ကျနော်တို့က သူငယ်ချင်းလို့ပဲ ပေါင်းသင်းခဲ့တာ ကြာခဲ့တော့၊ မရီးလို လေးစားကြည့်လို့ကို မရ၊ သူက ပြောသင်လိုနောက်သလိုနဲ့ ကျနော်ကို လာဟောက်သေးတာ ကျနော်ကလဲ ဂရုမစိုက်။ အကို သေင်္ဘာက ပြန်ဆင်းလာပြီး ရန်ကုန်မှာ နားနေတဲ့ အချိန်ဆိုလဲ ကျနော်က သူတို့အိမ်ကို အဝအင်ထွက်မပျက်၊ အေမအိမ်မှာ အိပ်လိုက် သူတို့အိမ်မှာ သွားအိပ်လိုက်နဲ့၊ အထူးသဖြင့် အရက်သောက်ပြီးရင် အကိုတို့အိမ်မှာ အိပ်ခန်းပိုတွေက ရှိေနေတာ့ ဝင်ခွေေနေရာ၊ အကိုအလဲ အိမ်မှာ လူအေး၊ အိမ်မှာရှိနေရင် စာအုပ်တွေဖက်ပြီး တစ်ယောက်ထဲ ငြိမ့်နေတတ်တာ၊
ကျနော်ကိုလဲ သူ့ထက်အငယ်ဆိုတော့ ဘာမှမေပြာ၊ သူ့မိန်းမနဲ့ ကျနော်ကလဲ သူငယ်ချင်းတွေဆိ ုတော့ ကျနော်ကေတာ့ အိမ်ကို ဝခင်ျသင်လိုဝင် ထွက်ချသင်လိုထွက်၊ အိမ်သော့ အပိုတစ်ချောင်းတောင် ကျနော်ကို ပးထားရတဲ့အထိပဲ၊ သေင်္ဘာပြန်တက်တော့မယ်ဆိုရင်တော့ အကိုက ကျနော်ကို အထူးမှာတယ်၊ သူ့မိန်းမကို ဂရုစိုက်ပေးဖို့ရယ် အိမ်မှာ သွားေနေပးဖို့ရယ်ပေါ့၊ ကျနော်စိတ်ထဲ အကိုရဲ့ အိမ်ထက် သူငယ်ချင်းတစ်ယော်ရကဲ့ အိမ်လို့သာ စိတ်ထဲမှာ ထင်နေမိခဲ့တယ်၊ ဒီကောမင်ကလဲ အိမ်ထောကင်ျတော့မှာ အေနအထိုကင်လဲ ပိုပတ်စက်လာတယ်၊
သူတို့ အိမ်ထဲ ကျနော်ရှိနေတာတောင် နို့နှစ်လုံး တရမ်းရမ်းနဲ့ အတွင်းခံမဝတ်ပဲေ နတတ်တာ၊ သူငယ်ချင်းဘဝတုန်းက အေပါ်ယံလောက်ပဲ တွေ့ဖူးခဲ့တာ ၊ အခုတော့ နို့နှစ်လုံးကိုလဲ အင်္ကျ ီ လည်ပင်းပေါက် ထဲကလည်း မြဖင်ူးခဲ့ရပြီ၊ အောက်စလွတ်နေတာလဲ အခါခါရယ်၊ အစ်ကိုရှိနေတုန်းက ပုံစံအတိုင်းပဲ၊ အကိုက အရာရှိဖြစ်လာတော့ ၆လတစ်ခါလောက်ပြန်လာတတ်တယ်၊ ၂ လေလာက်နားပြီးရင် ပြန်တေ်ရကရာ၊ သူ့ယောင်္ကျား ကျနော်အစ်ကို မရှိရင် အိမ်မှာ တစ်ယောက်တည်းနေရတာ ပျင်းလို့ဆိုပြီး ကျနော်သွားတဲ့နေရာတွေ လျှောက်လိုက်ချင်နေတာ၊ ကျနော်ကေတာ့ မေခါ်ဖူး၊
သူက သူငယ်ချင်းဆိုပေမယ့် အရလငိုမှမဟုတ်တာ၊ အိမ်ထောသင်ည်လေ၊ နောက်ပြီး ကျနော်တို့က အသက်တူတွေဆိုတော့ ပတ်ဝန်းကျကငိုလဲ သတိထားရေသးတာ၊ ဒီလိုနဲ့ ၂ နှစ်လောက်ကြာတော့ သူတို့လမင်ယား ခေလးကလဲမရေသး၊ မိနှင်းကလဲ အပျိုလုပ်ကောင်းတုန်း၊ ကျနော်လဲ မိနှင်းကို မျက်စိနောက်လာတော့ “နတငို့လမင်ယား ခေလးမယူသေးဘဲ ဘာလုပ်နေကြတာတုန်း” လို့မေးလိုက်တော့ “ဟဲ့ကောင် ခေလးက မရေသးတာဟ…ငါလည်း ဘာမှ တားမထား။ နအင်ကိုလည်း ပြန်ရောက်တဲ့ နှစ်လလုံးကြိုးစားတာပဲ။
လူလည်း လျှာကိုထွက်ရောပဲ” လို့ ပြန်အော်တာပေါ့၊ ကျနော်လည်း ရယ်ချစငိတ်ကဖြစ်သွားပြီး “နတငို့က အေပါက်ရော တည့်အောလင်ုပ်ကြရဲ့လား” ပြန်အော်ပြီး ကျနော်လည်း သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ ဘီယာသောက်ဖို့ လစ်သွားရော၊ အိမ်ခန်းတံခါးကို မိနှင်းက လိုက်ပိရတင်း “မသာကောင် နညင်ပြန်လာရင် ဘယ်အေပါက်ကို နင့်အကိုလုပ်လည်း ပြမယ်” လို ပြန်ခံပက်တာပေါ့၊ ကျနော်လဲ တစ်ဟားဟား နဲ့ ရ်ရယင်း အပြထင်ွက်သွားခဲ့တယ်လေ၊ ဒီလိုတွေ ပြောကြတာကေတာ့ ကျနော်တို့တွေမှာ မထူခြားဘူး၊
သူငယ်ချင်းတွေ ဘဝကတည်းက လစ်လို့ကေတာ့ အချင်းချင်းက ဆော်နြေကေလ၊ ညေရာက်တော့ ၁၀ နာရီလောက်မှာ ကျနော်အိမ်ပြန်လာတယ်၊ ဘီယာသော်ရကတာလဲ ဒီနေ့ပိုပြီး ခါးနေသလိုလို၊ အတူသောက်တဲ့ ဝိုင်းထဲ အရက်သောက်တဲ့ သူကရှိေနေတာ့ ကျနော် အေပါ့သွားတုန်း ဟိုကောင်တွေ ကျနော်ဘီယာခွက်ထဲ အရက်တွေများ ရောထားသလားမသိ၊ ကျနော်တို့ အချင်းချင်းကလဲ သိပ်စိတ်မချရ လ်ရစင် တီးကြတာပဲ၊ တစ်ခါတေလ ချိန်းတာနောက်ကျရင် အရက်ကို ရေမေရာရပဲ နှစ်ခွက်လောက် အပြစ်ပေးတဲ့ သေဘာနဲ့ သောေ်ရကသးတာ၊
အခုတော့ အေတာ်ကို မူးနေတယ်၊ အိမ်အပြန်လမ်းမှာ ေြခေထာက်တွေကို တည့်ေနေအာင် ကြိုးစားပြီး လမ်းလျှောက်ေနေသာ်လည်း ကိုယ်ဟာကို ပြန်သိနေတယ် တစ်လမ်းလုံးပြည့် ေနေတာ့မှာ၊ အိရမာဝင်း ဂိတ်ပေါက်ရောက်တော့ လုံခြုံရေး ငနဲက စော်ကားမော်ကားပြောသေးတာ “ဆရာ လိုက်ပို့ရမလား” တဲ့၊ လမ်းပေါ်က အေလနတ်တော့ ခွေးက မခန့်လေးစားနဲ့ နေ့တိုင်းတွေ့ဖူးနေတဲ့လူကို ထေဟာင်သေးတယ်၊ ခွေးလဲ ဟောမင်ှာပေါ့ သူထမေဟာရင်င် ကျနော် ခွေးကိုတက်နင်းမိတော့မှာ၊ ကွန်ဒိုအောက်ရောက်တော့ ရှိနေတဲ့ လုံခြုံရေးဘဲကို ဂျိုကြည့် ကြည့်လိုက်သေးတာ၊
အောမင်ယ် ဒီကောင် စပ်ဖြီးဖြီးနဲ့ ဓာတ်လှေခါးခလုပ် ကို ပြေးနှိပ်ပေးတယ်၊ နံပါတ် ၁၀ ခလုပ်ကိုနှိပ် အေပါ်လဲတက်ရော ခေါင်းထဲမှာ တရိရပိပ်နဲ့ဗျာ၊ ပိုတောင် မူးလားသလားမသိ ဘေးက တန်းကိုကိုထင်ားရင်း အေတာ်ထိန်းနေရတယ်၊ ရောက်ပြီး အပြထင်ွက်လိုက်ပြီး အခန်းကိုရောက်အောင် တစ်ခြားသူတွေရဲ့ အခန်းတွေကို ခြေသံလုံအောင် ထိန်းလို့လျှောက် အမြန်လစ်တာပေါ့၊ ကျနော် ခွေးလိုနွားလို အရက်မူးနေတာ လူသိရရင်ှက်စရာ၊ အခန်းဝေရာက်တော့ သော့တံနဲ့ သော့ပေါက်ကို ထိုးနေတာ တော်တော်နဲ့ မတည့် သော့ခေလာက်က တံခါးကို ထိမိပြီး အသံပဲထွက်ေနေတာ့တာ၊ ခဏေနေတာ့ မိနှင်းက မှန်ဘီလူးပေါက်ကနေ လာချောင်းကြည့်ပြီး တံခါးကိုဖွင့်ပေးလိုက်တော့ အိမ်ထဲရောက်သွားပြီး မိနှင်းကို “ငါမမူးသေးဘူး တံခါးဖွင့်နိုင်သေးတယ်”
လို့ပြောလိုက်တော့ “နအေင်တာ်မူးနေတာပဲ” လို့ ချီးကျူးစကား ပြောတော့တာလေ၊ စပြီ ကိုယ်ကမရ်ရစ သူစရစ်တော့မယ်၊ ကျနော်လဲ ပေကပ်ပြီး “မမူးသေးဘူးဟေ့… .နတငို့လို လူမလုပ်နိုင်သေးတဲ့ သူတွေအတွက် သတင်န်းပို့ချနိုင်သေးတယ်” လို့ပြောရင် ထိုခင်ျလိုက်တာ ခုံပေါ်မေရာက် ကြမ်းပြင်ပေါ်က ကော်ဇောပေါ် ရောက်သွားရော၊ နောက်တော့ မိနှင်းက “ထမင်းစားဦးမလား ငါလဲ ဗိုက်ဆာနေပြီ တစ်ယောက်တည်း စားရမှာ ပျင်းလို့ နင့်ကိုစောင့်နေတာ” လို့ပြောတော့ ကျနော်ခေါင်းငြိမ့် ပြလိုက်တာပေါ့၊ ကျနော်မတ်တပ် ပြန်ထတာတော်တော်နဲ့ မရ၊ မိနှင်းက ပွစိပွစိပြောရင်း လာထူတော့မှ ရပ်နိုင်တော့တယ်၊
ကျနော်လက်မောင်းကို သူထိန်းပေးရင် ထမင်းစားခန်းရောက်လာပြီး အသင့်ခူးပေးထားတဲ့ ထမင်းပန်ကန်က ဇွန်းနဲ့ ခရင်းကိုကိုလငို့ စပြီး စားတော့ “ဟဲ့ ထမင်းကို ပါးစပ်ပေါက် တည့်အောထင်ည့်နော် အေပါက်မှားနေရင် ဗိုက်မဝပဲ ဖြစ်ေနေတာ့မှာ” လို့ ပြ်ရနိတော့တာ၊ နာချင်နေပြီ၊ “ကဲ ကြည့်စမ်း ငါကေတာ့ မီးမှိတ်ထားလဲ တည့်တည့်ပဲ” လို့ ပြောရင်း ထမင်းစားနေတာပေါ့၊ သူကေတာ့ ပြုံးစိစိနဲ့ရယ်၊ ထမင်းစားပြီးတော့ ကျနော် ဧည့်ခန်းက ကော်ဇော်ပေါ်မှာ သွားပြီး လှဲပြီးလိုက်ပြီး သတင်းလိုင်းတစ်လိုင်းကို ကြည့်နေတာပေါ့၊
ခဏေနေတာ့ မိနှင်းလဲ ထမင်းစားခန်းကထွက်လာပြီး ကျနော်နဲ့ မလှမ်းမကမ်း ကော်ဇော်ပေါ်မှာ ထိုရင်င်းတီဗီကြည့်နေတယ်လေ၊ ကျနော်လဲ စကားပြောမလို့ သူဖက်လှည့်လိုက်တော့ မူးနေတာတွေပျောက်သွားပြီး မျက်စိက ကျယ်သွားတယ်၊ ေြခေထာက်တစ်ဖက်ကို ဒူးထောလငို့ ထိုင်နေတာ ဝတ်ထားတဲ့ ဂါဝန်အောက်စက လွတ်နေပြီး ပေါတင်ံဖြူဖြူကြားမှာ အေမွှးမဲမဲနဲ့ ဖုတ်ဖုတ်ကြီး၊ ကျနော်လဲ ပြောမယ့် စကားတွေမေ့သွားပြီး “ဓာတ်ပုံတွေ ထွက်လာရင် ငါ့ကိုလာပေး” လို့ ပြောလိုက်တော့ မိနှင်းက ရုတ်တရက် မသိ၊ “ဟဲ့ ဘာပြောတာလဲ” လို့ ပြန်မေးတော့ ကျနော်လဲ သူ့ပေါင်ကြားနေရာကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်မိတာ၊ မိနှင်းက ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနဲ့ ပြထငိုလငိုက်ပြီး “မူးတော့ မူးတယ်…ဒါမျိုးကျ မြတင်တ်တယ်”
လို့ပြန်ပြောရင်း အိပ်ခန်းထဲကို ထွက်ပြေးသွားေလေရာ၊ ကျနော်လဲ သတင်းကြည့်နေရင်း အိမ်ရှေ့ခန်းမှာတင် အိပ်ပျော်သွားတယ်၊ အိမ်မက်ထဲမှာတောင် ဝတ်မှုံရွှေရည်နဲ့ နှစ်ပါးဂေဟဆက် ဖီးလ်တွေတက်လို့ လိကငိစ္စကို ပြုကျင့်နေကြတာပေါ့၊ ဝတ်မှုံရွှေရည်က ကျနော်အေပါ်ကိုတက်ထိုင်ပြီး ရဘင်တ်ကို သူ့လက်နဲ့ ထောက် မြင်းစီးသလိုလုပ်နေတုန်း မိနှင်းကလဲ ကျနော်ရဘင်တ်ကို လက်နဲ့ ပွတ်လှုပ်ပြီး လားနှိုးတော့ ကျနော်လည်းနိုးသွားခဲ့ရတယ်၊ “ကောင်းခန်းရောက်မှာကွာ…ဖီးလ်ငု ပ်တယ် မိနှင်းရာ” လို့ပြောမိတော့ မိနှင်းက “သိတယ်ဟေ့….ဧည့်ခန်းထဲမှာ နင့်ဟာကြီးက ထိုးထိုးထောင်ထောင် ဖြစ်နေလို့….အိပ်ခန်းထဲသွားအိပ်” လို့ပြောတော့တာ၊ နာရီကြည့်မိတော့ ည ၁၁ နာရီကျော်နေပြီ၊ အူကြောင်ကြောနင်ဲ့ အခန်းထဲကို မသွားသေးဘဲ တီဗီကို ဆက်ပြီထိုင်ကြည့်ေနေသးတာ၊
မနှင်းကလဲ မအိပ်သေးဘဲ ဆိုဖာပေါ်မှာ ထိုရင်င်း “ယောင်္ကျားကို လွမ်းလိုက်တာ” လို့ စေပြာေလေရာ၊ “နတငို့ပေးစားလို့သာ ယူခဲ့ရတာ… သေင်္ဘာသားမယား ဖြ်ရစတာ လွမ်းလို့ေသေတာ့မယ်” တဲ့၊ “ဟိုက် မိနှင်းတစ်ယောက်တော့ ရစ်ပြီ နလင်ဲကြိုက်လို့ ယူခဲ့တာလေ အခုမှာ လာရစေ်မနနဲ့” လို့ ကျနော်ကပြန်ပြောမိတော့ “ရစ်တာမဟုတ်မဟုတ်ပါဘူးဟာ ညဆို အိရပာထဲမှာ တစ်ယောက်ထဲ ငေါင်းစင်းစင်း ဟာတာတာနဲ့ အိပ်လို့ကို မေပျာ်လို့ပါ” တဲ့၊ စိတ်လေတယ် ဘာပြန်ပြောရမှန်းမသိ၊ သူငယ်ချင်းလို ပြောရမလား မရီးတစ်ယောက်လို သေဘာထားပြီး စကားပြောရမလားမသိ၊
အေတာ်ဂွကျတဲ့ အေနအထား၊ “အိပ်ဆေးသောက်အိ ပ်ဟာ” လို့ပြောလိုက်တော့ မိနှင်းက အထွန့်တက်ပြီး “ရဘူးဟ စိတ်က အိပ်ပျော်ချတင်ာမဟုတ် တစ်ယောက်ထဲ အိရပတာကို ပျင်းနေတာ” လို့ လျှာပြ်ရနှည်ေနေတာ့ ကျနော်လဲ အမြကင်ပ်လာပြီး “ငါ့နဲ့ လာအိပ်ဟာ” လို့ တလွဲကြီး ပြောပစ်လိုက်မိရော၊ ဆက်ပြောနေရရင် ဧည့်ခန်းထဲ ဆင်းရဲသားကားတွေ ရိုက်ဖြစ်တော့မယ် ကျနော်လဲ ထထွက်သွားပြီး အိပ်ခန်းထဲကို ဝခင်ဲ့တော့တယ်၊ သူကေတာ့ သူ့စကားအတိုင်း ငေါင်းစင်းစင်းနဲ့ ဧည့်ခန်းမှာ ကျန်ခဲ့ပါေလေရာ၊ အိပ်ခန်းထဲရောက်တော့
ကျနော်လဲ သွားတိုက် မျက်နှာသစ် ညဝတ်အင်္ကျ ီလဲဝတ်နေတုန်း မိနှင်းတစ်ယေက် အခန်းတံခါးဖွင့်လို့ ဝလငိုက်လာပြန်ရော၊ “အိပ်ပါနဲ့ဦးဟာ စကားပြောရေအာင် ငါပျင်းလို့ပါ” တဲ့၊ စပြီ သူငယ်ချင်းဘဝတုန်းက ဂျစ်ကျတဲ့ အကျင့်တွေနဲ့ ကျနော်ကို နှိပ်စက်တော့မယ်၊ “နင်ရော ရည်းစားမရေသးဘူးလား” တဲ့၊ လုပ်ပြီ မစွံသေးတဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို စပြီးစော်ကားပြီ၊ “ရေသးဘူး…ငါ့ကို ကြိုက်မယ်လူ မရှိ နသငိရဲ့ သားနဲ့ လာမေးမေနနဲ့” လို့ ပြောမိတယ်၊ “အေးလေ ဒါကြောင့် နကင် လွမ်းတာ သတိရတာတွေ ငါဖြစ်နေတာတွေကို ကိုယ်ချင်းမှ မစာတတ်တာ” ပြောရင်း မိနှင်းကငိုသံပါလာတယ်၊
ကျနော်လဲ “ကဲဟေ့ နမင်အိပ်ချင်သေးလဲ ဒီအခန်းထဲမှာ အေခွကြည့်ကြမယ် ကြည့်မလား” လို့မေးလိုက်တော့ မိနှင်းက ကျနော်အိပ်ခန်းထဲက အေခွသွားရွေးပြီး DVD စက်မှာ ထည့်လို့ ဖွင့်လိုက်တယ်၊ ရီမုဒ်လေး ကိုင်ပြီး ကျနော်က အိရပာပေါ်မှာလှဲရင်း စကြည့်၊ မိနှင်းကလည်း ကျနော်ကုတင်ပေါ်မှာ လာထိုရင်င်း စကြည့်မိတော့ Drama ကားတွေပဲ ပါတဲ့အေခွ၊ သေပြီ ဟိုခန်းဒီအခန်းတွေက ပါတော့မယ်၊ ကျနော်လဲ သူ့ကို အမြန်ပဲ “ဟဲ့ အဲဒါခေလးကြည့်လို့မရတဲ့ ကားတွေဟ” ပြောမိတော့ မိနှင်းက “ငါက ခေလးမှ မဟုတ်တာ ကြည့်မယ်”
လို့ ဆိုလာတော့ ကျနော်လဲ စိတ်ချဉ်ပေါက်သွားပြီး ကြည့်ဟာလို့ ပြောပြီး ခုတင်ပေါ်မှာ ပြောင်းပြန်လှဲ သူထိုင်နေတဲ့နေရာမှာ ခေါင်းအုံးလေးချလို့ စကြည့်တာပေါ့၊ တွေ့ပါပြီ ကားစလို့ ၁၅ မိနစ်ကျော်ရယ်၊ မင်းသားနဲ့ မင်းသမီးရဲ့ အိရပာခန်း၊ သူကလဲ ကျန်နေတဲ့ ခေါင်းအုံးတစ်လုံးကို ယူပြီး ကျနော်ဘေးမှာ လှဲပြီး ဝမ်းလျားမှောက်လို့ အတူကြည့်ေနေတာ့တာ၊ မိနှင်းတစ်ယောက် မျက်လုံးလေးပြူး သက်ပျင်းလေးတွေချလို့ ကြည့်ေနေတာ့တာလေ၊ ကျနော်လဲ သူ့ကို စကားစလို့ “အဲဒီအခန်းတွေကြောင့် မကြည့်နဲ့လို့ ပြောတာဟ” ပြောလိုက်တော့ သူက “မိုက်တယ်ဟ” တဲ့၊ အေခွက NC-17 ရယ် ကောင်းခန်းတွေက ဆက်တိုက်လာတာ၊ ကြာလာတော့ မိနှင်းတစ်ယောက် မှောက်ခုံကေန ဘေးတေစာင်း လှဲလို့ကြည့်ရင်း ကျနော်ပေါကငိုတောင် လာခွထားသေးတာ၊
ကျနော်လဲ ကြည့်ပြီးသားဆိုတော့ အိပ်ချလင်ာပြီ၊ မှောက်ခုန်လေးပဲ ခေါင်းအုံးပေါ်မှာ မျက်စိမှိတ်ထားရင်း အိပ်ပြီပေါ့၊ ကြိုးစားပြီးသာ အိပ်နေတာ ဘေးမှာလူတစ်ယောက ်က ရှိေနေတာ့ နိုးတဝက် အိပ်တဝ်ရကယ်၊ မိနှင်းကလဲ ကျနော်ကို အိပ်ပျော်မခံ၊ တော်ကြာ ကိုယ်လုံးကို လက်နဲ့ လာပုတ်လိုက်၊ ေြခေထာက်နဲ့ခွလိုက်နဲ့ မျက်စိဖွင့်ကြည့်တော့လဲ ဇာတ်လမ်းကို အကြည့်မပျက်ဘူး အရက်ကလဲ မူးထား အိပ်ကလဲ အိပ်ချင်ေနေတာ့ လူက အူကြောင်ကြောင်တောင် ဖြစ်လာပြီ၊ ကျနော်လဲ စိတ်တိုလာပြီး “အိပ်တော့မယ်ဟာ” လို့ပြောလိုက်တော့ “အိပ်ပေါ့ ငါလည်းဒီမှာပဲ အိပ်တော့မယ်”
ဆိုတော့ မှေးစင်းနေတဲ့ ကျနော်ရဲ့ မျက်လုံးက ပြူးသွားတော့တယ်၊ ကျနော်လဲ ခြေရင်းကေန ခေါင်းရင်းကို ပြောင်းပြီး အတည့်အိပ်လိုက်တော့ သူကလည်းကျနော်လိုပဲ နေရာလိုက်ပြောင်းပြီး နေရာလိုက်ပြောင်းလို့ ကျနော်ဘေးကို ဝင်ခွေတော့တာ၊ စက်တွေကို ရီမုဒ်နဲ့တောင် ပိတ်လိုက်သေး၊ အခန်းထဲမှာ မှောသင်ွားတော့ ကျနော်စိတ်တွေလဲ တစ်မျိုးဖြစ်လာတယ်၊ ဘေးချင်းယှဉ်ပြီး ပူးပူးကပ်ကပ်ဖြစ်နေတာကိုး၊ နောက်တော့ မိနှင်းက ကျနော်ကိုခွလို့ နားရွက်နားကပ်ပြီး “ငါဆာနေတယ်ဟာ” တဲ့၊ “ဟာ ဒီအချိန်ရောက်မှပဲ ဆာရလင်ည်း မီးဖိုထဲ သွားစားဟာ အိပ်တော့မယ်”
လို့ ကျနော်ကပြန်ပြောလိုက်တော့၊ ကျနော်ကို “ငပိန်း နဒင်ါကြောင့် ရည်းစားတောင် မရတာ နည်းသေး” လို့ပြောရင်း ကျနော်ကိုယ်ပေါ်ကို တက်ခွတော့ပေါ့၊ သွားပြီ၊ ခေါင်းထဲမှာ မီးတွေပွင့်သွားပြီး အသိစိတ်တွေ ပျောက်သွားပြီ၊ အိပ်နေတာကေန ဝုန်းခနဲထ၊ သူရဲ့ အင်္ကျ ီကိုချွတ်၊ သူကလဲ ကျနော်အင်္ကျ ီကို ပြန်ချွတ်၊ နှခမ်းချင်းစနမ်းမိလိုက်တာ၊ ရသင်ားတွေအထိပဲ၊ သတိမထားမိလို့ မသိခဲ့တာ မိနှင်းလဲ ပစ္စည်းရှိလူတန်းစားဆိုတာ အခုမှ သိတော့တယ်၊ နောက်တော့ မိနှင်းကို ခုတင်ပေါ်လှဲချလိုက်ပြီး လုံချည်ကို ဆွဲချွတ်လိုက်တော့ ပိပိကို လက်နဲ့ အုပ်ထားသေးတယ်လေ၊
အုပေ်ပစ ကျနော်လဲ သူပေါင်ကြားဝင်ပြီး အုပ်ထားတဲ့ လက်ကို ကျနော်ရဲ့ မာတောင်နေတဲ့ လိတင်ံနဲ့ ထိုးပေးလိုက်တာ မိနှင်းလက်က လိတင်ံကို ကိုင်ပြီး ပိပိအဝကို တေ့ပေးရေရာလေ၊ စိုရွှဲနေတဲ့ ပိပိထဲက အရည်တွေက အပြကငိုတောင် စိမ့်ထွက်နေတာ၊ ခေလးမေမွးဖူးသေးတဲ့ ပိပိ၊ လိဆင်က်ဆံခဲ့ရတဲ့ အကြိရမည် နည်းသေးတဲ့ ပိပိ အဝကျဉ်းလို့ စီးပြီးကျပ်နေတု န်းပဲ၊ ကျနော်တို့နှစ်ဦး ဘာစကားမှ မေပြာမိကြပဲ လိကငိစ္စကို အာရုံစိုက်ပြီးလ ုပ်နေတာကြတာ၊ ကျနော်ကလည်း အရက်မူးနေလို့ထင်တယ် တော်တော်နဲ့ မပြီးနိုင်၊ မိနှင်းလည်းပိပိထဲ အရည်တွေ ခဏခဏ ကျနေပုံပေါ်တယ်၊
ကြာလာတော့ လိက်တံကို အထုတ်အသွင်းလုပ်လိုက်တိုင်း တဗွတ်ဗွတ်နဲ့ အိပ်ခန်းထဲ့ အသံတွေ ညံေနေတာ့တာပေါ့၊ မိနစ် ၃၀ လောက်ကြာတော့ ကျနော်လဲ ဆီးကျောတွေ တောင့်တင်းလာပြီး ပြီးချသင်လိုလို ဖြစ်လာတော့ လုပ်နေတဲ့ အရှိန်ကို မြှင့်တလငိုက်တော့ ဆီးခုန်နှစ်ခု ထိရိုက်တဲ့ အသံက တဖတ်ဖတ်နဲ့ ကျယ်လောစင်ွာ ထွက်ပေါ်လာတော့တာပေါ့၊ ပတ်လက်လှန်ပြီး အောက်ကရှိနေတဲ့ မိနှင်းရင် နို့နှစ်လုံးကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ဆွဲလို့ အားယူရင်း လိတင်ံကို တစ်ဆုံးဝင်အောင် ဆောင့်ချပြီးသွင်းနေလိုက်၊ မိနှင်းဆီကလဲ ညီးသံတွေ ထွက်လာနေပြီ၊
အသံကိုကြားရတဲ့ ကျနော်လဲ ဖီးလ်တွေ ပိုတက်လာလို့ သု်ရတည်တွေကို စတင် ပန်းထုတ်မိတော့တာ၊ လိတင်ံကို ပိပိထဲ တစ်ဆုံးဆောင့်သွင်း ဆီးခုန်းနှစ်ခုကို ဖိကပ်ထားပြီး လိတင်ံထိပ်ခေါင်းက မိနှင်းရဲ့ သားအိပ်ခေါင်းထိပ်ကို တေ့လို့ ကျနော်ရဲ့ သု်ရတည်တွေကို အားနဲ့ ညှစ်ထုတ်လို့ ပစ်သွင်းေနေတာ့တာလေ၊ သု်ရနည်တွေ ထွက်နေတုန်းမှာပဲ ကျနော်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က မိနှင်းပေါ် မှောက်ချလိုက်တော့ မိနှင်းလဲ ကျနော်ကို အလိုက်သင့် ပြန်ဖက်ပေးထားတာပေါ့၊ နောက်ဆုံးထွက်လာတဲ့ သု်ရတည် တစ်စက်အထိ မိနှင်းရဲ့ ပိပိထဲကို ဝင်ရောက်သွားပြီးမှ ကျနော်လဲ အာကုန်သွားလို့ လိတင်ံကို ပိပိထဲက ထုတ်ပြီး ဘေးကိုလှဲချမိလိ ုက်တော့တယ်လေ၊ ကျနော်လဲ အေမာေြဖေနတုန်း မိနှင်းဆီက အသံစထွက် လာတော့တယ်
“ကောင်းလိုက်တာဟယ်….နအင်ဲဒီလောက် အကြာကြီးလုပ်နို တင်ာ အခုမှ အယားပြေ အဆာပြေသွားတော့တယ်” လို့ပြောရင်း ကျနော်ရဲ့ ပါးကိုနမ်းတယ်လေ၊ ကျနော်လဲ အစရှိအေနာင်နောင်ဆိုတော့ နောက်တစ်ချီလောက် ထပ်ဆွဲဖို့ ခဏ အနားယူရင်း ကျနော်တို့ နှစ်ဦးစကားတွေ ပြောနေကြတာပေါ့၊ “နနင်ဲ့ငါ အခုအချိန်က စပြီး မရီးနဲ့မတ် ဆိုတဲ့ တော်စပ်နေတာတွေ မေ့လိုက်တော့ဟာ” လို့ မိနှင်းက စေပြာလာတယ်၊
“ငါ့ယောင်္ကျားက လိဆင်က်ဆံနင့်လောက် အနင်ဲ့အားနဲ့ မလုပ်နိုဘင်ူးဟ ပြီးတော့လဲ ၁၀ ချက်လောက်လုပ်ပြီးသွားရင် သု်ရတည်ထွက်လို့ ပြီးသွားတတ်တော့ ငါ့မှာ တန်းလန်းကြီး ဖြစ်ကျန်နေခဲ့ရတာ အမြဲတမ်းပဲ နအင်ကိုကလဲ ရိုးချက်ဟာ လိဆင်က်ဆံတယ်ဆိုတာ ငါရဲ့ ပိပိထဲ သူလိတင်ံထည့်ပြီး လုပ်တာလောက်ပဲ သိတယ် တစ်ခြားနည်းလမ်းတွေ မသိတော့ဘူးထတင်ယ်” လို့ ပြောေနေတာ့၊ ကျနော်လဲ မိနှင်းတစ်ယောက် ဘာဂျာတောင် အမှုတ်ခံရဘူးရဲ့လားမသိဘူး လို့ တွေးနေမိတယ်၊ “တို့လမင်ယားလဲ နှစေ်လလာက်တွေ့ရတာ သူပြန်ထွက်သွားရင် ငါအရမ်းဒုက္ခရောက်တာဟဲ့ သူလုပ်ပုံက ငါ့ကို ဆွသွားသလို ဖြစ်ဖြစ်သွားပြီး တို့လို့တန်းလန်းနဲ့ ၆ လေလာက် ပြန်စောင့်နေရတာ ကြာတယ်ဟာ”
“ကဲ နခင်ျည်းပဲ စကားတွေပြောေနေတာ့တာပဲ သန့်ရှင်းရေးသွားလုပ်မယ် လာခဲ့” လို့ကျနော်ကေပြာပြီး အိရမာပေါ်ကေန ဆွဲချလိုက်တော့ နှစ်ယောက်သား ကိုယ်တုံးလုံးလေးနဲ့ ရေချိုးခန်းကို ရောက်လာရော၊ ရေချိုးခန်း မီးရောင်အောက်ရေ ာက်မှ ကြည့်မိတာ မိနှင်းရဲ့ အတွင်းသားတွေ အေတာ်ဖြူဝင်းတာပဲ၊ လုံးကြီးပေါက်လှ မဟုတ်ပေမယ့် သူဟာနဲ့သူ ကျစ်ကျစ်လစ်လစ်နဲ့ တ်ရညှိနေတာပေါ့၊ ပိပိကို မိနှင်းတစ်ယောက် ေရေဆးနေတုန်းမှာ “နင့်သု်ရတည်တွေ ပိပိထဲက ပြန်ထွက်တာ အများကြီးပဲ နှမြောစရာကြီး” လို့ပြောတော့ ကျနော်လဲ ရှူရှူးပေါက်နေရင်း မျက်နှာကို သူဖက်လှည့်လို့ “ထပ်ဖြည့်ပေးမယ်”
လို့ ပြောမိတာပေါ့၊ နှစ်ဦးသား သန့်ရှင်းရေးလုပ်လို့ ပြီးတော့ အိရပာပေါ်ပြန်ရောက်လာပြီး မိနှင်းကို ပက်လက်လှဲခိုင်းလိုက်ပြီး ကျနော်က သူ့အေပါ်ကေန ခွတက်လိုက်တယ်၊ ပြီးတော့ နှခမ်းချင်း ပြန်စနမ်းတော့တာပေါ့၊ နောက်တော့ လည်ပင်းနဲ့ ရသင်ားတွေဆီရောက်သွားရော၊ ရသင်ားတွေက ၃၃ လော်ရကှိပြီး နို့သီးခေါင်းလေးတစ်ဖက်က အထဲကိုတောင် ဝင်နေတယ်၊ ကျနော်လဲ ဝင်နေတဲ့ဖက်ကို စုပ်ဆွဲလိုက်တာ နို့သီးခေါင်းက ထွက်လာတော့တယ်၊ နို့သီးခေါင်းနဲ့ ရသင်ားနှစ်ဖက်လုံးကို နေရာလပ်မကျန် လျှာနဲ့နမ်းပေးနေမိတာ မိနှင်းတစ်ယောက် မျက်စိတွေမှိတ်ပြီး ဇိမ်ခံေနေတာ့တာ၊ ဝမ်းဗိုက်သားတွေကို လျှာနဲ့ပွတ်ဆွဲသွားတော့ ယားလို့ထတင်ယ် ဗိုက်သားတွေလှုပ်နေတယ်၊
မိနှင်းရဲ့ ဆီးခုန်မွှေးတွေက မထူမပါးနဲ့ ပေါကငို ကားလိုက်ပြီး ပိပိကို လျှာနဲ့စလျှက်လိ ုက်တော့ မိနှင်းတစ်ယောက် “ဟဲ့ မလုပ်နဲ့လေ” လို့သာ အသံထွက်လာ ခန္ဓာကိုယ်က မရုန်း၊ ပိပိမှာ ဆပ်ပြာနံ့လေးက မွှေးေနေတာ့တာပေါ့၊ အေမွှးတွေကို ဖယ်ပြီး ပိပိကို အုပ်နေတဲ့ ကြွက်နားရွက် နှစ်ခုကို ဘေးရောက်အောင် လျှာနဲ့ ထိုးဖယ်လိုက်ပြီး အစိနဲ့ ပိပိအတွင်းထဲကို ကောင်းကောင်းမွှေပေးလိုက်တာ မိနှင်းတစ်ယောက် ခေါင်းကိုမော့လို့ ပါးစပ်ကိုဟလို့ အရမ်းကောင်းနေတဲ့ ပုံစံမျိုး၊ မိနှင်းတစ်ယောက် လက်တွေက သူ့ရသင်ားတွေကို ပြန်ပြီးပွတ်လိုက် ညှစ်လိုက်နဲ့ ဖြစ်နေပြီ၊
ကျနော်လဲ အစိကို လျှာနဲ့လျှက်ပေးနေရင်း မိနှင်းဖင်ကြီးက ကော့တက်လာတော့ ဖလင်ုံးတွေကို လက်နဲ့ ညှစ်ပေးလိုက် ဖင်ကြားထဲကို လက်ညှိုးနဲ့ ပွတ်လိုက် ဖဝင်ကိုဆွပေးလိုက်နဲ့ မိနှင်းရဲ့ ခါးက မွေ့ယာကေန မြောက်တက်နေပြီး တစ်ခါတေလ မိနှင်းလက်က ကျနော်ဆံပကငို လက်ကဆွဲဖိလို့ ပိပိထဲကို ကျနော်ခေါင်းထိုးသွင်းနေတဲ့ ပုံစံ၊ ပိပိထဲကေန အရည်တွေက အဝကေန တစ်ပွက်ပွက်နဲ့ တောက်လျှောက် ထွက်ကျနေတာ ဖဝေင်တွတောင် စိုရွှဲလာခဲ့ပြီ၊ ကြာလာတော့ မိနှင်းတစ်ယောက် ဘယ်လိုမှ သီးမခံနိုင်တော့ပဲ၊
အိရပာပေါ်ကေန လူးလဲထလိုက်ပြီး ကျနော်လိတင်ံကို သူ့ပါးစပ်ထဲထည့်လို့ အားပါးတရေလွတော့ တာ၊ ကျနော်လိတင်ံလဲ မာတောင်ပြီး ပြောတင်င်းလာတဲ့ အချိန်ရောက်တော့ “နင့်ဟာကြီး ငါ့ပိပိထဲ ထည့်ပြီး အသားကုန် ဆောင့်ပေးတော့ဟာ….ငါ့ပိပိထဲမှာ အရမ်းယားနေပြီ” တဲ့၊ ကျနော်နောက်တစ်ကြိမ် သူ့ေြခေထာက်နှစ်ချောင်းကို ဆိုကင်ယ်စီးလို့ ကိုလငို့ ကားထားပြီး ပိပိထဲကို လိတင်ံထည့်လို့ ဆောင့်တော့တာပေါ့၊ အားမရသလို ဖြစ်မိတော့ ခြေနှစ်ချောင်းကို ရဘင်တ်မှာကပ် ကျနော်ကိုယ်လုံးကို ရှေ့ကိုကိုင်းလိ ုက်ပြီး မိနှင်းရဲ့ ပုခုန်းကိုဆွဲလို့ ဆောင့်တော့တာ၊
တစ်ချက်ဆောင့်လိုက်တိုင်း မိနှင်းလဲ ဖီးလ်တွေတက်တဲ့ အသံနဲ့ ငြီးငြူနေရပြီလေ၊ ကျနော်လိတင်ံ မိနှင်းရဲ့ ပိပိထဲရောက်မှာ တဆက်ဆက်နဲ့ အညှစ်ခံနေရတာ နှစ်ခါလော်ရကှိပြီ၊ ထုံးစံအတိုင်း အရည်တွေက အထွက်များလို့ လိတင်ံအရင်း ကျနော်ရဲ့ အေမွှးတွေမှာတောင် အဖြူရောင် အရည်တွေက အခဲလိုက်ကပ်ေနေတာ့တာ၊ သူ့ကိုလုပ်နေတာ မိနစ် ၃၀ လောက်ကြာတော့ မိနှင်းက “ပြီးလိုက်တော့ဟာ ပိပိထဲကို သု်ရတည်တွေထည့်ပေးတော့ ငါတော့ဘယ်နှစ်ခါကျသွားမှန်း မသိတော့ဘူး အားကုန်ချလင်ာပြီ” လို့ ပြောတော့တာလေ၊
ဒါနဲ့ပဲ ကျနော်လဲ ရဘင်တ်မှာ ကပ်ထားတဲ့ ခြေနှစ်ချောင်းထဲက တစ်ချောင်းကို အောက်ချလို့ခွလိ ုက်တော့ မိနှင်းလည်း ဘေးတိုက်လေးဖြစ်သွားပြီး ကျနော်လက်တစ်ဖက်က မိနှင်းရဲ့ နို့တစ်ဖက်က ဆွဲလို့ မိုကင်ုန်ဆောင့်တော့တာ နောက်ထပ် ၁၀ မိနစ်ပဲကြာတယ် သု်ရတည်တွေ အများကြီး ပန်းထွက်လို့ ပြီးသွားပြန်ရော၊ မိနှင်းလဲမော ကျနော်လည်းအားကုန်သွားပြီ၊ အချိန်ကလဲနောက်နေ့ကူးသွားလို့ မနက် ၃ နာရီထိုးပြီ၊ ကျနော်တို့နှစ်ဦး အဝတ်အစားတွေတောင် ပြန်မဝတ်နိုင်တော့ပဲ အတူဖက်လို့အိပ်လိုက်ြကေတာ့တာ၊
မနက် ၁၀ နာရီလောက်မှပဲ နိုးတော့တယ်လေ၊ မနက်အိရပာကနိုးတော့ ခပ်သွက်သွက်လေး တစ်ချီလောက် ဆွဲဖြစ်လိုက်သေးတာ၊ လုပ်နေတုန်းမိနှင်းက ခဏရပ်ခိုင်းပြီး “နင့်အတွက် ငါ့ အချိန်ပြည့်ရှိနေသလို ငါ့အတွက်လဲ နကင်ွက်လပ်တွေ ဖြည့်ပေးပါ၊ နင့်အကို ပြန်လာရင်တော့ ခဏေလး သီးခံပြီး စောင့်ပေးပေါ့… ဒါပေမယ့် လ်ရစင်တွေ့ကြမယ် နနင်ဲ့ငါ့ကြားမှာ တော်စပ်နေတဲ့ မရီးနဲ့ မတ် ဆိုတဲ့ဟာတွေ မေ့လိုက်တော့…. နမငိန်းမ မယူသေးခအင်ချိန်အထိ နနင်ဲ့ငါဟာ အေကာင်းဆုံး sex partner တွေလိုနေကြမယ်” သေဘာတူညီချက်တွေ ယူတော့တာ၊ ကျနော်က ဘာပြောစရာရှိမှာလဲ “အေးပါဟာ” လို့ပြောရင်း လုပ်နေတာကို စိတ်တွေလျှော့ချ လိုက်ပြီး မြန်မြန်ပြီးအောင် လုပ်လိုက်တော့တယ်၊ အဲဒီနေ့ အဲဒီအချိန်ကစလို့ မိနှင်းနဲ့ ကျနော်ဟာ အားတိုင်းလုပ် ယားတိုင်းလုပ်ဖြစ်ကြတာ၊
အကိုပြန်ရောက်နေတဲ့ အချိန်တောင် လ်ရစလင်စ်သလိုဆွဲ၊ မီးဖိုခန်းလဲ မေရှာင်၊ ထမင်းစားပွဲလည်း ညှောင့်စလင်ုပ်၊ တစ်ခါတစ်လေ အိပ်ခန်းတွေကြားက လူသွားလမ်းမှာတောင် မိနှင်းက လ်ရစင်လွေပေးတတ်တယ်၊ အကိုပြန်လာပြီး နှစေ်လလာ်ရကန်ကုန်မှာ နေသွားတာ သေင်္ဘာပြန်ထွက်တော့ မိနှင်းမှာ ကိုယ်ဝေ်ရနနတာကို အကိုတစ်ယောက် သိသွားတော့ ဝမ်းသာသွားပြီး ကျနော်ကိုဂရုစိုက်ပေးဖို့ မှာနေပြီး ခေလးမွေးခါနီးရင် သူ့ပြန်လာမယ်ဆိုတဲ့ အေကြာင်းကို ပြောခဲ့တာပေါ့၊
အကိုတစ်ယောက် လေယာဉ်ပေါ်တက်သွားပြီး အပြန်လမ်းမှာ မိနှင်းကို ကျနော်က “ဟဲ့ ကိုယ်ဝန်က ဘယ်နှလရှိနေပြီလဲ” လို့ မေးလိုက်တော့ ” ၂ လ ကျော်နေပြီ နင့်ဟာလေးလေ” မိနှင်းက ပြောရင်း ကားပေါ်မှာ ကျနော်လက်ကို ကိုထင်ားတာပေါ့၊ မိနှင်းတစ်ယောက် ကိုယ်ဝေ်ရနနပြီဆိုတဲ့ အသိတွေနဲ့များ လိစငိတ်တွေ ပိုကြွနေလားမသိ၊ အခုနောက်ပိုင်း လိကငိစ္စမှာ သူကပဲ ဦးဆောင်ေနေတာ့တာ၊
ကျနော်အခန်းထဲ လာပြီး အပြာကားတွေကြည့်လိုက် လုပ်လိုက်နဲ့ လိုအပ်နေတဲ့ ကွက်လပ်တွေ ဖြည့်ပေးနေရတာ၊ ကြာလာတော့ ကျနော် အစ်ကိုကိုတောင် စိတ်မှာ မှန်းလို့ အားနာလာရတယ်၊ သူ့အတွ်ရကှာပြီး ပေးစားခဲ့တဲ့ မိန်းမက ကျနော်အတွက်ပဲ ဖြစ်နေခဲ့ပြီ၊ မိနှင်းကိုယ်တိုလင်ဲ ကျနော်ကို သူယောင်္ကျား တစ်ယောက်လိုပဲ ဆက်ဆံေနေတာ့တယ်၊ ကျနော်ကိုလဲ တစ်ခါတေလ “နမငိန်းမ မယူနဲ့တော့ဟာ….ငါဝေပြီးမစားချင်တော့ဘူး” လို့ပြောတော့ ကျနော်လဲ ရယ်ချသင်ွားပြီး “နင်ြကေတာ့ရောလို့” ပြန်ပြောလိုက်တော့ ရယ်ကျဲကျဲလုပ်နေပြီး “တစ်နှစ်မှာ ၂ လ ၃ လ လောက်ပဲ နနင်ဲ့အတူ မအိပ်တာပါဟာ….ကျန်တဲ့ အချိန်တွေမှာ နင့်ဟာက ငါအထဲမှာ အမြဲဝင်နေတာပဲဟာ” လို့ပြောရင်း ကွက်လပ်တွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးနေကြတုန်းပေါ့လေ။၊။
