတွင်တော့ထူးဆန်းစွာ မမမြိုင် ဘာလုပ်တာပါလဲဟု တွေးထင်မိနေပါသည်။ မမမြိုင်က ရေကန်ဘောင်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်အားပြုကာ အောက်သို့ထိုင်ချလိုက်စဉ်တွင် ရေစိုနေသောထဘီက မမမြိုင်၏ ပြိုင်စံရှားတင်ပါးကြီးများကို တင်းကျပ်စွာကပ်သွားပြီး ခြေသလုံးသားများနှင့် ထိကပ်မိသွားပြီး လှုပ်စိလှုပ်စိဖြစ်သွားလေသည်။ မမမြိုင်က ကျွန်တော့်ဘက်သို့ ကျောပေးကာ ထဘီကိုဒူးအထက်သို့မတင်ပြီး ရေညှစ်နေသောအခါ မမမြိုင်၏ ဖင်သားကြီးနှစ်လုံးနှင့် အလယ်မှာအကွဲကြောင်းကို ထင်ထင်ကြီးမြင်ရလေသည်။
မမမြိုင်၏နောက်ပိုင်းအလှသည်ကား ပြိုင်စံရှားဖြစ်သည်။ ဒါကြောင့်ပင် ရပ်ကွက်ထဲမှ လူပျိုကြီးများ၊အိမ်ထောင်သည်များပင်မကျန် မနက်မမမြိုင်စျေးသွား၍ လက်ဘက်ရည် ဆိုင်အရှေ့မှအဖြတ် အားလုံး၏မျက်လုံးတွေက မမမြိုင်၏ နောက်ကျောသို့သာ ကပ်ပါသွားကြလေသည်။ ကျွန်တော့်မျက်လုံးများသည် မမမြိုင်၏ဖြူဖွေးချောမွတ်၍ ရေစိုနေသော ခြေသလုံးလေးများဆီကို ကြည့်မိလိုက်လေသည်။ မမမြိုင်၏ အသားအရည်သည်လည်း ပြစ်မျိုးမှဲ့မထင်ပင် ဖြစ်လေသည်။ လွန်စွာမှပင် ကြည့်လို့ကောင်းလှ၏။
မမမြိုင်ရေချိုးတာကိုကြည့်နေရင်း ကျွန်တော့်လီးတန်ကြီးမှာ လွန်စွာမှပင် တောင်မတ်လျက် ရှိလေသည်။ကျွန်တော်သည် ခွေးထီးနှင့်ခွေးမလိုးသကဲ့သို့ မမမြိုင်ဖင်ကြီးအား လေးဘက်ကုန်းခိုင်းလျက် နောက်မှနေ၍ အလွန်လိုးချင်နေမိသည်။ ကျွန်တော်သည် ကျွန်တော့်လီးတန်ကြီးအား အသုံးပြုချင်သောစိတ်များ ပေါ်လွင်လာရပါတော့သည်။ ကျွန်တော်ဘယ်အချိန်လောက်ထိ ငေးမောတွေဝေနေမိသည် မသိပါ။ ပျော့ပျောင်းနူးညံ့သောလက်များသည်ကျွန်တော့်ပုခုံးပေါ်သို့ ကျလာမှ ပြန်သတိ ရမိလေသည်။
“ ဟဲ့…… မောင်လေး….. ထမင်းကြော်မစားဘဲ… ဘာတွေစဉ်းစားနေရတာတုံး…”
“ အင်း……အို……မမမြိုင်…..ကျွန်တော်သိချင်လိုက်တာ….. ဟိုးဟိုး…. ဟာ… ဘာဖြစ်နေတာလဲဟင်……”
ကျွန်တော်သည် ကြံမိကြံရာ ပြောမိပြောရာ ခွေးထီးနှင့်ခွေးမလိုးနေသည်ကို မေးဆတ်ပြပြီး မမမြိုင်ကိုမေးလိုက်ပါတော့သည်။ ကျွန်တော်က ဒီလိုမေးလိုက်သော အခါတွင်တော့ မမမြိုင်က ခွေးထီးနှင့်ခွေးမကိုကြည့်ပြီးပြုံးပါသည်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ကိုလည်း စူးစိုက်ပြီးကြည့်ပါသည်။ ကျွန်တော်က စွပ်ကျယ်လက်ပြတ်ကလေးနဲ့မို့မမမြိုင်၏ စူးစိုက်မှုကို အနေခက်ရလေတော့၏။ ကျွန်တော်သည် မမမြိုင်ဆီမှ တုံ့ပြန်မဲ့စကားကို စောင့်ဆိုင်းနေမိပါ၏။
“ ပြောလေ….. မမမြိုင်…. ဟိုဟာ… ဘာဖြစ်တာလဲဟင်……”
“ အို….. မောင်လေးကလဲ… ဘာတွေရှောက်မေးနေတာလဲ…. နင်ငယ်ငယ်ကလေးဘဲ ရှိပါသေးတယ်…..
ဒါမျိုးကို သိချင်လို့မကောင်းဘူး… ဟဲ့….. ”
မမမြိုင်ကတော့ မူပါပါနဲ့ပြောသည်။ ကျွန်တော့်မျက်စိကတော့ မမမြိုင်၏ကြီးမားစွင့်ကားနေသော တင်ပဆုံကြီးကိုသာ အနီးကပ်စူးစိုက်ကြည့်မိနေလေသည်။ကျွန်တော့်ရင်မှာလည်း တဒိတ်ဒိတ်နဲ့ခုံမြည်လျက်ရှိပါတော့သည်။
“ ပြောပြပါ… မမမြိုင်ရယ်….. ကျွန်တော်သိချင်လို့ပါ……”
ထိုအခါတွင်တော့ မမမြိုင်သည် ကျွန်တော့်တကိုယ်လုံးကို သိမ်းကြုံးကြည့်ပြီး ….
“ ဒါမျိုးဆိုတာ မကြည့်လဲမကြည့်ရဘူး… မပြောလဲမပြောရဘူး….. နင်သိပ်ကဲတာဘဲ ကဲပါ…. မောင်လေး
သိပ်သိချင်နေရင် မမမြိုင်ညကျမှပြောပြမယ်…. ကြားလား…..”
မမမြိုင်ကတော့ သူ့စကားဆုံးသွားတော့ လှည့်ထွက်သွားပါသည်။ ကျွန်တော့်မှာတော့ မမမြိုင်၏နိမ့်ချည်မြင့်ချည်ဖြစ်ကာ ခါယမ်းနေသော တင်ပါဆုံကြီးကိုကြည့်ကာ တံတွေးမျိုချမိလိုက်ပါတော့သည်။ ဒီလိုနဲ့ဘဲ အချိန်က ညဘက်သို့ ချည်းနင်းဝင်ရောက်လာပါတော့သည်။ ကျွန်တော်သည် အခန်းတွင်းသို့ဝင်ကာ အိပ်ယာပေါ်တွင်လဲလျောင်းနေရင်း မမမြိုင်ကို စောင့်နေလေသည်။ ကျွန်တော်က မမမြိုင်သူ့အခန်းထဲကို ဝင်လာရင် နေ့လည်ကပြောပြမည်ဟု ပြောထားသောစကားကို အစကောက်ကာ မမမြိုင်၏ဖင်ကြီးကို ကုန်းခိုင်းပြီး လိုးရန်ကြံစည်နေမိလေသည်။
အိပ်ယာထက်တွင် စဉ်းစားရင်းအိပ်ပျော်သွားပါသည်။ အိပ်မက်ထဲတွင်တော့ မမမြိုင်က လေးဘက်ကုန်းလျက်ကျွန်တော်က မမမြိုင်၏ဖင်ကြီးကို လက်နှစ်ဘက်ဖြင့် ကိုင်ကာ အားရပါးရကြီး ဆောင့်လိုးလျက်ရှိနေပါသည်။ တရေးနိုးလာသောအခါတွင်တော့ တလောကလုံးအိပ်မောကျလျက်ရှိနေပါတော့သည်။ ဟိုအဝေးဆီမှ ခွေးဟောင်သံ သဲ့သဲ့ကြားရလေသည်။ ခွေးဟောင်သံကြားလိုက်ရသောအခါတွင်တော့ ကျွန်တော်သည် ချက်ခြင်းပင် အိပ်ယာမှထကာမမမြိုင်အခန်းဘက်ဆီသို့ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်ပါတော့သည်။
မမမြိုင်မှာအိပ်ယာထက်တွင် လဲလျောင်းလျက်ရှိပါသည်။ အိပ်ပျော်နေဟန်တော့ မတူပါ။ ကျွန်တော်သည်မမမြိုင်အနားသို့ အသာအယာလေးတိုးကပ်သွားပါသည်။ မမမြိုင်သည် သနပ်ခါးကို ခြေဆုံးခေါင်းဆုံးလိမ်းထားသဖြင့် သနပ်ခါးနံ့လေးများက အခန်းတွင်းဝယ် မွှေးပျံ့နေပါသည်။ မမမြိုင် ပုခုံးလေးကို ဖွဖွလေးကိုင်ကာ…….
“ မမၿမိဳင္…..”
“ ဟင်…….မောင်လေး…….”
မမမြိုင်ကတော့ စိတ်မောသလိုနဲ့ ကျွန်တော့်ကို ပြန်ခေါ်လိုက်လေသည်။
“ ကျွန်တော့်ကို မမမြိုင် ပြောပြမယ်ဆို……”
“ အေး…..ပြောပြမယ်……ဒါပေမဲ့….ခက်တယ်ကွဲ့…..မမမြိုင်ပြောပြရမှာက လက်တွေ့မှဖြစ်မှာကွ……”
“ အဲဒါကပိုပြီး သဘာဝကျတာပေါ့ မမမြိုင်ရဲ့……ကဲပြောစမ်းပါ…..ဘယ်လိုလက်တွေ့ ပြမှာလဲဟင်…….”
“ ဟင်…..မောင်လေးနော်….ဒါမျိုးဆိုတာ ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောရဘူးနော်…..”
“ အို…..စိတ်ချစမ်းပါ…..မမမြိုင်ရယ်….ကျွန်တော် သိရရင်တော်ပါပြီ…..”
ကျွန်တော်ကတော့ မမမြိုင်ကိုသာ လိုးဘို့ရန်စိတ်ဆောနေသဖြင့် လွယ်လွယ်ပင် ပြောလိုက်ပါသည်။မမမြိုင်သည် ကျွန်တော့်၏ အနီးသို့တိုးကပ်လာပြီးတော့ ကျွန်တော့် နှာခေါင်းနဲ့ သူ့ပါးကိုကပ်ပေးပါသည်။ ပေါင်ဒါရနံ့သနပ်ခါးရနံ့ လေးသင်းနေသော မမမြိုင်၏ ပါးအိအိလေးကို ရှုရှိုက်မိသောအခါ ရင်ထဲမှာဝေဒနာတစ်မျိုးကိုခံစားရလေသည်။
မမမြိုင်သည် ကျွန်တော့်ငပဲဆီသို့ သူ့လက်ကိုဆန့်ပြီး ဆုပ်ကိုင်လိုက်သော အခါတော့ ကျွန်တော့်ငပဲကြီးမှာမတ်ကနဲပင် တောင်မတ်လာလေသည်။ ထိုအခါတွင်တော့ မမမြိုင်က ပိုမိုပြီးဆုပ်နှယ် ကစားပေးလေသည်။ခဏကြာသောအခါတွင်တော့ မမမြိုင်၏ လက်တဖက်က ကျွန်တော့်လက်ကို လာကိုင်ပါသည်။ ပြီးတော့ တနေရာဆီကို ကိုင်စေလေသည်။ ကျွန်တော့်လက်အတွင်းမှာတော့ တဆုပ်တခဲကြီးနဲ့ အိစက်စက်ကြီးကို ကိုင်နေရသည်ဖြစ်သောကြောင့် အရသာတွေ့နေမိပါသည်။
“ ဆုပ်နှယ်ကစားစမ်း…မောင်လေး….”
မမမြိုင်ပြောသလို ကျွန်တော်က လုပ်ပေးလိုက်လေသည်။ ဟုတ်ပါသည် မမမြိုင်၏ ရွှေရင်ဖြိုးဖြိုးနို့ကြီးနှစ်လုံးက ဆုပ်နှယ်လိုက်တိုင်း တကိုယ်လုံး ဓာတ်လိုက်ခံရသလိုပင် ခံစားနေရပါပြီ။
“ မောင်လေး….”
“ ဗျာ…..မမ….”
“ မမ…..နို့ကိုစို့စမ်းပါကွယ်…..”
ကျွန်တော်သည် မမမြိုင်၏ နို့သီးခေါင်းစိမ်းလေးများကို စို့ပေးနေမိသည်။ ထိုအခါမတော့ မမမြိုင်သည်လူးလွန့်လာသည်ဟု ကျွန်တော်ထင်ပါသည်။ နို့စို့ပေးလိုက်သောအခါတွင် မမမြိုင်၏လက်က ကျွန်တော်၏ လီးတန်ကို ပိုပြီးဆုပ်ကိုင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပါတော့သည်။ ကျွန်တော့်စိတ်တို့မှာလည်း တဖြေးဖြေးနဲ့ ဘယ်လိုခံစားမှုမှန်း မသိအောင်ပင် ဖြစ်နေရလေသည်။ ကျွန်တော်သည် မမမြိုင်၏ နို့နှစ်လုံးကို ဘယ်ပြန်ညာပြန်စို့ပေး နေပါသည်။
မမမြိုင်သည် ကျွန်တော့်၏လုံချည်ကို ကွင်းလုံးချွတ်ချလိုက်လေသည်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်လက်ကိုလည်း တခုသောနေရာသို့ ဆွဲတင်လိုက်ပါသည်။
“ ပွတ်ပေးစမ်း…..မောင်လေး……”
ကျွန်တော်ကတော့ မမမြိုင်ပြောသလို ပွတ်ပေးလိုက်ပါသည်။ မမမြိုင်၏ ဖေါင်းဖေါင်းအိအိ စောက်ဖုတ်ကြီးပေါ်မှ လက်ညိုးဖြင့် အထက်အောင်ပွတ်ပေးလိုက်လေသည်။ ကျွန်တော် ပွတ်ဖန်များသော အခါတွင်တော့မမမြိုင်မှာ တအင်းအင်းဖြစ်လာပြီး….
“ မောင်လေး….”
“ ဗျာ…..မမမြိုင်…..”
“ ကဲ…အပေါ်ကိုတက်ပြီးခွစမ်း….”
“ ဘယ္အေပၚကိုလဲဟင္….မမၿမိဳင္…..”
“ ဗိုက်ပေါ်ကိုကွဲ့…..ဗိုက်ပေါ်ကို….”
မမမြိုင်ကတော့ အားမလိုအားမရနဲ့ဆိုပါသည်။ ကျွန်တော်သည် မမမြိုင်ပြောသလိုပင် ဗိုက်ပေါ်သို့တက်ခွလိုက်ပါသည်။ ထိုအခါမှာတော့ မမမြိုင်က ကျွန်တော့် လီးတန်ကိုဆွဲကာ သူ့အဖုတ်ဆီသို့တေ့လိုက်သည်။
“ မမမြိုင်….ပြောသလိုလုပ်နော်….”
“ အင်းပါ……မမမြိုင်ရဲ့ မြန်မြန်ပြောပါ…..”
ကျွန်တော်ကတော့ မမမြိုင်ကိုလိုးချင်လှပါပြီ။ မမမြိုင်သည် ကျွန်တော့် လီးထိပ်ကို သူ့စောက်ဖုတ်ဝသို့ တေ့ပေးပြီးနောက်…..
“ ကဲ…..မောင်လေး…..မင်းဟာကြီးကို ဆောင့်သွင်းလိုက်တော့လေ….”
“ အင်း….မမမြိုင်…..”
ကျွန်တော်ကတော့ မမမြိုင်၏စောက်ဖုတ်ကြီးထဲသို့ လီးကြီးအား တအားပင် ဆောင့်သွင်းလိုက်လေတော့သည်။
“ စွပ်…..ဗြွတ်….” ဟူသောအသံနှင့်အတူ
“ အင့်….” ဟူသော မမမြိုင်၏အသံကလေးမှာ ပေါ်ထွက်လာပါတော၏။ ကျွန်တော့် လီးကြီးမှာလည်း ပူနွေးသောအရသာကိုခံစားနေရပြီး တကိုယ်လုံးတဆတ်ဆတ် တုံနေမိလေသည်။ မမမြိုင်က သူမ၏ဖင်ကြီးများကိုအောက်ကနေ၍ ကော့ပေးနေပြီး ကျွန်တော်ဖင်ကို လက်ဖြင့်ဆွဲဖိလိုက်နှင့် အလုပ်များနေပါသည်။ ကျွန်တော့်မှာလည်း ထိုအခါမှပင် သဘောပေါက်လာပါသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ကျွန်တော်သည် မမမြိုင်အပြုကိုချည်း အားကိုးမနေတော့ဘဲ မမမြိုင်ဖင်ကြီး ကော့ပေးလိုက်တိုင်း ဆောင့်ဆောင့်ချ၍ လိုးရာ ဂွင်ကျပြီးအရသာများ ထူးကဲလာရပါတော့သည်။
ကျွန်တော်သည် အရသာကိုသိသောအခါတွင်တော့ ပိုမိုပြီး ကြမ်းကြမ်းရမ်းရမ်း ဆောင့်မိလေတော့သည်။ ထိုအခါတွင် မမမြိုင်သည် တအင့်အင့်နှင့် ဝေဒနာကို ခံစားနေရသလိုဖြစ်နေပါ၏။ အချက်သုံးလေးဆယ်လောက် လိုးဆောင့်ပြီးသောအခါတွင်တော့ ကျွန်တော့် လီးတံအတွင်းက လရည်များက မမမြိုင်၏ စောက်ဖုတ်ထဲသို့ လွှတ်ထုတ် မိလေတော့သည်။ ကျွန်တော်သည် ချက်ခြင်းပင် တကိုယ်လုံးတဆတ်ဆတ်တုံပြီးတော့ အသဲနှလုံးထဲမှာ အမျိုးအမည်မသိသော ဝေဒနာကို ခံစားလိုက်ရပါသည်။ ကျွန်တော့်မှာ တက်တက်ကြွကြွရှိပြီးနောက် ငြိမ်သွားရပါတော့သည်။ မမမြိုင်မှာလည်း ကျွန်တော်အား တအားပင် ပြန်ဖက်ထားပါသည်။ ကျွန်တော်သည် မမမြိုင်၏ကိုယ်ပေါ်မှာ လူးလွန့်နေမိပါသည်။
မမမြိုင်သည် သက်ပြင်းချပြီးတော့ ကျွန်တော့်ကို ပါးချင်းကပ်ထားပါသည်။ ပြီးတော့……
မမမြိုင်က…. မပွင့်တပွင့်ပြောသည်။
“ ဘယ်လိုလဲ….မောင်လေး……သိပြီလား…..ကောင်းလား…..”
“ အား…..အရမ်းကောင်းတာဘဲ…..မမမြိုင်….”
မမမြိုင် ကိုယ်ပေါ်မှာဘဲ ခဏမှိန်းနေရင်းမှ မမမြိုင်၏ သနပ်ခါးရနံ့ သင်းနေသော ပါးလေးနှစ်ဖက်ကို အားရပါးရ မွှေးကြူလိုက်ပါသည်။ မမမြိုင်မှာလည်း ကျွန်တော့်ကို ပြန်လည်ပြီး ဖက်ရမ်းနမ်းရှုတ်လေရာ လီးကြီး မှာ တောင်မတ်လာပါတော့သည်။ ကျွန်တော့်သည် မမမြိုင်၏ ပေါင်နှစ်လုံးကို ပုခုံးပေါ်သို့ မတင်လိုက်ပြီး လီးကြီးကို မမမြိုင်၏ စောက်ဖုတ်ထဲသို့ ထပ်မံလိုးဆောင့်သွင်းလိုက်သည်။ မမမြိုင်ကလည်း သူမ၏ဖင်ကြီးကို အပေါ်သို့ ပြန်ပြန်ကော့တင်ပေးလေရာ အဆောင့်နဲ့အပင့် အတော်ပင် စည်းချက်ညီလေသည်။
ထိုအခါမှာတော့ ကျွန်တော့်စိတ်မှာ ပိုပြီးလှုပ်ရှားလာပါသည်။ ထိုကြောင့်ပင် ကျွန်တော်သည် စိတ်လိုက်မာန်ပါပင် ဆောင့်လိုက်မိသော အခါမတော့….
“ ဖြတ္….ဖတ္…..ဘြတ္….ပလြတ္….”
ဟူသော အသံပင်ထွက်ပေါ်လာပါသည်။ တိတ်ဆိတ်သော ညကာလဖြစ်သောကြောင့်ပင် အသံမှာ အခန်း တွင်းဝယ် ညံနေပါတော့သည်။ ကျွန်တော့်၏ အားပါးသော ဆောင့်ချက်များကြောင့် မမမြိုင်မှာလည်း တအင်းအင်းနဲ့ ခံစားနေရပါသည်။
“ မောင်လေး…..”
“ ဘာလဲဟင္…..မမၿမိဳင္…..”
“ ဖြေး ဖြေးကွယ်…… သူများတွေ ကြားကုန်ပါအုံးမယ်……”
မမမြိုင်၏အသံမှာ အရင်ကနဲ့မတူဘဲ အလွန်ပင် တပ်မက်နေသော အသံဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်သည် မမမြိုင်ပြောလိုက်မှပင် အကြမ်းလိုးဆောင့်နေမှုကို နဲနဲလျော့လိုက်မိပါသည်။ သို့ပေမင့် မမမြိုင်၏စောက်ဖုတ်ကြီးမှ အရည်များကရွှဲရွှဲစိုပြီး ထွက်နေသောကြောင့် စွတ်..ဖွတ်…..စွတ်….ဖွတ်… ဟူသောအသံများက ထွက်မြဲပင်ဖြစ်ပါသည်။
ကျွန်တော့်မှာလည်း တခါမျှမခံစားဘူးသောကြောင့် အရသာမှာ အလွန်ပင်ကောင်းနေပါသည်။ ကျွန်တော် သည် ထိုးသွင်းဆွဲထုတ်နဲ့ အချက်မှန်မှန်ကလေးပင် လိုးဆောင့်နေမိပါသည်။ မမမြိုင်မှာတော့ တခါတခါ တဟင်း တဟင်းနဲ့ လူးလွန့်ပြီး ကော့တက်လာပါတော့တယ်။
(ၿပီးပါၿပီ)
