ပန်ရံ ၆ လ ဖာပေါက်စ

ဆင်းသားရပ်ကွက်လို့ လူအများခေါ်ကြတယ်

ရရစားစား လူနေမှု့ဘဝလေးဟာ လူဘဝမှာ

အလွန်ဘဲ အခက်တွေ့စေတယ် ငွေရှိတဲ့သူတွေ လုပ်ချင်တာ လုပ်လို့ရတယ် ငွေနဲ့ဆိုရင် အရာရာကို ဖန်တီနိုင်တယ် သူများတွေပျော်နေကြပေ့မဲ့ နေပူထဲမှာ ဒယ်အိုးလေးရွက်နေတဲ့ ကလေးမလေးတစ်ယောက် ဘဝ အခြေအနေ က ထ္မင်းတစ်လုပ်အတွက် ချွေးဒီဒီ ကြနေတယ်။သူက ဒီနေ့မှ ပန်ရံ လုပ်ငန်းကို စတင်ဝင်ရောက်လာသူပါ သူနံမည်လေးက ချစ်စရာ မိုးပွင့် တဲ့။

(မောင်ကျော်နိုင် ငါသမီး မိုးပွင့်ကို နင့်တို့ ပန်ရံထဲ ခေါ်ပေးပါလား)

(ဟာ မိုးပွင့်က ပန်ရံ လုပ်နိုင်ပါမလား)

(အော် ကျော်နိုင်ရယ် ငါသမီးကို ခိုင်းကြည့်ပါအုံး ငါတို့မှာက စားဝတ်နေရေး က အရင်လို့ မချောင်လည်ဘူး ငါမှာလဲ မပေါ့မပါးနဲ့ ငါယောက်င်္ကျား က သောက်လိုက်စားလိုက်နဲ့ အရင်လို ဆိုက္ကား မနင်းနိုင်တော့ဘူး မိုးပွင့်လေးကို သနားပါတယ် သူခမျှ ရေသန့်စက်ရုံ လုပ်တာ ခြေတွေ လက်တွေ ရေဝဲစားလို့ မလုပ်နိုင်ဘူး စျေးထဲက စျေးဆိုင်ကြတော့ သူငယ်ချင်း အလုပ်သမ နဲ့ ရန်ဖြစ်လို့ အလုပ်က နားလိုက်တယ် အခု သူဘာလုပ်ရမှန် မသိဘူးဖြစ်နေတယ် ဒါကြောင့် ကိုယ်ရပ်ကွက့်ထဲက မောင်ကျော်နိုင် အလုပ်မှာ နေရာများ ရမလားလို့ပါ)

(ရပါတယ်ဗျာ ကျွှန်တော်ခေါ်ပါမယ် သူလုပ်နိုင်တာ မလုပ်နိုင်ဘဲ ကြည့်ရမယ် လုပ်နိုင်ရင် အမြဲခေါ်ပါမယ် မလုပ်နိင်ရင်တော့ မရဘူးဗျ)

(အေးပါဟယ် ခိုင်းကြည့်ပါအုံး အော်ဒါနဲ့ အလုပ်က ဘယ်တော့လောက့် ခေါ်မှာလဲ)

(မနက့်ဖြန့် ခေါ်သွားပေးမယ်)

(အော် အေးအေး ငါ မိုးပွင့် ကို ပြောထားလိုက်မယ်)

(ဟုတ္ကဲ့ပါ)

******************************

------------------------------

နေပူပေ့မဲ့ မိုးပွင့် အားတင်ပြီးလုပ်ပေးပါတယ်။အလုပ်နားချိန် နေ့ ၂ နာရီ ထိုးခါနီးပြီး။ပန်ရံလုပ်ကြတဲ့ မိန်မတွေ အများကြီးပါတယ် ကိုယ်အလုပ်ဆိုက့်နဲ့ ကိုယ်လုပ်ကိုင်နေရတယ်။

(ဟေ့ကောင်မလေး ဘာလုပ်နေတာလဲ မဆလာ ယူခဲ့လေ)

(ဟုတ် လာပြီး ဒီမှာ ချွေးသုတ်နေလို့ပါ)

(အေး အခုယူခဲ့တော့ ဟ)

(အင်းပါ လာပါပြီး)

မဆလာ ဒယ်အိုး ခေါင်းပေါ်ရွက်လို့ မိုးပွင့် ထွက်လာခဲ့သည်။သူရိန်မင်း ရဲ့ နေအပူရိန် က ဝမ်းမအေးပါလား။

******************************

------------------------------

(ဟေး မိန်းမရေ မဆလာ ယူခဲ့ ဟ)

(သေချင်ဆိုး မသာ လူကိုများ မိန်းမတဲ့ နင့်အမေ ခေါ်ပါလား)

(ဟာ မချစ်ရယ် ခင်ဗျာ က ယောင်္ကျားလား မိန်းမလာ)

(ဟဲ့ မိန်းမ ပေါ့ဟဲ့)

(အဲ့ဒါကြောင့် မိန်းမ လို့ ခေါ်တာ နာသလား)

(ဟဲ့ မသာ မသာ ကဲဟယ် ကဲဟယ်)

(ဖြန်းးးးဖြန်းးး)

အပျိုကြီး မချစ် သံလျှက်ကိုင် ကိုကျော်နိုင် ကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်လိုက်သည်။အနားမှာ ရှိကြသော လူတွေ က

(ဟားဟားဟား အပျိုကြီး လက်သံ ပြောင်တယ်ဟေး)

လူအများ စကြ နှောက့်ကြနဲ့ နေပူဒဏ် ကို အံ့တုနေကြတယ်။

(ကဲ့ နာမယ်ဟေးး)

နေ့လည် ၂ နာရီ အလုပ် ခဏ နားကြပြီး။လ္ဘက်ရည်ဆိုင် ထွက်သူထွက် မုန့်ဝယ်သွားသူသွားနဲ့ ပန်ရန် လုပ်ငန်ခွင်မှာ လူအနည်းသာ ကျန်ခဲ့သည်။

(မိုးပွင့် လိုက်မလား လ္ဘက်ရည်ဆိုင်ကို)

(မလိုက်တော့ဘူး ကိုကျော်နိုင် ကျွှန်မ အရိပ့်ထဲမှာ ခဏနားလိုက်အုံးမယ်)

(အော် အေးအေး အပြန်ကြ ငါမုန့်ဝယ်ခဲ့မယ်)

(ဟုတ္)

အလုပ်ထဲမှာ ရင်နှီးတဲ့သူက ကိုကျော်နိုင် တစ်ယောက်ဘဲ ရှိတယ် ကျန်တဲ့သူတွေနဲ့ မရင်းနှီးသေးပါ။မိုးပွင့် အရိပ့်ကောင်းသော သစ်ပင်ဘက်ကို ထွက်လာခဲ့သည်။သစ်ပင်အောက်မှာ ခြေပစ်လက်ပစ်ထိုင်လိုက်တော့သည်။ ပုခုံပေါ်က ပုဆိုးအစုတ်လေးနဲ့ မျက်နှာကို သုတ်ရင် ချွေးသိပ့်နေတော့သည်။

******************************

------------------------------

(ကိုကျော်နိုင် အုပ်ခဲတွေ တော်ပြီးလား)

(အေးရပြီး မိုးပွင့် မဆလာ ယူခဲ့တော့)

(ဟုတ္)

မဆလာ နယ်ထားပြီးသားများကို ပေါက်ပြားဖြင့် ကော်ပြီး ဒယ်အိုးထဲ ထဲ့ပြီး ခေါင်းပေါ်ရွက်ခဲ့သည်။မိုးပွင့် ညနေအချိန် ကို တွက့်စနေမိသည်။

(ကိုကျော်နိုင် ဘယ်နှစ်နာရီထိုးပြီးလဲ)

(ဟ ဘာလုပ်မလို့လဲ ဟ အချိန်စိရင် အားလုံးအလုပ်နားတော့မှာ ဘာလဲ ကောင်ကလေးနဲ့ချိန်ထားလို့လား)

(ဟင်းနော် ကိုကျော်နိုင် ဘာတွေပြောနေတာလဲ ကျွှန်မ က အပြန်ကြ ထ္မင်းဟင်း ချက်ရအုံံးမှာ ဒါကြောင့်မေးတာပါ)

(အောင်မလေး မိုးပွင့်ရယ် အချိန်တန် အတူတူပြန်ကြမှာ ဘာမှ မမေးနဲ့ ကဲ သွား မဆလာ သွားယူ)

မိုးပွင့် မဆလာ အပုံရှိရာ ထွက်လာခဲ့သည်။

******************************

------------------------------

မိုးပွင့် အိမ်မှု့ကိစ္စများ လုပ်ကိုင်ပြီး ညအချိန်မှာ သူငယ်ချင်းများရှိရာသို့ သွားရောက် လည်ပတ့်တတ်သည်။ည၈နာရီမှ အိမ်ပြန်ရောက်တတ်သည်။

******************************

-----------------------------

ပန်ရံ အလုပ်ကို နေ့စဉ့် လုပ်ကိုင်နေတော့ လူအများနဲ့ ခင်မင်လာခဲ့သည်။

(ဟဲ့မိုးပွင့် လာဟဲ ငါတို့နဲ့ထ္မင်း အတူတူ စားရအောင်)

(ဟုတ် လာပြီး ခဏလေး လက်ဆေးနေလို့)

(မြန်မြန်လာ နောက်ကြရင် မကျန်ဘဲနေလိပ့်မယ်)

(အင်းပါ)

မိုးပွင့် အပျိုကြီး မချစ် တို့အဖွဲ့နဲ့အတူတူ ထ္မင်းဝင်စားလိုက်သည်။

******************************

------------------------------

(ဟဲ့ မိုးပွင့် နင့်က ကျော်နိုင်နဲ့ အမျိုးတော်လား)

(ဟင်းအင်း မတော်ပါဘူး ရပ်ဆွေမျိုး ရွာဆွေမျိုး လို ခင်နေတာပါ)

(အော် ဟုတ်လား အေးအေး နင်သူနဲ့ သိပ့်မရောနဲ့ သူက လက်ဆော့တယ်နော်)

(ဟင်း ဟုတ်လား ဘာတွေခိုးတာလဲ)

(ဟဲ့နင် ဘာတွေကြားနေတာလဲ)

(မမချစ်ဘဲ လက်ဆော့တယ် ဆိုလို့ ဘိလပ်မြေတွေ ခိုးတဲ့သူလားလို့)

(တယ် ဒီကောင်မလေး ကဲဟယ်)

(ဒေါက့် းးးး)

မိုးပွင့် ဦးခေါင်းပေါ် အပျိုကြီး မချစ် လက်ခေါက့်ရိုးက ကြသွားသည်။

(အား နာလိုက်တာ မချစ်က ဘာကိုပြောတာလဲ ရှင်းအောင်ပြောပါလား လက်ဆော့တယ် ဆိုတော့ ကျွှန်မတို့ ရပ်ကွက်က လက်ဆော့တဲ့သူဆိုရင် ခိုးတတ် ဝှက့်တတ်တဲ့ သူကို ပျော်တာပါ)

(အေး ငါပြောတဲ့ လက်ဆော့တာဆိုတာက နှာဗူးထတာကို ပြောတာ ကျော်နိုင်က မိန်းမနဲ့ ပတ့်သက်ရင် ပျိုတာ အိုတာ နာမလည်ဘူး အကုန် ကမြင်းကြော့ထတယ် နင့်ကြည့်နေပါ ဟိုဘက်က အလုပ်ဆိုက့် လူပြောင်လာရင် ကြည့်နေ ငါတို့ ကန်ထရိုက့် က အဖွဲ့တွေ မနည်းဘူး တခါတလေ လူပြောင်ပေးကြတယ် ဒီမှာဘဲ အမြဲတမ်း လုပ်ရမယ် မထင်နဲ့ ဟိုပြောင် ဒီပြောင်နဲ့ လုပ်ရမှာ ဟိုဘက်လူနည်းရင် လူဖြည့်ပေး ဒီဘက် လူနည်းရင် လူဖြည့်ပေးရတယ် မကြာဘူးကြည့်နေ နင့် ကျော်နိုင် ခင်ဆင့် ဆိုတဲ့ လင်ရှိ ကောင်မ နဲ့တွေ့ရမဲ့ အချိန်စောင့်ကြည့်နေ သူဘယ်လို နေမလဲဆိုတာ သူလက်ဆော့လား မဆော့ဘူးလား သိရအောင် ကြည့်နေပါ)

အပျိုကြီး မချစ် ရုပ်ဆိုးပေ့မဲ့ သဘောကောင်းလှသည်။မိုးပွင့် ကို ညီမလေး တစ်ယောက်ပမာ ဆုံးမ တတ်သည်။

(ဟုတ့်ကဲ့လား မမချစ်ရယ် ကိုကျော်နိုင် က အရပ်ထဲမှာ အဲ့သလို မနေပါဘူး)

(တယ် းးး ဒီကောင်မလေး ထပ်ခေါက်လိုက်ရ ငါလို အပျိုကြီးကို လဲ စနေတယ်ဟဲ့ ငါက မိဘကိုလုပ်ကျွေးနေတာ နင့်လဲ မိဘကိုလုပ်ကျွေးနေတာ ငါက နင့်ကို ညီမလေးလို သဘောထားနေတာ ငါပြောမယ် ကျော်နိုင်လို လူက လက်ကမြင်းကြော့ထတယ် ဆိုတာ သူနဲ့ အတူတူ လုပ်ဖူးတဲ့သူတိုင်း သိတယ် အေး ကြည့်နေ သူဘယ်လို လှုပ်ရှားတတ်တယ် ဆိုတာ ညည်းမကြာခင် မိခင်ဆင့် လာမှ သိလိပ်မယ် မိခင်ဆင့် က ညည်းမလာခင် ဟိုဘက် အလုပ်ဆိုက့်ကို ပြောင်လုပ်နေရတာ ဟိုဘက် က လူများလာရင် ဒီဘက်ကို ပြန်ခေါ်ပါလိပ်မယ် ကြည့်နေ သူတို့ ဘယ်လို နေထိုင်လဲ ညည်းသိလိပ်မယ်)

(အော် းးဟုတ်ကဲ့)

******************************

------------------------------

မိုးပွင့် ပန်ရံ လုပ်နေတာ ၁၀ ရက်ပြည့်တဲ့နေ့မှာ မနက်ခင်း အလုပ်စနေချိန်မှာ အုတ်ခဲရွက့်ဖို့ အုတ်ခဲများ ယူနေချိန်

(မိုးပွင့် ဟိုမယ် ခင့်ဆင့် ဆိုတဲ့ ကောင်မ လာပြီး သူအလုပ်နောက်ကြလို့ ကျော်နိုင် ဆူမလား ဆိုတာကြည့်နေပါ)

စက်ဘီးလေးကို ဒေါက့်ထောက်နေသော အသက် ၁၉ နှစ်အရွယ် ရုပ်ရည် အသင့်အတင့် ရှိသော ကောင်မလေးကို မိုးပွင့် ကြည့်လိုက်သည်။

(ဟာ ခင်ဆင့် ဘာလို့နောက်ကြနေတာလဲ ဒီမှာ အလုပ်က စနေတာ ကြာနေပြီး)

(အော် ကိုကျော်နိုင်ရယ် အိမ်မှာ က လုပ်စရာတွေ က များနေလို့ မနေ့ည က ဒီမှာ ပြန်ဆင်းရမယ် ဆိုတော့ ညက အိပ့်မပျော်လို့ပါ)

(ဟားဟားဟား အေးအေး လာလာ)

ခင်ဆင့် ဆိုတဲ့ ကောင်မလေး က ကိုကျော်နိုင်ထံ သွားပြီး စကားပြောနေတော့သည်။အချိန် နည်းနည်းကြာတော့မှ မိုးပွင့်တို့အနားလာပြီး အုတ်ခဲများ လာသယ်နေတော့သည်။

******************************

------------------------------

အလုပ်ထဲမှာ က မိန်းကလေးတွေ ကိုယ်သံလျက်ကိုင် ဆရာနဲ့ တွဲလုပ်နေကြသည်။သံလျက်ဆရာ ၅ ယောက်မှာ ဘေးက ရံပေးနေရသည်။မဆလာ သယ်သူသယ် အုတ်ခဲ သယ်သူသယ် အစစ လုပ်ပေးနေရသည်။မိုးပွင့် အလုပ်တွေ မနားတမ်း လုပ်နေရသည်။ဒီနေ့ ပမ်းသလို ဖြစ်နေသည်။ခင်ဆင့် ဆိုတဲ့ သူထက်ကြီးတဲ့သူ က ကိုကျော်နိုင် အနားမှာ စကားများ ပြောနေလိုက်တာ

(ဟဲ မိုးပွင့် အုတ်ခဲ ယူခဲ့ ဟ)

မိုးပွင့် အုတ်ခဲများ ယူဖို့ ထွက်သွားသည်။ခင်ဆင့် ဆိုတဲ့ မိန်းမ က တော့ဖြင့် ကိုကျော်နိုင် ကို ရိုက်ပုတ်ခတ် နေသည်။သူတို့ နှစ်ဦး ရယ်လို့ မောလို့ မိုးပွင့် ခေါင်းပေါ်က ပုဆိုးစုတ်လေးကို ခဏဖြေ လိုက်ပြီး မျက်နှာ က ချွေးများကို သုတ်လိုက်သည်။

******************************

------------------------------

(အေး သိပြီးလား ညည်းမြင်တယ် မို့လား သူတို့ လ္ဘက်ရည်ဆိုင် ထွက်သွားကြတာ ကောင်မ ကျော်နိုင် ခါးကို ဖက်သွားပုံ က သူနို့နဲ့ ကျောကို ပွတ့်သလို လိုက်သွားတာများ ပြောမပြောချင်ဘူး သူလင်ကြီး ကြနေတာဘဲ)

(အင်း မမချစ် ပြောတုံး က မယုံဘူး ဒီနေ့ ကျွှန်မကြီးဘဲ လုပ်နေတယ် မခင်ဆင့် က ကိုကျော်နိုင် အနားမှာ စကားဘဲပြောနေတယ် သူက မပမ်းလိုက်ဘူးနော်)

(အေး ဘယ်ပမ်းပါ မလဲ ပန်ရံ ဆရာ မှန်သမျှ နှာခေါင်းပါတယ် အသက်ကြီးတဲ့ ပန်ရံ ဆရာတောင် ငယ်တဲ့သူတွေဆိုရင် သူအနားထားတယ် သူတို့နဲ့ ပဏ္ဏာမသင့်တဲ့သူ ပမ်းဖို့ ပြင်ထားတော့ အေ့)

(အင်း ဟုတ်ပါတယ် ဒီအလုပ်ဆိုက့်မှာ မမချစ်နဲ့ ကျွှန်မဘဲ ပမ်းကြတယ်နော်)

(အေးပေါ့ ကိုယ်က အနေမှန်တဲ့သူတွေ ဆိုတော့ ပမ်းဒါပေါ့ဟယ် သူတို့လို့ အညှီမပေးတတ်ဘူး အေ့)

(ဟဲဟဲဟဲ ဟုတ်ပါတယ် မမချစ်ရယ်)

*****************************

----------------------------

နေ့စဉ့် လုပ်ကိုင်နေသော နေရာမှာ မလုပ်ရတော့ဘဲ မြို့သစ် က ဆောက်လက်စ တိုက်ဘက်ကို အလုပ်ပြောင်ခဲ့ရသည်။ကိုကျော်နိုင် က သူနဲ့ အမြဲတမ်း တွဲဖို့ခေါ်သွားတတ်သည်။ဆောက်လက်စ တိုက်ကြီး က ၅ ထပ်တိုက်ကလေးပါ အပေါက်ဝ အနားမှာ အစောင့်ရှိပါတယ် အသက်ကြီးကြီး လူတစ်ယောက်ပါ သူတဲလေးမှာ နေပါတယ် ။အခု အလုပ်မှာ မမချစ် အပျိုကြီး ပါမလာတော့ မိုးပွင့် ပျင်းနေမိသည်။ပန်ရံ အဖွဲ့များ က သူနေရာနဲ့သူ အချောကိုင်နေကြသည်။မိုးပွင့် အရင် အလုပ်ထက် ပိုပမ်းနေသည်။အောက်ကို ဆင်းပြီး သဲများသယ်ရ ဘိလပ့်မြေအိပ်များ သယ်ရနဲ့ ခြေထောက်များ က ညှောင်းနေပြီး လှေခါး အတက်အဆင်းများစွာ ကျော်ဖြတ်နေရသည်။မခင်ဆင့် လဲ မိုးပွင့်နဲ့ အတူတူ လုပ်ကိုင်ပေးနေသည်။သူလဲ မနားပါဘူး ဒီနေရာသစ်မှာ နေထိုင်ရမယ်ဆိုတော့ စကားပြောဖော် က မခင်ဆင့်ဘဲ ရှိနေတယ် မိုးပွင့် သူနဲ့ဘဲ စကားပြောနေရတယ်။ရေအတွက် အောက်က ရေမော်တာ ဖွင့်ဖို့ မိုးပွင့် အောက်ကို ဆင်းသွားသည်။အပေါ်က လူက ပြည့်ပြီး ဆိုမှ အပေါ်ကို တက်သွားရသည်။အပြန်မှာ သဲများကို ခေါင်းပေါ်ရွက်သွားရသည်။

******************************

------------------------------

နေ့ခင်းမှာ အလုပ်နားကြသူများ အောက်ကို ဆင်းသွားကြသည်။မိုးပွင့် မခင်ဆင့် ကို

(မမခင်ဆင့် အပြင်သွားပြီး မုန့်သွားစားရအောင်)

(တော်ပြီး မလိုက်တော့ဘူး ညည်းဖာသာသွားပါ ငါအိပ့်လိုက်အုံးမယ်)

(ဟုတ္)

မိုးပွင့် အောက်ကို ဆင်းသွားသည်။ခြံပေါက်ဝ ရောက်လို့ နောက်ကို လှည့်ကြည့်မိသည်။ကိုကျော်နိုင် အိမ်သာမှ ပြန်လာပြီး အပြင်မထွက်ဘဲ တိုက်အပေါ်ကို တက်သွားသည်။ပန်ရံ လူအများ လမ်းအရှေ့ဘက် ကို သွားနေကြသည်။မိုးပွင့် ရှေ့က လူအများကို မှီအောင် လိုက်ရတော့သည်။တိုက်ထဲမှာ မခင်ဆင့် နဲ့ ကိုကျော်နိုင် ခြံစောင့်တဲထဲက အဖိုးကြီးဘဲ ကျန်ခဲ့တော့သည်။

***********************

***********************

ပန်ရံ ၆ လ ဖာပေါက်စ

*******************

မိုးပွင့် နေစဉ့် မခင်ဆင့်နဲ့အတူတူ လုပ်ကိုင်နေရသည်။ဒါပေ့မဲ့ ခဏတာ အချိန်လေးဘဲ ကူညီတတ်သော ခင်ဆင့် အချိုးများက မိုးပွင့် ကို အလုပ်များ ပမ်းစေခဲ့သည်။မဆလာဖျော်နေစဉ့် အောက်ထပ် က သံလျက်ကိုင်သူ တစ်ဦးတက်လာပြီး မိုးပွင့်ကို ကြည့်ပြီး ကိုကျော်နိုင် ထံကို သွားတော့သည်။

(ဟေးကောင် ကျော်နိုင် မင့်ကွာ ဟိုကလေးမလေးဘဲ ခိုင်းနေတယ် မိခင်ဆင့်ကြ မခိုင်းပါလား ဟ)

(မတူဘူးလေဗျာ ခင်ဆင့်က ကျွှန်တော်နဲ့အတူတူ လက်တွဲခဲ့တာ ခင်ဆင့် အပျိုကတဲ့ကဘဲ သူကို ခိုင်းရင် မျက်နှာက ဆူပုတ့်နေတာဘဲ ဒါကြောင့်ပါဗျာ)

(အဲ့ဒါဆိုရင် ငါဘက်က လူနဲ့ ဟိုကလေးမနဲ့ လဲမလား ငါ လူနှစ်ယောက်ပေးမယ်လေ)

(မလုပ်ပါနဲ့ဗျာ ဒါတော့ မရဘူးနော် နောက်လူတွေက စိတ်မချရဘူးဗျ တောင်ပြောမြောက်ပြောနဲ့ မလဲနိုင်ပါဘူူးဗျာ)

(ဟေးကောင် ငါသိတယ်နော် ဟဲဟဲဟဲ)

(ဟာ မဟုတ်ပါဘူးဗျာ ခင်ဗျ ကလဲ ကဲမယုံရင် ခင်ဗျ ခေါ်ကြည့် သူလိုက်မယ် ဆိုရင် ခေါ်သွားဗျာ)

(သေချာလား)

(သေချာပါတယ် လိုက်ရင် ခေါ်သွား)

(အေးပြီးရောကွာ)

အခန်းထဲ က စကားသံ တချို့တဝက်ဘဲ ကြားလိုက်သည်။မိုးပွင့် ကိုယ်အလုပ်ဘဲ ကိုယ်လုပ်နေသည်။မကြာခင် အခန်းထဲက သံလျက်ကိုင် ထွက်လာသည်။

(ဟေးကောင်မလေး ဒီမှာ ကျော်နိုင် က နင့်ဘဲ ခိုင်းနေတယ် ငါတို့ဆိုက့် ဘက်ပြောင်မလား ဒီမှာ က မသက်သာဘူး)

မိုးပွင့် အသားမည်းမည်း သွားနည်းနည်းခေါနေတဲ့ သံလျက်ကိုင် ဆရာကို ကြည့်မရပါ အမြဲတမ်း ထိကပါးရိကပါး စကားများ ပြောတတ်သည်။အောက်ထပ်ကို ဆင်းရင် မကြားတကြားပြောတတ်သည်။

(ဟင်း မပြောင်းပါဘူး ဘာလို့ပြောင်းရမှာလဲ ရှင့်နဲ့ ကျွှန်မ သိမှ မသိဘဲ)

သံလျက်ကိုင် ဆရာ

(ဟ နင့်ဒီမှာ ပမ်းနေလို့ခေါ်တာပါဟာ)

(ပန်ရံလုပ်တာဘဲ ပမ်းတာ ဘာစမ်းတာမှတ့်လို့)

တခွန်းမကျန် ပြန်ပြောနေသော မိုးပွင့် ကို ကြည့်ပြီး ပြုံးစိစိ့ လုပ်ပြီး သံလျက်ကိုင် ထွက်သွားတော့သည်။

******************************

------------------------------

ဒီလိုနဲ့ ပန်ရံလုပ်သက် ၁ လပြည့်ခဲ့ပါပြီး။တနေ့မှာ

(ကဲ အုတ့်ခဲနဲ့ သဲ သွားသယ်ကြ)

ကိုကျော်နိုင် မိုးပွင့်နဲ့မခင်ဆင့် ကို ခိုင်းနေသည်။မခင်ဆင့် က

(ကိုနိုင် ဆင့် ပြောထားတယ်လေ)

(အော် အေးအေး မိုးပွင့် နင်ဘဲ အုတ်ခဲနဲ့ သဲတွေ ရွက်ခဲ့တော့ မဆင့် က မဆလာဖျော်နယ်လိပ့်မယ်)

(ဟင်း အုတ်ခဲ နဲ့ သဲသယ်နေရမှာ အကြာကြီး မဆင့်နဲ့ အတူတူ ဝှိင်းသယ်တော့ မြန်မြန်ပြီးတာပေါ့)

(ကဲ ငါပြောမယ် မိုးပွင့် နင်က ဒီနေ့ အုတ်နဲ့သဲဘဲ သယ်ခဲ့ တခြားဟာ ဘာမှ မလုပ်နဲ့ နားနေလိုက်)

(တကယ္လား)

(ေအး)

(ပြီးရော)

မိုးပွင့် အောက်ထပ့်ကို ဆင်းလာခဲ့သည်။အောက်ထပ်မှ အသံတခု က

(ငါပြောပါတယ်ကွာ ငါဆီမှာဆိုရင်သက့်သက့်သာသာ နေရမယ်လို့ပြောပါတယ် သူက အလုပ်ကို တစ်ယောက်ထဲ ဒိုင်ခံ လုပ်ချင်နေတာ ခံပေါ့ကွာ ခံပေါ့)

မကြာတကြား အသံလေးကို ကြားလိုက်မိသည်။

******************************

------------------------------

နေ့လည် ထ္မင်းစားချိန် အထိ မိုးပွင့် မနားခဲ့ပါ သဲများနဲ့ ဘိလပ်မြေပါမချန် အားလုံး သယ်ပိုးခဲ့သည်။သူများတွေ ထ္မင်းစားပြီးချိန်အထိ မနားခဲ့ပါ။

(ကိုကျော်နိုင် ဒါလောက်ဆို ရပြီးလား)

မခင်ဆင့် နဲ့ ထ္မင်းအတူတူ စားနေသော ကိုကျော်နိုင် ထလာပြီး အုတ်ပုံများ သဲများ ဘိလပ့်မြေများ ကို ကြည့်ပြီး

(အေး ရလောက်ပါပြီး ဟာ လိုရင် ညနေမှ ပြန်ယူပေါ့ ကဲအခု ထ္မင်းစားလိုက်အုံး လာလာ အတူတူ စားကြရအောင်)

(ခဏလေး လက်ဆေးလိုက်အုံးမယ်)

(အေးအေး)

မိုးပွင့် လက်ဆေးပြီး ထ္မင်းအတူတူ ဝင်စားလိုက်သည်။ထိုင်လို့မှ မပြီးသေးပါ မခင်ဆင့် ထ္မင်းစားလို့ ပြီးသွားပါသည်။သူတို့ချိုင့်ထဲမှာ ဟင်းအနည်းငယ်သာ ကျန်နေတော့သည်။အပျိုပေါက်မလေး မိုးပွင့် သူတို့ ဟင်းများကို ယူစားလိုက်တော့သည်။

******************************

-----------------------------

ထ္မင်းချိုင့်များကို သိမ်းဆီးလိုက်သည်။ကိုကျော်နိုင် အနီးသွားပြီး

(ကိုကျော်နိုင် ကျွှန်မ အိပ့်လိုက်အုံးမယ်နော်)

(အေးအေးအိပ့်အိပ့်)

မိုးပွင့် အခန်းတခုထဲကို ဝင်ရောက်သွားသည်။အခန်းထဲမှာ ဖျာအစုတ့်လေး တခုနဲ့ ပိနန်အိပ့်များအပေါ်ကို ပုခုံပေါ်က ပုဆိုးစုတ့်လေး ခေါင်းအုံးလုပ်ပြီး လှဲအိပ့်လိုက်သည်။ဒါပေ့မဲ့ အိပ်မပျော်ပါ။

*****************************

-----------------------------

(ကိုနိုင် မဆလာဖျော်ဖို့ မိုးပွင့်ကို နိုးလိုက်ပါ)

(ဟ ဘယ်ဖြစ်မလဲဟ နင့်ဘဲ ဒူးနာတယ် ခြေထောက်နာတယ် ပြောပြီး နှစ်ယောက်စာ အုတ်တွေသဲတွေ ဘိလပ့်မြေတွေ သူက သယ်ထားတာ သူလဲပမ်းနေပြီး မင့်ဘဲဖျော်လိုက်ပါ)

( ဟင်း သူကောင်မ ထိတော့ ဘာလေးညာလေး နဲ့ သိမယ် ငါလာထိလို့ကတော့ တွေ့မယ်)

(ဟားဟားဟား စိတ့်ကေါက့်နေတာလား)

(မသိဘူး မပြောနဲ့)

အခန်းထဲက မိုးပွင့် မအိပ့်သေးပါ မျက်လုံးမှိတ့်ပြီး မှေးနေချိန်လေးမှာ ကြားလိုက်ရသည်။

(ဇွပ့် းးးဇွပ့် းးးးဇွပ့် းးး)

ပေါက့်ပြား အသံလေးက ကြားနေရသည်။မခင်ဆင့် မဆလာ ဖျော်သံလေးဖြစ်နေသည်။အိပ့်နေသူ မိုးပွင့် မျက်နှာမှာ ပြုံးယောင်ကလေး တခု ပေါ်သွားသည်။

*****************************

-----------------------------

ညနေ အလုပ်သိမ်းချိန် နီးကပ်လာသည်။မိုးပွင့် အုတ်ခဲများ အသယ်ရပ်လိုက်ပါသည်။ခဏအမောပြေ အပြင်ဘက်ကို ထွက်ထိုင်နေလိုက်သည်။

(ကိုနိုင် းး)

(ကိုနိုင် းးးးးးးး)

မခင်ဆင့် အသံက ကျယ်လောင်သွားသည်။

(ဘာတုံးဟ ဒီမှာ အချောကိုင်နေတယ် နေ့လည် က မပြောချင်တာလိုက်ချင်ဘူး ကဲ ဘာပြောမှာလဲ ပြော)

(ဟင်း ပြောချင်လို့ ပြောတယ်မှတ့်နေလား သူကောင်မလေး ထိလို နာနေလိုက်တာများ ပြောမပြောချင်ဘူး ဒီမယ် ကျွှန်မပြောထားတဲ့ပိုက်ဆံ ဒီနေ့ပေးမယ်ဆို)

(အေး ပေးမလို့ဘဲ နင့်က စကားမပြောတော့ ပေးချင်စိတ် ကုန်နေတယ်)

(အံ့မယ် အခုပေးလေ)

(ဟ နေအုံး နင့်က ဘယ်တော့လောက့်ပြန်လာမှာလဲ)

(ရွာဘုရားပွဲ ပြန်မှာဆိုတော့ နည်းနည်းကြာအုံးမှာ ဒါကြောင့် ကိုနိုင်ဆီက ပိုက်ဆံတောင်းတာပေါ့)

(ဘယ်လောက့်ကြမှာလဲ မေးတာပါဟာ)

(ဟင်း ၁၀ ရက်ကျော်လောက်တယ်)

(အေးပါဟာ ငါလွမ်းအောင် နင်လုပ်လုပ်သွားတယ် မိဆင့်)

(မလုပ္ပါဘူး ျပန္လာမွာပါ)

(နင့်က နင်ယောင်္ကျားနဲ့ ပျော်ပျော်ကြီး သွားရမှာ ဆိုတော့ ပျော်နေမှာဘဲ ငါမှာ တစ်ယောက်ထဲ ကျန်ခဲ့မှာ)

(ဟွန့် ရှင်အကြောင်း မသိတာကြနေတာဘဲ ရှင် ဘယ်သူကို အထာကြနေတယ် ဆိုတာ ငိတယ်နော်)

(ဟာ မဟုတ်ပါဘူးဟာ နင့်ကလဲ)

(ကဲကဲ ဒါတွေပြောမနေနဲ့ ပေး ပိုက်ဆံ အခုပေး)

(ဟ နေပါအုံး ညနေမှ ယူပါ မင့်က ငါကို ဒီနေ့ ဘာမှ မပေးသေးဘူးလေ)

လူသွားလမ်းဘေး မှာ ထိုင်နေသူ မိုးပွင့် အောက်ကို ဆင်းသွားတော့သည်။

******************************

------------------------------

ညနေ အလုပ်သိမ်းပြီးတာကြနေပြီး မိုးပွင့် ကိုကျော်နိုင် ကို စောင့်နေသည်။ပိုက်ဆံထုတ်ပြီး စျေးဝယ်စရာရှိလို့ပါ။ဒါပေ့မဲ့ ယခုအထိ မခင်ဆင့်နဲ့ အတူတူ ဆင်းမလာသေးလို့ တိုက်အပေါ်ကို တက်လာခဲ့သည်။အပေါ်ထပ် ကို ရောက်တော့ အချောကိုင် အခန်းထဲ လူမတွေတော့ မိုးပွင့် အပြင်ဘက်ကိုကြည့်သော ဝရံတာ ဘက်ထွက်ကြည့်မိသည်။ဟိုဘက် လှေခါးက ဆင်းသွားလို့ အောက်ကိုများ ရောက်နေပြီးလားလို့။အောက်ကိုကြည့်တော့ ကိုကျော်နိုင် ဆိုင်ကယ်နဲ့ မခင်ဆင့် စက်ဘီး က ရှိနေသေးသည်။မိုးပွင့် အောက်ကို ပြန်ဆင်းမယ် အလုပ်မှာ မိုးပွင့် အိပ့်ခဲ့သော အခန်းထဲမှ မခင်ဆင့် အသံက ထွက်လာသည်။

(&%$#@#$%&&&-----)

မိုးပွင့် အောက်ကို အမြန် ဆင်းပြေးတော့သည်။

******************************

-----------------------------

(ဟာ မိုးပွင့် မပြန်သေးဘူးလား ဘယ်သူကို စောင့်နေတာလဲ)

(ကိုကျော်နိုင် ကို စောင့်နေတာ ပိုက်ဆံရှင်းပေးပါအုံး အပြန် မြို့ထဲမှာ ဝယ်စရာ ရှိလို့ပါ)

(အော် နင့်ကလဲ ရပ်ကွက်ထဲမှာ ရှင်းမယ်မှတ်နေတာ ကဲ ပေးလိုပ်ပါမယ် ဟာ)

ကိုကျော်နိုင် ပိုက်ဆံများ ရှင်းပေးနေသည်။မိုးပွင့် အနီး က မခင်ဆင့် လုံချည်ကို လှည့်ဝတ်နေသည်။မိုးပွင့် ပိုက်ဆံယူပြီး ထွက်လာခဲ့တော့သည်။နောက်မှာ လူနှစ်ယောက်ကျန်ခဲ့တော့သည်။

******************************

------------------------------

(မိုးပွင့် ဟေး မိုးပွင့်)

(ရွင္လာၿပီး ခဏေလး)

ည ၇ နာရီ အချိန်မှာ ကိုကျော်နိုင် ရောက်လာသည်။

(ဘာလဲ ကိုကျော်နိုင်)

(မနက့်ဖြန့် အလုပ်နားမယ် သဘက့်ခါ ပြန်ဆင်းမယ်)

(ဘာဖြစ်လို့နားတာလဲ)

(အော် နောက်ထပ် လူခေါ်ရအုံးမယ် နင့်တစ်ယောက်ထဲ ပမ်းမှာ ဆိုးလို့ပါ)

(အော် ဒါများ မမချစ် အပျိုကြီး ကို ခေါ်လိုက်ပေါ့)

(ဟာ မခေါ်ချင်ပါဘူး အပျိုကြီးနဲ့ အပေါက်အလမ်း မတည့်ဘူးဟ ကဲငါသွားပြီး)

(ဟုတ္)

ကိုကျော်နိုင် ထွက်သွားတော့သည်။

******************************

-----------------------------

နှစ်ရကမမြောက့်တဲ့နေမှာ ပန်ရံ အလုပ်မှာ ကိုကျော်နိုင်နဲ့ မိုးပွင့် ဘဲ အတူတူ လုပ်ကိုင်နေရသည်။ကိုကျော်နိုင် မိုးပွင့် အလုပ်များကို ကူညီလုပ်ပေးနေသည်။အုတ်များကို ကူညီသယ်ပေးသည်။သဲများကို ကူသယ်ပေးသည်။ဘိလပ်များကို ကူညီသယ်ပေးနေပြန်သည်။အောက်ထပ်က လူများ က

(ဟ ဒီလိုဆိုတော့ သံလျက်ကိုင် က လူကြမ်းကြီး လုပ်တတ်ပါလား ဟ)

အစစ နှောက့်ပြောင်နေကြသည်။

(မောင်တထမ်း မယ်တရွက့်် ဘဲဟေး)

******************************

------------------------------

မိုးပွင့် အဖို့ စကားပြောဖေါ် ကိုကျော်နိုင်ဘဲ ရှိတော့တယ်။နေ့လယ်ခင်း အလုပ်နားချိန်မှာ

(မိုးပွင့် ငါနဲ့ မခင်ဆင့် အကြောင်းဘယ်သူကို ပြောသေးလဲ)

(ဟင်းအင်း ဘယ်သူကိုမှ မပြောပါဘူး ဘာပြုလို့လဲ)

(အော် ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူးဟာ ပြောမိမှာ ဆိုးလို့ပါ)

(ပြောမနေဘူး ကိုယ်အလုပ်မှတ့်လို့)

(အေးပါဟာ ဒါကြောင့် ချစ်နေတာ)

မိုးပွင့် ပါးလေးကို ဖွဖွလေး ပွတ့်ဆွဲသွားသည်။မိုးပွင့် ကိုကျော်နိုင် လက်ကို လိုက်ပြီး ပုတ်ချလိုက်သည်။ဒါပေ့မဲ့ လေဟာနယ် ကိုဘဲ ရိုက်ခတ်မိသွားသည်။ကိုကျော်နိုင် လက်ကို မထိမိပါ။

(အေးပါဟာ ငါက နင်ပြောမှာ ဆိုးလို့ပါဟာ တကယ်တော့ ငါနဲ့ ခင်ဆင့် က အရမ်းချစ်ကြတာ သူယောင်္ကျား မရခင် အချိန်ကတဲ့ကဘဲ သူက ငါကို အရွဲ့တိုက်ပြီး ယောင်္ကျားယူပြလိုက်တယ် ငါကလဲ အခု မိန်းမကို ယူပြလိုက်တယ် ဒါပေ့မဲ့ ငါတို့ အချစ်တွေက ပြောင်းမသွားကြဘူး ဒါပေ့မဲ့ဟာ ငါ ခင့်ဆင့် ကို မယူတာလဲ ကောင်ပါတယ် ခင်ဆင့်က ငါအရင် ရည်းစား ထားဘူးခဲ့တယ် ငါလိုဘဲ ဖောက့်ပြန်နေရင် ငါရင်ကျိုးမှာ သူက မျက်နှာများတယ် အခုချိန် သူရှိရင် ငါမနေတတ် မထိုင်တတ် ဖြစ်နေတတ်တယ်-----------------

-----------------------

-----------------------

------------------------

------------------------)

အချစ်အကြောင်း ဘာမှ မသိပါ အလွမ်းမင်းသား ပုံစံလေးနဲ့ စကားပြောကောင်းသူ စကားသံကို အပျိုလေး မိုးပွင့် နားထောင်နေပါသည်။အလုပ်နားချိန် ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ့်ပါလား။

******************************

------------------------------

(ရော့ နေတွက့်)

(ဟင်း နေတွက့်က ပိုနေတယ်)

(ဟုတ်တယ်လေ ဒါက လူတစ်ယောက်အစား ခွဲယူလိုက်ကြတာလေ ခင်ဆင့် အစားပေါ့ဟာ နင့်လဲ ဒီနေ့ ပင်ပမ်းတယ်လေ)

(ဟာ တကယ်ကြီးလား)

(အေးပေါ့ ဟ)

(အင်း ဒီနေ့ နေ့တွက် အမေကို ပေးမယ် ကျန်တာ စုထားမယ် )

(ဟုတ္လား စုၿပီး ဘာလုပ္မွာလဲ)

(စုပြီး အဝတ်အစား ဝယ်မှာပေါ့)

(အော် အေးအေး မပြည့်ရင် ပြော ငါဝယ်ပေးမယ်)

(အင်းပါ ကဲပြန်ပြီးနော် ကိုကျော်နိုင်)

(အေးအေး)

စက့်ဘီးလေးနဲ့ ပြန်သွားသူကို ကြည့်နေမိသည်။ကိုကျော်နိုင် ပုဆိုးထဲက လီးကို ပုဆိုးပေါ်က ကိုင်ပြီး ဖွဖွလေး ပွတ့်ဆုပ်ထားမိသည်။နောက်ဆုံး အထက်အောက် ဖွဖွလေး တစ်ချက်နှစ်ချက့် လုပ်ပြီး ချော့သိပ့်လိုက်သည်။စိတ်ထဲမှာဖြင့် စကားပြောလိုက်သည်။

(မပူပါနဲ့ ငါသားရယ် အချိန်တွေကို စိတ်ရှည်ရတယ် ဒါက မင့်အတွက့်ပါကွာ)

**********************

ေတာသား လူႀကီး

22.3.2016

**********************

ပန်ရံ ၆ လ ဖာပေါက်စ

****************

ကိုကျော်နိုင် နဲ့ စကားပြောလိုက် အလုပ်များလုပ်လိုက်ဖြင့် နေလာခဲ့သည်။ကိုကျော်နိုင် ရဲ့ အချစ်ဇာတ်လမ်းများ က ထပ်နေပါပြီး အပျိုပေါက်မလေး အချစ်အကြောင်း နည်းနည်း သိလာခဲ့သည်။ကိုကျော်နိုင် ထိုင်ပြီး စကားပြောချိန်များမှာ ခေါင်းပုတ် လက်ပုတ် ပြောတတ်သည်။

(ဟာ မိုးပွင့် နင့်ကျောမှာ အမှိုက်တွေ ပွနေတယ်)

မိုးပွင့် ကျောပြင်ကို ပုတ့်ပေးနေသည်။မိုးပွင့် သူအလုပ်ဘဲ သူလုပ်နေပါတယ်။မိုးပွင့် နားထဲမှာ အပျိုကြီး မချစ် ပြောခဲ့တာများကို ပြန်ပြီး ကြားယောင်မိလာတယ်။

(မိုးပွင့် ပန်ရံဆရာမှန်သမျှ နှာဗူးထတဲ့သူများပါတယ်အေ အနည်းနဲ့ အများဘဲ ကွာတာပါ အားလုံးက ကျားတွေကြီးဘဲ အေး သူတို့ကို အညှီပေးတဲ့ မိန်းကလေး က အလုပ်မှာ သက်သာတယ် သူတို့နဲ့ ပနာမတင့်တဲ့ သူက ပမ်းတယ် အေး အဲ့သလိုဘဲ နင့်လဲ တစ်နေ့ သိလာလိပ်မယ် ကိုယ်က မှန်မှန်ဘဲ နေနော် မိုးပွင့် လုပ်စရာရှိတာဘဲ လုပ်ပါ အညှီ ပေးစရာ မလိုဘူးနော်)

***-********************

-----------------------------------

ညနေ အလုပ်သိမ်းပါပြီး

(ကိုကျော်နိုင် ကျွှန်မ မှန်နဲ့သနပ်ခါးဘူး မတွေ့တော့ဘူး)

ကိုကျော်နိုင် သံလျက် ဆေးကြောနေရင် ထလာပြီး

(ဟိုအပေါ်မှာ ငါတင်ထားတာ တွေ့လား ဒီနား အလုပ်လုပ်ရင် တက်နင်းမိမှာ ဆိုးလို့ပါ)

(မမှီဘူး ယူပေးအုံး)

(အော် ဟုတ်သားဘဲ စောစော က ငါ ခုံရှည်နဲ့ တင်ထားတာ ကဲလာ ငါပွေ့ပေးမယ် လှမ်းယူလိုက်)

မိုးပွင့် စကားပြောချိန် မရလိုက်ပါ။ကိုကျော်နိုင် မိုးပွင့် ကို ပွေ့မြှောက်ချီလိုက်သည်။မိုးပွင့် မှန်နဲ့သနပ့်ခါး အထုပ်လေးကို လှမ်းယူလိုက်သည်။ကိုကျော်နိုင် ဖြေးဖြေးလေး မိုးပွင့်ကို အောက်ချပေးလိုက်သည်။ပွတ့်ချလေး ဖြစ်နေသည်။မိုးပွင့် ကိုကျော်နိုင် လက်က လွှတ့်ပေးလိုက်ချိန်မှာ ထွက်လာခဲ့သည်။ထ္မင်းချိုင့်ကို ယူပြီး ထွက်လာခဲ့သည်။အပေါ်ထပ်မှာ ကိုကျော်နိုင် တစ်ယောက်ဘဲ ကျန်နေခဲ့သည်။ကိုကျော်နိုင် ပုဆိုးထဲက တဖြေးဖြေး ထောင်ထလာသော လီးကို ပုဆိုးပေါ်ကနေ ချော့သိပ့်ပေးလိုက်သည်။ဖွဖွလေး ဆုပ့်ကိုင်လိုက်တော့သည်။

***********************

----------------------------------

မိုးပွင့် ကောင်ကင်ပေါ်က မိုးရိပ်များကို ကြည့်ပြီး

(ကိုကျော်နိုင် မိုးရွာနိုင်တယ် ကျွှန်မ ဒီနေ့ မဆင်းတော့ဘူးနော် )

(ဟ မလုပ်ပါနဲ့ဟ တိုက်က အပ်ခါနီးပြီး ငါတို့ဘက်က မပြီးရင် အပြောခံရလိပ့်မယ် နင်ကလဲ သွား ထ္မင်းချိုင့်ယူခဲ့တော့)

ကိုကျော်နိုင် မိုးပွင့် အိမ်ရှေ့မှာ ဆိုင်ကယ်ပေါ်က ပြောလိုက်သည်။မိုးပွင့် အိမ်ထဲဝင်သွားသည်။ထ္မင်းချိုင့်များ ခူးခတ့်ပြီး စက်ဘီးလေးကို ယူပြီး ထွက်လာခဲ့သည်။ရှေ့က ထွက်သွားသော ဆိုင်ကယ်နောက်ကို လိုက်လာခဲ့သည်။ရပ်ကွက် လမ်းထိပ့်မှာ ကိုကျော်နိုင် ဆိုင်ကယ်လေး က အကြော်ဆိုင် အနီးမှာ ရပ်နေသည်။မိုးပွင့်လဲ အကြော်ဆိုင် အနီးမှာ စက်ဘီး ရပ်လိုက်ပါသည်။

(မိုးပွင့် ဘာအကြော်ယူမလဲ ပြော)

(ရပါတယ် ဘာယူခဲ့ယူခဲ့ ရပါတယ်)

(အေး အဲ့ဒါဆို သွားနင့်ပါ ငါမှာထားတဲ့ အကြော် က စောင့်ရအုံးမှာ)

မိုးပွင့် စက်ဘီးလေးပေါ်တက်လာခဲ့တော့သည်။

************************

-----------------------------------

အလုပ်ဆိုက့် ကို မိုးပွင့် ရောက်လာခဲ့သည်။မိုးပွင့် အရင်ရောက်နေသော လူနှစ်ယောက်ရှိနေသည်။မိုးပွင့် စက်ဘီးကို အစောင့်တဲထဲမှာ ထိုးထားလိုက်တော့သည်။အစောင့် အဖိုးကြီး က ပန်ရံအဖွဲ့လာရင် ခဏ လ္ဘက်ရည်သောက့် ထွက်တတ်သည်။မိုးပွင့် ဒီနေ့ အပေါ်ကို မတက်ရဲပါ မိုးရိပ့်များကြောင့် လူများလာချင်မှ လာနိုင်မယ်ဆိုတာ သိပါသည်။အောက်ထပ် မှာဘဲ ထိုင်ပြီး ကိုကျော်နိုင်အလာကိုစောင့်နေသည်။

(ဟေးကောင် ဒီအတိုင်းဆိုရင် ဒို့အဖွဲ့ အလုပ်မဆင်းလောက်ဘူးကွ ပြန်ကြရအောင်)

(အေးကွာ လာပြန်ကြမယ် အော်ဒါနဲ့ ဟေးကောင်မလေး ငါတို့အဖွဲ့ လာရင် ငါတို့လာသွားတယ်ပြောပေးအုံး ငါတို့ အိမ်ပြန်နှပ့်နေမလို့ ဟ)

(ဟုတ် ပြောလိုက်မယ်)

(ကဲသွားကြရအောင် အခု မိုးတွေက မည်းနေပြီး တော်နေကြာ မိုးမိလို့ ဖျားနေလိပ့်မယ်)

(အံ့မာ ပန်ရံ သမား မိုးမိတာ အစမ်းလုပ်လို့ကွာ ရေအမြဲတမ်း ကိုင်နေရတယ် နေပူထဲလဲ နေခဲ့ရတယ် အပူရှပ် သေရုံဘဲ ရှိတာပါကွာ မိုးမိလို့ သေတဲ့ ပန်ရံ မကြားဘူးသေးဘူး ကဲသွားမယ် မိုးမိလို့ သေရင် နှစ်ယောက် အတူတူပေါ့ကွာ ဟား ဟားဟား)

((ဟားဟားဟား)

လူနှစ်ယောက် ဆင်ဝင်နေရာ က ထွက်သွားတော့သည်။

************************

------------------------------------

လူနှစ်ယောက် ထွက်သွားလို့ ၅ မိနစ့် အကျော်လေးမှာဘဲ မိုးစက့်လေးများ ကလေးများ တစက့်ချင် ကြလာသည်။မကြာခင် မိုးစက့်လေးများ များသထက်များလာသည်။

(ဝေါ းးးးးဝေါးးးးဝေါးးးးးး)

ဆင်ဝင်အမိုးပြားမှာ ရေပြောက့်ကလေးများ သွယ်တန်းပြီး ကြနေသည်။မိုးပွင့် တစ်ယောက်ထဲ ကြောက်နေမိသည်။တိုက်ထဲက လှိုင်သံများ ထွက်နေသည်။

(ဝေါးးးးးဝေါးးးးးးဝေါးးးးးဝေါးးးးးးဝေါးးးးးးးးးးးးး)

မိုးက ပိုများလာသည်။မိုးပွင့် ခြံထဲကို မီးဖွင့် မောင်းလာတဲ့ ဆိုင်ကယ်လေးကို မြင်လိုက်မှ အားတက်ဝမ်းသာမိသွားသည်။ဆိုင်ကယ်လေး ဆင်ဝင် အရိပ့်အောက်မှာ ရပ်နားသွားသည်။ကိုကျော်နိုင် သူအဝတ်အစား ထုပ်နဲ့ အကြော်ထုပ် ကို ယူပြီး ဆင်းလာခဲ့သည်။

(မိုးပွင့် ဘယ်အဖွဲ့တွေ ရောက်ပြီးလဲ)

(စောစော က အဖွဲ့က လူတွေ ပြန်သွားကြပြီး ဘယ်သူမှ မရှိကြဘူး ကျွှန်မတို့ လဲ ပြန်ကြမယ်လေ)

(ဟာ ပြန်မနေပါနဲ့ ငါတို့က အချောကိုင်ရုံဘဲ ကျန်တော့တာ ဒီနေ့ ဆင်းမှ ရမယ် တိုက်အပ်ချိန် နီးနေပြီး)

(ဟင်း ဘယ်လိုလုပ် ဆင်းလို့ရမှာလဲ ဘိလပ်မြေ မထုတ့်ရသေးဘူး)

(အော် ခြံစောင့် လာမှ ထုတ့်မယ်ဟာ အခု ထိုင်ပြီး အကြော်စား စကားပြောကြမယ် လာလာ)

ကိုကျော်နိုင် တိုက်အပေါ်ထပ့်ကို တက်သွားသည်။မိုးပွင့် ထ္မင်းချိုင့်ကို သွားယူနေလိုက်သည်။

(ဂျစ့်းးးတစ့်းးး ဂျိန်းးးးးးးးးး)

အလင်းရောင် တခု ပေါ်လာပြီး အလွန်ထိတ့်လန့်ဖွယ်ရာ အသံကြောင့် အပျိုမလေး ထ္မင်းချိုင့်လေးအနီးမှာ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ပြီး နားနှစ်ဖက် လက်နဲ့ အုပ့်ထားပြီး

(အေမ့ းးး)

မကြာမှီ မိုးများ နဲ့လေပြင်း က ပိုပြီးကျလာသည်။

(ဝေါးးးဝှီးးးးးဝေါးးးးဝှီးးးးဝေါးးးးးးးးးးး)

************************

------------------------------------

မိုးပွင့် မိုးကြိုးပစ်သံ ကို ငယ်ငယ်လေးကတဲ့ က ကြောက်သည်။မိုးတွင်းမှာဘဲမွေးခဲ့သူပါ မိုးကြိုးကိုတော့ အသံကြားရရုံနဲ့ ကြောက်လှသည်။တိုက်အပေါ်ထပ်ကို အပြေးလေး တက်သွားသည်။အပေါ်ထပ်မှာ မည်းမှောင်နေသည်။မိုးရိပ့်များကြောင့်ပါ။အပေါ်ထပ့်မှာ လေပြင်းများက တိုက်ခတ်နေသည်။အအေးဓာတ့်များက လွှမ်းခြုံနေသည်။အလုပ်နေရာမှာ ကိုကျော်နိုင် အဝတ်အစားများ လဲနေသည်။မိုးပွင့် ကို မြင်တော့

(မိုးပွင့် ဟိုအခန်းထဲမှာ အကြော်တွေ ထားခဲ့တယ် အခု အလုပ်မဆင်းသေးဘူး ဒီမှာ က လေတိုက်နေတယ် သွားအခန်းထဲကို အကြော်စားနေပါ)

မိုးပွင့် ကိုကျော်နိုင် လက်ညှိးထိုးပြောသော အခန်းထဲကို ဝင်လိုက်ပါသည်။ဖျာစုတ့်လေးပေါ်မှာ အကြော်ထုပ့်လေးက ပလပ်စတစ့် နဲ့ လုံစွာ ထုပ်ပိုးထားသည်။ဘေးမှာ က အချဉ်ထုပ့်ကလေးက ပါနေသေးသည်။အကြော်ထုပ်ပေါ် မိုးပွင့် လက်များက လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

************************

------------------------------------

ကိုကျော်နိုင် အခန်းထဲ ဝင်သွားသော မိုးပွင့် နောက်ကျောပြင်လေးကို ကြည့်နေသည်။ပုဆိုးထဲက လီးက တောင်လာသည်။လီးကို လက်နဲ့ တချက်နှစ်ချက် ဂွင်းတိုက်ပေးလိုက်သည်။ကိုကျော်နိုင် လေသာ ဝရံတာ ဘက်ကို လမ်းလျှောက်သွားသည်။ခြံထဲက အခြေအနေများကို စူစမ်းလေ့လာ လိုက်သည်။မကြာခင် အခန်းဘက်ကို လျှောက်လာခဲ့တော့သည်။

************************

------------------------------------

အခန်းထဲ က မိုးပွင့်အနီး ကပ်ထိုင်လိုက်သည်။

(မိုးပွင့် စားစား ငါက နင့်စားဖို့ အကြော်စုံေအောင် စောင့်နေရလို့ မိုးမိသွားပြီး)

(သူဘယ်သူက စောင့်ခိုင်းလို့လဲ ရှိတာ ဝယ်ခဲ့ပြီးတာဘဲ ဟာ)

(အောင်မယ် ငါက သူစားစေချင်လို့ ဝယ်လာသေးတယ် မိုးမိတဲ့သူကို မသနားဘူးလား ဟ အပြန် မိုးရေးထဲမှာ ကားနဲ့ တိုက်မလို ဖြစ်နေတာ)

(ဟင်း ဟုတ်လား)

ပါးစပ်နားက အကြော်လေး လက်ထဲမှာ ရှေ့မဆက်နိုင်ပါ အငေးသားဖြစ်လို့နေသည်။ကိုကျော်နိုင် က

(အေးပေါ့ ဟ ငါက နင်တစ်ယောက်ထဲ ဖြစ်နေမှာ ဆိုးလို့ အမြန်မောင်းတာ နင့်အတွက် အကြော်ထုပ့် ပြုတ့်ကြမှာ ဆိုးတာ က တစ်ကြောင်းမို့ပါ ဒါကိုများ လူကို အပြစ်ပြောနေသေးတယ်)

မိုးပွင့် ပုခုံကို ပုတ်ပြီး ပြောနေသည်။လာပုတ့်ခတ်သော လက်က မိုးပွင့် နောက်ကျော့ က ဖြတ်ကျော်နေသည်။ပြန်ဆင်းမသွားပါ။

(ကဲ အပြစ်ပြောပါအုံး ဒီကလူကို မိုးမိလာတာ မသနားဘူး ပုံစံနဲ့ပြောပါအုံးလား)

(ဟင်း ဘာမှ မဆိုင်ဘူး ကိုယ်ဖာသာ ဆိုင်ကယ် အပြင်းမောင်းတတ်တာ မသိမှတ့်လို့ မသနားပါဘူး မခင်ဆင့်ကို သွားသနားခိုင်းလိုက်လေ)

ကလေးများပမာ ရိုးရိုးလေး ပြောပြီး အကြော်ကို စားလိုက်တော့သည်။

(အေး ဟာ နင့်ပြောမှ ခင်ဆင့်ကို သတိရသွားတယ် အခုနေ နင့်နေရာမှာ ခင်ဆင့်ဆိုရင် ငါစိတ်တွေ လွှတ့်မိတော့မှာဘဲ)

အကြော်ယူဖို့ လက်လှမ်းနေသော မိုးပွင့် ပြီးခဲ့သော ရက်များစွာ က ညနေခင်း အဖြစ်ကို ပြေးမြင်မိသည်။ဒီအခန်းထဲမှ ကြားခဲ့ရသော အသံ

(ကိုနိုင် မြန်မြန်လုပ်ပါ အချိန်နဲ့ အချိန် ပြန်ရအုံးမှာ လူကို ဖာလိုးသလို လိုးမနေနဲ့ မြန်မြန်လုပ်)

(အေးပါဟာ ခဏလေး ပြီးတော့မှာပါ ခဏ ကားပေးထားပါအုံး)

************************

------------------------------------

အကြော်လေး ကိုင်ပြီး ငေးနေသူ မိုးပွင့် လက်ကို ကိုကျော်နိုင် လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။အသိတခု အခုမှ ကပ်လာသော မိုးပွင့်

(ဟင်း ကိုကျော်နိုင် ဘာလုပ်တာလဲ လွှတ့်ပါ)

မိုးပွင့် လက်ကို ပြန်ရုပ့်သိမ်းနေသည်။ကိုကျော်နိုင် မိုးပွင့် ပုခုံပေါ်က လက်ကြီး က မိုးပွင့် ခါးအလယ်ကို ဆင်နှာမောင်း ကဲ့သို့ ရစ်ခွေသွားသည်။ကိုကျော်နိုင် ရင်ခွင်ထဲကို ဆွဲယူခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

(ကိုကျော်နိုင် းးးးကိုကျော်နိုင် လွှတ့်ပါ လွှတ့်ပါ မလုပ်နဲ့ ရှိကြီးခိုးပါရဲ့ လွှတ့်ပါ ဟင်းအင်း ဟင်းအင်း လွတ့် းးးးးးးး)

ကိုကျော်နိုင် လက်အလွန်မြန်ပါသည်။သူရင်ခွင်ထဲ ရောက်လာတဲ့ မိုးပွင့် ကို လက်တစ်ဖက်က ခါးကို အသေဖက်ထားလိုက်သည်။လက်တစ်ဖက်က လုံချည်အပေါ်က လျိုဝင်ဖို့လုပ်နေသည်။မိုးပွင့်ဆိုသော ကလေးမ က ကိုကျော်နိုင် လက်ကို သူလက်နှစ်ဖက်နဲ့ လှမ်းဆွဲထားသည်။လက်ကြီး ဘယ်ကို လာမယ်ဆိုတာ မိုးပွင့် သိနေသည်။

(့ကျွှန်မ အော်လိုက်မှာနော် လွှတ့် လွှတ်းးးးးးဟော်ဒီမှာ ရှင့် းးးးးးလွှတ့်လွှတ် အော်လိုက်မှာနော် လွှတ်ပါ ရှိကြီးခိုးပါရဲ့ မလုပ်ပါနဲ့ အဟင့်ဟင့် ဟီးးးလွှတ့်ပါးးဟီးးးအီးးးလွှတ့်ပါ ဟီးးးဟီးး)

ရုန်းကန်နေသူ မိုးပွင့် ခန္ဒာကိုယ် က ကိုကျော်နိုင် လက်ကြီး က အောက်ကို မမှီနိုင်အောင် လျှော့ဆင်းပြီး ရုန်းကန် နေသည်။လက်ကြီး က ဆီးခုံအနီးကို ရောက်နေပြီး ကိုကျော်နိုင် ခါးပုံစပေါ် မိုးပွင့် ခေါင်းကလေး ရမ်းပြီး ရုန်းထွက်နေသည်။ကိုကျော်နိုင် ခါးကလေး ညွတ့်ကိုင်ပြီး အားထဲ့နှိုက့်နေသည်။ကလေးများ ကွေးအိပ့်သလို့ ရုန်းကန်နေသော မိုးပွင့် သူလက်နှစ်ဖက် အားက ယောင်္ကျားလက်အားကို ရေရှည် မထိမ်းနိုင်ပါ။

(မလုပ်ပါနဲ့ ကိုကျော်နိုင်ရယ် တောင်းပန်ပါတယ် ဟီးးးလွှတ့်ပါ းးးမလုပ်ပါနဲ့ မလုပ်ပါနဲ့းးးးးးးးးးးးးအော်ဟော် လွှတ်ပါ အော် မလုပ်ပါနဲ့ အော်ဟော် အော်းးးအော်းးးလွှတ့်ပါအော်းးးအော်းးးဟော်းး)

လိုချင်သော ပန်းတိုင်ကို လက်ကြီးက မွှေနှောက့်နေသည်။အမွှေမရှိ ချောပြောင်နေသော ဆီးခုံ မို့မို့ အကွဲကြားထဲ့ကို လက်ကြီးက ရှာဖွေ တွေ့ရှိလို့ စောက့်စေ့လေးကို စက်တတ်ထားသလို အမြန်ပွတ့်ပေးနေသည်။မျက်ရည်များနဲ့ ကုန်းပြီး ရုန်းကန်နေတဲ့ အပျိုပေါက်မလေး မိုးပွင့် လက်ကြီးရဲ့ မွှေနှောက်မှု့ကို အသိအမှတ် ထားနေမိသည်။

(အော်ဟော် -----မလုပ်နဲ့----တောင်းပန်ပါတယ် လွှတ့်ပါ အော်-----အော်-----)

(အင်းးးးး)

ကွေးကွေးလေး ရုန်းကန်နေသူ ကို ခါးမှ အပေါ်ကို ပင့်တင်ခံလိုက်ရသည်။ဘေးက အကြော်ထုပ်လေး ဖိတ့်စင့်သွားသည်။မိုးပွင့် ခြေထောက့်ကြောင့်ပါ။အနေအထား ပုံစံကြသွားတော့ လက်ညှိကြီး က စောက့်ခေါင်းထဲကို တိုးဝင်သွားသည်။ လက်တဆစ့် နှစ်ဆစ့်ခန့် အသွင်းအထုတ့် လုပ်နေသည်။နောက်ပြီး စောက့်စေ့လေးကို ပွတ့်ပေးလိုက် အခေါင်းထဲကို သွင်းလိုက်နဲ့ လက်ညှိး အပါးအဝင် လက်ခလည် ပါ ပါလာခဲ့သည်။

(အော်ဟော် မလုပ်ပါနဲ့ ကိုကျော်နိုင်ရယ် ရှိကြီးခိုးပါရဲ့ တောင်းပန်ပါတယ် လွှတ့်ပါ)

မိုးပွင့် ရုန်းကန်မှု့ အားပျော့နေသည်။ရုန်းလဲ မလွှတ့်သာပါဘူး ခါးအလယ် က လက်ကြီး က တင်းကျပ့်လှသည်။ကိုကျော်နိုင် ရင်ဘက်နဲ့ မိုးပွင့် ကျောပြင် ထိလို့နေပါသည်။မကြာခင် ကိုကျော်နိုင် က မိုးပွင့် ပါးပြင်ပေါ် အနမ်းမိုးများ ရွာချလာသည်။

(အော်ဟော် ----အော်----အော်---မလုပ်ပါနဲ့ တော်ပါတော့ လွှတ့်ပါတော့----အော်ဟော်------အော်-----အော်-----)

မိန်းမကျမ်းကြေသူ ပီပီး အပျိုမလေး ကို နူးနပ့်နေသည်။ကိုကျော်နိုင် လက်မှာ စောက့်ရည်များ က လက်ခေါက့် အပါအဝင် လက်ညှိးလက်ခလယ် ရွဲနေသည်။

************************

------------------------------------

၁၀ မိနစ့် အထိ နူးနပ့်ပေးလိုက်သည်။ကိုကျော်နိုင် သူရင်ခွင်ထဲ မျက်နှာကိုလက်အုပ့်ပြီး ငိုနေသော မိုးပွင့် ကို ရင်ခွင့်ထဲမှ အောက်ကို တဖြေးဖြေး လျှောချလိုက်သည်။မိုးပွင့် မျက်နှာပေါ်က လက်ကို အမြန်ဖယ်လိုက်ပြီး

(ဟင်းအင်း ဟင်းအင်း မလုပ်နဲ့ကြောက်တယ် အဲ့သလို မလုပ်နဲ့)

အလိုးခံတော့မယ် ဆိုတာ သိနေလို့ မိုးပွင့် လက်ထောက့်ပက်လက် ထဖို့ လုပ်နေသည်။အလွန် ကျမ်းကြေနေသော ကိုကျော်နိုင် ခြေထောက်တစ်ဖက် ခွကျော်ပြီး အပေါ်က ဖိထားရင် လူက မှောက့်ချလိုက်သည်။ထပ်လျှက်သား ဖြစ်လို့နေသည်။

(ဟင်းအင်း ကြောက်တယ် အဲ့သလို မလုပ်ပါနဲ့ ဟီးးးးလွှတ့်ပါ ဟီးးးးကြောက်တယ်)

(ခဏေလးပါ ဟာ မၾကာဘူး)

(တော်ပြီး တော်ပြီး ကျွှန်မ ကြောက်တယ် မလုပ်ပါနဲ့)

(မေၾကာက္ပါနဲ ဘာမွ မျဖစ္ဘူး ခဏေလး ဘာမွ မျဖစ္ပါဘူး)

(ဟင်းအင်း ကြောက်တယ် တော်ပြီး လွှတ့်ပါ)

(မိုးပွင့်ကလဲကွာ မကြောက့်ပါနဲ့ ဖြစ်သမျှ ငါခံမယ် နင့်ကို ယူဆို ယူမယ် ဒီညနေ လက်မှတ့်ထိုးဆို ထိုးပေးမယ် ဘာမှ မကြောက်ပါနဲ့ ဖြစ်သမျှ ငါရင်ဆိုင်မယ်)

(ဟင်းအင်း ဟင်းအင်း တော်ပြီး တော်ပြီး မလုပ်ပါနဲ့ လွှတ့်ပါ)

မိုးပွင့် ဘာပြောနေနေ ကိုကျော်နိုင် လက်က အောက်က ထမိန်အစ ကို အပေါ်ကို တင်လိုက်သည်ပေါင်တစ်ဝက်အနား မှာ လုံချည် အစလေးက ရပ်သွားသည်။အလယ်တဲ့တဲ့ မှာ ဖုဖုဖောင်းဖောင်းလေး က ဗိုက်သားနဲ့ပေါင်လုံး အပေါ်မှာ မို့မို့ တောင်ပူစာပုံစံ လေးကအထက်က ရှိလို့နေသည်။စပ်ပတ့်လေးကို ဖုဖုကြီးကြီး အလုံးကြီးက ပေါင်အတွင်းသားများကို လာထိပြီး မို့မို့ နုတ့်ခမ်းသား နှစ်ခု အလယ်က အကွဲကြောင်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည်။မိုးပွင့် မျက်နှာကို လက်ဖြင့်အုပ်ခါ ငိုရှိုက့်နေသည်။လိုးတော့မယ် ဆိုတာ မိုးပွင့် သိနေပါသည်။ဖုဖု အလုံးကြီးကို စပ်ပတ့် နုတ်ခမ်းသားက ငုံထားမိနေပြီး စောစောက လက်ချောင်းဝင်ထားသော အပေါက်ထဲကို လီးဆိုသော အရာ ဝင်လာမှာ ဆိုတာ မိုးပွင့် သိပါသည်။ကိုကျော်နိုင် ဖင်ကြီး က အောက်ကို နိပ့်ကြသွားသည်။

(အီးးးးးးးအားမရဘူး နာတယ် အီးးးမလုပ်နဲ့ မလုပ်နဲ့နာတယ် နာတယ်)

မိုးပွင့် မှိတ့်ထားသော မျက်လုံးများ ပြူးသထက် ပြုးသွားသည်။ကိုကျော်နိုင် ရင်ဘက်ကို အားကုန် တွန်းထုတ့်နေသည်။ကိုကျော်နိုင် မိုးပွင့် ကို အတင်းဖက်ပြီး လိုးတော့သည်။

(သြော်းးးးးးသြော်းးးးးးးသြော်းးးးးးမရဘူးးးးးးးအော် အီးးးးးးးသြော်းးးးးး)

နာလို့ အကြမ်းရုန်းကန်နေသူ မိုးပွင့် ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ ဖင်ကိုရမ်းပြီး လီးကျွှတ့်ထွက်ဖို့ ရုန်းကန်နေသည်။စောက်ခေါင်း အဝမှာတောင် ဒီလောက် နာနေရင် လီးကြီး အဆုံးအထိဆို မလွယ်တာ မိုးပွင့် သိလိုက်သည်။ကိုကျော်နိုင် ကို တွန်းချလို့မရပါ။အခုလို ဖင်ကလေး ရမ်းပြီး လီးဒဏ်ကိုရှောင်တိမ်းနေလိုက်သည်။ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ လူနှစ်ယောက် ပတ်ချာလည်နေတော့သည်။အပေါ်က ကိုကျော်နိုင် မိုးပွင့် ရုန်းကန် ပုံကြောင့် လီးကြီး က အထဲထိ မဝင်နိုင်ဘဲ ရှိနေသည်။မိုးပွင့် အပေါ်က ရီလေး ခိုစီးနေရင် ပတ်ချာလည် လိုက်ပါရင် ဆောင့်ဆောင့်ပေးနေရသည်။

(အားးးးနာတယ်းးးးနာတယ်းးးမရဘူးးးးးးလွှတ်လွှတ် မတာအားနာတယ်းးအီးးးးလွှတ့်ပါးးးးသြော်ဟော းးးမရဘူးလို့းးးးအားးနာတယ်းးးအီးးးးလွှတ့်လွှတ့်ဟီးးးးအီးးးးဟီးးးးသြော်းးးအီးးးးးး)

ယင်ကောင် နှစ်ကောင်ထပ် ကြမ်းပြင်မှာ လည်ပတ်နေသည်။အချိန်များ ကုန်လာခဲ့သည်။အပြင်မှာ မိုးများက သည်းထန်းစွာ ရွာသွန်းနေသည်။

************************

----------------------------------

မိုးပွင့်ခမျှ နာရီဝက်အထိ မရုန်းနိုင်ပါ မောပမ်းတာက တကြောင်း အမော့ဆို့တာ က ရင်ထဲကို မွန်ကျပ့်နေသည်။မျက်ရည်များက ခမ်းမတတ်ပါ။အားမတန်လို့ မာန်လျှော့လိုက်ရသည်။လီးကြီး က အခေါင်းတစ်ဝက်မှာ ကွေးကောက့်နေသည်။ကိုကျော်နိုင် ဖင်ကလေး အပေါ်ကြွသွားတော့မှ မိုးပွင့် သက်သာသွားသည်။ကိုကျော်နိုင် သူလက်ထဲကို တံထွေးများ ထွေးထဲ့လိုက်သည်။

(ထြီးးးးး)

ကိုကျော်နိုင် လက်ကြီးက မိုးပွင့် နဲ့ ကိုကျော်နိုင်တို့ နှစ်ဦးကြား ဝင်ရောက်သွားသည်။နာကျင်မှု့ သက့်သာနေသော မိုးပွင့် စပ်ပတ့်နုပ့်ခမ်းသားလေးကို ပွတ့်နေသည်။အကွဲကြားထဲမှာ တံထွေးများက ပွသွားတော့သည်။မိုးပွင့် မောပမ်းနေသည်။ရုန်းကန်အား ငိုအားများကြောင့်ပါ။အခု လက်ကြီးက စပ်ပတ် နုတ့်ခမ်းသားများ ပွတ့်လိုက်သလို စောက့်စေ့လေးကိုလဲ လက်သုံးချောင်းက ပွတ့်သုပ့်ပေးပြန်သည်။ခဏလေးပွတ့်ပြီး လက်ကြီးက လီးကြီးကို ကိုင်လိုက်သည်။မိုးပွင့် အလွန်ကြောက်လန့်နေသော လီးကြီးက စပ်ပတ့် နုတ့်ခမ်းအဝကို တိုးဝင်လာပြန်သည်။မိုးပွင့် လန့်နေမိသည်။အနာသက်သာမှု့က မကြာသေးပါ။ကိုကျော်နိုင် သူလီးကို မိုးပွင့် စပ်ပတ့်က ငုံထားနေတော့ လက်ကြီးကို ပြန်ထုတ့်ပြီး မိုးပွင့် ပုခုံလေးကို ချိုင်အောက်က သိုင်းဖက်ထားလိုက်သည်။ကိုကျော်နိုင် ဖင်ကြီးက အောက်ကို တဖြေးဖြေး နိပ့်ကြသွားသည်။

(အားးးးးးနာတယ် မရဘူးးးးးးးအီးးးးးးးးအြော်းးးးအီးးးးးအမေ့းးးးအားးးးးးးးးးးး)

အမေအဖေ ရိုက်တာထက် အလွန် နာသော လီဒဏ်ကို မိုးပွင့် အတတ်နိုင်ဆုံး တွန်လှန်နေသည်။ကြမ်းပြင်ပေါ် လှည့်ထွက်ဖို့ ခြေထောက် ကလေး ကားမိလိုက်ချိန်မှာ

(ထုတ့်းးးးး)

အပြင်လူ လုံးဝ မကြားနိုင်သော အသံလေးပါ လူနှစ်ယောက်ဘဲ ကြားလိုက်ရသည်။နာလွန်လို့ မိုးပွင့် ခြေထောက့် ကလေး သူနေရာကို ပြန်ရောက်သွားသလို ခြေဖဝါးများ အပေါ်ကို ထောင်နေသည်။လီးကြီး က အဆုံးထိ လျှင်မြန်စွာ တိုးဝင်သွားသည်။

(အမေ့--အားးးးးးးးးးအြော်-----အြော်----အြော်-------အြော်-------အြော်------အြော်------အြော်----အြော်---*အြော်***)

လီးကြီးကို အံ့တုပြီး မိုးပွင့် အလိုးခံနေရသည်။အလွန်ဘဲ နာကျင်လှသည်။လီးကြီး အထဲဝင်ရင် မတာအားနာသည်။လီးကြီးနောက့်ဆုတ့်သွားရင် စောက့်ခေါင်းထဲမှာ စပ့်ကျန်နေခဲသည်။နာသော စပ့်သောဒဏ်ကို သေးပေါက်တဲ့ အကြော့လေးက မမှု့ပါ အလွန်ကောင်းနေသည်။ကောင်းတဲ့အကြောင်းကို အကြော့များက တဆင့် သတင်းပို့ပေးနေသည်။မိုးပွင့် ဦဏှောက်အထိ ပို့ပေးလိုက်သည်။

(အြော်ဟော်----အော်---အြော်-----အြော်------အြော်------အြော်-----)

ကိုကျော်နိုင် မိုးပွင့် ပါးနဲ့ သူပါး ထိကပ်နေအောင် ကပ်ထားလိုက်သည်။ကိုကျော်နိုင် ဖင်းကြီး က အပေါ်မြှောက်သွားလိုက် အောက်ကြသွားလိုက်နဲ့ အကြိမ်ကြိမ် လုပ်နေသည်။အောက်က မိုးပွင့် ပါးစပ်လေး ဟလျှက်ဖြင့် အော်နေသည်။



မိုးပွင့် အမေဖြစ်သူ က သူအိမ်က မိုးမလုံတော့ စိတ်ညစ်နေမိသည်။မီးဖွားဖို့ ရက်က နီးနေပြီး ဒီမိုးနဲ့ သူသမီးအကြီးမ မိုးပွင့် အလုပ်မှ ဆင်းကြရဲ့လားမသိလို့တွေနေမိသည်။မိုးပွင့် အမေ တစ်ယောက်ထဲ ညည်းနေသည်။

(အော် ဒီမိုးနဲ့နော် ငါသမီး မိုးပွင့် အလုပ်ပျက်နေမလား ဒီနေ့ အလုပ်မဆင်းရရင် ငါတို့မိသားစု အကြွေးထပ်ပြီးပေါ့ မိုးရယ် တိတ်ပါတော့ ကိုရွှေမိုးရယ်)

အပြင်မှာ မိုးများက တဖြေးဖြေးစဲလို့နေပါသည်။မိုးပွင့်လေးများက ဖွေးဖွေးမှုန့်မှုန်ကြနေသည်။မိုးပွင့်တို့ အိမ်ထဲမှာ ရေပွက့်ငယ် အများအပြားက ကွက့်ထနေသည်။မိခင် တစ်ယောက် သမီးလေး အပေါ် မေတ္တာတရားထားပြီး မေတ္တာ ပို့သနေတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ပါ။့


ၿပီးပါၿပီ